USD 2.6005
EUR 2.9154
RUB 3.0545
Тбилиси
ექსკლუზიურ უძრავ ქონებაში ინვესტირების ახალი კულტურა
дата:  1161

ამერიკელმა ბიზნესმენმა, ალექსანდერ ფრიდმანმა, რომელსაც ამერიკაში წამყვან ბრენდებთან ურთიერთობის მრავალწლიანი გამოცდილება აქვს და ახალგაზრდა პროექტების მენეჯერმა საქართველოდან, სანდრო ბერიამ აღმოსავლეთევროპელებისთვის ამერიკულ უძრავი ქონების ბაზარზე ინვესტირების შესაძლებლობის გამარტივება გადაწყვიტეს. ამ მიზნით დააარსეს მათ ახალი კომპანია Friedman & Co. და საკუთარი გამოცდილება, ხედვა და გეგმები Forbes Georgia-ს გაუზიარეს.

ახალი ბიზნესიდეები ხშირად არსებული პრობლემის გადაჭრას ისახავს მიზნად. რა იყო ინსპირაციის წყარო თქვენს შემთხვევაში?

ალექსანდერი: ამერიკის უძრავი ქონების ბაზარი ძალზე კომპლექსურია. სახლს მარტივად, მხოლოდ ფულის გადახდით ვერ იყიდი, პროცესი მოიცავს გადასახადებსა და სხვა მრავალ ასპექტს. ჩემი ცოლი ოთხი წელია, აქ ცხოვრობს და მასაც კი უჭირს ამაში გარკვევა. ვიფიქრეთ, რომ თუ ჩვენ, ვინც ამერიკაში ვცხოვრობთ, ასე გვაბნევს ეს პროცესი, ქართველებისთვის კიდევ უფრო რთული იქნებოდა და მათთვის პროცესი უნდა გაგვემარტივებინა.

ასევე იყო საქართველოს შემთხვევაშიც. რომ არა ჩემი ცოლი, არც კი ვიცოდი, საიდან უნდა დამეწყო. უბრალოდ Google-ში რომ მომეძებნა გაყიდვების აგენტი, დიდი იქნებოდა შანსი, არჩევანს არ გაემართლებინა. იქნებ მხოლოდ რეკლამაზე ხარჯავენ ფულს? მექნებოდა თუ არა გარანტია, რომ შერჩეული ადგილი უსაფრთხო ან ინვესტიცია პერსპექტიული იქნებოდა? კითხვები ბევრი იყო, პასუხები კი არა. თანაც, საქართველოსა და ამერიკაში სახლების ფასები თითქმის ერთნაირი იყო. სწორედ ასე გაჩნდა კომპანიის დაფუძნების იდეა.

სანდრო: ალექსანდერი და მისი მეუღლე საქართველოში უძრავი ქონებით დაინტერესდნენ და როდესაც მოძიება დაიწყეს, აღმოჩნდა, რომ ამერიკის ბაზართან შედარებით ფასთა შორის სხვაობა მინიმუმი იყო, რამაც გვაფიქრებინა, რომ საქართველოში არსებობს მაღალშემოსავლიანი ადამიანების სეგმენტი, რომლებსაც აქვთ საშუალება, ინვესტიცია განახორციელონ ან პირადად შეისყიდონ უძრავი ქონება.

ახალ დეველოპერულ კომპანიებში, რომლებიც საქართველოში სახლებსა და პრემიუმ-კლასის კორპუსებს აშენებენ, ერთი კვადრატული მეტრის ფასი დაახლოებით 2,000-2,500 დოლარია. ჩვენ მიერ ბაზრის მოკვლევითა და კონსულტაციებით დადგინდა, რომ ასეთივეა ფასი ფლორიდაში ზოგიერთ უბანშიც. შეიძლება გაგეცინოთ, მაგრამ ასეა. ამიტომაც გვინდა, ქართველებსა და აღმოსავლეთ ევროპის მცხოვრებლებს მივცეთ შანსი, შეიძინონ პერსპექტიული საინვესტიციო უძრავი ქონება ამერიკაში.

კომპანიის უნიკალურობა ისაა, რომ გვექნება ექსკლუზიური კატალოგები, რომლებიც არა ყველასთვის, არამედ მხოლოდ VIP-კლიენტებისთვის იქნება ხელმისაწვდომი. ჩვენი კონცეფცია გულისხმობს ექსკლუზიურ შეთავაზებებს, რომლებზე წვდომა, შესაძლოა, თვითონ ამერიკელებსაც კი არ ჰქონდეთ. ვმეგობრობთ წამყვან საერთაშორისო სააგენტოებთან და მათთან კოლაბორაცია გვაძლევს წვდომას იმ პროდუქტებზე, რომლებიც სხვადასხვა ინტერესის მქონე ადამიანებზე მორგებული.

