USD 2.5971
EUR 2.9090
RUB 3.2237
თბილისი
როგორ ბრუნდება ბიზნესი ევროპაში
თარიღი:  1010

ჩვენ ჯერ არ ვიცით რას შემოგვთავაზებს საქართველოს ხელისუფლება 24 აპრილს, როდესაც დაანონსებულია კორონავირუსის პანდემიის და პოსტპანდემიის პერიოდში ბიზნესის ნელ-ნელა გახსნის და ბიზნესის დახმარების სამთავრობო გეგმის გასაჯაროვება.

თუმცა მსგავსი გეგმები უკვე წარმოადგინეს ევროპის მთელმა რიგმა ქვეყნებმა.

გთავზობთ კორონავირუსის შეზღუდვის პოლიტიკიდან გამოსვლის ევროპულ გამოცილებას, რომელიც  ეკონომიკური პოლიტიკის კვლევის ცენტრის მიერ შემუშავებულ  დოკუმენტში მოწოდებულია. აქ წარმოდგენილია ავსტრიის, გერმანიის, დანიის, ლიეტუვას, შვეიცარიისა და ჩეხეთის ეკონომიკური შეზღუდვები, ვირუსის სხვადსხვა ფაზა და სამომავლო მოლოდინები. 

ავსტრია

პირველი ინფექცირებული

25 თებერვალს დაფიქსირდა COVID-19 - ის პირველი შემთხვევა ავსტრიაში. ვირუსი იტალიიდან შემოვიდა და სწრაფად გავრცელდა. ვირუსის გავრცელებამ პიკს მარტის თვეში მიაღწია. ავსტრიის მთავრობამ პრევენციული შეზღუდვების პოლიტიკის გატარება თებერვალში დაიწყო.

შეზღუდვები

მარტიდან ავსტრიამ დაიწყო პანდემიის შემაკავებელი მკაცრი შეზღუდვების გატარება. 10 მარტიდან შეჩერდა სასწავლო პროცესი უნივერსიტეტებში. მარტის შუა რიცხვებიდან აიკრძალა ხუთ კაცზე მეტის შეკრება. 16 მარტს გამოცხადდა საყოველთაო კარანტინი რომელიც მოქალაქეებს უმიზეზოდ სახლის დატოვებას უფლებას უზღუდავდა. მარტის ბოლოს კი გამოიცა ვალდებულება პირბადეების   ტარების   შესახებ.

პირველი ფაზა

ავსტრია ერთ-ერთი პირველი ევროპული ქვეყანა არის რომელმაც პანდემიის პრევენციული შეზღუდვების შემსუბუქება დაიწყო. 14 აპრილიდან პატარა ზომის მაღაზიები სრულად გაიხნსა (400 კვ. მეტრზე პატარა). ასევე ეკონომიკურ აქტივობას განაახლებენ წვრილმანებისა და ყვავილების მაღაზიებიც. თუმცა, რიგი შეზღუდვები ჯერ კიდევ ადგილზე რჩება. აუცილებელია პირბადის ტარება დახურულ საჯარო სივრცეში (ტრანსპორტის ჩათვლით). ასევე, 20 კვადრატულ მეტრზე მხოლოდ  ერთი  ადამიანი  დაიშვება

მეორე ფაზა

1 მაისიდან იგეგმება ყველა ზომის მაღაზიების გახსნა. მაისის შუა რიცხვებიდან კი სასტუმროები და რესტორნებიც განაახლებენ ეკონომიკურ საქმიანობას. მთავრობა იტოვებს უფლებას შეზღუდვათა შემსუბუქების პროცესი ნებისმიერ დროს შეაჩეროს თუ ინფიცირებულთა ზრდა ამის მიზეზს მისცემს.

სამომავლო მოლოდინები

ივნისის ბოლომდე საჯარო ღონისძიებები არ განახლდება, შემდგომ კი ეს საკითხიც გადაიხედება. სკოლები  და უნივერსიტეტები დისტანციურ რეჟიმში გააგრძელებენ სასწავლო პროცესს მაისის შუარიცხვებამდე, თუმცა არის მოლოდინი რომ სასწავლო წელი ამ რეჟიმში დასულდება.

