USD 2.6081
EUR 3.0084
RUB 3.0886
თბილისი
„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ - ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე
თარიღი:  2601

წყარო:kalaki.ge

მარიამ გვენცაძე

თბილისი, ყაზბეგის გამზირი - ადგილი, რომლის განაშენიანებაც მე-20 საუკუნის 20-იანი წლებიდან დაიწყო. ამ პერიოდშივე, ქალაქს შემოუერთდა ცალკე არსებული სოფელი „დელისი“, რომლის ადრეული დასახლება „გდელისი“ იყო. მოგვიანებით, საბურთალოს ინტენსიური განაშენიანებაც გაგრძელდა.

გარდა საცხოვრებელი სახლებისა, შენდებოდა და იქმნებოდა ისეთი საზოგადოებრივი დანიშნულების ნაგებობები, როგორებიცაა: სასწავლო, სამეცნიერო, ადმინისტრაციული, კულტურულ-საგანმანათლებლო და სხვ. დღეს კი თანამედროვე საბურთალო თბილისის ერთ-ერთი კეთილმოწყობილი უბანი გახლავთ. ადგილი, რომელიც უბნების განაწილების კუთხით, თბილისში საცხოვრებლად, ყველაზე მოთხოვნადი დასახლებაა. ამჟამად, მაცხოვრებლების რაოდენობა ამ ტერიტორიაზე, დედაქალაქის საერთო მოსახლეობის დაახლოებით, 13%-ს შეადგენს.

„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე

ფაქტია, ყაზბეგის გამზირი დღესაც უძრავი ქონების მიმართულებით საინტერესო, საინვესტიციო ადგილს წარმოადგენს. ამის ნათელი მაგალითი კი თბილისის ცენტრში, 300-მლნ დოლარიანი პროექტი გახლავთ, რომელიც 140 000 კვ/მ ფართობისგან შედგება და ორ 42-სართულიან თაუერსს, 6-სართულიანი პოდიუმით გააერთიანებს – ეს თბილისში ახალი სასტუმრო ჰაბი „ცენტრალ პარკ თაუერსია“, რომელიც კომპანია „ორბი ჯგუფისა“ და „ბლოქ ჯგუფის“ ერთობლივი საინვესტიციო პროექტია და რომელსაც მომგებიანობის გათვალისწინებით უძრავი ქონების სექტორში მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს.

„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე
„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე

პროექტის მესვეურებმა წარმოადგინეს ინოვაციური, სრულიად განსხვავებული, პირველ რიგში, საინვესტიციო პროდუქტი უძრავი ქონების სექტორში.

კომპლექსი 1 400-ნომრიან „ჰოტელ ჰაბს“ მოიაზრებს, სადაც ოცდახუთი, 5-ვარსკვლავიანი სასტუმრო იქნება განთავსებული, მათ შორის – 150 ნომრიანი „რედისონ ბლუ“. „ცენტრალ პარკ თაუერსის“ იმ შენობის ბოლო სართულზე, სადაც „რედისონ ბლუ“ იქნება წარმოდგენილი, მოეწყობა საქართველოში ყველაზე ძვირად ღირებული ოთხი პენტჰაუსი, სადაც კვ/მ-ის ღირებულება $20 000იქნება. პენტჰაუსი თაუერის ბოლო – 41 სართულზე განთავსება, საკუთარი ეზო-ვერანდით, საიდანაც ქალაქზე 360-გრადუსიანი ხედები იშლება. ჭერის სიმაღლე 6 მეტრია, აქვს კერძო პარკინგი, „რედისონ ბლუს“ პერსონალური მომსახურება, 24-საათიანი რეცეფციითა და რუმ-სერვისით. პენტჰაუზის დიზაინზე მსოფლიოში წამყვანი დიზაინერები მუშაობენ. პენტჰაუსი მყიდველს ჩაბარდება სრულად გარემონტებული, ავეჯით, ტექნიკით, თანამედროვე სმარტ-სისტემებით აღჭურვილი.

