USD 2.6074
EUR 2.9941
RUB 3.1022
თბილისი
ვახტანგ კაჭარავა „თეგეტა ჰოლდინგის“ აღმასრულებელი დირექტორი გახდა – რა გეგმები აქვს კომპანიის ახალ ხელმძღვანელს?
თარიღი:  1578

„თეგეტა ჰოლდინგის“ ახალი აღმასრულებელი დირექტორი ვახტანგ კაჭარავა 8 წელია კომპანიაში სხვადასხვა მიმართულებას ხელმძღვანელობს, ახლა კი, ახალი გეგმებითა და მიზნებით, ავტოინდუსტრიის ლიდერი კომპანიის მართვას შეუდგა.

გაყიდვების მენეჯერის, მარკეტინგის, ასევე, პროდუქტების მართვისა და ინვესტორებთან ურთიერთობის დეპარტამენტის ხელძღვანელობის შემდეგ, მას ბოლო 2 წელი ჯგუფის ფინანსური დირექტორის პოზიცია ეკავა.

„რვა წელზე მეტია, „თეგეტას“ გუნდის წევრი ვარ. პრაქტიკულად, ყველა მიმართულებაში ვიყავი  და ვფიქრობ, ეს არის ჩემი უმნიშვნელოვანესი აქტივი – ვიცნობ ბიზნეს მოდელს, ზუსტად ვიცი რა არის ჩვენი ძლიერი და სუსტი მხარე, რა არის საჭირო იმისთვის, რომ გავხდეთ უფრო უკეთესი“.

ამ წლების მანძილზე, „თეგეტაში“, ბევრი რამ ისწავლა, რასაც თანამშრომლებს უკვე ახალი პოზიციიდან გაუზიარებს, განსაკუთრებით ახალმოსულებს. ეს მხოლოდ ცოდნა კი არა, იდეებია, რომლითაც ჰოლდინგის მართვას აპირებს. მაგალითად, ის, რომ:

გზა „თეგეტაში“ არ იყო მარტივი. არა იმიტომ, რომ რაიმეს კეთება უჭირდა, ან გარემო დახვდა შეუსაბამო.

„მინდოდა, რასაც ვაკეთებდი, ყოველთვის იმაზე უკეთესად მეკეთებინა, ვიდრე ჩემგან ელოდნენ, ან ვიდრე ვაკეთებდი გუშინ“.

აჯობო შენს თავს – ალბათ, ტრაფარეტული გამონათქვამია, თუმცა, ეს არის ბრძოლა საკუთარ თავთან, სადაც დამარცხება არ შეიძლება.

ამბობს, რომ ახალ პოზიციაზე „თეგეტელებს“ მისი სახით ეყოლებათ ადამიანი, ვინც მოუსმენს, გაუგებს, დაეხმარება და გაიზიარებს მათ აზრს. იმუშავებს კორპორაციული კულტურის გაძლიერებაზე, იქნება ცვლილებებისადმი ღია და გუნდური მოთამაშე. ეცდება, მაქსიმალურად მოერგოს კლიენტების მოთხოვნებს, რაც „თეგეტასთვის“ ყოველთვის ამოსავალი წერტილი იყო. რაც შეეხება პარტნიორებს, ამბობს, რომ მათთან გრძელვადიან და ორივე მხარისთვის წარმატებულ ურთიერთობას განაგრძობს, რომელიც ურთიერთპატივისცემაზე იქნება დაფუძნებული.

რა სიახლეებსა და ცვლილებებს გეგმავს ვახტანგ კაჭარავა „თეგეტა ჰოლდინგში“, ამაზე თავად გიამბობთ. თუმცა, საუბარი იმით დავიწყოთ, რა ვითარებაა დღეს ჯგუფში:

ვახტანგ კაჭარავა: 26 წელია, ამ ბიზნესს ვმართავთ და მომხმარებელს ვემსახურებით. პრაქტიკულად, მეოთხედი საუკუნე გავიდა და ვფიქრობ, ქვეყანაში ავტომომსახურების მაღალი სტანდარტის შექმნა შევძელით. ამ ეტაპზე, ჰოლდინგი 25-ზე მეტ შვილობილ კომპანიას აერთიანებს. ჩვენი მიზანია, მომხმარებელს გავუმარტივოთ ტრანსპორტის ფლობის გამოცდილება, ანუ შევთავაზოთ მათ სრული საავტომობილო ეკო-სისტემა.