 გერმანია

ვირუსი და შეზღუდვები

27 იანვარსს დაფიქსირდა COVID-19 - ის პირველი შემთხვევა გერმანიაში. თებერვლის თვეში ინფიცირებულთა რაოდენობამ სწრაფი ზრდა განაგრძო. მიუხედავად იმისა რომ ინფიცირებულთა რაოდენობით თებერვალში უკვე გერმანია მე-10 ქვეყანა იყო  მსოფლიოში მკაცრი შეზღუდვები მხოლოდ მარტის შუა რიცხვებიდან დაწესდა. 15 მარტს დაიხურა სასწავლო დაწესებულებები. ერთი დღის შემდეგ კი ჩაიკეტა საზღვარი.  22 მარტის შეიზღუდა მოქალაქეთა თავისუფალი გადაადგილების უფლება და აიკრძალა ორ ადამიანზე მეტის შეკრება (გამონაკლისი შემთხვევიბის გარდა). თუმცა, ქვეყნის მასშტაბით არ შეზღუდულა არააუცილებელი ეკონომიკური საქმიანობა (შეზღუვები  დააწესეს  ფედერალურმა  მიწებმა)

პირველი ფაზა

აპრილის თვეში ინფიცირებულთა ზრდის ტემპი შეჩერდა, თუმცა პირველი ნახევარი ისევ მკაცრი რეგულაციებით ხასიათდებოდა. სავალდებულო გახდა პირბადის ტარება დიდ ქალაქებში. მიუხედავად ვირუსის ჯერ კიდევ ფართო გავრცელებისა 20 აპრილიდან 800 კვ. მეტრის ზომის მაღაზიებმა განაახლეს ეკონომიკური აქტივობა (მკაცრი ჰიგიენური სტანდარტების დაცვის ვალდებულებით). ასევე განაახლეს მუშაობა წიგნის მაღაზიებმა, ავტო და ველო მომსახურების ცენტრებმა.  ფედერალურ მიწებს რჩებათ უფლება არ გაიზიარონ შემსუბუქების პოლიტიკა და  ლოკალური გარემოებებიდან  გამომდინარე მიიღონ  გადაწყვეტილებები.

მოლოდინები

4 მაისიდან სკოლები განაახლებენ პირისპირ სასწავლო პროცესს. პრიორიტეტი მიენიჭებათ იმ კლასებსა და მოსწავლეებს რომელთაც წელს წრითი გამოსაშვები გამოცდები აქვთ. მკაცრი ჰიგიენური სტანდარტებითა და დამცავი აქსესუარებით 4 მაისიდან მუშაობას განაახლებენ თმის სალონებიც. რელიგიურ რიტუალებზე აკრძალვა ჯერ კიდევ ძალაში რჩება და მისი გადახედვა უახლოეს მომავალში არ იგეგმება. ხალხმრავალი ღონისძიებების განახლება არ იგეგმება  ზაფხულის  ბოლომდე.

 დანია

ვირუსი და შეზღუდვები

27 თებერვალს დაფიქსირდა COVID-19 - ის პირველი შემთხვევა დანიაში.  საყოველთაო კარანტინი კი 13 მარტს გამოცხადდა. დაიხურა სკოლები, უნივერსიტეტები, ბიბლიოთეკები. რამდენიმე დღეში დაიხურა საბავშვო ბაღებიც. 18 მარტიდან შეზღუდვები კიდევ უფრო გამკაცრდა. აიკრძალა 10 ადამიანის შეკრება. რესტორნებსა და კაფეებს კი მხოლოდ გატანაზე შეეძლოთ მუშაობა. საერთო დახურულ სივრცეებში ეკონომიკური აქტივობა მთლიანად აიკრძალა (სავაჭრო ცენტრები). 23 მარტს კარანტინის პირობები კიდევ ორი კვირით გახანგრძლივდა.

პირველი ფაზა

დანია ერთ-ერთი პირველი ქვეყანა იყო რომელმაც შეამსუბუქა შეზღუდვები. 14 აპრილიდან უფლება მისცა კერძო სექტორის თანამშრომლებს დაბრუნებულიყვნენ ოფისებში. გაიზარდა საჯარო ტრანსპორტის რაოდენობა. 15 აპრილიდან განახლდა სასწავლო პროცესი დაწყებით და საშუალო სკოლებში. გაიხსნა საბავშო ბაღები. 20 აპრილიდან საქმიანობა განაახლეს მომსახურების მიმწოდებლებმაც (სილამაზის სალონები, მართვის სკოლები, სტომატოლოგები და აშ.). მიმდინარე კვირაში გაიმართება მოლაპარაკებები  შემსუბუქების პოლიტიკის შემდგომი ნაბიჯების შესახებ

მოლოდინები

დანიის სამომავლო გეგმები მჭიდროდ არის დაკავშირებული აგრესიულ ტესტირებასთან. იგეგმება დანიის მოქალაქეების აქტიური ტესტირება, რათა მოხდეს ვირუსის გავრცელების მონიტორინგი. იგეგმება, ციხეებისა და პრობაციის სერვისები ნელი გახსნა. კვლევითი დაწესებულებანი ნაწილობრივ გაიხსნება მკვლევარებისა და დოქტორანტებისათვის რათა მოახერხონ კვლევითი საქმიანობის გაგრძელება.

