ამ დროისთვის ქართული თხილის ფასი ადგილობრივ ბაზარზე ხარისხის გათვალისწინებით 5-დან 6.50 ლარის ფარგლებში მერყეობს, რაც შარშანდელთან შედარებით, დაახლოებით, 30%-35%-ით შემცირებული ღირებულებაა. მაგალითისთვის, თუკი გასული წლის იანვარში პირველი ხარისხის თხილი 8-9 ლარი ღირდა, წელს ფასი 6-7 ლარია.
მიზეზად თხილის უმსხვილესი მწარმოებელი ქვეყნის თურქეთის ეროვნული ვალუტა სახელდება, რომელიც გასულ წელს თითქმის 79%-ით გაუფასურდა. როგორც თხილის გადამამუშავებელთა და ექსპორტიორთა ასოციაციაში განმარტავენ, ლირაში ფასი გაუფასურების მიუხედავად არ გაზრდილა, ხოლო იმის გამო, რომ ჩვენ თურქეთის ბაზარზე ვართ დამოკიდებული, რომელიც საერთაშორისო ღირებულებას განსაზღვრავს, ჩაბარების ფასი შემცირდა.
„გაუტეხავი თხილის ჩაბარების ფასი 5-დან 6 ლარის ფარგლებში მერყეობს ხარისხის მიხედვით. შარშანდელთან შედარებით ფასი უფრო ნაკლებია, ეს ყველაფერი გამოწვეულია თურქული ლირის გაუფასურებით. კერძოდ, ლირა გაუფასურდა, ხოლო ლირაში თხილის ფასი არ შეცვლილა, დოლარში ღირებულება უფრო ნაკლები გამოდის, ვიდრე შარშან იყო ანუ საექსპორტო ფასი დოლარში თურქეთში შემცირდა, შესაბამისად, გვიწევს გავყვეთ თურქულ ფასს", - განაცხადა ასოციაციის ხელმძღვანელმა ლევან ქარდავამ.
ფასის შემცირების მიზეზი ასევე გახლავთ თხილის დიდი მოსავალი, საიდანაც უმეტესი ნაწილი ცუდი ხარისხის იყოს. საქართველოს თხილის მწარმოებელთა ასოციაციაში ამბობენ, რომ გასულ წელს მიღებული მოსავლის საერთო რაოდენობიდან, პირველ კატეგორიას მხოლოდ 30% განეკუთვნებოდა. მიზეზებზე საუბრისას ისევ და ისევ აგროწესების გაუთვალისწინებლობა და წვიმიანი სეზონი სახელდება, რის გამოც მოსავლის აღება დაგვიანდა, რამაც ხარისხზე ნეგატიურად იმოქმედა.
გაიზრდება თუ არა თხილის ფასი მომდევნო თვეების განმავლობაში, რთული სათქმელია, თუმცა თხილის ასოციაციაში ამბობენ, რომ ბოლო დღეების განმავლობაში მცირედი ზრდა ფიქსირდება. ასოციაციის აღმასრულებელი დირექტორი გიორგი თოდუა ამბობს, რომ ამ ეტაპზე მოსავლის დიდი ნაწილი 75%-მდე ფაქტობრივად გაყიდულია, ქვეყანას ექსპორტზე გასატანი 15 ათას ტონამდე თხილი დარჩა, რომელიც შედარებით მაღალ ხარისხობრივ კატეგორიას განეკუთვნება.
"55 ათასი ტონა თხილია ექსპორტზე გასული, ეს გახლავთ, დაახლოებით, 315 მლნ ლარი. დღევანდელი მონაცემებით, 15 ათას ტონამდე ჯერ კიდევ არ არის რეალიზაციაში, ინახება ფერმერებთან და საშრობებში. რაც შეეხება ფასს, ბოლო რამდენიმე დღის განმავლობაში მცირედი ზრდაა, 10-20 თეთრით და გაუტეხავი თხილი დღეს ღირს 6 ლარიდან და 6.30 ლარამდე. შარშან ამ დროს, დაახლოებით, 30-35%ით უფრო მეტი იყო ფასი, მაგალითად თხილი რომელიც 6 ღირს დღეს, შარშან ამ დროს 8 ღირდა.
ამის მიზეზია თურქეთის ვალუტის გაუფასურება და ასევე ის, რომ წინა წელთან შედარებით რაოდენობრივად გაიზარდა თხილის მოცულობა, თუმცა სხვადასხვა მიზეზების გამო მხოლოდ 30%-ია პირველი ხარისხის. წინა წელს აგროღონისძიებები სწორად და ზედმიწევნით იყო ჩატარებული, ოპერატიულად აიღეს მოსავალი, წელს უხვი ნალექმაც იმოქმედა, დაგვიანდა აღება და მუშა ხელიც ჭირდა დიდი მოსავლის გამო, ამან გააფუჭა ხარისხი.