დღეს ფულის დაბანდება მრავალნაირად შეიძლება, ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული მეთოდი კი აქციებში ინვესტირებაა. რატომ შეარჩიეთ უძრავი ქონება?

ალექსანდერი: სიმდიდრის დაგროვება და ინვესტირება მოსაწყენი არ უნდა იყოს. მაგალითად, თუ დასასვენებლად წასვლა გინდა, აქციებს თან ვერ წაიღებ, ის ფიზიკურად ხელმისაწვდომი არაა, მაგრამ სხვაგვარადაა საქმე უძრავი ქონების შემთხვევაში. შეგიძლია, დაპატიჟო მეგობრები და აჩვენო მათ საკუთარი სახლი, შეგიძლია სესხის ასაღებად გამოიყენო და სხვ.

ასე გავიზარდე. მამაჩემს ერთი პენიც კი არ დაუბანდებია აქციებში, რაც ცოტა უცნაური იყო და ბავშვობაში ამას ვერ ვიგებდი, რადგან ჩემი მეგობრების მამები ყოველთვის აქციებზე საუბრობდნენ ხოლმე შეკრებისას. სამაგიეროდ, მამაჩემი 60 Rolex-ისგან შემდგარ კოლექციას ფლობდა და მეუბნებოდა, რომ მათი ფასი ყოველ წამში იზრდებოდა, რადგან მსგავსს აღარასდროს დაამზადებდნენ.

2008 წლის ფინანსურმა კრიზისმა ჩემი მეგობრების ოჯახები ძალიან დააზარალა. მამაჩემმა ამ დროს Rolex-ების მთელი კოლექცია გაყიდა და იმაზე ბევრად მეტი გამოიმუშავა, ვიდრე მათ ყიდვაზე დახარჯა. კრიზისს თავი მშვენივრად გავართვით. ამან ჩემზე ბავშვობაშივე გავლენა იქონია და მიმახვედრა, რომ თანხას შენთვის საინტერესო რამეში უნდა აბანდებდე. კი, საფონდო ბირჟის თვალის დევნებაც საინტერესოა, მაგრამ როდესაც საკუთარი სახლის აივნიდან ეზოს გადახედავ, სრულიად სხვა შეგრძნება გეუფლება.

სანდრო: ბოლო წლებში საქართველოსა და აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში გამოიკვეთა საზღვარგარეთ უძრავ ქონებაში ინვესტირების ტენდენცია. ამ დროს კი ორი მთავარი გამოწვევა წარმოიქმნება. პირველი არის ლიმიტირებული წვდომა ექსკლუზიურ პროდუქტებთან. მეორე კი ბიუროკრატიული სირთულეები, რომლებიც ადამიანს საზღვარგარეთ უძრავი ქონების შეძენის შემთხვევაში საქმეს ურთულებს. ამანაც გადაგვაწყვეტინა, შეგვედგინა გაწერილი გეგმა, რომელიც მომხმარებლებზე იქნებოდა მორგებული და მათ ბიუროკრატიული სირთულეების დაძლევაში დაეხმარებოდა.

უძრავი ქონების ფასები შესაძლოა უფრო სტაბილურია, ვიდრე რიგი კომპანიების აქციები, თუმცა მათზეც ბევრი ფაქტორი ახდენს გავლენას. როგორ აზღვევთ რისკს? რა უპირატესობა აქვს ამერიკის ბაზარზე ინვესტირებას?

ალექსანდერი: ყველაფერს, ყველა ინვესტიციას თან ახლავს რისკი. ეკონომიკური კრიზისის დროს არათუ აქციები თუ ბონდები, არამედ მანქანაც კი არაა დაცული. ამერიკაში ფასები შედარებით სტაბილურია და, საერთო ჯამში, ინვესტირება აქ საკმაოდ უსაფრთხოა, შოკების მიმართ უფრო დაცულები ვართ და სწორედ ამიტომ მომწონს აქ ფულის დაბანდების იდეაც.

მიუხედავად იმისა, რომ რისკს თავს ვერ აარიდებ, მისი მინიმიზება შესაძლებელია. ამის საშუალებას კი აშშ-ის ეკონომიკური უსაფრთხოება იძლევა. ამიტომ განვიხილავთ ევროპის ზოგიერთ ქვეყანას და დუბაის, რომელიც მსოფლიოში მიმდინარე არეულობისგან მოშორებითაა და სტაბილური ეკონომიკაც აქვს. ორი ასეთი არჩევანი ნამდვილად საჭიროა.

რა მოცულობის ინვესტიციის დაბანდებაა შესაძლებელი თქვენი კომპანიის მეშვეობით?