ლიეტუვა

პირველი ინფიცირებული

 26 თებერვალს ლიეტუვაში გამოცხადდა საგანგებო მდგომარეობა, ორი დღის შემდეგ კი Covid-19 -ის პირველი დაფიქსირდა. ამავე დღეს, სეიმამ 30 აპრილამდე ყველა სახალხო ღონისძიება აკრძალა.

შეზღუდვები

მარტში, ვირუსის გავრცელებასთან ერთად გამკაცრდა შეზღუდვები. გაუქმდა დახურულ სივრცეში ჩასატარებელი ღონისძიებები, სასწავლო დაწესებულებანი გადავიდნენ დისტანციურ სწავლებაზე. 16 მარტს ლიეტუვაში საყოველთაო კარანტინი გამოცხადდა.  აპრილის პირველი კვირის მანძილზე მარტის შეზღუდვები კიდევ უფრო გამკაცრდა და საყოველთაო კარანტინი გაგრძელდა, რაც ძირითადად აღდგომის კვირით  იყო  განპირობებული.

პირველი ფაზა

 15 აპრილიდან უფლება მიეცა არასასურსათო მაღაზიებს განაახლონ ეკონომიკური აქტივობა. თუმცა, ეს ვრცელდება მხოლოდ ისეთ მაღაზიებზე რომელთაც ღია სიცვრციდან პირდაპირი შესასვლელი აქვთ. დამატებით, სერვისის მიმწოდელბლები რომლებსაც მომხმარებელთან ხანგრძლივი პირდაპირი კონტაქტი არ უწევთ შეძლებენ აქტივობის განახლებას (სამრეცხაოები, ხელოსნები). ასევე, 10 კვ. მეტრზე მხოლოდ ერთი ადამიანი  დაიშვება

მეორე ფაზა

პირველი ფაზის შემდეგ 2 კვირაში დაიწყება შეზღუდვათა შემსუბუქების მეორე ეტაპი. საქმიანობას განახლეებენ კულტურული დაწესებულებანი (ბიბლიოთეკები და მუზეუმები). სერვისის მიმწოდებლები, რომლეთაც ხანგრძლივი პირდაპირი კონტაქტი აქვთ მომხარებელთან (სილამაზის სალონები). განახლდება აქტივობები ღია სივრცეებში. ასევე გაიხსნება სავაჭრო ცენტრები და ბაზრები, თუმცა  ხალხის  რაოდენობის  კონტროლით.

სამომავლო მოლოდინები

მესამე ფაზა დაიწყება მხოლოდ მას შემდეგ რაც კარანტინის შეზღუდვები სრულად მოხსნება. სრულად შეძლებენ საქმიანობის განახლებას რესტორნები, კაფეები, სამედიცინო სერვისის მიმწოდებლები (სტომატოლოგები), საბავშო ბაღები, სკოლები, სპორტული და გასართობი დარბაზები. მეოთხე ფაზა ითვალისწინებს საჯარო შეკრებების განახლებას თუმცა ვადები ჯერ არ არის განსაზღვრული.

შვეიცარია

პირველი ინფიცირებული

COVID-19 - ის პირველი შემთხვევა შვეიცარიაში 25 თებერვალს დაფიქსირდა. ვირუსი იტალიიდან შემოვიდა და სწრაფად გავრცელდა. ვირუსის გავრცელებამ პიკს მარტის თვეში მიაღწია. შვეიცარიის მთავრობამ პრევენციული, შეზღუდვების პოლიტიკის გატარება თებერვალშივე დაიწყო.  თუმცა გატარებული პოლიტიკა არაეფექტური გამოდგა და მარტში მისი გამკაცრება  გახდა  საჭირო.

ეკონომიკური შეზღუდვები

მარტის შუა რიცხვებიდან ფედერალურმა საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება სასწავლო დაწესებულებების, მაღაზიების, ბარებისა და სხვა თავშეყრის ადგილების დახურვის შესახებ. 20 მარტს შეზღუდვები კიდევ უფრო გამკაცრდა და ხუთ ადამიანზე მეტის შეკრება აიკრძალა. ინფიცირებულთა დიდი რაოდენობის მიუხედავად ფედერალურმა საბჭომ თავი შეიკავა საყოველთაო კარანტინის გამოცხადებისაგან. უფრო მეტიც, ეკონომიკური სექტორების ნაწილმა საქმიანობა შეზღუდვების გარეშე გააგრძელა.

