USD 2.7433
EUR 2.8862
RUB 2.7214
Тбилиси
«Politico» (აშშ//ბელგია): „ემანუელ მაკრონს განზრახული აქვს სათავეში ჩაუდგეს უკრაინისადმი დახმარების ევროპულ ძალისხმევას, მაგრამ ფრანგები ამის ნებას არ მისცემენ“
дата:  291

„არავის ეჭვი არ ეპარება იმაში, რომ პრეზიდენტ ემანუელ მაკრონის სურს გლობალური ლიდერის სახე მოირგოს და უკრაინისადმი დასავლეთის დახმარების შუსუსტების ტენდენცია შეაჩეროს, თუმცა ფრანგული კონიუნქტურა მას მიზნის მიღწევაში ხელს შეუშლის“, - ნათქვამია აშშ-ის გაზეთ „პოლიტიკო“-ს (Politico) ევროპულ ვერსიაში (ბელგია) გამოქვეყნებულ სტატიაში სათაურით „ემანუელ მაკრონს განზრახული აქვს სათავეში ჩაუდგეს უკრაინისადმი დახმარების ევროპულ ძალისხმევას, მაგრამ ფრანგები ამის ნებას არ მისცემენ“ (ავტორი - ქლიე ქოლქათი).

ბუნებრივია, იბადება კითხვა: რამდენად არის მზად ემანუელ მაკრონი სინამდვილეში ამჟამად და შეუძლია თუ არა მას ამ საკითხში ფრანგული საზოგადოების აყოლიება. ყველამ იცის, რომ მისი ადრინდელი მაღალხმიანი და პომპეზური რიტორიკა პრაქტიკული მოქმედებით არ განმტკიცებულა.

დონბასის ველებზე ბრძოლებში უკრაინის არმიის შევიწროვებისა და დახმარების გაწევაში არსებული გაურკვევლობის ფონზე, პარიზში გამართული ევროპელი ლიდერების კონფერენციის დროს ემანუელ მაკრონიმ განცხადა, რომ საარტილერიო ჭურვების მიწოდების საკითხს ახალ იმპულსს მისცემდა. პრეზიდენტმა არ გამორიცხა უკრაინის ტერიტორიაზე დასავლური ჯარების გაგზავნის შესაძლებლობაც.

მაგრამ ემნუელ მაკრონის წინააღმდეგ მთელმა ფრანგულმა ოპოზიციამ გაილაშქრა:  „ეროვნული გაერთიანების“ (ყოფილი „ეროვნული ფრონტის“) ლიდერმა მარი ლეპენმა პრეზიდენტი მომავალი თაობისადმი გულგრილ დამოკიდებულებაში დაადანაშაულა და განაცხადა - „პრეზიდენტი ჩვენი შვილების სიცოცხლით თამაშობსო“, ხოლო პარტია „დაუმორჩილებელი საფრანგეთის“ დამაარსებელმა ჟან-ლიუკ მელანშონმა ემანუელ მაკრონის სურვილს უკრაინაში დასავლეთის ჯარების გაგზავნის თაობაზე - რუსეთის როგორც ბირთვული სახელმწიფოს  წინააღმდეგ - „სიგიჟე“ უწოდა.

როგორც სტატიის ავტორი აღნიშნავს, სწორედ ამ არგუმენტებს იზიარებენ ფრანგი ამომრჩევლებიც. აქვე ისიც უნდა ითქვას, რომ მმართველი პარტია „რენესანსი“ ბევრად ნაკლები პოპულარობით სარგებლობს, ვიდრე უკიდურესად მემარცხენე და უკიდურესად მემარჯვენე ძალები  ივნისში დაგეგმილი ევროპარლამენტის აჩევნების წინ. სამშაბათს საფრანგეთის ყველა საინფორმაციო ტელეარხზე  იხილავდნენ საკითხს, უნდა მოემზადოს თუ არა ქვეყანა რუსეთთან ომისათვის. ყველგან პასუხი ერთი იყო: „არა. არავითარი ომი“.