ალექსანდერი: ეს თქვენს სურვილზეა დამოკიდებული. შეგვიძლია მაიამიში, მაგალითად, 200,000 დოლარად შეგაძენინოთ უძრავი ქონება საკუთარი შვილისთვის, დედისთვის. ამ ფასად მშვენიერ სახლს იყიდით იტალიაში, საფრანგეთში, ბაჰამის კუნძულებზე და სხვ. შეგვიძლია მოგიძებნოთ 8-10 მილიონ დოლარამდე ღირებულების სახლებიც. გააჩნია, რამდენის ინვესტირება გსურთ. ჩვენი მთავარი მიზანი თქვენი ნდობის მოპოვებაა და თუ მცირე თანხის დაბანდება გსურთ, ამაშიც დაგეხმარებით. გვაქვს ასევე სპეციალური შეთავაზებები VIP-კლიენტებისთვის და სახლები, რომლებსაც ბაზარზე ვერ იპოვით.

სანდრო: ჩვენ მომხმარებლებს „წარმატებულ ადამიანთა კლუბში“ გავაერთიანებთ. პირდაპირ რომ ვთქვათ, ჩვენი ექსკლუზიური შეთავაზებებით მაღალანაზღაურებადი სეგმენტი იქნება უფრო მეტად დაინტერესებული, რაც ლოგიკურია და სწორედ ამიტომ შევარჩიეთ ამგვარი ფორმატი.

როგორ აპირებთ ნდობის მოპოვებას?

ალექსანდერი: ოპერაციების დაწყება სიტყვიერი კომუნიკაციით შევძელით. როდესაც შესაბამისი კავშირები გაქვს, ერთი სატელეფონო ზარიც კი საკმარისია ხოლმე. ადამიანებს, რომლებსაც ვესაუბრებით, ძალიან მოსწონთ ამერიკისა და საქართველოს დაკავშირების იდეა, გვენდობიან და სურთ ჩვენთან მუშაობა.

გარკვეულ დონემდე მისვლის შემდეგ ფუჭ რეკლამებზე თანხის დახარჯვა აღარ გჭირდება. რეპუტაცია და ხალხის მიერ შენთან მუშაობის სურვილი დიდ როლს ასრულებს. ისინი გვენდობიან, რადგან გვიცნობენ მე და ჩემს ცოლს. მთელი ცხოვრება და კარიერა ბევერლი-ჰილსზე გავატარე, მიმუშავია ინდუსტრიების ხელმძღვანელებთან, საკუთარი სფეროების ტიტანებთან და დღეს მაქვს პრივილეგია, ბევრ მათგანს მეგობარიც ვუწოდო.

რეკლამებზე 50,000 დოლარი შეიძლება დახარჯო თვეში, მაგრამ ნდობის მოპოვების ერთადერთი რეალური გზა თანამშრომლობაა. რადგან უკვე ბევრი პარტნიორი გვყავს, რეკლამაზე ბევრი რესურსის დახარჯვა აღარ გვჭირდება.

სანდრო ბერია, რევაზ ბერიძე, დავით ქავთარაძე

გამოდის, რომ ხალხს ფულის დაბანდებაში ეხმარებით, მაგრამ არ ხართ საინვესტიციო კომპანია?

ალექსანდერი: უფრო მეტად საკონსიერჟო მომსახურებას ვთავაზობთ მომხმარებელს. გეხმარებით შესაბამისი საინვესტიციო ადგილის მოძებნაში, მონაცემების დამუშავებაში, რათა მკაფიოდ ხედავდეთ, რას უნდა ელოდოთ. ასევე გეხმარებით გაერკვეთ კანონმდებლობაში, რომელიც შესაძლოა, საკმაოდ კომპლექსური იყოს, ვესაუბრებით გამყიდველებს, მყიდველებს და ზოგჯერ მთავრობასაც. ამ ყველაფერს კლიენტების სურვილების დაკმაყოფილებისთვის ვაკეთებთ.

სანდრო: ჩვენ ვართ კომპანია, რომელიც მომხმარებელს გაუწევს კონსულტაციას და გაუზიარებს ცოდნას საინვესტიციო პროდუქტებთან დაკავშირებით, შემდეგ კი დაეხმარება შეძენილი ქონების მენეჯმენტში, იქნება ეს გაქირავება თუ გადაყიდვა და მივაწოდებთ ინდივიდუალურ მონაცემებს, როგორი იქნება უკუგება თუ სხვ.

უძრავ ქონებას ამერიკის მასშტაბით იძიებთ თუ იმ ადგილების მიხედვით, რომლებიც გამოიკვლიეთ?

სანდრო: უძრავ ქონებას მთელ ამერიკაში ვიძიებთ, მაგრამ წვდომა მთელ მსოფლიოზე ვრცელდება. გვაქვს გამოკვეთილი ადგილები, რომლებსაც ჩვენ თვითონ შევთავაზებთ, მაგრამ თუ მომხმარებელს კონკრეტული ადგილი სურს, მასზე გათვლილი ინდივიდუალური შეთავაზება გვექნება.