მეორე და მესამე ხარისხის თხილი უკვე გაყიდულია, როგორც წესი „ზარმაცი ფერმერების“ მხრიდან ნაადრევად, აგვისტოშივე ხდება თხილის ჩაბარება, ამიტომ შეგვიძლია ვივარაუდოდ რომ ახლა დარჩენილი კარგი ხარისიხს თხილი", - განაცხადა გიორგი თოდუამ.
საქსტატის ბოლო ანგარიშის მიხედვით, რომელიც 2021 წლის საგარეო ვაჭრობას ასახავს, ნათქვამია, რომ 10 უმსხვილესს საექსპორტო საქონლის რეიტინგში თხილს მერვე პოზიცია უჭირავს. სულ გასულ წელს ქვეყანამამ თხილის და სხვა კაკალის ექსპორტისგან 118.3 მლნ დოლარი მიღო, რაც 2020 წელთან შედარებით 25.8%-იანი ზრდაა.
გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს მიერ გამოქვეყნებული ბოლო მონაცემების მიხედვით კი 2021 წლის 1 აგვისტოდან 2022 წლის 9 იანვრის ჩათვლით საერთაშორისო ბაზრებზე სულ 17.8 ათასი ტონა თხილი გავიდა, რომლის ღირებულებამ 81.1 მლნ აშშ დოლარი შეადგინა.
საანგარიშო პერიოდში ქართული თხილის ექსპორტი ევროკავშირის ბაზრებიდან იტალიაში (7,424 ტონა), გერმანიაში (3.347 ტონა), ესპანეთში (478 ტონა), ჩეხეთში (445 ტონა), პოლონეთში (357 ტონა), ლიეტუვაში (327 ტონა), საფრანგეთში (314 ტონა), ბულგარეთში (144 ტონა), საბერძნეთში (71 ტონა), ლატვიაში (70 ტონა), ესტონეთში (60 ტონა), ბელგიაში (41 ტონა), უნგრეთში (22 ტონა), ხორვატიაში (20 ტონა) გავიდა.
თხილის მწარმოებელა ასოციაციაში ამბობენ, რომ ქართული თხილის მთავარი სამიზნე დღეისთვის არა გეოგრაფიულად ახალი ბაზრების ათვისება, არამედ არსებულ ბაზრებზე უშუალოდ მწარმოებლებამდე მისვლაა, ამ პროცესში განსაკუთრებული წინსვლა ადგილობრივ მწარმოებლებს იტალიის ბაზარზე აქვთ.
რაც შეეხება საერთაშორისო ფასს, ამ დროისთვის ევროპულ ბაზარზე თხილის ფასი 5.10 ევროა.
„სუფრა - ასე ჰქვია ქართულ მოლხენა-დროსტარებას, რომელიც სტუმართმოყვარეობისა და მხიარულების განსახიერებას წარმოადგენს. რომელი კერძებს მიირთმევენ ქართველები სტუმრებთან ერთად? ჩვენი კორესპონდენტი შეეცადა ქართული სუფრის დიდებულება ეჩვენებინა და დარწმუნდებით, რომ ეს მართლაც კარგად გამოუვიდა“, - ასე იწყება გერმანულ გაზეთ „ფრანკფურტერ ალგემაინე ცაითუნგში“ (Frankfurter Allgemeine Zeitung) გამოქვეყნებული სტატია სათაურით „ქართული სამზარეულოს მრავალფეროვნება“ (ავტორი - მაიკე ფონ გალენი).
გთავაზობთ პუბლიკაციას შემოკლებით:
„როცა მივედით, მაგიდა უკვე გაშლილი დაგვხვდა: თეფშებზე დაწყობილი ყველით და ლორით, ნიგვზის ფარშიანი ბადრიჯნით, მხალეულობით, მწვანილით, კიტრით და პომიდორით... მათ შორის ჩადგმულია გრაფინები მოცხარის წვენით და ტარხუნის ლიმონათის ბოთლებით. ოფიციანტი წითელ ღვინოს ბოკალებში ასხამს. გარეთ თბილისური საღამოა, რესტორან „რიგის“ დარბაზში გაშლილ გრძელ მაგიდაზე კი ქართული სუფრა - ქართული ქეიფი იწყება.
ისინი, რომლებიც ქართულ სამზარეულოს არ იცნობენ, მადააღძრულები სწრაფად მიირთმევენ სიმინდის ფქვილისაგან გამომცხვარ თბილ მჭადებს, სალათებს და ყველს. მაგრამ ვინც იცის, ის ნელ-ნელა ჭამს და მთავარს ელოდება...