ემანუელ მაკრონის ამბიციები, როგორც ჩანს, არ ემთხვევა ფრანგების უმეტესობის აზრს უკრაინასთან მიმართებით. ეს იმიტომ, რომ ფრანგები არ თვლიან რუსეთ-უკრაინის ომს „დიდ ცივილიზაციურ შეტაკებად ევროპული დემოკრატიისა და თავისუფლებისათვის“, როგორც ამას მიიჩნევენ ზოგიერთ ევროპულ ქვეყანაში. ბოლო გამოკითხვები აჩვენებენ, რომ საფრანგეთის მოსახლეობაში უკრაინის მიმართ სიმპათია სწრაფად მცირდება.

„ფრანგები არ განიხილავენ რუსეთს საფრანგეთის პირდაპირ საფრთხედ, ხოლო რუსეთ-უკრაინის ომი ყოფილ საბჭოთა კავშირის გადმონაშთ საკითხად ითვლება, ანუ მას ფრანგი მოქალაქეებისათვის შედარებით ლოკალური მნიშვნელობა აქვს“, - ამბობს სოციოლოგი ბრუნო ჟანბარი და აზუსტებს, რომ ამით ფრანგები გამოირჩევიან როგორც პოლონელებისა და ბალტიისპირელების, ასევე ნაწილობრივ გერმანელებისა და ჩრდილოევროპელების  პოზიციებისაგან. ემანუელ მაკრონის განცხადებას ბრუნო ჟანბარი უფრო მეტად ევროპელი პარტნიორებისადმი მიმართულ მოწოდებად თვლის, რომლებიც პრეზიდენტს თავის რუს კოლეგასთან -  ვლადიმერ პუტინთან ახლო ურთიერთობებს საყვედურობენ და ამ ფაქტს ხშირად ახსენებენ ხოლმე. კონფერენციაზე მისი ესოდენ ანტირუსული გამოსვლა  სიტუაციის ერთგვარი გამოსწორების მცდელობას წარმოადგენს იმასთან შედარებით, როცა ადრე პარიზის ყველა დაპირება რეალური საქმით არ მტკიცდებოდა და ცარიელ სიტყვებად რჩებოდა.

რაც შეეხება თვითონ უკრაინელებს, მათ უკვე „ყელში აქვთ ამოსული“ ემანუელ მაკრონის დიპლომატიური გზავნილები და ცარიელი ფრაზების ნაცვლად უპირატესობას იარაღსა და საბრძოლო მასალებს ანიჭებენ. ფაქტია, რომ ამ საკითხში საფრანგეთი ძალიან ჩამორჩება ამერიკას, გერმანიას, დიდ ბრიტანეთს და პოლონეთს.

წყარო: https://www.politico.eu/article/macron-wants-to-lead-on-ukraine-but-france-might-not-let-him/

аналитика
«The Washington Post» (აშშ): „ომისადმი შიშის გამო, საქართველო რუსეთისაკენ დაბრუნებას ირჩევს“

ამერიკული გაზეთი „ვაშინგტონ პოსტი“ (The Washington Post) აქვეყნებს სტატიას სათაურით „ომისადმი შიშის გამო, საქართველო რუსეთისაკენ დაბრუნებას ირჩევს“ (ავტორი - მარია ილიუშინა), რომელშიც განხილულია არჩევნებისშემდგომი სიტუაცია საქართველოში.

გთავაზობთ პუბლიკაციას შემოკლებით:

(...) ქართველთა უმრავლესობა - გამოკითხვების მიხედვით, 80%-ზე მეტი - მხარს უჭერს ქვეყნის ევროპულ ორიენტაციას და მოსკოვის მიმართ მაინცდამაინც განსაკუთრებულ სიყვარულს არ ამჟღავნებს, ოპოზიცია კი ცდილობს ხმის მიცემის შედეგები წარმოადგინოს როგორც არჩევანი ევროკავშირსა და რუსეთს შორის.

