,
დიდი ბრიტანეთისა და აშშ-ის განსაკუთრებული ურთიერთობა ზიანდება იმით, რომ უკრაინის საკითხში ლონდონსა და ვაშინგტონს შორის უთანხმოება არსებობს“, - ნათქვამია ბრიტანული გაზეთის „დეილი ტელეგრაფის“ (The Daily Telegraph) 10 მაისის ნომერში გამოქვეყნებულ სტატიაში, სათაურით „უკრაინაში მიმდინარე ომი აშშ-სა და დიდ ბრიტანეთს შორის არსებულ განსაკუთრებულ ურთიერთობებს ანგრევს“ (ავტორი - ტომ როგანი, ამერიკელი ჟურნალისტი).
გთავაზობთ პუბლიკაციის შინაარსს:
2022 წლის თებერვლის შემდეგ, როცა რუსეთმა უკრაინის წინააღმდეგ ომი დაიწყო, დიდი ბრიტანეთი ყოველთვის უფრო აგრესიული კიევის მხარდაჭერაში, ვიდრე ამერიკის შეერთებული შტატები. ლონდონის უპირატესი მხარდაჭერა გამოვლინდა როგორ პოლიტიკურ და ფინანსურ-ეკონომიკურ, ასევე სამხედრო სფეროში. გარდა იმისა, რომ დიდი ბრიტანეთი თავის სამხედრო ტექნიკას უკრაინაში ყოველგვარი „გეოპოლიტიკური მორიდებულობის“ გარეშე გზავნის, კიევში იმყოფებიან ბრიტანელი სამხედრო სპეციალისტებიც, რომელთა მუშაობა ყველაზე მეტად უკრაინის უპილოტო საფრენი აპარატების (დრონების) წარმატებულ მოქმედებაში გამოიხატება რუსეთის ტერიტორიაზე.
შეიძლება მკაფიოდ ითქვას: იმ დროს, როცა დიდი ბრიტანეთი ენერგიულად და აქტიურად მხარს უჭერს უკრაინას, ჯო ბაიდენის ადმინისტრაცია ცდილობს, რომ ფრთხილად იმოქმედოს და დაძაბულობის ესკალაციის რისკები შეამციროს, რითაც უკრაინის მთავრობასა და არმიას ზიანს აყენებს.
აი, შეადარეთ აშშ-ის სახელმწიფო მდივანისა და დიდი ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის განცხადებები: მაშინ როცა დევიდ კემერონი პირდაპირ ამბობს, რომ უკრაინას შეუძლია რუსეთის ტერიტორიის სიღრმეში გამოიყენოს ბრიტანეთის მიერ მიწოდებული სამხედრო ტექნიკა (ანუ ქარხნები დაბომბოს), ენტონი ბლინკენი პირიქით აცხადებს - რუსეთის ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნების დაბომბვა მსოფლიოში და აშშ-ში ბენზინის გაძვირებას იწვევს და ამიტომ კიევი მსგავს მოქმედებას უნდა მოერიდოსო. მოკლედ, ამერიკას ნოემბრის საპრეზიდენტო არჩევნების წინ ბენზინის გაძვირება უფრო ადარდებს და ამიტომ უკრაინას დაბომბვების შეჩერებას აიძულებს.
ასეთი ქმედება იწვევს სტრატეგიული კავშირების შესუსტებას როგორც აშშ-სა და მის უახლოეს მოკავშირეს - დიდ ბრიტანეთს შორის, ასევე ვაშინგტონსა და პარიზს შორისაც: საფრანგეთის ლიდერი ემანუელ მაკრონი იმდენად არის დაინტერესებული კიევისადმი დახმარების გაფართოებით, რომ წინადადებას აყენებს უკრაინაში ფრანგული სამხედრო ქვედანაყოფების გაგზავნისათვის.