„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე

„პროექტი საინვესტიციო ხასიათისაა და ინვესტიციითა და უძრავი ქონებით შეძენით დაინტერესებულ პირებს შესაძლებლობა აქვთ, ხუთვარსკვლავიანი სასტუმრო შეიძინონ, რომლის ოპერირებასა და მის მოვლა-პატრონობას საერთაშორისო ოპერატორი კომპანიები განახორციელებენ. ყველაზე მცირე მოცულობის სასტუმრო 18-ნომრიანია, თუმცა ამავე კომპლექსში 50, 100, 150, 200 ნომრიანი ხუთვარსკვლავიანი სასტუმროებიც არის. კომპლექსი პრემიუმ კლასის არის და როგორც პროექტირების, ასევე მშენებლობის პროცესში მსოფლიოში წამყვანი არქიტექტორები არიან ჩართულები“, – აღნიშნავს „ორბი ჯგუფის“ გენერალური დირექტორი, ირაკლი კვერღელიძე.

ამასთან, მულტიფუნქციურ სივრცეში 25 ათას კვ/მ-ზე ავტომატიზებული საპარკინგე ზონა მოეწყობა, 4,500 კვ/მ დაეთმობა კაზინოს, რითაც ის საქართველოში ყველაზე დიდი იქნება. 10 ათას კვ/მ-ზე მოეწყობა საქართველოში პირველი მაღალი კლასის ბრენდების სავაჭრო ცენტრი.

ამავე კომპლექსში იქნება რეგიონში ყველაზე დიდი, სიმაღლეში 12-მეტრიანი ჭერისა და და არცერთი სვეტის მქონე „ივენთ ჰოლი“, რომელიც თანამედროვე ტექნოლოგიებით იქნება აღჭურვილი. ეს სივრცე უმასპინძლებს როგორც საქმიან, ისე სპორტულ და გასართობ ღონისძიებებს, სიმფონიური ორკესტრის კონცერტსაც კი. „ივენთ ჰოლში“ ყოველწლიურად მინიმუმ 50 საერთაშორისო დონის ღონისძიება გაიმართება.

კომპლექსში 1 500 კვ/მ-ზე განთავსდება საქართველოში ყველაზე დიდი სპა და ველნესცენტრი პრემიუმ-კლასის დახურული აუზითა და გამაჯანსაღებელი ესთეტიკური მედიცინის ცენტრით.

ყაზბეგის 22 ნომერში განთავსებული „ცენტრალ პარკ თაუერსი“ დედაქალაქის მაცხოვრებლებსა და მის სტუმრებს შესთავაზებს სივრცეს, სადაც თავმოყრილი იქნება „ფაინ დაინინგის“ შვიდი სხვადასხვა სამზარეულოს პრემიუმ-რესტორანი, ერთ-ერთი თაუერის ბოლო სართულზე კი განთავსდება „მიშლენის ვარსკვლავის“ მფლობელი რესტორანი. პროექტი მოიცავს პრემიუმ-კლასის საოფისე სივრცესაც, რომელიც 500 მომხმარებელზე იქნება გათვლილი.

„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე
„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე

როგორც ცნობილი ხდება, „ცენტრალ პარკ თაუერსის“ პროექტში, 60%-მდე უკვე გაყიდულია. დაინტერესება იკვეთება, როგორც საზღვარგარეთ მცხოვრები საქართველოს მოქალაქეების, ისე რეგიონის, ევროპის, ამერიკისა და არაბული ქვეყნების ინვესტორებისგან. ინტერესი დიდია პენთჰაუსებზეც, სადაც კვ/მ-ზე ფასი 20 000$-ია. როგორც შემსრულებელ კომპანიებში აცხადებენ, წარმოდგენილი 4 პენთჰაუსიდან 2-ის გაყიდვაზე ინვესტორებთან მოლაპარაკებები მიმდინარეობს. მათივე გათვლებით პროექტში გაყიდვები სრულად 2 კვირიან ვადაში ამოიწურება.

„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე
„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე

„ორბი ჯგუფმა“ ახალი პროექტის – „ცენტრალ პარკ თაუერს“-ის პრეზენტაცია აპრილში გამართა. პრეზენტაციის ფარგლებში ასევე გაიმართა კომპანიასა და საერთაშორისო სასტუმრო ოპერატორ „რედისონ ბლუ“-ს შორის თანამშრომლობის ხელშეკრულების გაფორმების ცერემონია. პროექტის პრეზენტაციას ვიცე-პრემიერი, ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი ლევან დავითაშვილი დაესწრო, რომელმაც აღნიშნა, რომ ასეთი პროექტებით ხდება ინვესტორებისა და ზოგადად ტურისტების მოზიდვა ქვეყანაში.