მაგრამ იმის გათვალისწინებით, რომ ორ ქვეყანას შორის 2008 წლის აგვისტორში მომხდარი ხანმოკლე ომის შედეგად საქართველოს ტერიტორიის 20% დე-ფაქტოდ რუსეთის კონტროლის ქვეშ იმყოფება, მოსკოვის სამხერო ძლიერების ჩრდილი სულ უფრო შესამჩნევი ხდება. შესაბამისად, „ქართულმა ოცნებამ“ ამომრჩევლებს უფრო რადიკალური დილემა შესთავაზა: არჩევანი მშვიდობასა და ომს შორის.

მმართველი პარტიის „რუსეთის მხარეს შებრუნება“ შედარებით ახალ მოვლენას წარმოადგენს. 2012 წელს, როცა „ქართული ოცნება“ ხელისუფლებაში მოვიდა, მნიშვნელოვან საგარეოპოლიტიკურ წარმატებას მიაღწია - სწრაფად დაუახლოვდა ევროკავშირს მასში გაწევრიანების სურვილით, მაგრამ რუსეთ-უკრაინის ომის დაწყების კვალობაზე პარტიამ რუსეთის ორბიტისაკენ გადაუხვია. მთავრობამ ევროპა და ადგილობრივი ოპოზიცია წარმოადგინა „ომის გლობალური პარტიად“, რომელსაც სურს საქართველო მოსკოვთან ომში ჩაითრიოს და კრემლთან დაპირისპირების ინსტრუმენტად გამოიყენოს

ამჟამად „ქართული ოცნება““ ოფიციალურად პრორუსულ პარტიას არ წარმოადგენს, მაგრამ ხშირად მისი პრაქტიკული მოქმედება საერთო პრორუსულ ჩარჩოებში ჯდება. 

ევროპული გზიდან გადახვევის პოლიტიკის ცენტრში მოჩანს „ქართული ოცნების“ დამაარსებელი ბიძინა ივანიშვილი - მილიარდერი, ყოფილი პრემიერ-მინისტრი, რომელიც ბოლო ათწლეულში წავიდა ქართული პოლიტიკიდან, მაგრამ იმავდროულად გავლენიან ადამიანად რჩებოდა. ბიძინა ივანიშვილი რუსეთში ყოფნის დროს გამდიდრდა, 1990-იან წლებში და როგორც მისი კრიტიკოსები ამბობენ,  მისი რიტორიკა და პოლიტიკური მრწამსი რუსეთის ლიდერის პოზიციას უთავსდება.

რუსეთის არმიის უკრაინაში შეჭრის დაწყებიდან პურველ ეტაპზე საქართველომ უკრაინას მხარი დაუჭირა. თბილისში დღესაც ბევრი უკრაინული დროშა ფრიალებს, მაგრამ მთავრობა თავს იკავებს რუსეთის გადაჭარბებული კრიტიკისაგან და ერიდება ანტირუსული სანქციების რეალიზებას.

„ჩვენ, როგორც ქვეყნის მმართველმა პარტიამ, მთავრობამ, ყველაფერი გავაკეთეთ უკრაინისა და უკრაინელი ხალხის მხარდასაჭერად“, - განაცხადა „ვაშინგტონ პოსტთან“ საუბარში „ქართული ოცნების“ თავმჯდომარის მოადგილემ არჩილ თალაკვაძემ, მაგრამ, მისი თქმით, დასავლეთის ოფიციალურმა პირებმა რუსეთ-უკრაინის ომში საქართველოს ჩათრევა მოისურვეს: „ჩვენ ჩავთვალეთ, რომ ასეთი პოლიტიკა საქართველოსათვის ძალზე სარისკო და გაუმართლებელი იქნებოდა“.

„ქართულმა ოცნებამ“ წინასაარჩევნო კამპანიის დროს აქტიურად ისარგებლა უკრაინის ომით და ამომრჩევლებს პლაკატების სერია შესთავაზა, რომლებზე გამოსახულია ერთი მხრივ, ომით დანგრეული უკრაინის ქალაქები და სოფლები, მეორე მხრივ - აღმშენებლობის პროცესში მყოფი საქართველო. ასეთმა პროპაგანდამ თავისი გამოძახილი ჰპოვა რუსეთთან ომგადატანილ საქართველოს მოსახლეობაში, განსაკუთრებით სოფლებში, ოკუპირებულ რეგიონებთან ახლოს, მხარეთა დამაშორიშორებელ ე.წ. სადემარკაციო ხაზის გასწვრივ.