რა გამოწვევებია ჰოლდინგის ახალი ხელმძღვანელის წინაშე?

სამწუხაროდ, ჯერ ისევ პანდემიის პირობებში ვცხოვრობთ. შესაბამისად, ჩვენთვის #1 ამოცანა თანამშრომლების და მომხმარებლის უსაფრთხოებაა. ამიტომ, გუნდთან ერთად, შევიმუშავეთ სხვადასხვა აქტივობა ვაქცინაციის წასახალისებლად – შევეცადეთ, რომ კარგად აგვეხსნა, პირველი რიგში, ჩვენი გუნდისთვის, რამხელა საფრთხეა COVID-19 და რომ ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ რისკების, მაქსიმალურად, შესამცირებლად. საბედნიეროდ, წარმატებით იმუშავა კამპანიამ „თეგეტა მწვანე ზონა“.

უშუალოდ ბიზნესისთვის, უდიდეს გამოწვევად რჩება შექმნილი მსოფლიო კრიზისის სწორი და ეფექტური მართვა.

შევძელით, 2020 წლის გაყიდვებში 10%-მდე ზრდა გვეჩვენებინა. პანდემიის პირობებში, ვფიქრობ, ეს საამაყო შედეგია. თუმცა, ბიზნესი გლობალურად ჯერ ვერ დაეწია პანდემიამდელ დონეს და ასეთ რთულ ვითარებაში ჩვენი ამოცანაა, ვმართოთ კომპანია, მაქსიმალურად, ეფექტურად, ვიფიქროთ მეტ დივერსიფიცირებაზე, გამოვიყენოთ ყველა რესურსი იმისთვის, რომ არ დავკარგოთ ხარისხი, რაც თავის მხრივ, კლიენტის კმაყოფილებაზე აისახება.

რა ცვლილებებს გეგმავთ ჰოლდინგში?

„თეგეტა“ არის კომპანია, რომელიც მუდმივად ვითარდება.

ასე დავიწყეთ და არც მომავალში ვაპირებთ გაჩერებას – სულ საუკეთესო პრაქტიკების გაზიარებასა და ინოვაციების დანერგვაზე ვართ ორიენტირებული ვიზრუნებთ, რომ „თეგეტა“ კიდევ უფრო კომფორტული და საქმიანობისთვის სასურველი ადგილი გახდეს ჩვენი თანამშრომლებისთვის.

ჩვენი ბიზნესი ჩვენი გუნდის წევრებზე დგას. მათ გარეშე შეუძლებელი იქნებოდა ის, რასაც დღეს „თეგეტა“ წარმოადგენს და ქმნის.

ცხადია, ჩვენს გეგმებშია ზრუნვა და მომსახურების გაუმჯობესება ჩვენი მომხმარებლისთვის, – 2020 წელს დავიწყეთ ეჯაილ ტრანსფორმაცია, რაც ნიშნავს, რომ ჯგუფი სრულად ახალი მოდელით და მიდგომებით ოპერირებს – ბიზნეს პროცესი 100%-ით მომხმარებლის საჭიროებაზე და მის კმაყოფილებაზეა მიმართული.

ჩვენი მიზანია: კიდევ უფრო მაღალი ხარისხის სერვისის მიწოდება ჩვენი მომხმარებლისთვის, რეგიონული დივერსიფიცირება საავტომობილო ჰაბის კონცეფციით, ახალი მიმართულებების, მაგალითად, საავტომობილო ელექტრიფიცირების და ელექტრონული კომერციის გაძლიერება და საშუალო ვადაში კომპანიის საერთაშორისო „ლისტინგი“.

„თეგეტა“ ძალიან აქტიურია CSR პროექტებითაც. ამ კუთხით რა სიახლეებს უნდა ველოდოთ, რა გეგმები გაქვთ?