პირველი ფაზა

27 აპრილიდან მცირე, პერსონალური სერვისის მიმწოდებელ ბიზნესს ეძლევა საშუალება აღადგინოს ეკონომიკური აქტივობა (თმის, ტატუირებისა და კოსმეტიკური სალონები). შეზღუდვები შეუმსუბუქდება სამედიცინო დაწესებულებებსაც და შეძლებენ განაახლონ არასასწრაფო და გეგმიური საქმიანობანი. იგეგმება, სამშენებლო მასალებისა და ყვავილების მაღაზიების გახსნაც. პარალელურად საცალო, არააუცილებელი პროდუქციის მაღაზიებიც განაახლებენ  ეკონომიკური  საქმიანობას

მეორე ფაზა

თუ მოვლენები გეგმის მიხედვით    განვითარდა, 11 მაისიდან შვეიცარიის სკოლები სავალდებულო საგანმანათლებლო საქმიანობას განაახლებენ. ასევე, სრულად გაიხსნება სავაჭრო მაღაზიები და ბაზრები. ფედერალური საბჭო დეტალურ  გადაწყვეტილებას მეორე ფაზის შესახებ 29 აპრილს მიიღებს.

მესამე ფაზა

8 ივნისიდან უმაღლესი და პროფესიული საგანმანათლებლო დაწესებულებანი  შეძლებენ განაახლონ პირისპირი სასწავლო პროცესი.     განახლდება ეკონომიკური აქტივობა დასასვენებელ და გასართობ დაწესებულებებშიც  მუზეუმები, ბიბლიოთეკები, ზოოპარკები). სავარაუდოდ, შემსუბუქდება ადამიანთა შეკრებაზე დაწესებული შეზღუდვებიც. ფედერალური საბჭო გადაწყვეტილებას მესამე ფაზის შესახებ 27 მაისს მიიღებს.

ჩეხეთი

 

ეკონომიკური შეზღუდვები

COVID-19 - ის პირველი შემთხვევა ჩეხეთში 1 მარტს დაფიქსირდა. ვირუსის დაფიქსირებიდან მალევე 12 მარტს გამოცხადდა საგანგებო მდგომარეობა. ორი დღის შემდეგ შეჩერდა სასწავლო პროცესი და ვაჭრობა (გამონაკლისების გარდა). 16 მარტს დაიხურა გარე საზღვრები, გამოცხადდა კომენდანტის საათი და შეიზღუდა მოქალაქეთა უმიზონო გადაადგილება. ეს უკანასკნელი შეზღუდვები სამჯერ გახანგრძლივდა ჯერ   24 მარტამდე გაგრძელდა, შემდეგ 1 აპრილამდე, ბოლოს კი 30 აპრილამდე.

პირველი და მეორე ფაზა

მკაცრი შეზღუდვების შესუსტება დაიწყო აპრილის თვიდან. თვის დასაწყისში სამშენებლო მასალების მაღაზიებმა და ველოსიპედების სერვის ცენტრებმა განაახლეს საქმიანობა. 20 აპრილიდან ფერმერული ბაზრები, ავტო მაღაზიები და სახელოსნოები განაახლებენ ფუნქციონირებას. ასევე ნებადართული ხდება ქორწილებიც (მაქს. 10 ადამიანი).  მეორე ფაზაში, 27 აპრილიდან, გაიხსნება მაღაზიები 200 კვ. მეტრამდე, რომელებიც  სავაჭრო ცენტრებში არ არიან განთავსებული. განახლდება რელიგიური საქმიანობა (მაქს. 15 ადამიანი

მესამე და მეოთხე ფაზა

შემსუბუქების სტრატეგიის მესამე და მეოთხე ეტაპები განხორციელდება მაისის თვეში. 12 მაისიდან 1000 კვ. მეტრის ზომის მაღაზიებიც გაიხსნება. პარალელურად სპორტული დარბაზები და ფიტნეს ცენტრები შეძლებენ განაახლონ საქმიანობა. 25 მაისიდან შეზღუდვები კიდევ უფრო შემსუბუქდება. მუზეუმებს, გალერიებს და სილამაზის სალონებს შეეძლებათ მუშაობის გაგრძლება. შეზღუდვები მოეხსნებათ რესტორნებსა და კაფეებს, რომლებიც ღია სივრცეში  მოემსახურებიან   მომხმარებელს

მეხუთე ფაზა

შეზღუდვების შემსუბუქების ბოლო მეხუთე ფაზაში, 8 ივნისიდან, ეკონომიკურ აქტივობას განაახლებენ კაფეები, ბარები, რესტორნები, სასტუმროები, თეატრები, კინოთეატრები, და დიდი ზომის სავაჭრო ცენტრები.