თუ ადამიანს უნდა ძალიან მყარი, სანდო ინვესტიცია განახორციელოს, შეგვიძლია შევთავაზოთ ნიუ-იორკში, მანჰეტენზე უძრავი ქონება, რომლის ფასიც ყოველწლიურად მზარდია. ამასთან, თუ ადამიანს, რომელმაც მთელი ცხოვრება ბავშვობის ოცნების ასახდენად იშრომა და ბევერლი-ჰილსზე პოპულარული ადამიანის მეზობლობით საკუთარი თავის დაჯილდოება სურს, ამის გაკეთებაც შეგვიძლია.

კომპანიის იდეის ჩასახვის შემდეგ მრავალი კონსულტაცია გავიარეთ ექსპერტებთან ჩვენი მეგობარი სააგენტოებიდან, შევისწავლეთ უამრავი უბანი და გამოვკვეთეთ ადგილები, რომლებიც საინვესტიციოდ სასურველია ყველაზე ძლიერი ქვეყნების მცხოვრებლებისთვისაც.

გვექნება არა მხოლოდ უძრავი ქონება, არამედ სხვა ფიზიკური აქტივებიც, რომლებსაც ადამიანები იყენებენ გასართობად, კოლექციების შესავსებად თუ სხვა. ეს იქნება მზარდი საინვესტიციო პირადი ფონდი.

განიხილავთ თუ არა უძრავი ქონების საქართველოში მოძიებასაც?

ალექსანდერი: ამას ნამდვილად ვისურვებდი. ჩემმა ცოლმა მთელი ცხოვრება საქართველოში გაატარა და ქართველ ხალხს, თქვენს კულტურას დიდ პატივს ვცემ. ვფიქრობ, ქართველები ამაყობენ საკუთარი წარმომავლობით, იციან და აღელვებთ საკუთარი ისტორია, რაც ინვესტიციის მდგრადობისთვის ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორია. ამჟამად არსებული კავშირების ეფექტიანად გამოყენებაზე ვართ ორიენტირებულნი. ვამაყობ იმით, რომ ეს კომპანია საქართველოს სიმდიდრეს შემატებს. ინვესტიციის შედეგად გამომუშავებული თანხა ქვეყნის ეკონომიკაში ჩაბრუნდება.

სანდრო: ჩვენი კომპანიის დაარსების მიზანი საქართველოში თანამედროვე საინვესტიციო კულტურის შემოტანაა და სპეციალიზებულნი სწორედ ამაში ვიქნებით. სიმართლე ითქვას, ეს ბიზნესი უფრო მეტად ქართველებზეა გათვლილი და მგონია, რომ საქართველოს ეკონომიკაზეც დადებითად აისახება. ვიმედოვნებ, რომ საქართველო ისეთივე მყარი საინვესტიციო ადგილი იქნება სამომავლოდ, როგორიც ახლა ამერიკა ან დუბაია.

სხვა ქვეყნების ბაზრებზე გეგმავთ თუ არა შესვლას?

ალექსანდერი: ნაბიჯ-ნაბიჯ უნდა ვიაროთ და ჯერ ამერიკის ბაზარზე ვფოკუსირდეთ, თუმცა ძალიან დაინტერესებული ვარ დუბაითაც. ბევრი ჩემი კლიენტი საუდის არაბეთიდან იყო და დარწმუნებული ვარ, დუბაის კიდევ უფრო მეტი პოტენციალი აქვს, რაც ბევრ დეტალში ჩანს, მათ შორის, კანონმდებლობაში. ლეგალურობისა და ბიზნესის თვალსაზრისით გარემო შესაძლოა ამერიკაზე უკეთესიც კი იყოს.

სანდრო: ჩვენი მიზანი გლობალური გაფართოებაა და გვესმის, რომ ყველა კლიენტის ოცნება ამერიკაში, დუბაიში ან ევროპაში ცხოვრება შესაძლოა არ იყოს, ამიტომ სამომავლოდ ყველა მათგანის სურვილის გათვალისწინებას ვეცდებით. მოლაპარაკებების პროცესში ვართ ქართულ ბანკებთანაც და იმედი გვაქვს, ის მალე და თანაც წარმატებით დასრულდება. იმედი გვაქვს, ჩვენი კონტაქტები დაგვეხმარება, რომ საინვესტიციო საზღვრები მაქსიმალურად გავაფართოოთ.

ვინ არიან თქვენი ექსკლუზიური პარტნიორები?