„უნდა აღინიშნოს, რომ ამ ტიპის პროექტები არამარტო საინვესტიციო კუთხითაა მნიშნელოვანი, არამედ ქმნიან ახალი მიზიდულობის ცენტრებს ტურიზმისთვის, რადგან ესაა სასტუმრო კლასტერი. თავისთავად, ეს არის ორიგინალური პროექტი და პირველად საქართველოში განხორციელდება – ერთი ბრენდული სასტუმროს „რედისონ ბლუ“-ს გვერდით იქნება წარმოდგენილი ათი სხვადასხვა სასტუმრო სხვადასხვა მფლობელის ქვეშ, მაგრამ აქვე იქნება გაერთიანებული, საერთო მულტიფუნქციური სივრცეები, რომლითაც სტუმრები ისარგებლებენ. ვფიქრობ, ეს ინოვაციური პროექტი შექმნის ახალ მიზიდულობას და ქვეყანაში ახალ ტურისტულ ნაკადებს გააჩენს“, – განაცხადა მინისტრმა.

ამასთან, ლევან დავითაშვილის თქმით, პროექტი თბილისისთვის და ზოგადად, საქართველოსთვის ძალიან წარმატებული იქნება, რადგან კომპანიას უკვე მნიშვნელოვანი გამოცდილება აქვს სასტუმრო და სტუმარმასპინძლობის ბიზნესში. მისი თქმით, სახელმწიფოს მხრიდან მაქსიმალური მხარდაჭერა იქნება, რათა ასეთი პროექტები შეუფერხებლად და სწრაფად ხორციელდებოდეს.

„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე
„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე

„ცენტრალ პარკ თაუერსის“ სამშენებლო სამუშაოები ტერიტორიაზე წელიწადზე მეტია, მიმდინარეობს და, როგორც „ორბი ჯგუფში“ აცხადებენ, ორივე თაუერსთან მიმართებით ფუნდამენტთან დაკავშირებული საკითხები და მინუს 4 სართულის მშენებლობა უკვე დასრულებულია. მშენებლობას საერთაშორისო წამყვანი საპროექტო და სამშენებლო კომპანიები ახორციელებენ, რომლებსაც მრავალწლიანი გამოცდილება აქვთ მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში, მათ შორის სინგაპურში, დუბაიში, აბუ-დაბისა და კატარში მსგავსი მასშტაბის 5-ვარსკვლავიანი სასტუმრო კომპლექსებისა და ინფრასტრუქტურის მშენებლობაში.

„ცენტრალ პარკ თაუერსი“ – ახალი საინვესტიციო პროექტი ყაზბეგის გამზირზე

პროექტის მიმდინარეობას და ხარისხის კონტროლს ზედამხედველობს უწევს ევროპული კომპანია, რომელსაც ასევე ბევრი მსოფლიო დონის მასშტაბური პროექტი აქვს განხორციელებული. რაც შეეხება მშენებლობისთვის გამოყენებულ მასალას, კომპანიაში ამბობენ, რომ ყველა მასალა 5-ვარსკვლავიან სტანდარტებთან სრულ შესაბამისობაშია.

„ცენტრალ პარკ თაუერსის“ სამშენებლო სამუშაოები 2024 წლის ბოლოსთვის დასრულდება და ჰოტელ ჰაბი ოფიციალურად 2025 წელს მაისში გაიხსნება.

მსოფლიო
ტრამპი, რესპუბლიკური პარტია და 2026 წლის ნოემბერი — საგარეო ომები, ეკონომიკა და ამერიკული ძალის ახალი მოდელი

2026 წლის 3 ნოემბრის შუალედური არჩევნები აშშ-ში ჩვეულებრივ კონგრესის არჩევნებზე მეტ მნიშვნელობას იძენს. დონალდ ტრამპმა თვითონაც სცადა მათი საკუთარი პრეზიდენტობის რეფერენდუმად ქცევა და რესპუბლიკელ ამომრჩევლებს პირდაპირ უთხრა, არჩევნებზე ისე მივიდნენ, თითქოს თავად იყოს ბიულეტენზე. ამდენად, წარმომადგენელთა პალატისა და სენატის კანდიდატებს ნაწილობრივ საკუთარი კამპანიის ნაცვლად ტრამპის მეორე ვადის შედეგების დაცვაც უწევთ.