წყარო:http://eprc.ge/

მსოფლიო
ტრამპი, რესპუბლიკური პარტია და 2026 წლის ნოემბერი — საგარეო ომები, ეკონომიკა და ამერიკული ძალის ახალი მოდელი

2026 წლის 3 ნოემბრის შუალედური არჩევნები აშშ-ში ჩვეულებრივ კონგრესის არჩევნებზე მეტ მნიშვნელობას იძენს. დონალდ ტრამპმა თვითონაც სცადა მათი საკუთარი პრეზიდენტობის რეფერენდუმად ქცევა და რესპუბლიკელ ამომრჩევლებს პირდაპირ უთხრა, არჩევნებზე ისე მივიდნენ, თითქოს თავად იყოს ბიულეტენზე. ამდენად, წარმომადგენელთა პალატისა და სენატის კანდიდატებს ნაწილობრივ საკუთარი კამპანიის ნაცვლად ტრამპის მეორე ვადის შედეგების დაცვაც უწევთ.

ამ არჩევნების სპეციფიკა ისაა, რომ ამერიკის საგარეო პოლიტიკა ამჯერად შინაგან პოლიტიკაში ეკონომიკის გავლით შედის. ირანის ომი გადაიქცა ბენზინის ფასად და ინფლაციად; უკრაინის ომი — კითხვად, ვინ უნდა გადაიხადოს ევროპის უსაფრთხოების ფასი; ჩინეთი — წარმოების, ვაჭრობისა და ტექნოლოგიური უპირატესობის საკითხად; ხოლო ევროპა — გამოცდად, დარჩება თუ არა ამერიკული ალიანსების ძველი მოდელი უცვლელი.

ამიტომ ტრამპის საგარეო პოლიტიკის შეფასება მხოლოდ იდეოლოგიური ნიშნებით — „იზოლაციონისტია“ თუ „ინტერვენციონისტი“, „რუსეთისკენაა“ თუ „ევროპისკენ“ — სულ უფრო ნაკლებად ხსნის რეალობას.


არჩევნების საწყისი სურათი

სექტემბრის შუა რიცხვების მონაცემები რესპუბლიკელებისთვის რთულ გარემოს აჩვენებს, თუმცა ეს ჯერ არ ნიშნავს არჩევნების შედეგს.

11–14 სექტემბრის Reuters/Ipsos-ის ეროვნულ კვლევაში ტრამპის საქმიანობას დადებითად 35% აფასებდა. კითხვაზე, კონგრესის არჩევნები დღეს რომ ტარდებოდეს რომელ პარტიას მისცემდნენ ხმას, დემოკრატები იღებდნენ 44%-ს, რესპუბლიკელები — 37%-ს. თავად Reuters ხაზს უსვამს, რომ ასეთი „generic ballot“ შტატებისა და ცალკეული ოლქების შედეგს პირდაპირ ვერ წინასწარმეტყველებს. კვლევაში 1,143 ზრდასრული მონაწილეობდა და ცდომილება დაახლოებით ±3 პროცენტული პუნქტია.

კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია საკითხების სტრუქტურა. აგვისტოს ბოლოს Reuters/Ipsos-ის კვლევაში რეგისტრირებული ამომრჩევლების 47% ცხოვრების ღირებულებას ასახელებდა ხმის მიცემის უმნიშვნელოვანეს ფაქტორად.

ამიტომ რესპუბლიკელებისთვის მთავარი პრობლემა შეიძლება საერთოდ არ იყოს კლასიკური „საგარეო პოლიტიკის“ საკითხი. პრობლემა იწყება მაშინ, როდესაც თეირანი, ჰორმუზის სრუტე ან უკრაინის ომი ამერიკელი ამომრჩევლისთვის გადაიქცევა ბენზინის ფასად, იპოთეკის პროცენტად და სუპერმარკეტის ჩეკად.

წარმომადგენელთა პალატაში რესპუბლიკელებს ვიწრო უმრავლესობა აქვთ, რის გამოც შედარებით მცირე რაოდენობის ოლქიც ძალთა ბალანსს ცვლის. სენატში მათ უფრო ძლიერი საწყისი პოზიცია აქვთ: დემოკრატებს უმრავლესობის მისაღებად ოთხი მანდატის წმინდა მატება სჭირდებათ, თუმცა AP-ის სექტემბრის შეფასებით კონკურენტული რბოლების წრე მნიშვნელოვნად გაფართოვდა.

აქედან გამომდინარე, ერთი და იგივე ეროვნული განწყობა წარმომადგენელთა პალატასა და სენატში აუცილებლად ერთნაირ შედეგს არ იძლევა.


