„დონალდ ტრამპის თეთრ სახლში დაბრუნების პერსპექტივა ვაშინგტონის ევროპელ მოკავშირეებში ობიექტურ მღელვარებას იწვევს“, - წერს ბრიტანული გაზეთის „გარდიანის“ (The Guardian) პოლიტიკური მიმომხილველი ნატალი ტოჩი სტატიაში სათაურით „დონალდ ტრამპის მეორედ მოსვლა თეთრ სახლში ევროპისათვის ქაოსს და მუქარას ნიშნავს. ახლა შანსი უნდა გამოვიყენოთ და მისი პრეზიდენტობისათვის მოვემზადოთ“.
გთავაზობთ პუბლიკაციის შინაარსს:
დონალდ ტრამპის წარმატებული წინსვლის კვალობაზე, საპრეზიდენტო კანდიდატის სტატუსის მოსაპოვებლად, აშშ-ის ევროპელ მოკავშირეებში ნერვიულობა მატულობს - ვაითუ იგი ისევ დაბრუნდეს ოვალურ კაბინეტშიო. აშკარად ჩანს, რომ 2024 წლის ნოემბერში 2020 წლის წინასაარჩევნო კამპანიის ფინალი განმეორდება - „ჯო ბაიდენი დონალდ ტრამპის წინააღმდეგ“. შესაბამისად, ევროპისათვის აუცილებელია დონალდ ტრამპის მეორე პრეზიდენტობისთვის მოემზადოს.
საერთოდ, წინა წლებშიც ბევრი რამ ხდებოდა ისეთი, რაც აშშ-სა და მის მოკავშირეებს შორის განხეთქილებას იწვევდა, მაგალითად, ერაყში 2003 წელს დაწყებული ომი, როცა აშშ-სა და სხვა ნატოელ წევრებს შორის განხეთქილება უფრო ღრმა იყო - ომის წარმოების მომენტებთან დაკავშირებით, მაგრამ ეს არ იყო პოლიტიკური განხეთქილება.
დონალდ ტრამპის პირველი პრეზიდენტობა კი ევროპისათვის ტრამვირებად მოვლენას წარმოადგენდა სწორედ პოლიტიკური საფუძვლის გამო: იგი იყო აშშ-ის პირველი პრეზიდენტი, რომელიც ევროპას ოჯახის წევრივით არ უყურებდა, ანუ არ ჰქონდა ისეთი დამოკიდებულება, როგორიც ოჯახის უფროსს უნდა ჰქონდეს ყოველი წევრის მიმართ - მფარველობდეს, ზრუნავდეს, ეხმარებოდეს... დონალდ ტრამპი აშკარად უფრო კარგად გრძნობდა თავს ისეთ ავტორიტარებთან, როგორებიცაა სი ძინპინი და ვლადიმერ პუტინი, ვიდრე ევროპის დემოკრატიულად არჩეულ ლიდერებთან.
დონალდ ტრამპის ანტიპათია ევროპის მიმართ არ შეცვლილა. მისი მმართველობის მეორე ვადაში ცუდი პოლიტიკური განწყობა, სავარაუდოდ, კიდევ უფრო გაძლიერდება და დიდ პოლიტიკურ განხეთქილებას გამოიწვევს. თუ პირველი ვადით მისი პრეზიდენტობის პერიოდი შიდა არასტაბილურობით გამოირჩეოდა - ხშირი იყო საკადრო ცვლილებები, იმპიჩმენტის მოთხოვნები და მცდელობები, მეორე ვადაში დონალდ ტრამპის მმართველობა, სავარაუდოდ, უფრო თანმიმდევრული და უფრო გაბედული იქნება.
ამჯერად დონალდ ტრამპი მხოლოდ უსიამოვნო ტვიტების წერას არ დაიწყებს, როგორც ამას ადრე აკეთებდა. მას მრავალჯერ უთქვამს, რომ უკრაინას დახმარებას შეუწყვეტს და თუ ვლადიმერ პუტინი შეატყობს, რომ აშშ-ის პრეზიდენტი მართლაც იმას აკეთებს, რასაც ამბობს, მაშინ კრემლი გათამამდება და ნატოსაც დაემუქრება.