ალექსანდერი: ჩვენი პარტნიორი საქართველოში ამჟამად McGill Law Firm-ია, რომელიც სამართალსა და საერთაშორისო ეკონომიკაშია სპეციალიზებული. ასევე ვმუშაობთ უძრავი ქონების 12-მდე კომპანიასა და აგენტებთან. ამ კომპანიებიდან ზოგიერთს Netflix-ის შოუებშიც კი იხილავთ. ვინ იცის, შესაძლოა თქვენი სახლიც კი იხილოთ რომელიმე შოუს შემდეგ სეზონში.

წყარო:https://forbes.ge/

мир
ტრამპი, რესპუბლიკური პარტია და 2026 წლის ნოემბერი — საგარეო ომები, ეკონომიკა და ამერიკული ძალის ახალი მოდელი

2026 წლის 3 ნოემბრის შუალედური არჩევნები აშშ-ში ჩვეულებრივ კონგრესის არჩევნებზე მეტ მნიშვნელობას იძენს. დონალდ ტრამპმა თვითონაც სცადა მათი საკუთარი პრეზიდენტობის რეფერენდუმად ქცევა და რესპუბლიკელ ამომრჩევლებს პირდაპირ უთხრა, არჩევნებზე ისე მივიდნენ, თითქოს თავად იყოს ბიულეტენზე. ამდენად, წარმომადგენელთა პალატისა და სენატის კანდიდატებს ნაწილობრივ საკუთარი კამპანიის ნაცვლად ტრამპის მეორე ვადის შედეგების დაცვაც უწევთ.

ამ არჩევნების სპეციფიკა ისაა, რომ ამერიკის საგარეო პოლიტიკა ამჯერად შინაგან პოლიტიკაში ეკონომიკის გავლით შედის. ირანის ომი გადაიქცა ბენზინის ფასად და ინფლაციად; უკრაინის ომი — კითხვად, ვინ უნდა გადაიხადოს ევროპის უსაფრთხოების ფასი; ჩინეთი — წარმოების, ვაჭრობისა და ტექნოლოგიური უპირატესობის საკითხად; ხოლო ევროპა — გამოცდად, დარჩება თუ არა ამერიკული ალიანსების ძველი მოდელი უცვლელი.

ამიტომ ტრამპის საგარეო პოლიტიკის შეფასება მხოლოდ იდეოლოგიური ნიშნებით — „იზოლაციონისტია“ თუ „ინტერვენციონისტი“, „რუსეთისკენაა“ თუ „ევროპისკენ“ — სულ უფრო ნაკლებად ხსნის რეალობას.


არჩევნების საწყისი სურათი

სექტემბრის შუა რიცხვების მონაცემები რესპუბლიკელებისთვის რთულ გარემოს აჩვენებს, თუმცა ეს ჯერ არ ნიშნავს არჩევნების შედეგს.

11–14 სექტემბრის Reuters/Ipsos-ის ეროვნულ კვლევაში ტრამპის საქმიანობას დადებითად 35% აფასებდა. კითხვაზე, კონგრესის არჩევნები დღეს რომ ტარდებოდეს რომელ პარტიას მისცემდნენ ხმას, დემოკრატები იღებდნენ 44%-ს, რესპუბლიკელები — 37%-ს. თავად Reuters ხაზს უსვამს, რომ ასეთი „generic ballot“ შტატებისა და ცალკეული ოლქების შედეგს პირდაპირ ვერ წინასწარმეტყველებს. კვლევაში 1,143 ზრდასრული მონაწილეობდა და ცდომილება დაახლოებით ±3 პროცენტული პუნქტია.

კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია საკითხების სტრუქტურა. აგვისტოს ბოლოს Reuters/Ipsos-ის კვლევაში რეგისტრირებული ამომრჩევლების 47% ცხოვრების ღირებულებას ასახელებდა ხმის მიცემის უმნიშვნელოვანეს ფაქტორად.

ამიტომ რესპუბლიკელებისთვის მთავარი პრობლემა შეიძლება საერთოდ არ იყოს კლასიკური „საგარეო პოლიტიკის“ საკითხი. პრობლემა იწყება მაშინ, როდესაც თეირანი, ჰორმუზის სრუტე ან უკრაინის ომი ამერიკელი ამომრჩევლისთვის გადაიქცევა ბენზინის ფასად, იპოთეკის პროცენტად და სუპერმარკეტის ჩეკად.

წარმომადგენელთა პალატაში რესპუბლიკელებს ვიწრო უმრავლესობა აქვთ, რის გამოც შედარებით მცირე რაოდენობის ოლქიც ძალთა ბალანსს ცვლის. სენატში მათ უფრო ძლიერი საწყისი პოზიცია აქვთ: დემოკრატებს უმრავლესობის მისაღებად ოთხი მანდატის წმინდა მატება სჭირდებათ, თუმცა AP-ის სექტემბრის შეფასებით კონკურენტული რბოლების წრე მნიშვნელოვნად გაფართოვდა.