ირანი — ტრამპისთვის ყველაზე პირდაპირი საგარეო-პოლიტიკური კავშირი არჩევნებთან

ირანი ამ არჩევნების საგარეო თემებიდან ყველაზე პირდაპირ არის მიბმული ამერიკელი ამომრჩევლის ჯიბეზე.

აშშ-ისა და ისრაელის დარტყმებით ირანთან მიმდინარე ომი 28 თებერვალს დაიწყო და უკვე თითქმის შვიდი თვეა გრძელდება. 15 სექტემბერს წარმომადგენელთა პალატამ 220–204 ხმით მიიღო War Powers-ის რეზოლუცია პრეზიდენტის სამხედრო ოპერაციების შეზღუდვის მოთხოვნით; ყველა დემოკრატს შვიდი რესპუბლიკელიც შეუერთდა.

ეს პატარა, მაგრამ პოლიტიკურად საინტერესო ბზარია რესპუბლიკურ კოალიციაში.

ტრამპის მოძრაობის ერთ-ერთი ძველი მესიჯი იყო ხანგრძლივი უცხოური ომების შეწყვეტა. სწორედ ამიტომ ირანის ომის გაჭიანურება რესპუბლიკური პარტიის შიგნითაც წარმოშობს წინააღმდეგობას. რესპუბლიკელმა თომას მასიმ თავდაცვის მდივრ პიტ ჰეგსეთის წინააღმდეგ იმპიჩმენტის მუხლებიც კი წარადგინა, ამტკიცებს რა, რომ ირანთან სამხედრო მოქმედებები კონგრესის სათანადო სანქციის გარეშე მიმდინარეობს.

საზოგადოებრივი აზრის მონაცემებიც მნიშვნელოვანია. Reuters/Ipsos-ის 21–24 აგვისტოს კვლევაში ირანის წინააღმდეგ აშშ-ის სამხედრო მოქმედებებს 31% უჭერდა მხარს. რესპუბლიკელთა შორის მხარდაჭერა კვლავ ბევრად მაღალი იყო — 69%, მაგრამ მარტის 77%-დან შემცირებული. გამოკითხულთა 83% ელოდა, რომ ამერიკული სამხედრო ჩართულობა ხანგრძლივი იქნებოდა.

მაგრამ რეალური საარჩევნო დამაკავშირებელი რგოლი ნავთობია.

სექტემბერში Brent-ის ფასი ისევ 100 დოლარს ასცდა, ხოლო აშშ-ში დიზელის საშუალო ფასი Reuters-ის მონაცემებით პირველად გადასცდა 6 დოლარს გალონზე. აგვისტოში სამომხმარებლო ინფლაციამ წლიურ 3.4%-ს მიაღწია; ბენზინი ერთ თვეში 3.9%-ით გაძვირდა, რეალური საშუალო საათობრივი შემოსავალი კი წლიურ ჭრილში შემცირდა.

ამიტომ ირანის ომის პოლიტიკური მნიშვნელობა ასეთი ჯაჭვით იკითხება:

ომი → ნავთობის მიწოდების რისკი → საწვავის გაძვირება → ინფლაცია → საპროცენტო განაკვეთები → ოჯახების ხარჯები → არჩევნები.

სწორედ ამიტომ ირანი დღეს ტრამპისთვის გაცილებით უფრო უშუალო შიდა პოლიტიკური ფაქტორია, ვიდრე უკრაინა.


რუსეთი–უკრაინა — ტრამპის პოლიტიკა უფრო ტრანზაქციულია, ვიდრე უბრალოდ „პრორუსული“ ან „პრო-უკრაინული“

ტრამპის უკრაინასთან დამოკიდებულების აღწერა მხოლოდ სიტყვებით „უკრაინის წინააღმდეგია“ ან „რუსეთის მხარესაა“ მიმდინარე პოლიტიკას ზედმეტად ამარტივებს.

2026 წლის სურათი უფრო რთულია.

ერთი მხრივ, ტრამპი მკვეთრად ცდილობს ამერიკის ფინანსური ტვირთის შემცირებას. 3 სექტემბერს მან განაცხადა, რომ ევროპელებისგან წარსულში უკრაინისთვის მიწოდებული ამერიკული იარაღისა და დახმარების კომპენსაციის მოთხოვნას აპირებს და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ამერიკულ შეიარაღებას პირველ რიგში აშშ-ის მარაგებისთვის ინახავს.