კორპორაციული სოციალური პასუხისმგებლობა „თეგეტასთვის“ სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი მიმართულებაა. მეტიც, საზოგადოების კეთილდღეობისთვის და განვითარებისთვის აქტუალურ საკითხებზე ზრუნვა ჩვენი ჰოლდინგის იდენტობად მიგვაჩნია. ვფიქრობ, „თეგეტა აკადემიის“ როგორც პროფესიული განათლების ჰაბის არსებობა ამის ძალიან კარგი მაგალითია. წელს ჩვენი კორპორაციული სოციალური პასუხისმგებლობის პროექტებში განსაკუთრებული აქცენტი ქალთა გაძლიერებას ეთმობა, გვეამაყება, რომ პარტნიორებთან ერთად, უპრეცედენტო პროექტებს ვახორციელებთ და მომავალშიც ვაპირებთ ამავე გზის გაგრძელებას. ზოგადად, ზრუნვა გარემოზე, საზოგადოებასა და მომხმარებელზე ჩვენთვის უმთავრესი ღირებულებაა. კორპორაციულ სოციალურ პასუხისმგებლობას კი ამ ხედვის ქმედებებად ქცევის საშუალებად მივიჩნევთ.

ალბათ, ამდენ სიახლესა და ცვლილებას, „თეგეტას“ ბრენდის ტრანსფორმაცია მოჰყვება . .

ჩვენი ღირებულებებიდან ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სწორედ ცვლილებებია. ცვლილება არის ინსპირაციის წყარო, შევქმნათ კიდევ უფრო უკეთესი.

შესაბამისად, ბრენდი აუცილებლად გაივლის ტრანსფორმაციას, როგორც ეს ხდებოდა ამ წლების განმავლობაში, თუმცა, იდეა რჩება უცვლელი, მაღალი ხარისხი და კლიენტის მოთხოვნებზე მაქსიმალური მორგება.

„თეგეტა“, პირველ რიგში, ყველასათვის საავტომობილო სერვისის მიმართულებით არის ცნობილი. აქ ვფიქრობთ, მნიშვნელოვანი გამოწვევა იქნება თანამედროვე უახლესი ტექნოლოგიური მიღწევების ინტეგრაცია ყოველდღიურობაში, მაგალითად, რიგების მართვის „სმარტ“ გადაწყვეტილებები, დისტანციური სერვისები, თანამედროვე მანქანა – დანადგარები, რაც  სერვისის პროცესს ბევრად უფრო ეფექტურს ხდის.

წყარო: https://www.marketer.ge/

მსოფლიო
ტრამპი, რესპუბლიკური პარტია და 2026 წლის ნოემბერი — საგარეო ომები, ეკონომიკა და ამერიკული ძალის ახალი მოდელი

2026 წლის 3 ნოემბრის შუალედური არჩევნები აშშ-ში ჩვეულებრივ კონგრესის არჩევნებზე მეტ მნიშვნელობას იძენს. დონალდ ტრამპმა თვითონაც სცადა მათი საკუთარი პრეზიდენტობის რეფერენდუმად ქცევა და რესპუბლიკელ ამომრჩევლებს პირდაპირ უთხრა, არჩევნებზე ისე მივიდნენ, თითქოს თავად იყოს ბიულეტენზე. ამდენად, წარმომადგენელთა პალატისა და სენატის კანდიდატებს ნაწილობრივ საკუთარი კამპანიის ნაცვლად ტრამპის მეორე ვადის შედეგების დაცვაც უწევთ.

ამ არჩევნების სპეციფიკა ისაა, რომ ამერიკის საგარეო პოლიტიკა ამჯერად შინაგან პოლიტიკაში ეკონომიკის გავლით შედის. ირანის ომი გადაიქცა ბენზინის ფასად და ინფლაციად; უკრაინის ომი — კითხვად, ვინ უნდა გადაიხადოს ევროპის უსაფრთხოების ფასი; ჩინეთი — წარმოების, ვაჭრობისა და ტექნოლოგიური უპირატესობის საკითხად; ხოლო ევროპა — გამოცდად, დარჩება თუ არა ამერიკული ალიანსების ძველი მოდელი უცვლელი.

ამიტომ ტრამპის საგარეო პოლიტიკის შეფასება მხოლოდ იდეოლოგიური ნიშნებით — „იზოლაციონისტია“ თუ „ინტერვენციონისტი“, „რუსეთისკენაა“ თუ „ევროპისკენ“ — სულ უფრო ნაკლებად ხსნის რეალობას.