აქედან გამომდინარე, ერთი და იგივე ეროვნული განწყობა წარმომადგენელთა პალატასა და სენატში აუცილებლად ერთნაირ შედეგს არ იძლევა.


ირანი — ტრამპისთვის ყველაზე პირდაპირი საგარეო-პოლიტიკური კავშირი არჩევნებთან

ირანი ამ არჩევნების საგარეო თემებიდან ყველაზე პირდაპირ არის მიბმული ამერიკელი ამომრჩევლის ჯიბეზე.

აშშ-ისა და ისრაელის დარტყმებით ირანთან მიმდინარე ომი 28 თებერვალს დაიწყო და უკვე თითქმის შვიდი თვეა გრძელდება. 15 სექტემბერს წარმომადგენელთა პალატამ 220–204 ხმით მიიღო War Powers-ის რეზოლუცია პრეზიდენტის სამხედრო ოპერაციების შეზღუდვის მოთხოვნით; ყველა დემოკრატს შვიდი რესპუბლიკელიც შეუერთდა.

ეს პატარა, მაგრამ პოლიტიკურად საინტერესო ბზარია რესპუბლიკურ კოალიციაში.

ტრამპის მოძრაობის ერთ-ერთი ძველი მესიჯი იყო ხანგრძლივი უცხოური ომების შეწყვეტა. სწორედ ამიტომ ირანის ომის გაჭიანურება რესპუბლიკური პარტიის შიგნითაც წარმოშობს წინააღმდეგობას. რესპუბლიკელმა თომას მასიმ თავდაცვის მდივრ პიტ ჰეგსეთის წინააღმდეგ იმპიჩმენტის მუხლებიც კი წარადგინა, ამტკიცებს რა, რომ ირანთან სამხედრო მოქმედებები კონგრესის სათანადო სანქციის გარეშე მიმდინარეობს.

საზოგადოებრივი აზრის მონაცემებიც მნიშვნელოვანია. Reuters/Ipsos-ის 21–24 აგვისტოს კვლევაში ირანის წინააღმდეგ აშშ-ის სამხედრო მოქმედებებს 31% უჭერდა მხარს. რესპუბლიკელთა შორის მხარდაჭერა კვლავ ბევრად მაღალი იყო — 69%, მაგრამ მარტის 77%-დან შემცირებული. გამოკითხულთა 83% ელოდა, რომ ამერიკული სამხედრო ჩართულობა ხანგრძლივი იქნებოდა.

მაგრამ რეალური საარჩევნო დამაკავშირებელი რგოლი ნავთობია.

სექტემბერში Brent-ის ფასი ისევ 100 დოლარს ასცდა, ხოლო აშშ-ში დიზელის საშუალო ფასი Reuters-ის მონაცემებით პირველად გადასცდა 6 დოლარს გალონზე. აგვისტოში სამომხმარებლო ინფლაციამ წლიურ 3.4%-ს მიაღწია; ბენზინი ერთ თვეში 3.9%-ით გაძვირდა, რეალური საშუალო საათობრივი შემოსავალი კი წლიურ ჭრილში შემცირდა.

ამიტომ ირანის ომის პოლიტიკური მნიშვნელობა ასეთი ჯაჭვით იკითხება:

ომი → ნავთობის მიწოდების რისკი → საწვავის გაძვირება → ინფლაცია → საპროცენტო განაკვეთები → ოჯახების ხარჯები → არჩევნები.

სწორედ ამიტომ ირანი დღეს ტრამპისთვის გაცილებით უფრო უშუალო შიდა პოლიტიკური ფაქტორია, ვიდრე უკრაინა.


რუსეთი–უკრაინა — ტრამპის პოლიტიკა უფრო ტრანზაქციულია, ვიდრე უბრალოდ „პრორუსული“ ან „პრო-უკრაინული“

ტრამპის უკრაინასთან დამოკიდებულების აღწერა მხოლოდ სიტყვებით „უკრაინის წინააღმდეგია“ ან „რუსეთის მხარესაა“ მიმდინარე პოლიტიკას ზედმეტად ამარტივებს.

2026 წლის სურათი უფრო რთულია.

ერთი მხრივ, ტრამპი მკვეთრად ცდილობს ამერიკის ფინანსური ტვირთის შემცირებას. 3 სექტემბერს მან განაცხადა, რომ ევროპელებისგან წარსულში უკრაინისთვის მიწოდებული ამერიკული იარაღისა და დახმარების კომპენსაციის მოთხოვნას აპირებს და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ამერიკულ შეიარაღებას პირველ რიგში აშშ-ის მარაგებისთვის ინახავს.

