რუსული ფედერალური გაზეთის „კომერსანტის“ (КоммерсантЪ) სამი აგვისტოს ნომერში გამოქვეყნებულია სტატია სათაურით „დუმილი ვერცხლია, სიტყვა კი - ოქრო“ // რუსეთისა და თურქეთის ლიდერები, როგორც იქნა, ერთმანეთს დაელაპარაკნენ“ (ავტორი - მარიან ბელენკაია).

„რუსეთისა და თურქეთის პრეზიდენტები ვლადიმერ პუტინი და რეჯეფ ერდოღანმა ოთხშაბათს ერთმანეთს ტელეფონით ესაუბრნენ. ბოლო დროს, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც ანკარამ უკრაინული „აზოვის“ მებრძოლები, კრემლის დაუკითხავად, შინაპატიმრობიდან გაათავისუფლა, ხოლო მოსკოვი, ანკარის საწყენად, „მარცვლეულის გარიგებიდან“ გავიდა, ორი ლიდერი იმის დროს „ვერ პოულობდა“, რომ ერთმანეთთან ესაუბრათ. ასეთმა სიტუაციამ უამრავი ჭორი გააჩინა და დაიწყო მითქმა-მოთქმა, რომ ორ ქვეყანას შორის ურთიერთობებში ბზარი გაჩნდა, თუმცა ორივე მხარე აცხადებს, რომ ყველაფერი წესრიგშია და პრობლემები არ არის“, - ნათქვამია სტატიაში.

ავტორი აღნიშნავს, რომ სატელეფონო საუბრის შედეგად გაირკვა, რომ ვლადიმერ პუტინი აგვისტოს მეორე ნახევარში თურქეთს ვიზიტით ეწვევა. ამით ბოლო მოეღო ეჭვებს - ესტუმრება თუ არა რუსეთის პრეზიდენტი თურქეთს (მაგალითად, ამას წინათ ამერიკეულმა გაზეთმა „უოლ სთრით ჯორნელმა“ დაწერა, რომ ვლადიმერ პუტინი ისეთი ნაწყენია, რომ თავისი თურქი კოლეგის სატელეფონო ზარებს არ პასუხობს, ყურმილს არ იღებსო“).

სტატიაში ხაზგასმულია, რომ რიგი მოვლენებისადმი სხვადასხვარი პოზიციების მიუხედავად, მოსკოვი და ანკარა კვლავ პარტნიორებად რჩებიან.

და მაინც, თურქეთისათვის რუსეთის გასვლა შავი ზღვის „მარცვლეულის გარიგებიდან“ არასასიამოვნო იყო. ანკარა ამ პროექტს თურქული დიპლომატიის მიღწევად („იმედის ხიდად“) თვლის და ვლადიმერ პუტინის დემარში რეჯეფ ერდოღანის რეპუტაციისათვის ერთგვარ დარტყმას წარმოადგენს. მით უმეტეს, რომ რუსეთმა სატელეფონო საუბრის წინ მასირებულად დაბომბა უკრაინის ნავსადგური იზმაილი (ოდესის შემდეგ), სადაც მწყობრიდან გამოიყვანა მარცვლეულის შესანახი ელევატორები (40 ათასი ტონით), ანუ, ფაქტიურად, უკრაინა ამ ეტაპზე ზღვით ექსპორტს ვეღარ განახორციელებს.

მართალია, მხარეებს პრეტენზიები დაუგროვდათ, მაგრამ ანკარაში ხაზს უსვამენ, რომ პრეზიდენტებს შორის ურთიერთობა ძველებურად „გამჭვირვალე და პოზიტიურია“. თურქი ლიდერისთვის უკიდურესად მნიშვნელოვანია, რომ დასავლეთი მას მოსკოვთან ურთიერთობაში მთავარ შუამავლად თვლიდეს. გარდა ამისა, თურქეთისთვის მომგებიანია რუსეთთან ეკონომიკური თანამშრომლობა - ვაჭრობა, ტურიზმი და ა.შ. გარდა ამისა, მოსკოვმა ანკარას მიწოდებული ბუნებრივი გაზის ვალის გადახდა გადაუვადა (20 მილიარდი დოლარი), რაც ძალიან მნიშვნელოვანია თურქეთისათვის ეკონომიკური კრიზისის პირობებში.

რა თქმა უნდა, ანკარას არასდროს არ უფიქრია მხოლოდ მოსკოვის მხარეს დადგომა დასავლეთთან და უკრაინასთან კონფლიქტის დროს. მით უმეტეს, რომ ბოლო ხანებში თურქეთისათვის, ვილნიუსის სამიტზე რეჯეფ ერდოღანის მიერ გაჟღერებული პრეტენზიების მიუხედავად ბრიუსელთან და ვაშინგტონთან ურთიერთობის გაუმჯობესების პერსპექტივა გამოიკვეთა. ბუნებრივია, რუსეთში ეს ყველაფერი კარგად იციან.

მეორე მხრივ, მოსკოვისთვისაც წამგებიანია ანკარასთან ურთიერთობის გაფუჭება. დღეს საკითხი ასე დგას - მოხდა თუ არა ერთმანეთისაგან დაშორება თუ დამოკიდებულება იგივე რჩება, როგორიც ადრე იყო. თუმცა ამას მხოლოდ ორი პრეზიდენტის შეხვედრის დროს გავიგებთ - მიესალმებიან თუ არა ისინი ერთმანეთს ძველებური მიმართვით - „ძვირფასო მეგობარო“.

წყარო: https://www.kommersant.ru/doc/6137517