ამ არჩევნების სპეციფიკა ისაა, რომ ამერიკის საგარეო პოლიტიკა ამჯერად შინაგან პოლიტიკაში ეკონომიკის გავლით შედის. ირანის ომი გადაიქცა ბენზინის ფასად და ინფლაციად; უკრაინის ომი — კითხვად, ვინ უნდა გადაიხადოს ევროპის უსაფრთხოების ფასი; ჩინეთი — წარმოების, ვაჭრობისა და ტექნოლოგიური უპირატესობის საკითხად; ხოლო ევროპა — გამოცდად, დარჩება თუ არა ამერიკული ალიანსების ძველი მოდელი უცვლელი.

ამიტომ ტრამპის საგარეო პოლიტიკის შეფასება მხოლოდ იდეოლოგიური ნიშნებით — „იზოლაციონისტია“ თუ „ინტერვენციონისტი“, „რუსეთისკენაა“ თუ „ევროპისკენ“ — სულ უფრო ნაკლებად ხსნის რეალობას.


არჩევნების საწყისი სურათი

სექტემბრის შუა რიცხვების მონაცემები რესპუბლიკელებისთვის რთულ გარემოს აჩვენებს, თუმცა ეს ჯერ არ ნიშნავს არჩევნების შედეგს.

11–14 სექტემბრის Reuters/Ipsos-ის ეროვნულ კვლევაში ტრამპის საქმიანობას დადებითად 35% აფასებდა. კითხვაზე, კონგრესის არჩევნები დღეს რომ ტარდებოდეს რომელ პარტიას მისცემდნენ ხმას, დემოკრატები იღებდნენ 44%-ს, რესპუბლიკელები — 37%-ს. თავად Reuters ხაზს უსვამს, რომ ასეთი „generic ballot“ შტატებისა და ცალკეული ოლქების შედეგს პირდაპირ ვერ წინასწარმეტყველებს. კვლევაში 1,143 ზრდასრული მონაწილეობდა და ცდომილება დაახლოებით ±3 პროცენტული პუნქტია.

კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია საკითხების სტრუქტურა. აგვისტოს ბოლოს Reuters/Ipsos-ის კვლევაში რეგისტრირებული ამომრჩევლების 47% ცხოვრების ღირებულებას ასახელებდა ხმის მიცემის უმნიშვნელოვანეს ფაქტორად.

ამიტომ რესპუბლიკელებისთვის მთავარი პრობლემა შეიძლება საერთოდ არ იყოს კლასიკური „საგარეო პოლიტიკის“ საკითხი. პრობლემა იწყება მაშინ, როდესაც თეირანი, ჰორმუზის სრუტე ან უკრაინის ომი ამერიკელი ამომრჩევლისთვის გადაიქცევა ბენზინის ფასად, იპოთეკის პროცენტად და სუპერმარკეტის ჩეკად.

წარმომადგენელთა პალატაში რესპუბლიკელებს ვიწრო უმრავლესობა აქვთ, რის გამოც შედარებით მცირე რაოდენობის ოლქიც ძალთა ბალანსს ცვლის. სენატში მათ უფრო ძლიერი საწყისი პოზიცია აქვთ: დემოკრატებს უმრავლესობის მისაღებად ოთხი მანდატის წმინდა მატება სჭირდებათ, თუმცა AP-ის სექტემბრის შეფასებით კონკურენტული რბოლების წრე მნიშვნელოვნად გაფართოვდა.

აქედან გამომდინარე, ერთი და იგივე ეროვნული განწყობა წარმომადგენელთა პალატასა და სენატში აუცილებლად ერთნაირ შედეგს არ იძლევა.


ირანი — ტრამპისთვის ყველაზე პირდაპირი საგარეო-პოლიტიკური კავშირი არჩევნებთან

ირანი ამ არჩევნების საგარეო თემებიდან ყველაზე პირდაპირ არის მიბმული ამერიკელი ამომრჩევლის ჯიბეზე.

აშშ-ისა და ისრაელის დარტყმებით ირანთან მიმდინარე ომი 28 თებერვალს დაიწყო და უკვე თითქმის შვიდი თვეა გრძელდება. 15 სექტემბერს წარმომადგენელთა პალატამ 220–204 ხმით მიიღო War Powers-ის რეზოლუცია პრეზიდენტის სამხედრო ოპერაციების შეზღუდვის მოთხოვნით; ყველა დემოკრატს შვიდი რესპუბლიკელიც შეუერთდა.