მეორე მხრივ, ადმინისტრაცია სრულად არ გადასულა რუსეთის მიმართ დათმობის პოლიტიკაზე. ტრამპი მხარს უჭერს ახალ სანქციურ კანონპროექტს, რომელიც რუსეთის ენერგეტიკულ და თავდაცვის სექტორებს ეხება და შესაძლებელს ხდის დამატებითი ეკონომიკური ზეწოლის გამოყენებას იმ ქვეყნებზეც, რომლებიც რუსულ ენერგიას ყიდულობენ. კანონპროექტმა სენატი 86–11 ხმით გაიარა.

ამავე დროს ვაშინგტონი მოსკოვთან და კიევთან მოლაპარაკების არხებს ინარჩუნებს. სექტემბერში სტივ უიტკოფმა და ჯარედ კუშნერმა პუტინთან შეხვედრის შემდეგ კიევშიც გამართეს მოლაპარაკებები; მნიშვნელოვანი გარღვევა არ დაფიქსირებულა.

ამ ყველაფრიდან ტრამპის მოდელი დაახლოებით ასე გამოიყურება:

ომის სწრაფი სამხედრო მოგება აშშ-ის რესურსებით — არა; უკრაინის მთლიანად მიტოვება — ასევე არა; მთავარი მიზანი არის ამერიკული პირდაპირი ფინანსური ტვირთის ევროპაზე გადატანა, რუსეთზე ეკონომიკური ბერკეტის დატოვება და შეთანხმების მოძებნა.

ეს არის უფრო ტრანზაქციული ძალთა პოლიტიკა, ვიდრე ბაიდენის პერიოდის ფორმულა — „უკრაინას იმდენ ხანს დავეხმარებით, რამდენიც დასჭირდება“.

არჩევნების თვალსაზრისით ამას რესპუბლიკელებისთვის საინტერესო თვისება აქვს: უკრაინა დღეს ნაკლებად აჩენს ისეთ უშუალო სამომხმარებლო ეფექტს, როგორიც ირანი. ამიტომ ტრამპისთვის შესაძლებელია ერთდროულად თქვას: „ევროპამ მეტი უნდა გადაიხადოს“ და მაინც დაუჭიროს მხარი რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებს.


ევროპა — პარტნიორიდან თანამგზავრამდე კი არა, პარტნიორიდან „გადამხდელ პარტნიორამდე“

ტრამპის ევროპისადმი პოლიტიკის ცენტრალური სიტყვა ჩემთვის ამ კონტექსტში არა „ანტიევროპიზმი“, არამედ ბერკეტია.

აშშ-ის წინა ადმინისტრაციები NATO-ს ხშირად განიხილავდნენ როგორც ამერიკული გლობალური გავლენის ინსტრუმენტს, რომლის შესანარჩუნებლად თავად ამერიკაც დიდ ხარჯს იღებდა.

ტრამპის მოდელი სხვაგვარ კითხვას სვამს:

თუ ევროპის უსაფრთხოება პირველ რიგში ევროპის ინტერესია, რატომ უნდა გადაიხადოს მისი მთავარი ნაწილი ამერიკელმა გადასახადის გადამხდელმა?

ეს რიტორიკა უკვე კონკრეტულ შედეგში გადაიზარდა. NATO-ს წევრები აშშ-ის ძლიერი ზეწოლის ფონზე შეთანხმდნენ, რომ 2035 წლისთვის თავდაცვასთან დაკავშირებული ხარჯები მშპ-ის 5%-მდე გაზარდონ — 3.5% უშუალოდ სამხედრო საჭიროებებზე და კიდევ 1.5% უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ სფეროებზე. ევროპელმა წევრებმა და კანადამ მხოლოდ 2025 წელს რეალური თავდაცვის ხარჯები დაახლოებით 90 მილიარდი დოლარით გაზარდეს.

აქ მნიშვნელოვანი პარადოქსია.

ტრამპმა ევროპასთან ურთიერთობა უფრო კონფლიქტური გახადა, მაგრამ ამავე დროს ევროპული სამხედრო ხარჯების ზრდასაც შეუწყო ხელი.

ეს ორი რამ ერთდროულად შეიძლება იყოს ჭეშმარიტი.

ურთიერთობა განსაკუთრებით დაიძაბა ესპანეთთან, რომელმაც NATO-ს ახალი ხარჯვითი მიზანი არ მიიღო. ივლისში ტრამპმა ესპანეთთან ვაჭრობის შეწყვეტის ბრძანებაც კი გამოაცხადა — ნაბიჯი, რომლის განხორციელების იურიდიული და ევროკავშირის საერთო სავაჭრო პოლიტიკასთან თავსებადობის საკითხები დაუყოვნებლივ გაჩნდა.

ასე რომ, ტრამპის ევროპული პოლიტიკის არსი შეიძლება ასე ჩამოვაყალიბოთ:

ამერიკა NATO-დან არ გადის, მაგრამ ალიანსს უფასო ან შეღავათიან უსაფრთხოების სისტემად აღარ აღიქვამს.

