დიახ, არ მოგეჩვენათ, ეს რეალობაა და ასეთი ძვირფასი ბუნების სასწაული იზრდება საქართველოში, საკმაოდ ხელმისაწვდომია და იაფიც, რომელიც ქალებში სიმსივნეებს შორის  ყველაზე მეტად გავრცელებულუ სარძევე ჯირკვლის - ძუძუს კიბოს ამარცხებს.

ეს მცენარე გახლავთ თაგვისარა. თავისი უხეში, ეკლიანი და გამძლე ფოთლებისა და ღეროების გამო ეზოს ცოცხად და ჭურის სარეცხად იყენებენ დასავლეთ საქართველოში. მეგრულად ბევრნაირი დასახელება აქვს:  ბარცხვინია, ბარცხი, ბარწკვინია, ქოცხოცხო და მაწკვინტია.

თაგვისარა, პონტოური თაგვისარა (ლათ.Ruscus aculeatus) — ყვავილოვანი მცენარეა სატაცურისებრთა ოჯახიდან. დაბალი ბუჩქია, სიმაღლეში 30–50 სმ. აქვს მორიგეობით განლაგებული ტოტები. მცირე ზომის — 1–3 სმ სიგრძის კლადოდიუმები, ხეშეში, ტყავისებური, ლეგა, მუქი მწვანე, ლანცეტა, გრძლად წაწვეტებული და წვრილი ეკლით დაბოლოებული. მისი მთავარი ძარღვი კარგად გამოხატულია. ყვავილი — 1–2, სხედან კლადოდიუმების ქვედა მხარეზე. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს თებერვალ-აპრილში. გავრცელებულია კავკასიასა და სამხრეთ ევროპაში. საქართველოში გვხვდება დასავლეთში (აფხაზეთი, სამეგრელო, იმერეთი), კახეთსა და შიდა ქართლში. იზრდება მთის ქვედა სარტყელში, სადაც ქმნის რაყებს, აგრეთვე შედის მარადმწვანე ქვეტყის შემადგენლობაში. იზრდება მთის ტყეებში, ბუჩქნარებში, ქვიან და კლდოვან ფერდობებზე. ზოგჯერ ქმნის რაყას. ყველა სახეობას დეკორატიულ მცენარედ იყენებენ. კოლხური თაგვისარას  ნაყოფი იჭმება.

თაგვისარა შეიცავს ისეთ ნივთიერებებს, რომლებიც ამაგრებს სისხლძარღვთა სისტემას და ხელს უწყობს მის შენარჩუნებას. ეფექტურად გამოიყენება პროქტოლოგიაში, განსაკუთრებით, ბუასილის მკურნალობისას. იხმარება ვენების ანთებისას. განსკუთრებით მნიშვნელოვანია მისი გამოყენება სისხლძაღღვების დასაცავად დიაბეტით დაავადებისას. ამჯერად მის ერთ განსაკუთრებულ თვისებას გავუსვამთ ხაზს, რომელიც ქალებს სიმსივნის დამარცხებაში ეხმარება.

თაგვისარას ნაყენი ძუძუს კიბოს საწინააღმდეგოდ

სამკურნალოდ გამოიყენება თაგვისარას ფესვები. მისი შეგროვება გაზაფხული-ზაფხულის პერიოდში არის უპრიანი. საკმაოდ რთული გასარეცხია ჩახლართული ფესვები. უნდა გაშრეს ჩრდილში მშრალ, გრილ და კარგად განიავებულ  ოთახში. შრობის შემდეგ ფესვების წონა ნახევრდება, ამოტომ გაითვალისწინეთ დოზები:

300 გრ მშრალი, კარგად გარეცხილი, დაქუცმაცებული ფესვები ემალის ჭურჭელში იხარშება 3 ლიტრ წითელ საფერავში ან დირბულაში. გაითვალისწინეთ, ღვინო უნდა იყოს ნატურალური. დაუშვებელია ადესის, ალადასტურის ან სხვა რომელიმე ჰიბრიდული ჯიშის ყურძნისგან დამზადებული ღვინოს გამოყენება სამკურნალო დანიშნულებით. ნელ ცეცხლზე დუღილის შემდეგ უნდა მივიღოთ განახევრებული, ანუ 1.5 ლ სითხე, სამკურნალოდ მიიღება დღეში 3-ჯერ ჭამამდე 30 წთ ადრე 50 გრ ოდენობით. ნაყენის დამთავრების შემდეგ საჭიროა 5-დღიანი შესვენება. ორჯერ ვიმეორებთ იმავე პროპორციით მომზადებულ ნაყენს. სრული კურსი მოიცავს 3 ეტაპს. ანუ, საჭიროა 9 ლიტრი წითელი ღვინო და 900 გრამი თაგვისარას მშრალი ფევები. ასეთი კურსი მეორდება წელიწადში 2-ჯერ. არაერთი შემთხვევა ყოფილა, როდესაც პირველივე კურსზე გამქრალა მცირე ზომის კვანძები თუ ჯირკვალი. თუ დიდი ზომისაა, საგრძნობლად მცირდება და მეორე კურსის შემდეგ სრულებით ქრება. გამოცდილია საუკუნეების მანძილზე. ჩვენი წინაპრები მას საგულდაგულოდ ინახავდნენ, იყენებდნენ და დღემდე ამზადებენ მსურველებისთვის.

დაკვირვებებმა ცხადყო, რომ ეფექტურია სხვადასხვა შემადგენლობის კვანძოვანი და ჯირკვლოვანი წარმონაქმნის სამკურნალოდ კონკრტულად სარძევე ჯირკვალში. ფარისებრი ჯირკვლის მკურნალობის დროს დაფიქსირდა შემდეგი ტენდენცია: აქტიურად მზარდი კვანძი წყვეტს ზომაში მატებას, თუმცა არ ქრება. თითქმის 100%-იანი შედეგი აქვს სარძევე ჯირკვლის სიმსივნური წარმონაქმნის მკურნალობისას.

ბუნების ეს საოცარი საჩუქარი დღეს ყველასთვის ხელმისაწვდომია. მისი უნიკალური თვისებების გამო  დიდი რაოდენობით გადის ექსპორტზე თურქეთში ფარმაკოლოგიაში გამოსაყენებლად.