ქართველი ქალბატონი თიკო ტუსკაძე, რომელიც ლონდონში ცხოვრობს, მაგრამ ახლა სამშობლოში იმყოფება, ჩვენი გიდის როლს ასრულებს და ქართულ სუფრას გვაცნობს როგორც „გემრიელი საჭმელების უსასრულო რიგს“. იგი კულინარული წიგნის ავტორია და გვიხსნის, თუ რომელი საჭმელი როგორ მივირთვათ.
ზოგიერთმა უკვე საკმაო რაოდენობის სალათა მიირთვა, რომ მაგიდაზე ახალი კერძები მოაქვთ - მოხრაკულ-მოთუშული სოკო, ხაჭაპური, ხორცით მომზადებული კერძები... საჭმლით სავსე თეფშები სულ უფრო მრავლდება და მაგიდაზე თავისუფალი სივრცე მცირდება, თუმცა ახალ-ახალი ნუგბარისათვის ადგილი მოიძებნება.
„სტუმართმოყვარეობა - ქართული კულტურის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენს, რაც კარგად არის გამოხატული ქართულ სუფრაში, როცა მაგიდას ეროვნულ სამზარეულოს კერზები ამშვენებს“, - განმარტავს მაკა თარაშვილი. რა თქმა უნდა, იგი ახალბედა სუფრის წევრებისაგან განსხვავებით, შეცდომებს არ უშვებს და ყველაფერს ერთად არ მიირთმევს. მან კარგად იცის, რა როდის უნდა მიირთვას და უცხოელ სტუმრებს ჭამის საიდუმლოებას ასწავლის: როდის დგება მწვადის, „ჩაქაფულის და საჭმელების მიღების დრო...
ქართული ტრადიციის თანახმად, სუფრაზე იმდენი საჭმელი უნდა იყოს, რომ სტუმრების წასვლის შემდეგაც საკმაო რაოდენობით უნდა დარჩეს: „სუფრა, რომელზეც არაფერი აღარ რჩება, საქართველოში არ არსებობს“, - ამბობს მაკა თარაშვილი, - მასპინძლები იფიქრებენ, რომ სტუმრები მშივრები დარჩნენ. ამიტომ ყველაფერი უამრავია“.
რესტორანი „ქეთო და კოტე“ ძველი თბილისის უბანში, შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობს. დარბაზში მყუდრო გარემოა შექმნილი. მაგიდები ყოველთვის მდიდრულადაა გაშლილი - ტრადიციული კერძები თანამედროვე სტილითაა გაფორმებული. თავდაპირველად თვენ მოგართმევენ ცივ და ვეგეტარიანულ კერძებს, ბოსტნეულს, შემდეგ გამომცხავარს, ცომეულს, ბოლოს კი ხორცით მომზადებულ საჭმელებს.
ქართული სუფრის ტრადიციაა თამადა, ანუ დროსტარების ხელმძღვანელი. იგი სუფრის თავში ზის და სადღეგრძელოებს ამბობს. რესტორან „შატო მუხრანში“, სადაც ჩვენ ვიყავით (თბილისიდან ერთი საათის სავალზე), მეღვინე პატრიკ ჰონეფმა ჩვენი სტუმრობის სადიდებელი სადღეგრძელო წარმოსთქვა. გერმანელი მეღვინე უკვე მრავალი წელია საქართველოში ცხოვრობს, ოჯახიც აქ ჰყავს. პატრიკი მადლობას გვიხდის სტუმრობისათვის, რომ გერმანელი ტურისტები საქართველოთი დაინტერესდნენ და კავკასიურ ქვეყანას ეწვივნენ.
მასპინძელი გვიხსნის, რომ სუფრის თამადა ყურადღებით ისმენს სტუმრების საუბარს სადღეგრძელოებისათვის იმპულსის მისაცემად. იგი დისკუსიას ზომიერ მიმართულებას აძლევს და განწყობას ამაღლებს. ამიტომაც თამადა ისეთი პიროვნებაა, რომელიც ცნობილია თავისი კეთილი ხასიათით, გონებამახვილობით და ინტელექტით.
თუ როგორ მზადდება კლასიკური ქართული კერძები, ამას თქვენ თბილისიდან საკმაოდ მოშორებით, კახეთში გაიგებთ, სადაც ღვინის კომპანია „შუმის“ რესტორანი მდებარეობს. აქ სტუმარი საკუთარი თვალით ხედავს, თუ როგორ ცხვება ქართული თონის პური, როგორ კეთდება ხინკალი, რომელიც ქართული სამზარეულოს ერთ-ერთ დიდებულ და გემრიელ კერძს წარმოადგენს.