10 წლის ილიკო სუხიშვილმა (უფროსმა) ქუჩაში სეირნობისას მალაკნების ბაზართან ბარბაცით მიმავალი, დაკონკილ ქურთუკსა და ფეხსაცმელებში გამოწყობილი ნასვამი მამაკაცი შენიშნა. უკან ბავშვები ადევნებოდნენ და აბუჩად იგდებდნენ. ილიკომ ასეთი სურათის დანახვისას, ხელში ჯოხი მოიმარჯვა და თანატოლებს შეუტია. შეშინებული ბავშვები გაიქცნენ. უცნობმა ნასვამმა კაცმა "მხსნელი" იცნო. გაახსენდა,რომ მუშტაიდის ბაღში ხშირად უნახავს,იმ დროინდელ თბილისში ყველაზე პოპულარული ცეკვა "შამილის" შემსრულებელი ბიჭუნა. მან ილიკოს მადლობა გადაუხადა და ჩრდილო–კავკასიელთა ლეგენდის – შამილის ნახატის ჩვენება შესთავაზა.
ნესტიან,პატარა ოთახში, სადაც არც საწოლი იდგა და არც სკამი, უცნობმა ბიჭუნას ზეთის საღებავებით შესრულებული ტილო უჩვენა. ცეკვა მოუწონა და ურჩია ამ საქმეს ბოლომდე  მიჰყოლოდა.
დამშვიდობებისას ილიკომ მასპინძელს ვინაობა ჰკითხა. მამაკაცმა უპასუხა, რომ მხატვარი ნიკო (ნიკალა) ფიროსმანაშვილი იყო...