არჩევნების საწყისი სურათი

სექტემბრის შუა რიცხვების მონაცემები რესპუბლიკელებისთვის რთულ გარემოს აჩვენებს, თუმცა ეს ჯერ არ ნიშნავს არჩევნების შედეგს.

11–14 სექტემბრის Reuters/Ipsos-ის ეროვნულ კვლევაში ტრამპის საქმიანობას დადებითად 35% აფასებდა. კითხვაზე, კონგრესის არჩევნები დღეს რომ ტარდებოდეს რომელ პარტიას მისცემდნენ ხმას, დემოკრატები იღებდნენ 44%-ს, რესპუბლიკელები — 37%-ს. თავად Reuters ხაზს უსვამს, რომ ასეთი „generic ballot“ შტატებისა და ცალკეული ოლქების შედეგს პირდაპირ ვერ წინასწარმეტყველებს. კვლევაში 1,143 ზრდასრული მონაწილეობდა და ცდომილება დაახლოებით ±3 პროცენტული პუნქტია.

კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია საკითხების სტრუქტურა. აგვისტოს ბოლოს Reuters/Ipsos-ის კვლევაში რეგისტრირებული ამომრჩევლების 47% ცხოვრების ღირებულებას ასახელებდა ხმის მიცემის უმნიშვნელოვანეს ფაქტორად.

ამიტომ რესპუბლიკელებისთვის მთავარი პრობლემა შეიძლება საერთოდ არ იყოს კლასიკური „საგარეო პოლიტიკის“ საკითხი. პრობლემა იწყება მაშინ, როდესაც თეირანი, ჰორმუზის სრუტე ან უკრაინის ომი ამერიკელი ამომრჩევლისთვის გადაიქცევა ბენზინის ფასად, იპოთეკის პროცენტად და სუპერმარკეტის ჩეკად.

წარმომადგენელთა პალატაში რესპუბლიკელებს ვიწრო უმრავლესობა აქვთ, რის გამოც შედარებით მცირე რაოდენობის ოლქიც ძალთა ბალანსს ცვლის. სენატში მათ უფრო ძლიერი საწყისი პოზიცია აქვთ: დემოკრატებს უმრავლესობის მისაღებად ოთხი მანდატის წმინდა მატება სჭირდებათ, თუმცა AP-ის სექტემბრის შეფასებით კონკურენტული რბოლების წრე მნიშვნელოვნად გაფართოვდა.

აქედან გამომდინარე, ერთი და იგივე ეროვნული განწყობა წარმომადგენელთა პალატასა და სენატში აუცილებლად ერთნაირ შედეგს არ იძლევა.


ირანი — ტრამპისთვის ყველაზე პირდაპირი საგარეო-პოლიტიკური კავშირი არჩევნებთან

ირანი ამ არჩევნების საგარეო თემებიდან ყველაზე პირდაპირ არის მიბმული ამერიკელი ამომრჩევლის ჯიბეზე.

აშშ-ისა და ისრაელის დარტყმებით ირანთან მიმდინარე ომი 28 თებერვალს დაიწყო და უკვე თითქმის შვიდი თვეა გრძელდება. 15 სექტემბერს წარმომადგენელთა პალატამ 220–204 ხმით მიიღო War Powers-ის რეზოლუცია პრეზიდენტის სამხედრო ოპერაციების შეზღუდვის მოთხოვნით; ყველა დემოკრატს შვიდი რესპუბლიკელიც შეუერთდა.

ეს პატარა, მაგრამ პოლიტიკურად საინტერესო ბზარია რესპუბლიკურ კოალიციაში.

ტრამპის მოძრაობის ერთ-ერთი ძველი მესიჯი იყო ხანგრძლივი უცხოური ომების შეწყვეტა. სწორედ ამიტომ ირანის ომის გაჭიანურება რესპუბლიკური პარტიის შიგნითაც წარმოშობს წინააღმდეგობას. რესპუბლიკელმა თომას მასიმ თავდაცვის მდივრ პიტ ჰეგსეთის წინააღმდეგ იმპიჩმენტის მუხლებიც კი წარადგინა, ამტკიცებს რა, რომ ირანთან სამხედრო მოქმედებები კონგრესის სათანადო სანქციის გარეშე მიმდინარეობს.