ეს პატარა, მაგრამ პოლიტიკურად საინტერესო ბზარია რესპუბლიკურ კოალიციაში.

ტრამპის მოძრაობის ერთ-ერთი ძველი მესიჯი იყო ხანგრძლივი უცხოური ომების შეწყვეტა. სწორედ ამიტომ ირანის ომის გაჭიანურება რესპუბლიკური პარტიის შიგნითაც წარმოშობს წინააღმდეგობას. რესპუბლიკელმა თომას მასიმ თავდაცვის მდივრ პიტ ჰეგსეთის წინააღმდეგ იმპიჩმენტის მუხლებიც კი წარადგინა, ამტკიცებს რა, რომ ირანთან სამხედრო მოქმედებები კონგრესის სათანადო სანქციის გარეშე მიმდინარეობს.

საზოგადოებრივი აზრის მონაცემებიც მნიშვნელოვანია. Reuters/Ipsos-ის 21–24 აგვისტოს კვლევაში ირანის წინააღმდეგ აშშ-ის სამხედრო მოქმედებებს 31% უჭერდა მხარს. რესპუბლიკელთა შორის მხარდაჭერა კვლავ ბევრად მაღალი იყო — 69%, მაგრამ მარტის 77%-დან შემცირებული. გამოკითხულთა 83% ელოდა, რომ ამერიკული სამხედრო ჩართულობა ხანგრძლივი იქნებოდა.

მაგრამ რეალური საარჩევნო დამაკავშირებელი რგოლი ნავთობია.

სექტემბერში Brent-ის ფასი ისევ 100 დოლარს ასცდა, ხოლო აშშ-ში დიზელის საშუალო ფასი Reuters-ის მონაცემებით პირველად გადასცდა 6 დოლარს გალონზე. აგვისტოში სამომხმარებლო ინფლაციამ წლიურ 3.4%-ს მიაღწია; ბენზინი ერთ თვეში 3.9%-ით გაძვირდა, რეალური საშუალო საათობრივი შემოსავალი კი წლიურ ჭრილში შემცირდა.

ამიტომ ირანის ომის პოლიტიკური მნიშვნელობა ასეთი ჯაჭვით იკითხება:

ომი → ნავთობის მიწოდების რისკი → საწვავის გაძვირება → ინფლაცია → საპროცენტო განაკვეთები → ოჯახების ხარჯები → არჩევნები.

სწორედ ამიტომ ირანი დღეს ტრამპისთვის გაცილებით უფრო უშუალო შიდა პოლიტიკური ფაქტორია, ვიდრე უკრაინა.


რუსეთი–უკრაინა — ტრამპის პოლიტიკა უფრო ტრანზაქციულია, ვიდრე უბრალოდ „პრორუსული“ ან „პრო-უკრაინული“

ტრამპის უკრაინასთან დამოკიდებულების აღწერა მხოლოდ სიტყვებით „უკრაინის წინააღმდეგია“ ან „რუსეთის მხარესაა“ მიმდინარე პოლიტიკას ზედმეტად ამარტივებს.

2026 წლის სურათი უფრო რთულია.

ერთი მხრივ, ტრამპი მკვეთრად ცდილობს ამერიკის ფინანსური ტვირთის შემცირებას. 3 სექტემბერს მან განაცხადა, რომ ევროპელებისგან წარსულში უკრაინისთვის მიწოდებული ამერიკული იარაღისა და დახმარების კომპენსაციის მოთხოვნას აპირებს და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ამერიკულ შეიარაღებას პირველ რიგში აშშ-ის მარაგებისთვის ინახავს.

მეორე მხრივ, ადმინისტრაცია სრულად არ გადასულა რუსეთის მიმართ დათმობის პოლიტიკაზე. ტრამპი მხარს უჭერს ახალ სანქციურ კანონპროექტს, რომელიც რუსეთის ენერგეტიკულ და თავდაცვის სექტორებს ეხება და შესაძლებელს ხდის დამატებითი ეკონომიკური ზეწოლის გამოყენებას იმ ქვეყნებზეც, რომლებიც რუსულ ენერგიას ყიდულობენ. კანონპროექტმა სენატი 86–11 ხმით გაიარა.

ამავე დროს ვაშინგტონი მოსკოვთან და კიევთან მოლაპარაკების არხებს ინარჩუნებს. სექტემბერში სტივ უიტკოფმა და ჯარედ კუშნერმა პუტინთან შეხვედრის შემდეგ კიევშიც გამართეს მოლაპარაკებები; მნიშვნელოვანი გარღვევა არ დაფიქსირებულა.

