ამასობაში ვითარება ჩრდილოეთ კავკასიაში სულ უფრო ფეთქებადი ხდება. დაღესტანი, რომელიც ისედაც რუსეთის ერთ-ერთი ყველაზე არასტაბილური რეგიონი იყო, ახლა სოციალური აფეთქებისა და ფართომასშტაბიანი ისლამიზაციის ზღვარზეა. ამის შესახებ ნათქვამია რუსეთის ფედერაციის ეროვნების საკითხთა ფედერალური სააგენტოს ანგარიშში, რომელიც Der Spiegel-მა მოიპოვა სტატიაში „პუტინის შიში დაღესტნის მიმართ“. რუსეთის ხელისუფლებამ პრაქტიკულად დაკარგა კონტროლი რეგიონზე. დაღესტანი ისლამიზებულია, უამრავი იარაღია, მოსკოვის მიმართ დამოკიდებულება მტრულია. ამავდროულად, რუსების უმრავლესობას აქვს ნეგატიური დამოკიდებულება ისლამის მიმართ, რაც მხოლოდ ამძაფრებს დაძაბულობას.
რუსებს ახსოვს, როგორ დაიწყო ჩეჩნეთის მეორე ომი: დაიწყო ბრძოლები დაღესტნის მთიან რეგიონებში, სადაც დღეს უკმაყოფილება და დაძაბულობა ჩნდება. მაშინ, როცა პუტინი უკრაინასთან ომით არის შეპყრობილი, თავად რუსეთში დგება კრიზისი, რომელიც ნებისმიერ მომენტში შეიძლება აფეთქდეს. კორუფცია, ისლამიზაცია და სახელმწიფოს სისუსტე ანგარიშში პირდაპირ ნათქვამია, რომ დაღესტანი სოციალური აჯანყების ზღვარზეა. დანგრეულია რეგიონის ინფრასტრუქტურა, შეწყვეტილია ელექტროენერგია, გაზი და წყალი, მოსახლეობა კი მასობრივად იტანჯება დაბინძურებული წყლით მოწამვლებით. მიზეზი ადგილობრივი ხელისუფლების ტოტალური კორუფციაა, რომელიც რესპუბლიკას შიგნიდან ანადგურებს. მაგრამ მთავარი საფრთხე არის ფართომასშტაბიანი ისლამიზაცია, რომელსაც ხელმძღვანელობს მუფტი ახმედ აბდულაევი. ადრე კრემლი მას რადიკალების „ზომიერ“ ალტერნატივად თვლიდა, ახლა კი თავად აბდულაევი მკაცრი ისლამური კურსის გამტარებელი გახდა. ექსპერტების აზრით, მუფთი პრეტენზიას უყენებს პოლიტიკურ ხელმძღვანელობას, სურს რესპუბლიკაში შარიათის კანონის შემოღება და, ფაქტობრივად, ისლამური სახელმწიფოს შექმნა. მისი მხარდამჭერები უკვე იკავებენ საკვანძო პოზიციებს რეგიონულ ხელმძღვანელობაში და თვითონაც არ მალავს სურვილს დაღესტანი სრული კონტროლის ქვეშ აიყვანოს.
ჩრდილოეთ კავკასია დიდი ხანია საფრთხეს უქმნიდა რუსეთს, მაგრამ ახლა სიტუაცია კრიტიკული ხდება. სანამ პუტინი ომს აწარმოებს უკრაინასთან, რუსეთის ტერიტორიაზე ახალი კონფლიქტი მწიფდება. თუ ისლამიზაცია და სოციალური კრიზისი დაღესტანში გაგრძელდება, შეიძლება მოხდეს შიდა აჯანყება, რომელიც ჩეჩნეთის ომებზე მძიმე აღმოჩნდება. მაშინ კი რუსეთის არმიას მოუწევს აირჩიოს სად იბრძოლოს: უკრაინის ფრონტზე თუ საკუთარ ქვეყანაში.
