სტუდენტზე ორიენტაცია, მოტივაციის ზრდა და კვალიფიკაციის ამაღლება

სტუდენტზე ორიენტაცია, მოტივაციის ზრდა და კვალიფიკაციის ამაღლება - სტუ-ის რექტორის მიზნები და გეგმები

თარიღი: 1008

საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტს ახალი რექტორი ჰყავს, დავით გურგენიძე - საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორი, ინჟინერ-ჰიდროტექნიკოსი, საქართველოს დამსახურებული მშენებელი, ოთხი წლის განმავლობაში იყო ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტის დეკანი, არის საქართველოს საინჟინრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (აკადემიკოსი), საქართველოს ენერგეტიკის აკადემიის წევრი (აკადემიკოსი), საქართველოს პარლამენტის სამეცნიერო-საკონსულტაციო საბჭოს წევრი, ევროპის მშენებელ ინჟინერთა საბჭოს (ECCE) და მსოფლიოს მშენებელ ინჟინერთა საბჭოს (WCCE) ოფიციალური წევრი, საქართველოს სამოქალაქო ინჟინერთა საზოგადოების საპატიო წევრი, აკადემიკოს ი.ვ. ეგიაზაროვის სახელობის წყლის პრობლემებისა და ჰიდროტექნიკის ინსტიტუტის საპატიო დოქტორი (სომხეთის რესპუბლიკა), არის 60-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, მათ შორის ოთხი მონოგრაფიისა და სამი სახელმძღვანელოს ავტორი, არაერთი სამეცნიერო, მათ შორის საერთაშორისო ჟურნალის სარედაქციო კოლეგიის წევრი, სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონის ავტორი და რედაქტორი, მისი ხელმძღვანელობით დაცულია სამი სადოქტორო დისერტაცია და სამაგისტრო ნაშრომები.

რა გეგმები აქვს ტექნიკური უნივერსიტეტის ახალ რექტორს, როგორ ესახება უნივერსიტეტის შემდგომი განვითარება - ამ და სხვა თემებზე პროფესორი დავით გურგენიძე საუბრობს.

- საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი მალე 100 წლის გახდება. ამ წლების განმავლობაში, საგანმანათლებლო სფეროში თავი დაიმკვიდრა, როგორც საუკეთესო აკადემიური ტრადიციების მატარებელმა და ამავდროულად, ინოვატორმა მთავარმა საინჟინრო სკოლამ. ჩვენი უნივერსიტეტი 100 წლის იუბილეს შეხვდება, როგორც თანამედროვე, ავტორიტეტული, საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისი და მომავალზე ორიენტირებული საგანმანათლებლო-კვლევითი ინსტიტუცია.

დღეისათვის, უნივერსიტეტის შემადგენლობაში შედის: 12 ფაკულტეტი, 15 სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, ცენტრალური და საფაკულტეტო ბიბლიოთეკები, კომპიუტერული და საგამოცდო ცენტრები, სასწავლო, სამეცნიერო-კვლევითი და საექსპერტო ლაბორატორიები და სხვ. უნივერსიტეტის ბაზაზე ხორციელდება 170 საბაკალავრო, სამაგისტრო, სადოქტორო, ქართულ ენაში მომზადებისა და ერთობლივი საგანმანათლებლო პროგრამები; ირიცხება 21880 აქტიური სტატუსის მქონე სტუდენტი, აქედან 17690 ბაკალავრი, 2569 მაგისტრანტი, 1363 დოქტორანტი, ქართულ ენაში მომზადების საგანმანათლებლო პროგრამის 258 სტუდენტი და 312 უცხოელი სტუდენტი.

- რა უნდა გაკეთდეს, უნივერსიტეტმა რომ საერთაშორისო სტანდარტები დააკმაყოფილოს?