საზოგადოებრივი აზრის მონაცემებიც მნიშვნელოვანია. Reuters/Ipsos-ის 21–24 აგვისტოს კვლევაში ირანის წინააღმდეგ აშშ-ის სამხედრო მოქმედებებს 31% უჭერდა მხარს. რესპუბლიკელთა შორის მხარდაჭერა კვლავ ბევრად მაღალი იყო — 69%, მაგრამ მარტის 77%-დან შემცირებული. გამოკითხულთა 83% ელოდა, რომ ამერიკული სამხედრო ჩართულობა ხანგრძლივი იქნებოდა.

მაგრამ რეალური საარჩევნო დამაკავშირებელი რგოლი ნავთობია.

სექტემბერში Brent-ის ფასი ისევ 100 დოლარს ასცდა, ხოლო აშშ-ში დიზელის საშუალო ფასი Reuters-ის მონაცემებით პირველად გადასცდა 6 დოლარს გალონზე. აგვისტოში სამომხმარებლო ინფლაციამ წლიურ 3.4%-ს მიაღწია; ბენზინი ერთ თვეში 3.9%-ით გაძვირდა, რეალური საშუალო საათობრივი შემოსავალი კი წლიურ ჭრილში შემცირდა.

ამიტომ ირანის ომის პოლიტიკური მნიშვნელობა ასეთი ჯაჭვით იკითხება:

ომი → ნავთობის მიწოდების რისკი → საწვავის გაძვირება → ინფლაცია → საპროცენტო განაკვეთები → ოჯახების ხარჯები → არჩევნები.

სწორედ ამიტომ ირანი დღეს ტრამპისთვის გაცილებით უფრო უშუალო შიდა პოლიტიკური ფაქტორია, ვიდრე უკრაინა.


რუსეთი–უკრაინა — ტრამპის პოლიტიკა უფრო ტრანზაქციულია, ვიდრე უბრალოდ „პრორუსული“ ან „პრო-უკრაინული“

ტრამპის უკრაინასთან დამოკიდებულების აღწერა მხოლოდ სიტყვებით „უკრაინის წინააღმდეგია“ ან „რუსეთის მხარესაა“ მიმდინარე პოლიტიკას ზედმეტად ამარტივებს.

2026 წლის სურათი უფრო რთულია.

ერთი მხრივ, ტრამპი მკვეთრად ცდილობს ამერიკის ფინანსური ტვირთის შემცირებას. 3 სექტემბერს მან განაცხადა, რომ ევროპელებისგან წარსულში უკრაინისთვის მიწოდებული ამერიკული იარაღისა და დახმარების კომპენსაციის მოთხოვნას აპირებს და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ამერიკულ შეიარაღებას პირველ რიგში აშშ-ის მარაგებისთვის ინახავს.

მეორე მხრივ, ადმინისტრაცია სრულად არ გადასულა რუსეთის მიმართ დათმობის პოლიტიკაზე. ტრამპი მხარს უჭერს ახალ სანქციურ კანონპროექტს, რომელიც რუსეთის ენერგეტიკულ და თავდაცვის სექტორებს ეხება და შესაძლებელს ხდის დამატებითი ეკონომიკური ზეწოლის გამოყენებას იმ ქვეყნებზეც, რომლებიც რუსულ ენერგიას ყიდულობენ. კანონპროექტმა სენატი 86–11 ხმით გაიარა.

ამავე დროს ვაშინგტონი მოსკოვთან და კიევთან მოლაპარაკების არხებს ინარჩუნებს. სექტემბერში სტივ უიტკოფმა და ჯარედ კუშნერმა პუტინთან შეხვედრის შემდეგ კიევშიც გამართეს მოლაპარაკებები; მნიშვნელოვანი გარღვევა არ დაფიქსირებულა.