მეორე მხრივ, ადმინისტრაცია სრულად არ გადასულა რუსეთის მიმართ დათმობის პოლიტიკაზე. ტრამპი მხარს უჭერს ახალ სანქციურ კანონპროექტს, რომელიც რუსეთის ენერგეტიკულ და თავდაცვის სექტორებს ეხება და შესაძლებელს ხდის დამატებითი ეკონომიკური ზეწოლის გამოყენებას იმ ქვეყნებზეც, რომლებიც რუსულ ენერგიას ყიდულობენ. კანონპროექტმა სენატი 86–11 ხმით გაიარა.

ამავე დროს ვაშინგტონი მოსკოვთან და კიევთან მოლაპარაკების არხებს ინარჩუნებს. სექტემბერში სტივ უიტკოფმა და ჯარედ კუშნერმა პუტინთან შეხვედრის შემდეგ კიევშიც გამართეს მოლაპარაკებები; მნიშვნელოვანი გარღვევა არ დაფიქსირებულა.

ამ ყველაფრიდან ტრამპის მოდელი დაახლოებით ასე გამოიყურება:

ომის სწრაფი სამხედრო მოგება აშშ-ის რესურსებით — არა; უკრაინის მთლიანად მიტოვება — ასევე არა; მთავარი მიზანი არის ამერიკული პირდაპირი ფინანსური ტვირთის ევროპაზე გადატანა, რუსეთზე ეკონომიკური ბერკეტის დატოვება და შეთანხმების მოძებნა.

ეს არის უფრო ტრანზაქციული ძალთა პოლიტიკა, ვიდრე ბაიდენის პერიოდის ფორმულა — „უკრაინას იმდენ ხანს დავეხმარებით, რამდენიც დასჭირდება“.

არჩევნების თვალსაზრისით ამას რესპუბლიკელებისთვის საინტერესო თვისება აქვს: უკრაინა დღეს ნაკლებად აჩენს ისეთ უშუალო სამომხმარებლო ეფექტს, როგორიც ირანი. ამიტომ ტრამპისთვის შესაძლებელია ერთდროულად თქვას: „ევროპამ მეტი უნდა გადაიხადოს“ და მაინც დაუჭიროს მხარი რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებს.


ევროპა — პარტნიორიდან თანამგზავრამდე კი არა, პარტნიორიდან „გადამხდელ პარტნიორამდე“

ტრამპის ევროპისადმი პოლიტიკის ცენტრალური სიტყვა ჩემთვის ამ კონტექსტში არა „ანტიევროპიზმი“, არამედ ბერკეტია.

აშშ-ის წინა ადმინისტრაციები NATO-ს ხშირად განიხილავდნენ როგორც ამერიკული გლობალური გავლენის ინსტრუმენტს, რომლის შესანარჩუნებლად თავად ამერიკაც დიდ ხარჯს იღებდა.

ტრამპის მოდელი სხვაგვარ კითხვას სვამს:

თუ ევროპის უსაფრთხოება პირველ რიგში ევროპის ინტერესია, რატომ უნდა გადაიხადოს მისი მთავარი ნაწილი ამერიკელმა გადასახადის გადამხდელმა?

ეს რიტორიკა უკვე კონკრეტულ შედეგში გადაიზარდა. NATO-ს წევრები აშშ-ის ძლიერი ზეწოლის ფონზე შეთანხმდნენ, რომ 2035 წლისთვის თავდაცვასთან დაკავშირებული ხარჯები მშპ-ის 5%-მდე გაზარდონ — 3.5% უშუალოდ სამხედრო საჭიროებებზე და კიდევ 1.5% უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ სფეროებზე. ევროპელმა წევრებმა და კანადამ მხოლოდ 2025 წელს რეალური თავდაცვის ხარჯები დაახლოებით 90 მილიარდი დოლარით გაზარდეს.

აქ მნიშვნელოვანი პარადოქსია.

ტრამპმა ევროპასთან ურთიერთობა უფრო კონფლიქტური გახადა, მაგრამ ამავე დროს ევროპული სამხედრო ხარჯების ზრდასაც შეუწყო ხელი.

ეს ორი რამ ერთდროულად შეიძლება იყოს ჭეშმარიტი.

ურთიერთობა განსაკუთრებით დაიძაბა ესპანეთთან, რომელმაც NATO-ს ახალი ხარჯვითი მიზანი არ მიიღო. ივლისში ტრამპმა ესპანეთთან ვაჭრობის შეწყვეტის ბრძანებაც კი გამოაცხადა — ნაბიჯი, რომლის განხორციელების იურიდიული და ევროკავშირის საერთო სავაჭრო პოლიტიკასთან თავსებადობის საკითხები დაუყოვნებლივ გაჩნდა.

