,
რუსული კონცერნების ხელმძღვანელები კრემლის წინაამღდეგ იშვიათად გამოდიან, ამიტომაც „გაზპრომის’ გენერალური დირექტორის ალექსეი მილერის მიმართვა პრემიერ-მინისტრს მიხაილ მიშუსტინს, როგორც მინიმუმ, საყურადღებოა.
წერილში მილერი აკრიტიკებს პრეზიდენტ პუტინის ინიციატივას მსხვილ რუსულ კომპანიებს დასავლური პროგრამული უზრუნველყოფის გამოყენების აკრძალვის თაობაზე. მისი აზრით, რუსულ პროგრამებზე გადასვლა კონცერნს 2,4 მლრდ. დოლარი დაუჯდება - ეს არაფერი რომ არ ვთქვათ ხარისხზე და სანდოობაზე. „მაღალი ტექნოლოგიების სფეროში ნაციონალიზმის“ წინაამღდეგ რუსეთი ბანკების ასოციაცია და ცენტრალური ბანკიც კი გამოდის.
თუმცა, პუტინის კურსი გასაგები და ცხადია. 2014 წელს ყირიმის ანექსიის შემდეგ რუსეთის ეკონომიკური ჩამორჩენა განვითარებული ქვეყნებისგან გაიზარდა და კრემლის თავისი ქვეყნის დასავლეთისგან სულ უფრო მეტ იზოლირებას ცდილობს.
ექსპერტები ამ მიდგომას მკაცრად აკრიტიკებენ. რუსეთის საკითხებში ექსპერტი გერმანული ფონდიდან „მეცნიერება და პოლიტიკა“ იანის კლიუგე თვლის, რომ დასავლეთთან კავშირების გაწყვეტა რუსული ბიზნესისთვის წარმოუდგენელი რისკია. რუსეთის დასავლეთის ბაზარზე და ტექნოლოგიებზე დამოკიდებულების ხარისხი ძალიან მაღალია და მისი დაძლევა ბრძანებებით და მითითებებით შეუძლებელია.
დასავლეთთან კონფრონტაციის პირობებში რუსეთს ჩინეთთან დაახლოვების გარდა სხვა გზა არ დარჩენია. და ეს პოლიტიკური ჟესტების დონეზეც ჩანს. საყოველთაოდ ცნობილია, რომ პუტინი ევროპელ და ამერიკელ პოლიტიკოსებთან შეხვედრებზე ყოველთვის, თითქმის დემონსტრაციულად იგვიანებს, მაგრამ ჩინეთის ლიდერთან სი ცზიანპინთან არასდროს.
2020 წელს სავაჭრო ბრუნვა რუსეთს და ევროკავშირს შორის 21%-ით შემცირდა და ეს - მხოლოდ 2019 წელთან შედარებით, ხოლო ყირიმის ანექსიამდელ პერიოდთან, ანუ, 2013 წელთან შედარებით - 50%-ით. თუმცა, ამის მიუხედავად, ევროკავშირის რუსეთის უმსხვილესი სავაჭრო პარტნიორი და ინვესტორია.
ჩინეთი ამ ვითარებას სათავისოდ კარგად იყენებს. მაგალითად, გაზსადენ ‘ციმბრის ძალით“ რუსულ გაზს, ევროპასთან შედარებით დაბალი ტარიფით ყიდულობს.
აღმოსავლეთზე ორიენტაციის გარდა, კრემლი ფსონს ინფრასტრუქტურაში მრავალმილიარდიან ინვესტიციებზე აკეთებს - მას ამის ფუფუნება აქვს, განსაკუთრებით კი ნავთობის გაძვირების ფონზე.