ლონდონ-პარიზის სინქრონული ნაბიჯები ვლადიმერ პუტინის გაღიზიანებას იწვევს. ინგლისურ-ფრანგული ერთობლივი მოქმედება მიმართულია რუსული ბირთვული საფრთხის წინააღმდეგ, თუმცა რუსეთის პრეზიდენტი, ალბათ, იმედოვნებს, რომ ბირთვული იარაღის ამჟამინდელი ჟღარუნი უკვალოდ არ ჩაივლის და „დღეს“ თუ არა, „ხვალ“ მაინც თავის ნაყოფს გამოიღებს.
სანამ ვაშინგტონი თავს იკავებს აქტიური მოქმედებისაგან და დაძაბულობის ესკალაციის წინააღმდეგ გამოდის, ლონდონი და პარიზი თვლიან, რომ მოსკოვს წინააღმდეგობა უნდა გაუწიონ იმავე პრინციპების შესაბამისად, რომლებიც ცივი ომის დროინდელ შეკავების საფუძვლებს წარმოადგენდნენ.
მოკლედ, შექმნილი სიტუაცია „წყალს კრემლის წისქვილზე ასხამს“: ერთი მხრივ, აშშ-ის და მეორე მხრივ - დიდ ბრიტანეთსა და საფრანგეთის მოქმედებას შორის უთანხმოებები ვლადიმერ პუტინს ნატოში განხეთქილების შეტანის შესაძლებლობებს აძლევს.
პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა განაცხადა, რომ 2025 წელს რუსეთის ეკონომიკური ზრდის ტემპი 1%-მდე შენელდა.
მთავრობის სხდომაზე გამოსვლისას მან აღნიშნა, რომ ეს მაჩვენებელი საგრძნობლად ჩამორჩება წინა წლების დინამიკას. კერძოდ, 2023 წელს 4.1%-იანი და 2024 წელს 4.3%-იანი ზრდა დაფიქსირდა, რაც სამხედრო ხარჯების ზრდის ეფექტით იყო განპირობებული.
პრეზიდენტის თქმით, ეკონომიკური აქტივობის ასეთი შენელება მთავრობისთვის მოსალოდნელი იყო და ის დიდწილად ინფლაციის წინააღმდეგ მიმართულმა ხელოვნურმა ზომებმა განაპირობა. ამ შემთხვევაში, პუტინი ცენტრალური ბანკის მიერ განსაზღვრულ რეფინანსირების განაკვეთზე მიუთითებს, რომელიც 16%-იან ნიშნულზეა.
პუტინმა ხაზი გაუსვა, რომ ცენტრალური ბანკის მიზანმიმართულმა პოლიტიკამ შედეგი გამოიღო და ინფლაცია, რომელიც 2024 წელს 9.5%-ს შეადგენდა, წელს 5.6%-მდე შემცირდა. მისივე პროგნოზით, 2026 წლის ბოლოსთვის ეს მაჩვენებელი 5%-იან ნიშნულამდე დაიწევს.
ეკონომიკური ზრდის შენელების მიუხედავად, კრემლი ამტკიცებს, რომ სახელმწიფო ბიუჯეტი სრულად ფარავს სოციალურ ვალდებულებებსა და სამხედრო საჭიროებებს, მიუხედავად იმისა, რომ რეკორდულად მზარდი ბიუჯეტის დეფიციტი სხვა რეალობაზე მიუთითებს.
ექსპერტთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ რუსეთის ეკონომიკურ სტაგნაციას სამუშაო ძალის დეფიციტი, მაღალი საპროცენტო განაკვეთები და დასავლური სანქციების კუმულაციური ეფექტი იწვევს, რომლის სრულ მასშტაბებს უფრო მეტად 2026-27 წლებში ვიხილავთ.
ცნობისთვის, 2026 წლისთვის რუსეთის მთავრობა მშპ-ის 1%-1.3%-იან ზრდას პროგნოზირებს, თუმცა საერთაშორისო სავალუტო ფონდი უფრო პესიმისტურ, 0.8%-იან ზრდის მაჩვენებელს ვარაუდობს.
წყარო: https://bm.ge/