როგორ ავიცილოთ თავიდან ომი

ქართველებს კარგად ახსოვთ 2008 წლის აგვისტოს ომი. ჭორვილისაკენ - ბიძინა ივანიშვილის მშობლიური სოფლისაკენ მიმავალი გზა, რომელიც კავკასიის ქედის სამხრეთ კალთებზე მდებარეობს, სწორედ რუსეთის მიერ ოკუპირებული რეგიონის - სამხრეთ ოსეთთან ახლოს გადის, სულ რაღაც ორიოდე კილომეტრში, სადემარკაციო ხაზთან.

ჭორვილაში ბიძინა ივანიშვილს თითქმის ეროვნულ გმირად თვლიან - მდიდარ ადამიანად, რომელიც თანასოფლელებს ყოველმხრივ ეხმარებოდა - სახლებისა თუ გზების მშენებლობაში, ჯანდაცვასა თუ კომუნალური გადასახადების გადახდაში, სანამ მან სახელმწიფო თანამდებობა - ქვეყნის პრემიერ-მინისტრის პოსტი არ დაიკავა.

„მე ომის მოწინააღმდეგ ვარ. დარწმუნებული ვარ, რომ „ქართული ოცნება“ მსვიდობას შეინარჩუნებს. არ გვსურს, რომ რომელიმე ქვეყანა საქართველოს მტერი იყოს და არც ის გვინდა, რომ საქართველოს იყოს სხვა ქვეყნის მტერი“, - ამბობს გიორგი გურძენიძე, სკოლის დირექტორი, რომელსაც ახსოვს, თუ როგორ ხმაურით დაფრინავდნენ სოფლის თავზე, ცაში რუსული თვითმფრინავები 2008 წელს.

„ქართული ოცნება“ აქტიურად უჭერს მხარს ბიძინა ივანიშვილის პოლიტიკური კურსის ორ ძირითად მომენტს - მშვიდობას ნეიტრალიტეტის გზით და ქართული ტრადიციული ფასეულობების დაცვას. „ქართული ოცნების“ მტკიცებით, მისი სტრატეგიული მიზანი არ შეცვლილა - ევროინტეგრაცია ძალაში რჩება, რომლის რეალიზებას 2030 წლისათვის არის დაგეგმილი: საქართველო ევროკავშირის წევრი გახდება „ღირსეულად“ და ტრადიციული ეროვნული ფასეულობების დაცვით.

„რა თქმა უნდა, მსურს ევროკავშირის წევრი ვიყოთ, მაგრამ ჩვენ ჩვენი წინაპრების ღირსებაც და მემკვიდრეობაც უნდა დავიცვათ. ქალი ქალი უნდა იყოს, კაცი კი - კაცი“, - ამბობს ჭორვილელი მამია მაჭავარიანი.

ქართველთა ღირსება კი დაცული იქნება ორი კანონით, რომლებმაც, პრაქტიკულად, ევროკავშირში საქართველოს პოტენციური წევრობის პროცესი შეაჩერეს - იმიტომ, რომ მათი დებულებები ევროპული ბლოკის სტანდარტებს ეწინააღმდეგება. ეს კანონებია „ოჯახური ფასეულობებისა და არასრულწლოვანების დაცვის, ასევე უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ, რომლებიც, როგორც ოპოზიცია აცხადებს, რუსული სამართლებრივი აქტების ასლებს წარმოადგენენ.

ევროპა შორეული ხდება?!

საქართველოს დედაქალაქის მცხოვრებთა ნაწილი შეშფოთებულია, რომ ქვეყნის შანსი ევროკავშირის წევრობაზე მცირდება. „არჩევნებში „ქართული ოცნების“ გამარჯვება სხვა არაფერია, თუ არა ხელისუფლების უზურპაცია“, - ამბობს 38 წლის გიორგი, რომელიც გვარს არ ასახელებს, ვაითუ დევნა დაუწყონ, - „ჩვენ ევროკავშირთან ინტეგრაცია უნდა გავაღრმავოთ. რუსეთთან დაახლოებას კი არცერთი ნორმალური ქვეყანა არ ცდილობს. პრორუსუსლი ორიენტაცია თვითმკვლელობას ნიშნავს, რადგან მოსკოვი არანაირი შეთანხმების პირობებს არ იცავს“.