ამ ყველაფრიდან ტრამპის მოდელი დაახლოებით ასე გამოიყურება:

ომის სწრაფი სამხედრო მოგება აშშ-ის რესურსებით — არა; უკრაინის მთლიანად მიტოვება — ასევე არა; მთავარი მიზანი არის ამერიკული პირდაპირი ფინანსური ტვირთის ევროპაზე გადატანა, რუსეთზე ეკონომიკური ბერკეტის დატოვება და შეთანხმების მოძებნა.

ეს არის უფრო ტრანზაქციული ძალთა პოლიტიკა, ვიდრე ბაიდენის პერიოდის ფორმულა — „უკრაინას იმდენ ხანს დავეხმარებით, რამდენიც დასჭირდება“.

არჩევნების თვალსაზრისით ამას რესპუბლიკელებისთვის საინტერესო თვისება აქვს: უკრაინა დღეს ნაკლებად აჩენს ისეთ უშუალო სამომხმარებლო ეფექტს, როგორიც ირანი. ამიტომ ტრამპისთვის შესაძლებელია ერთდროულად თქვას: „ევროპამ მეტი უნდა გადაიხადოს“ და მაინც დაუჭიროს მხარი რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებს.


ევროპა — პარტნიორიდან თანამგზავრამდე კი არა, პარტნიორიდან „გადამხდელ პარტნიორამდე“

ტრამპის ევროპისადმი პოლიტიკის ცენტრალური სიტყვა ჩემთვის ამ კონტექსტში არა „ანტიევროპიზმი“, არამედ ბერკეტია.

აშშ-ის წინა ადმინისტრაციები NATO-ს ხშირად განიხილავდნენ როგორც ამერიკული გლობალური გავლენის ინსტრუმენტს, რომლის შესანარჩუნებლად თავად ამერიკაც დიდ ხარჯს იღებდა.

ტრამპის მოდელი სხვაგვარ კითხვას სვამს:

თუ ევროპის უსაფრთხოება პირველ რიგში ევროპის ინტერესია, რატომ უნდა გადაიხადოს მისი მთავარი ნაწილი ამერიკელმა გადასახადის გადამხდელმა?

ეს რიტორიკა უკვე კონკრეტულ შედეგში გადაიზარდა. NATO-ს წევრები აშშ-ის ძლიერი ზეწოლის ფონზე შეთანხმდნენ, რომ 2035 წლისთვის თავდაცვასთან დაკავშირებული ხარჯები მშპ-ის 5%-მდე გაზარდონ — 3.5% უშუალოდ სამხედრო საჭიროებებზე და კიდევ 1.5% უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ სფეროებზე. ევროპელმა წევრებმა და კანადამ მხოლოდ 2025 წელს რეალური თავდაცვის ხარჯები დაახლოებით 90 მილიარდი დოლარით გაზარდეს.

აქ მნიშვნელოვანი პარადოქსია.

ტრამპმა ევროპასთან ურთიერთობა უფრო კონფლიქტური გახადა, მაგრამ ამავე დროს ევროპული სამხედრო ხარჯების ზრდასაც შეუწყო ხელი.

ეს ორი რამ ერთდროულად შეიძლება იყოს ჭეშმარიტი.

ურთიერთობა განსაკუთრებით დაიძაბა ესპანეთთან, რომელმაც NATO-ს ახალი ხარჯვითი მიზანი არ მიიღო. ივლისში ტრამპმა ესპანეთთან ვაჭრობის შეწყვეტის ბრძანებაც კი გამოაცხადა — ნაბიჯი, რომლის განხორციელების იურიდიული და ევროკავშირის საერთო სავაჭრო პოლიტიკასთან თავსებადობის საკითხები დაუყოვნებლივ გაჩნდა.

ასე რომ, ტრამპის ევროპული პოლიტიკის არსი შეიძლება ასე ჩამოვაყალიბოთ:

ამერიკა NATO-დან არ გადის, მაგრამ ალიანსს უფასო ან შეღავათიან უსაფრთხოების სისტემად აღარ აღიქვამს.

ევროპისთვის ეს სტრატეგიულად ძალიან მნიშვნელოვანი ცვლილებაა. ტრამპის შემდეგაც კი ძნელად წარმოსადგენია ევროპა ისევ იმავე დონით დაეყრდნოს ამერიკას, როგორც 2014 წლამდე.