დონალდ ტრამპის მეორედ არჩევა პრეზიდენტად ამერიკული დემოკრატიის დარღვევა იქნება, თანაც, ალბათ, ფატალურად. იმის გათვალისწინებით, რომ დონალდ ტრამპს ბევრი ბრალდება აქვს წარდგენილი, თუ იგი ოვალურ კაბინეტში დაბრუნდება, სეტევას დაიწყებს აშშ-ის მართლმსაჯულებისა და სამართალდამცველ ორგანოებზე, უპირველესად კი სასამართლოსა და პროკურატურის წინააღმდეგ. დონალდ ტრამპს შეუძლია 21-ე საუკუნეში მე-20 საუკუნის მაკარტიზმი გაიმეოროს. იგი შეეცდება გაეროსა და სხვა საერტაშორისო ორგანიზაციების დისკრედიტაციასაც.
მოკლედ, დასავლეთი და განსაკუთრებით ევროპა ტრამპის პრეზიდენტობისათვის კარგად უნდა მოემზადოს, რათა თავიდან აიცილოს, ნაწილობრივ მაინც, არასასურველი მოვლენები.
პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა განაცხადა, რომ 2025 წელს რუსეთის ეკონომიკური ზრდის ტემპი 1%-მდე შენელდა.
მთავრობის სხდომაზე გამოსვლისას მან აღნიშნა, რომ ეს მაჩვენებელი საგრძნობლად ჩამორჩება წინა წლების დინამიკას. კერძოდ, 2023 წელს 4.1%-იანი და 2024 წელს 4.3%-იანი ზრდა დაფიქსირდა, რაც სამხედრო ხარჯების ზრდის ეფექტით იყო განპირობებული.
პრეზიდენტის თქმით, ეკონომიკური აქტივობის ასეთი შენელება მთავრობისთვის მოსალოდნელი იყო და ის დიდწილად ინფლაციის წინააღმდეგ მიმართულმა ხელოვნურმა ზომებმა განაპირობა. ამ შემთხვევაში, პუტინი ცენტრალური ბანკის მიერ განსაზღვრულ რეფინანსირების განაკვეთზე მიუთითებს, რომელიც 16%-იან ნიშნულზეა.
პუტინმა ხაზი გაუსვა, რომ ცენტრალური ბანკის მიზანმიმართულმა პოლიტიკამ შედეგი გამოიღო და ინფლაცია, რომელიც 2024 წელს 9.5%-ს შეადგენდა, წელს 5.6%-მდე შემცირდა. მისივე პროგნოზით, 2026 წლის ბოლოსთვის ეს მაჩვენებელი 5%-იან ნიშნულამდე დაიწევს.
ეკონომიკური ზრდის შენელების მიუხედავად, კრემლი ამტკიცებს, რომ სახელმწიფო ბიუჯეტი სრულად ფარავს სოციალურ ვალდებულებებსა და სამხედრო საჭიროებებს, მიუხედავად იმისა, რომ რეკორდულად მზარდი ბიუჯეტის დეფიციტი სხვა რეალობაზე მიუთითებს.
ექსპერტთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ რუსეთის ეკონომიკურ სტაგნაციას სამუშაო ძალის დეფიციტი, მაღალი საპროცენტო განაკვეთები და დასავლური სანქციების კუმულაციური ეფექტი იწვევს, რომლის სრულ მასშტაბებს უფრო მეტად 2026-27 წლებში ვიხილავთ.
ცნობისთვის, 2026 წლისთვის რუსეთის მთავრობა მშპ-ის 1%-1.3%-იან ზრდას პროგნოზირებს, თუმცა საერთაშორისო სავალუტო ფონდი უფრო პესიმისტურ, 0.8%-იან ზრდის მაჩვენებელს ვარაუდობს.
წყარო: https://bm.ge/