ოპოზიცია მწვავედ აკრიტიკებს „ქართული ოცნების“ ომის წინააღმდეგ მიმართულ კურსს და მას პროპაგანდისტულს უწოდებს, ზოგიერთები კი თვლიან, რომ მმართველ პარტიის მხრიდან ამგვარი ლოზუნგების წარმოჩენა ხელისუფლებაში დარჩენასა და ერთპარტიული მმართველი სისტემის შენარჩუნებას ემსახურება.

პარტია „საქართველოსათვის“ ლიდერის გიორგი გახარიას განცხადებით, ბიძინა ივანიშვილისა და „ქართული ოცნების“ პოლიტიკაში მომხდარი ცვლილებები - პრორუსული გადახრები - იმითაა გამოწვეული, რომ ევროკავშირში გაწევრიანება ხელისუფლების როტაციას ნიშნავს: „მისი მთავარია მიზანია ხელისუფლების შენარჩუნება. იგი ხედავს, რომ ევროპული დემოკრატია ხელისუფლების არჩევნების გზით შეცვლას ითვალისწინებს“.

მაგრამ არჩევნების შედეგების წინააღმდეგ მიმდინარე საპროტესტო აქციები ისეთივე ძლიერი და ფართო არ არის, როგორიც გაზაფხულზე მიმდინარეობდა ზემოთ ხსენებული კანონების მიღების დროს. ეს ნიშნავს, რომ ოპოზიცია გამოფიტულია. მათ ვერც დასავლეთი ვერ უწევს სათანადო დახმარებას. ბრიუსელს შეუძლია გარკვეული ზეწოლა მოახდინოს „ქართულ ოცნებაზე“, მაგრამ ევროპელი ჩინოვნიკების რეაქცია აწონილ-დაწონილია: დამკვირვებლებმა ნამდვილად დააფიქსირეს დარღვევები, მაგრამ მათ თავი შეიკავეს იმის განცხადებაზე, რომ არჩევნები გაყალბდა და ხმები მოპარულია.

არჩევნებში მომხდარი ყველა დარღვევის დეტალურად გამოკვლევა დროს მოითხოვს - კვირეებს და შეიძლება თვეებსაც, თანაც საკმაოდ რთულია მათი დამტკიცება-დადასტურება. „ჩვენ ახლა ისეთ სიტუაციასთან გვაქვს საქმე, როცა დასავლეთს არ სურს ხისტი ნაბიჯები გადადგას საკმარისი მტკიცებულებების გარეშე, ოპოზიციას კი საკმარისი მტკიცებულებები არ აქვს“, - ამბობს ჯონ დიპირო საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტიდან.

ბიძინა ივანიშვილი აშკარად იმაზე დებს თავის ფსონს, რომ ევროპა საქართველოსადმი ინტერესს დაკარგავს. ჯერ კიდევ ზაფხულში იგი აცხადებდა, რომ აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნებში დონალდ ტრამპის გამარჯვება რუსეთ-უკრაინის ომს დაასრულებს. „ჩვენ მაქსიმუმ ერთი წელი გვაქვს, რომ ეს ყველაფერი მოვითმინოთ, შემდეგ კი [დასავლეთის] გლობალური და რეგიონული ინტერესები შეიცვლება, მათთან ერთად კი შეიცვლება ინტერესები საქართველოს მიმართაც“, - ამბობდა ბიძინა ივანიშვილი, - ომის დასრულებასთან ერთად კი ყველა გაუგებრობა ევროპასთან და ამერიკასთან გაქრება“.

წყარო: https://www.washingtonpost.com/world/2024/11/21/georgia-russia-elections-influence/

 

более
голосование
ვინ გაიმარჯვებს რუსეთ - უკრაინის ომში?
голосование
Кстати