„იზრდება შეშფოთება იმასთან დაკავშირებით, რომ რუსეთის გადაქცევა ციხე-სიმაგრედ ფატალურ შედეგებს გამოიწვევს. რუსეთი საერთაშორისო საწარმო ჯაჭვებში ისედაც სუსტადაა ჩართული და მისი თვითიზოლირება ამ ჩამორჩენას კიდევ უფრო გააღრმავებს“ - მიიჩნევს გერმანული ეკონომიკის აღმოსავლური კომიტეტის თავჯდომარე ოლივერ ჰერმესი.
მისი თქმით აშშ-ს და ევროკავშირს შორის ურთიერთობებში დაძაბულობის ზრდის ფონზე რუსეთში შესაძლოა იმპორტის ჩანაცვლების და წარმოების მეტი ლოკალიზების მომხრეები გაძლიერდნენ.
„თავისებური მოჯადოვებული წრე გამოდის. მისი გარღვევა კი მსხვილი წარმოებს დივერსიფიცირებით, ნედლეულზე ორიენტირებულ ეკონომიკურ მოდელზე უარის თქმით და მცირე-საშუალო ბიზნესის ხელშეწყობითაა შესაძლებელი. ეს კი დასავლეთთან თანამშრომლობის, დასავლური ბაზრის და დასავლური ტექნოლოგიების გარეშე შეუძლებელია“ - მიიჩნევს ოლივერ ჰერმესი.
წყარო:Handelsblatt
პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა განაცხადა, რომ 2025 წელს რუსეთის ეკონომიკური ზრდის ტემპი 1%-მდე შენელდა.
მთავრობის სხდომაზე გამოსვლისას მან აღნიშნა, რომ ეს მაჩვენებელი საგრძნობლად ჩამორჩება წინა წლების დინამიკას. კერძოდ, 2023 წელს 4.1%-იანი და 2024 წელს 4.3%-იანი ზრდა დაფიქსირდა, რაც სამხედრო ხარჯების ზრდის ეფექტით იყო განპირობებული.
პრეზიდენტის თქმით, ეკონომიკური აქტივობის ასეთი შენელება მთავრობისთვის მოსალოდნელი იყო და ის დიდწილად ინფლაციის წინააღმდეგ მიმართულმა ხელოვნურმა ზომებმა განაპირობა. ამ შემთხვევაში, პუტინი ცენტრალური ბანკის მიერ განსაზღვრულ რეფინანსირების განაკვეთზე მიუთითებს, რომელიც 16%-იან ნიშნულზეა.
პუტინმა ხაზი გაუსვა, რომ ცენტრალური ბანკის მიზანმიმართულმა პოლიტიკამ შედეგი გამოიღო და ინფლაცია, რომელიც 2024 წელს 9.5%-ს შეადგენდა, წელს 5.6%-მდე შემცირდა. მისივე პროგნოზით, 2026 წლის ბოლოსთვის ეს მაჩვენებელი 5%-იან ნიშნულამდე დაიწევს.
ეკონომიკური ზრდის შენელების მიუხედავად, კრემლი ამტკიცებს, რომ სახელმწიფო ბიუჯეტი სრულად ფარავს სოციალურ ვალდებულებებსა და სამხედრო საჭიროებებს, მიუხედავად იმისა, რომ რეკორდულად მზარდი ბიუჯეტის დეფიციტი სხვა რეალობაზე მიუთითებს.
ექსპერტთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ რუსეთის ეკონომიკურ სტაგნაციას სამუშაო ძალის დეფიციტი, მაღალი საპროცენტო განაკვეთები და დასავლური სანქციების კუმულაციური ეფექტი იწვევს, რომლის სრულ მასშტაბებს უფრო მეტად 2026-27 წლებში ვიხილავთ.
ცნობისთვის, 2026 წლისთვის რუსეთის მთავრობა მშპ-ის 1%-1.3%-იან ზრდას პროგნოზირებს, თუმცა საერთაშორისო სავალუტო ფონდი უფრო პესიმისტურ, 0.8%-იან ზრდის მაჩვენებელს ვარაუდობს.
წყარო: https://bm.ge/