ევროპისთვის ეს სტრატეგიულად ძალიან მნიშვნელოვანი ცვლილებაა. ტრამპის შემდეგაც კი ძნელად წარმოსადგენია ევროპა ისევ იმავე დონით დაეყრდნოს ამერიკას, როგორც 2014 წლამდე.

უკრაინის ომმა ეს პროცესი დაიწყო; ტრამპმა კი დააჩქარა.


ჩინეთი — აქ ტრამპის სტრატეგია გაცილებით უფრო გრძელვადიანია

თუ ირანი დღეს საარჩევნო პრობლემა უფროა, ჩინეთი ამერიკის გრძელვადიანი ძალაუფლების საკითხია.

აქ ტრამპის ადმინისტრაციის პოლიტიკაში ოთხი მიმართულება იკვეთება:

ვაჭრობა და ინდუსტრია; ტექნოლოგია და AI; ენერგეტიკა და კრიტიკული ნედლეული; ტაივანი და სამხედრო ბალანსი.

აშშ ცდილობს ჩინეთის სახელმწიფო სუბსიდიებით გაძლიერებულ ექსპორტზე საერთაშორისო ზეწოლა გაზარდოს. სექტემბრის G20-ის შეხვედრაზე ამ პოზიციას ჩინეთის გარდა ყველა მონაწილე ქვეყანა დაეთანხმა — მათ მხარი დაუჭირეს „არასაბაზრო პოლიტიკისა და დისბალანსების“ წინააღმდეგ ზომების აუცილებლობას.

მაგრამ ტრამპის მიდგომა აქაც არა უბრალოდ მუდმივი ესკალაცია, არამედ ზეწოლა + გარიგებაა.

24 სექტემბერს ვაშინგტონში ტრამპისა და სი ძინპინის ახალი შეხვედრა იგეგმება. პარალელურად მხარეები დაახლოებით 30 მილიარდი დოლარის საქონელზე ტარიფების შემცირებას განიხილავენ, მაშინ როცა AI, ნახევარგამტარები, ირანთან ჩინეთის ფინანსური კავშირები და ტაივანი რჩება დაპირისპირების საგნებად.

ტაივანთან დაკავშირებით ადმინისტრაციის საჯარო პოზიცია ისევ შეკავებაზეა აგებული. აშშ-ის უმაღლესი წარმომადგენელი ტაივანში სექტემბერში აცხადებდა, რომ ვაშინგტონი რეგიონში „ხელსაყრელი ძალთა ბალანსის“ შენარჩუნებასა და ტაივანის თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებას აპირებს.

ამიტომ ჩინეთთან მიმართებით ტრამპის პოლიტიკა რუსეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდება.

რუსეთთან მას სურს ომის ღირებულების შემცირება და გარიგების მოძებნა.

ჩინეთთან კი საკითხი გაცილებით უფრო სტრუქტურულია: ვინ იქნება მომდევნო ათწლეულების წამყვანი ეკონომიკური, ტექნოლოგიური და სამხედრო ძალა.

აქ დემოკრატებსა და რესპუბლიკელებს შორისაც გაცილებით მეტი სტრატეგიული თანხვედრა არსებობს, ვიდრე ირანის ან უკრაინის საკითხებზე.


ოთხი ფრონტი და მათი საარჩევნო ეფექტი

საკითხი ტრამპის ძირითადი მიდგომა არჩევნებთან მთავარი კავშირი
ირანი პირდაპირი სამხედრო ძალა და ზეწოლა ნავთობი, ბენზინი, ინფლაცია, ომის დაღლილობა
უკრაინა/რუსეთი მოლაპარაკება + სანქციები + ხარჯის ევროპაზე გადატანა „რატომ ვიხდით ჩვენ?“
ევროპა/NATO ალიანსის შენარჩუნება, მაგრამ მნიშვნელოვნად მეტი ევროპული დაფინანსება America First-ის ეკონომიკური არგუმენტი
ჩინეთი ტექნოლოგიური, სავაჭრო და სამხედრო შეკავება + პერიოდული გარიგებები სამუშაო ადგილები, წარმოება, AI, გრძელვადიანი ეროვნული უსაფრთხოება

ამ ოთხიდან ირანი ყველაზე უშუალოდ უკავშირდება 2026 წლის არჩევნების ეკონომიკურ გარემოს, ხოლო ჩინეთი — ყველაზე მეტად ამერიკის მომავალი ძალაუფლების სტრუქტურას.

სრულად
გამოკითხვა
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
ხმის მიცემა
სხვათა შორის