ამ ყველაფრიდან ტრამპის მოდელი დაახლოებით ასე გამოიყურება:

ომის სწრაფი სამხედრო მოგება აშშ-ის რესურსებით — არა; უკრაინის მთლიანად მიტოვება — ასევე არა; მთავარი მიზანი არის ამერიკული პირდაპირი ფინანსური ტვირთის ევროპაზე გადატანა, რუსეთზე ეკონომიკური ბერკეტის დატოვება და შეთანხმების მოძებნა.

ეს არის უფრო ტრანზაქციული ძალთა პოლიტიკა, ვიდრე ბაიდენის პერიოდის ფორმულა — „უკრაინას იმდენ ხანს დავეხმარებით, რამდენიც დასჭირდება“.

არჩევნების თვალსაზრისით ამას რესპუბლიკელებისთვის საინტერესო თვისება აქვს: უკრაინა დღეს ნაკლებად აჩენს ისეთ უშუალო სამომხმარებლო ეფექტს, როგორიც ირანი. ამიტომ ტრამპისთვის შესაძლებელია ერთდროულად თქვას: „ევროპამ მეტი უნდა გადაიხადოს“ და მაინც დაუჭიროს მხარი რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებს.


ევროპა — პარტნიორიდან თანამგზავრამდე კი არა, პარტნიორიდან „გადამხდელ პარტნიორამდე“

ტრამპის ევროპისადმი პოლიტიკის ცენტრალური სიტყვა ჩემთვის ამ კონტექსტში არა „ანტიევროპიზმი“, არამედ ბერკეტია.

აშშ-ის წინა ადმინისტრაციები NATO-ს ხშირად განიხილავდნენ როგორც ამერიკული გლობალური გავლენის ინსტრუმენტს, რომლის შესანარჩუნებლად თავად ამერიკაც დიდ ხარჯს იღებდა.

ტრამპის მოდელი სხვაგვარ კითხვას სვამს:

თუ ევროპის უსაფრთხოება პირველ რიგში ევროპის ინტერესია, რატომ უნდა გადაიხადოს მისი მთავარი ნაწილი ამერიკელმა გადასახადის გადამხდელმა?

ეს რიტორიკა უკვე კონკრეტულ შედეგში გადაიზარდა. NATO-ს წევრები აშშ-ის ძლიერი ზეწოლის ფონზე შეთანხმდნენ, რომ 2035 წლისთვის თავდაცვასთან დაკავშირებული ხარჯები მშპ-ის 5%-მდე გაზარდონ — 3.5% უშუალოდ სამხედრო საჭიროებებზე და კიდევ 1.5% უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ სფეროებზე. ევროპელმა წევრებმა და კანადამ მხოლოდ 2025 წელს რეალური თავდაცვის ხარჯები დაახლოებით 90 მილიარდი დოლარით გაზარდეს.

აქ მნიშვნელოვანი პარადოქსია.

ტრამპმა ევროპასთან ურთიერთობა უფრო კონფლიქტური გახადა, მაგრამ ამავე დროს ევროპული სამხედრო ხარჯების ზრდასაც შეუწყო ხელი.

ეს ორი რამ ერთდროულად შეიძლება იყოს ჭეშმარიტი.

ურთიერთობა განსაკუთრებით დაიძაბა ესპანეთთან, რომელმაც NATO-ს ახალი ხარჯვითი მიზანი არ მიიღო. ივლისში ტრამპმა ესპანეთთან ვაჭრობის შეწყვეტის ბრძანებაც კი გამოაცხადა — ნაბიჯი, რომლის განხორციელების იურიდიული და ევროკავშირის საერთო სავაჭრო პოლიტიკასთან თავსებადობის საკითხები დაუყოვნებლივ გაჩნდა.

ასე რომ, ტრამპის ევროპული პოლიტიკის არსი შეიძლება ასე ჩამოვაყალიბოთ:

ამერიკა NATO-დან არ გადის, მაგრამ ალიანსს უფასო ან შეღავათიან უსაფრთხოების სისტემად აღარ აღიქვამს.

ევროპისთვის ეს სტრატეგიულად ძალიან მნიშვნელოვანი ცვლილებაა. ტრამპის შემდეგაც კი ძნელად წარმოსადგენია ევროპა ისევ იმავე დონით დაეყრდნოს ამერიკას, როგორც 2014 წლამდე.