უკრაინის ომმა ეს პროცესი დაიწყო; ტრამპმა კი დააჩქარა.


ჩინეთი — აქ ტრამპის სტრატეგია გაცილებით უფრო გრძელვადიანია

თუ ირანი დღეს საარჩევნო პრობლემა უფროა, ჩინეთი ამერიკის გრძელვადიანი ძალაუფლების საკითხია.

აქ ტრამპის ადმინისტრაციის პოლიტიკაში ოთხი მიმართულება იკვეთება:

ვაჭრობა და ინდუსტრია; ტექნოლოგია და AI; ენერგეტიკა და კრიტიკული ნედლეული; ტაივანი და სამხედრო ბალანსი.

აშშ ცდილობს ჩინეთის სახელმწიფო სუბსიდიებით გაძლიერებულ ექსპორტზე საერთაშორისო ზეწოლა გაზარდოს. სექტემბრის G20-ის შეხვედრაზე ამ პოზიციას ჩინეთის გარდა ყველა მონაწილე ქვეყანა დაეთანხმა — მათ მხარი დაუჭირეს „არასაბაზრო პოლიტიკისა და დისბალანსების“ წინააღმდეგ ზომების აუცილებლობას.

მაგრამ ტრამპის მიდგომა აქაც არა უბრალოდ მუდმივი ესკალაცია, არამედ ზეწოლა + გარიგებაა.

24 სექტემბერს ვაშინგტონში ტრამპისა და სი ძინპინის ახალი შეხვედრა იგეგმება. პარალელურად მხარეები დაახლოებით 30 მილიარდი დოლარის საქონელზე ტარიფების შემცირებას განიხილავენ, მაშინ როცა AI, ნახევარგამტარები, ირანთან ჩინეთის ფინანსური კავშირები და ტაივანი რჩება დაპირისპირების საგნებად.

ტაივანთან დაკავშირებით ადმინისტრაციის საჯარო პოზიცია ისევ შეკავებაზეა აგებული. აშშ-ის უმაღლესი წარმომადგენელი ტაივანში სექტემბერში აცხადებდა, რომ ვაშინგტონი რეგიონში „ხელსაყრელი ძალთა ბალანსის“ შენარჩუნებასა და ტაივანის თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებას აპირებს.

ამიტომ ჩინეთთან მიმართებით ტრამპის პოლიტიკა რუსეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდება.

რუსეთთან მას სურს ომის ღირებულების შემცირება და გარიგების მოძებნა.

ჩინეთთან კი საკითხი გაცილებით უფრო სტრუქტურულია: ვინ იქნება მომდევნო ათწლეულების წამყვანი ეკონომიკური, ტექნოლოგიური და სამხედრო ძალა.

აქ დემოკრატებსა და რესპუბლიკელებს შორისაც გაცილებით მეტი სტრატეგიული თანხვედრა არსებობს, ვიდრე ირანის ან უკრაინის საკითხებზე.


ოთხი ფრონტი და მათი საარჩევნო ეფექტი

საკითხი ტრამპის ძირითადი მიდგომა არჩევნებთან მთავარი კავშირი
ირანი პირდაპირი სამხედრო ძალა და ზეწოლა ნავთობი, ბენზინი, ინფლაცია, ომის დაღლილობა
უკრაინა/რუსეთი მოლაპარაკება + სანქციები + ხარჯის ევროპაზე გადატანა „რატომ ვიხდით ჩვენ?“
ევროპა/NATO ალიანსის შენარჩუნება, მაგრამ მნიშვნელოვნად მეტი ევროპული დაფინანსება America First-ის ეკონომიკური არგუმენტი
ჩინეთი ტექნოლოგიური, სავაჭრო და სამხედრო შეკავება + პერიოდული გარიგებები სამუშაო ადგილები, წარმოება, AI, გრძელვადიანი ეროვნული უსაფრთხოება

ამ ოთხიდან ირანი ყველაზე უშუალოდ უკავშირდება 2026 წლის არჩევნების ეკონომიკურ გარემოს, ხოლო ჩინეთი — ყველაზე მეტად ამერიკის მომავალი ძალაუფლების სტრუქტურას.

სრულად
გამოკითხვა
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
ხმის მიცემა
სხვათა შორის