,
საქართველოს უცხოელი მეგობრები
საქართველო პირველად ნახევარ საუკუნის წინ “აღმოვაჩინე”. ჯერ კიდევ თინეიჯერი ვიყავი, როდესაც რადიოში მოვისმინე საუბარი სტალინზე და მის სამშობლოზე. დავინტერესდი და გამოვიკვლიე ეს ისტორია, რითაც საკმაოდ მოვიხიბლე.
როდესაც World Policy Journal-ის მთავარ რედაქტორად და გამომცემლად ვმუშაობდი, კოლუმბიის უნივერსიტეტის ორ მკვლევარს - ალექსანდრე კულის და ლინკოლნ მიტჩელს სტატია დავავალე. ისინი აფხაზურად და რუსულად საუბრობდნენ და ცოტა ხნის შემდეგ აფხაზეთში მიდიოდნენ. რუსეთის საქართველოში შეჭრის შემდეგ, მეც გავემგზავრე აფხაზეთში, რათა გამეგო, როგორ ეგუებოდა ხალხი თავის ახალ „დამპყრობელს“. მანამდეც, რა თქმა უნდა, შეძრული ვიყავი რუსეთის ქმედებებით, იქ გამოწვეული ქაოსითა და ნგრევით. ვლადიმირ პუტინი ფიქრობდა, რომ მას შეეძლო უბრალოდ დაეპყრო ერი ან თუნდაც რეგიონი და გამოეცხადებინა ის, როგორც საკუთარება. ცხადია, ეს იყო ნიმუში და არა ცალსახად ქართული ფორმულა.
ჩემთვის ყველაზე შთამბეჭდავი იყო ქართველი ხალხის სიმტკიცე და მონდომება, რომელიც მათ გამოავლინეს მაშინ, როდესაც ერის არსებობას საფრთხე დაემუქრა. განსაკუთრებით დამაინტერესა თქვენმა არაჩვეულებრივმა პრეზიდენტმა თავისი ფრანგული ფესვებით, რომლის გაცნობის საშუალებაც ნიუ-იორკში მომეცა, საგარეო ურთიერთობათა საბჭოში. იმ მომენტში ჩემთვის სრულიად ნათელი გახდა (ეს რა თქმა უნდა ადრეც ნათელი იყო) რამდენად გადაწყვეტილი აქვს საქართველოს შეინარჩუნოს დამოუკიდებლობა და სურს გახდეს ევროპის დემოკრატიული საზოგადოების წევრი, საბოლოოდ კი ევროკავშირში გაწევრიანდეს. რასაც საქართველო ნამდვილად იმსახურებს!
საქართველოში არსებულ გამოწვევებზე ბევრს ვსაუბრობ ჩემს ახალ წიგნში : A Red Line in the Sand: Diplomacy, Strategy and the History of Wars That Might Still Happen. როგორც იქ აღვნიშნავ, „თავად საქართველოს ჰქონდა დიდი და საამაყო ისტორია, რუსეთისგან სრულიად განსხვავებული, ჯერ კიდევ მანამ, სანამ იგი პირველად დაიკავებდა საქართველოს სამეფოს მეცხრამეტე საუკუნის დასასრულს“. ფაქტობრივად, ვიკვლევ საქართველოში ცივილიზაციას 8000 წლის წინ, ნეოლითურ პერიოდს, როცა ღვინოს აწარმოებდნენ. რომაელებმა და ბერძნებმა იქ გზა გააკეთეს, როგორც ამბობენ, ოქროს საწმისის ადგილი, რომელსაც იასონი და მისი არგონავტები დევნიდნენ შავი ზღვის გასწვრივ. როგორც ისტორიკოსმა და ჟურნალისტმა, მე დიდი ხნის წინ აღმოვაჩინე საქართველოს ისტორია, ცივილიზაცია და კულტურა, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში ვითარდება.
ყველაზე მეტად აღფრთოვანებული ვარ საქართველოთი, როგორც თავისუფალი და დამოუკიდებელი ერის განვითარებით, ასევე დასავლეთთან მჭიდრო კავშირებით (ეკონომიკური, კულტურული და პოლიტიკური). ჩემი აზრით საქართველოსთვის გონივრული არ იქნება ნატოში გაწევრიანება, რადგან ეს რეალურად იქნება ახალი წითელი ხაზის გავლება, რომელსაც ვლადიმერ პუტინი არ დაუშვებს, რა თქმა უნდა მას ეს არ სურს. საფრანგეთთან საქართველოს ურთიერთობა იქნება ძლიერი, თქვენი ყველაზე ფრანკოფონი პრეზიდენტის პერიოდში!
იყავით ისეთივე ძლიერი, მიზანდასახული და დამოუკიდებელი მომავალში, როგორც წარსულში და მსოფლიო გააგრძელებს თქვენს მხარდაჭერას. ვშიშორბ, რომ რუსეთი გააგრძელებს საქართველოს ტერიტორიის მიტაცებას მცოცავი ანექსიით. თქვენ არ უნდა დაუშვათ, რომ ეს მოხდეს განსაკუთრებით მანამ, სანამ არის საერთაშორისო მონიტორინგი თქვენს საზღვრებზე. შეგიძლიათ დაეყრდნოთ ამ მექანიზმს ქვეყნის უსაფრთხოების მართვისთვის. არასოდეს დაიშუროთ ძალა, ქართველი ხალხის საკეთილდღეოდ, თავისუფალი და დემოკრატიული მმართველობის სისტემის შესაქმნელად.