უკრაინის ომმა ეს პროცესი დაიწყო; ტრამპმა კი დააჩქარა.


ჩინეთი — აქ ტრამპის სტრატეგია გაცილებით უფრო გრძელვადიანია

თუ ირანი დღეს საარჩევნო პრობლემა უფროა, ჩინეთი ამერიკის გრძელვადიანი ძალაუფლების საკითხია.

აქ ტრამპის ადმინისტრაციის პოლიტიკაში ოთხი მიმართულება იკვეთება:

ვაჭრობა და ინდუსტრია; ტექნოლოგია და AI; ენერგეტიკა და კრიტიკული ნედლეული; ტაივანი და სამხედრო ბალანსი.

აშშ ცდილობს ჩინეთის სახელმწიფო სუბსიდიებით გაძლიერებულ ექსპორტზე საერთაშორისო ზეწოლა გაზარდოს. სექტემბრის G20-ის შეხვედრაზე ამ პოზიციას ჩინეთის გარდა ყველა მონაწილე ქვეყანა დაეთანხმა — მათ მხარი დაუჭირეს „არასაბაზრო პოლიტიკისა და დისბალანსების“ წინააღმდეგ ზომების აუცილებლობას.

მაგრამ ტრამპის მიდგომა აქაც არა უბრალოდ მუდმივი ესკალაცია, არამედ ზეწოლა + გარიგებაა.

24 სექტემბერს ვაშინგტონში ტრამპისა და სი ძინპინის ახალი შეხვედრა იგეგმება. პარალელურად მხარეები დაახლოებით 30 მილიარდი დოლარის საქონელზე ტარიფების შემცირებას განიხილავენ, მაშინ როცა AI, ნახევარგამტარები, ირანთან ჩინეთის ფინანსური კავშირები და ტაივანი რჩება დაპირისპირების საგნებად.

ტაივანთან დაკავშირებით ადმინისტრაციის საჯარო პოზიცია ისევ შეკავებაზეა აგებული. აშშ-ის უმაღლესი წარმომადგენელი ტაივანში სექტემბერში აცხადებდა, რომ ვაშინგტონი რეგიონში „ხელსაყრელი ძალთა ბალანსის“ შენარჩუნებასა და ტაივანის თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებას აპირებს.

ამიტომ ჩინეთთან მიმართებით ტრამპის პოლიტიკა რუსეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდება.

რუსეთთან მას სურს ომის ღირებულების შემცირება და გარიგების მოძებნა.

ჩინეთთან კი საკითხი გაცილებით უფრო სტრუქტურულია: ვინ იქნება მომდევნო ათწლეულების წამყვანი ეკონომიკური, ტექნოლოგიური და სამხედრო ძალა.

აქ დემოკრატებსა და რესპუბლიკელებს შორისაც გაცილებით მეტი სტრატეგიული თანხვედრა არსებობს, ვიდრე ირანის ან უკრაინის საკითხებზე.


ოთხი ფრონტი და მათი საარჩევნო ეფექტი

საკითხი ტრამპის ძირითადი მიდგომა არჩევნებთან მთავარი კავშირი
ირანი პირდაპირი სამხედრო ძალა და ზეწოლა ნავთობი, ბენზინი, ინფლაცია, ომის დაღლილობა
უკრაინა/რუსეთი მოლაპარაკება + სანქციები + ხარჯის ევროპაზე გადატანა „რატომ ვიხდით ჩვენ?“
ევროპა/NATO ალიანსის შენარჩუნება, მაგრამ მნიშვნელოვნად მეტი ევროპული დაფინანსება America First-ის ეკონომიკური არგუმენტი
ჩინეთი ტექნოლოგიური, სავაჭრო და სამხედრო შეკავება + პერიოდული გარიგებები სამუშაო ადგილები, წარმოება, AI, გრძელვადიანი ეროვნული უსაფრთხოება

ამ ოთხიდან ირანი ყველაზე უშუალოდ უკავშირდება 2026 წლის არჩევნების ეკონომიკურ გარემოს, ხოლო ჩინეთი — ყველაზე მეტად ამერიკის მომავალი ძალაუფლების სტრუქტურას.

სრულად
გამოკითხვა
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
ხმის მიცემა
სხვათა შორის