,
ფრანგული სამაუწყებლო ტელეარხის LCI-ის (TF-1 - La Chaîne Info) ეთერში გადაიცა საუბარი ცნობილ ფრანგ პოლიტოლოგთან, პარიზის საერთაშორისო სტრატეგიული კვლევების ინსტიტუტის (IRIS) დირექტორთან პასკალ ბონიფაცთან, რომელსაც ტელეჟურნალისტები ერიკ ბრიუნე და ემილი ბრუსულუ რუსეთ-უკრაინის ომის შესახებ ესაუბრებიან. ვიდეოსიუჟეტი გამოქვეყნებულია სათაურით „ვაშინგტონში, ჯო ბაიდენის გარემოცვაში, არავის არ სჯერა, რომ ომში უკრაინა გაიმარჯვებს“.
გთავაზობთ ამონარიდს საუბრიდან:
ერიკ ბრიუნე: შეგვიძლია ვისაუბროთ უკრაინის არმიის ამჟამინდელ მთავარსარდალზე - ალექსანდრე სირსკისა და ყოფილზე - ვალერი ზალუჟნის შესახებ, მაგრამ რეალობა და შედეგი ერთიდაიგივეა: ბრძოლის ველზე სიტუაცია არ იცვლება, უბრალოდ, ერთი სარდალი მეორემ შეცვალა....
პასკალ ბონიფაცი: დიახ, რასაკვირველია .იმიტომ, რომ არის საკითხები, რაც მთავარსარდლის შეცვლით არ წყდება. ის, რომ უკრაინელი ჯარისკაცები რაოდენობით უფრო ცოტანი არიან, ვიდრე რუსები, ეს დიდი ხნის წინ ცნობილი ფაქტია. რამდენჯერაც არ უნდა შეცვალო მთავარსარდალი, ფაქტი ფაქტად რჩება.
ეს ომი ცოცხალი ძალის რიცხოვნების ომია. ჩვენ დიდი ხნის განმავლობაში ვვარაუდობდით, დღევანდელი ომები ტექნოლოგიურ ომებს წარმოადგენენ, მაგრამ უკრაინის შემთხვევაში ჩვენ ისევ რიცხოვნობის საკითხს დავუბრუნდით. და პლუს ის, რომ დასავლური - ამერიკული - დახმარება ბლოკირებული იყო ნახევარი წლის განმავლობაში, რის შედეგადაც უკრაინის მხარე დასუსტდა. ამასობაში კი რუსებმა თვითორგანიზება მოახერხეს. მათ ისწავლეს შეცდომებიდან დასკვნების გაკეთება. ისინი წინ მიდიან.
მე ვფიქრობ, რომ ჩვენ სხვადასხვა დონის დებატების დროს სასურველს სინამდვილედ ვასაღებდით. ჩვენი პრეზიდენტი ემანუელ მაკრონი ამბობს, რომ რუსეთს არ შეუძლია ომის მოგება და ომში არ უნდა გაიმარჯვოსო“, მაგრამ „არ შეუძლია“ და „არ უნდა“ - ეს სხვადასხვა სიტყვებია. არსებობს რეალობა ტექნიკისა და ცოცხალი ძალის რაოდენობაზე. რუსეთში ოთხნახევარჯერ მეტი ადამიანი ცხოვრობს, უკრაინასთან შედარებით და ამას დიდი მნიშვნელობა აქვს.
ომი ძალიან დამქანცველია უკრაინის მოსახლეობისათვის. მოსახლეობა სულ უფრო ნაკლებ ენთუზიაზმს ამჟღავნებს საკუთარი ტერიტორიის დასაცავდ. და, რა თქმა უნდა, დონბასის დასაცავად უფრო ნაკლები ენთუზიაზმი იქნება, ვიდრე, ვთქვათ, კიევისათვის, რადგანაც კიევისა და დონბასის მნიშვნელობა უკრაინელის ცნობიერებაში სხვადასხვანაირია. გასულ კვირას ნიუ-იორკში ვიყავი, გავესაუბრე ნაცნობ პოლიტიკოსებსა და პოლიტოლოგებს, ჯო ბაიდენის გუნდის წევრებს, რომლებიც უკრაინისადმი დახმარების მომხრეები არიან... მაგრამ მათგან არცერთი არ არის დარწმუნებული, რომ უკრაინა ომში გაიმარჯვებს.
წყარო: https://www.youtube.com/watch?v=37yBt2ZZp5w
პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა განაცხადა, რომ 2025 წელს რუსეთის ეკონომიკური ზრდის ტემპი 1%-მდე შენელდა.
მთავრობის სხდომაზე გამოსვლისას მან აღნიშნა, რომ ეს მაჩვენებელი საგრძნობლად ჩამორჩება წინა წლების დინამიკას. კერძოდ, 2023 წელს 4.1%-იანი და 2024 წელს 4.3%-იანი ზრდა დაფიქსირდა, რაც სამხედრო ხარჯების ზრდის ეფექტით იყო განპირობებული.
პრეზიდენტის თქმით, ეკონომიკური აქტივობის ასეთი შენელება მთავრობისთვის მოსალოდნელი იყო და ის დიდწილად ინფლაციის წინააღმდეგ მიმართულმა ხელოვნურმა ზომებმა განაპირობა. ამ შემთხვევაში, პუტინი ცენტრალური ბანკის მიერ განსაზღვრულ რეფინანსირების განაკვეთზე მიუთითებს, რომელიც 16%-იან ნიშნულზეა.
პუტინმა ხაზი გაუსვა, რომ ცენტრალური ბანკის მიზანმიმართულმა პოლიტიკამ შედეგი გამოიღო და ინფლაცია, რომელიც 2024 წელს 9.5%-ს შეადგენდა, წელს 5.6%-მდე შემცირდა. მისივე პროგნოზით, 2026 წლის ბოლოსთვის ეს მაჩვენებელი 5%-იან ნიშნულამდე დაიწევს.
ეკონომიკური ზრდის შენელების მიუხედავად, კრემლი ამტკიცებს, რომ სახელმწიფო ბიუჯეტი სრულად ფარავს სოციალურ ვალდებულებებსა და სამხედრო საჭიროებებს, მიუხედავად იმისა, რომ რეკორდულად მზარდი ბიუჯეტის დეფიციტი სხვა რეალობაზე მიუთითებს.
ექსპერტთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ რუსეთის ეკონომიკურ სტაგნაციას სამუშაო ძალის დეფიციტი, მაღალი საპროცენტო განაკვეთები და დასავლური სანქციების კუმულაციური ეფექტი იწვევს, რომლის სრულ მასშტაბებს უფრო მეტად 2026-27 წლებში ვიხილავთ.
ცნობისთვის, 2026 წლისთვის რუსეთის მთავრობა მშპ-ის 1%-1.3%-იან ზრდას პროგნოზირებს, თუმცა საერთაშორისო სავალუტო ფონდი უფრო პესიმისტურ, 0.8%-იან ზრდის მაჩვენებელს ვარაუდობს.
წყარო: https://bm.ge/