ასე რომ, ტრამპის ევროპული პოლიტიკის არსი შეიძლება ასე ჩამოვაყალიბოთ:

ამერიკა NATO-დან არ გადის, მაგრამ ალიანსს უფასო ან შეღავათიან უსაფრთხოების სისტემად აღარ აღიქვამს.

ევროპისთვის ეს სტრატეგიულად ძალიან მნიშვნელოვანი ცვლილებაა. ტრამპის შემდეგაც კი ძნელად წარმოსადგენია ევროპა ისევ იმავე დონით დაეყრდნოს ამერიკას, როგორც 2014 წლამდე.

უკრაინის ომმა ეს პროცესი დაიწყო; ტრამპმა კი დააჩქარა.


ჩინეთი — აქ ტრამპის სტრატეგია გაცილებით უფრო გრძელვადიანია

თუ ირანი დღეს საარჩევნო პრობლემა უფროა, ჩინეთი ამერიკის გრძელვადიანი ძალაუფლების საკითხია.

აქ ტრამპის ადმინისტრაციის პოლიტიკაში ოთხი მიმართულება იკვეთება:

ვაჭრობა და ინდუსტრია; ტექნოლოგია და AI; ენერგეტიკა და კრიტიკული ნედლეული; ტაივანი და სამხედრო ბალანსი.

აშშ ცდილობს ჩინეთის სახელმწიფო სუბსიდიებით გაძლიერებულ ექსპორტზე საერთაშორისო ზეწოლა გაზარდოს. სექტემბრის G20-ის შეხვედრაზე ამ პოზიციას ჩინეთის გარდა ყველა მონაწილე ქვეყანა დაეთანხმა — მათ მხარი დაუჭირეს „არასაბაზრო პოლიტიკისა და დისბალანსების“ წინააღმდეგ ზომების აუცილებლობას.

მაგრამ ტრამპის მიდგომა აქაც არა უბრალოდ მუდმივი ესკალაცია, არამედ ზეწოლა + გარიგებაა.

24 სექტემბერს ვაშინგტონში ტრამპისა და სი ძინპინის ახალი შეხვედრა იგეგმება. პარალელურად მხარეები დაახლოებით 30 მილიარდი დოლარის საქონელზე ტარიფების შემცირებას განიხილავენ, მაშინ როცა AI, ნახევარგამტარები, ირანთან ჩინეთის ფინანსური კავშირები და ტაივანი რჩება დაპირისპირების საგნებად.

ტაივანთან დაკავშირებით ადმინისტრაციის საჯარო პოზიცია ისევ შეკავებაზეა აგებული. აშშ-ის უმაღლესი წარმომადგენელი ტაივანში სექტემბერში აცხადებდა, რომ ვაშინგტონი რეგიონში „ხელსაყრელი ძალთა ბალანსის“ შენარჩუნებასა და ტაივანის თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებას აპირებს.

ამიტომ ჩინეთთან მიმართებით ტრამპის პოლიტიკა რუსეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდება.

რუსეთთან მას სურს ომის ღირებულების შემცირება და გარიგების მოძებნა.

ჩინეთთან კი საკითხი გაცილებით უფრო სტრუქტურულია: ვინ იქნება მომდევნო ათწლეულების წამყვანი ეკონომიკური, ტექნოლოგიური და სამხედრო ძალა.

აქ დემოკრატებსა და რესპუბლიკელებს შორისაც გაცილებით მეტი სტრატეგიული თანხვედრა არსებობს, ვიდრე ირანის ან უკრაინის საკითხებზე.


ოთხი ფრონტი და მათი საარჩევნო ეფექტი

საკითხი ტრამპის ძირითადი მიდგომა არჩევნებთან მთავარი კავშირი
ირანი პირდაპირი სამხედრო ძალა და ზეწოლა ნავთობი, ბენზინი, ინფლაცია, ომის დაღლილობა
უკრაინა/რუსეთი მოლაპარაკება + სანქციები + ხარჯის ევროპაზე გადატანა „რატომ ვიხდით ჩვენ?“
ევროპა/NATO ალიანსის შენარჩუნება, მაგრამ მნიშვნელოვნად მეტი ევროპული დაფინანსება America First-ის ეკონომიკური არგუმენტი
ჩინეთი ტექნოლოგიური, სავაჭრო და სამხედრო შეკავება + პერიოდული გარიგებები სამუშაო ადგილები, წარმოება, AI, გრძელვადიანი ეროვნული უსაფრთხოება

ამ ოთხიდან ირანი ყველაზე უშუალოდ უკავშირდება 2026 წლის არჩევნების ეკონომიკურ გარემოს, ხოლო ჩინეთი — ყველაზე მეტად ამერიკის მომავალი ძალაუფლების სტრუქტურას.

более
голосование
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
голосование
Кстати