- როგორც ტექნიკური განათლების ლიდერმა, ტექნიკურმა უნივერსიტეტმა უნდა უზრუნველყოს საინჟინრო და ტექნიკური განათლების საუკეთესო გამოცდილების ტრანსფერი თავის საგანმანათლებლო სივრცეში. აუცილებელია საგანმანათლებლო პროგრამების ჰარმონიზაცია და საერთაშორისო აკრედიტაციის მოპოვება ისეთი ორგანიზაციის მხრიდან, როგორიც ABET-ია, რაც ხელს შეუწყობს სტუდენტთა მოზიდვას და მათი კვალიფიკაციის აღიარებას მსოფლიო მაშტაბით. ამასთანავე, უნდა ვაცნობიერებდეთ, რომ შეუძლებელია მსგავსი ორგანიზაციის წევრობის ერთბაშად მოპოვება, სვლა უნდა მოხდეს ნაბიჯ-ნაბიჯ, დაწყებული ასოცირებული წევრობიდან, დასრულებული ABET-ის სრულფასოვანი წევრობით. საჭიროა წარმატებით განხორციელდეს და დასრულდეს საგანმანათლებლო პროგრამების უნიფიკაცია აღიარებულ საერთაშორისო საგანმანათლებლო მოთხოვნებთან. მთავარი მიზანია უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულთა კვალიფიკაციის აღიარება და თანაბარი კონკურენტუნარიანობის უზრუნველყოფა უცხოურ და ადგილობრივ შრომის ბაზრებზე. ამ მიმართულებით, საუკეთესო ორიენტირია საერთაშორისო საინჟინრო ალიანსი, რომლის ფარგლებშიც მოქმედებს მთელი რიგი შეთანხმებები. ჩვენი მხრიდან ამ შეთანხმებებში მონაწილეობა იქნება ქართული ტექნიკური განათლების მსოფლიო აღიარების რეალური ხელშეწყობა, ხოლო ამ შეთანხმებებთან მიერთება უნივერსიტეტის ერთ-ერთ სტრატეგიულ მიზანს წარმოადგენს. ბევრ ქვეყანაში - აშშ, ბრიტანეთი, იაპონია, სამხრეთ კორეა, ავსტრალია, ირლანდია და ა.შ. - არა თუ ინჟინერიის პროგრამა საჭიროებს აკრედიტაციას, არამედ ინჟინრის პროფესია ექვემდებარება ლიცენზირებას, ინჟინერთა მონაცემები კი შეიტანება შესაბამის რეესტრში. ევროპის მაშტაბით, მსგავსი ავტორიტეტული ორგანიზაციაა ევროპის საინჟინრო ასოციაციების ფედერაცია (FEANI), რომელიც მიზნად ისახავს ევროპაში საინჟინრო კვალიფიკაციის ურთიერთაღიარებას და ინჟინერთა დასაქმებას. ევროპის საინჟინრო კვალიფიკაციის ბაზარზე დასამკვიდრებლად და ამ ასოციაციის რეესტრში უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულთა რეგისტრაციისთვის საჭიროა საგანმანათლებლო სტრატეგიის ჰარმონიზაცია ევროპის საინჟინრო ასოციაციების ფედერაციის მოთხოვნებთან.

სტრატეგიულ მიზნად უნდა იქცეს უნივერსიტეტის, როგორც სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის ავტორიტეტის ზრდა. ინოვაციური მიდგომის მაგალითია სამეცნიერო კლასტერები, რომლებიც თანამედროვე უმაღლესი სასწავლებლების კვლევით პლატფორმას წარმოადგენს. ჩვენს რეალობაში კი ამის ნათელი მაგალითი ტექნიკური უნივერსიტეტის მათემატიკის ინსტიტუტის ბაზაზე აკადემიკოს არჩილ ფრანგიშვილის ინიციატივით და დიდი ძალისხმევით შექმნილი კლასტერია, რომელშიც მონაწილეობენ ჩვენი დოქტორანტები, მაგისტრანტები და ბაკალავრები. ისინი აქტიურად მუშაობენ საერთაშორისო დონის სამეცნიერო კვლევით პროგრამებზე.

ტექნიკურ უნივერსიტეტში სამეცნიერო-კვლევითი კლასტერი შეიძლება წარმოდენილი იყოს უნივერსიტეტის სტრუქტურული ერთეულის სახით, რომელიც პროფილურ ლაბორატორიებს გააერთიანებს. მის მუშაობას კი კოორდინაციას გაუწევს ტექნიკური უნივერსიტეტის მეცნიერების დეპარტამენტი.

საქართველოს სამთავრობო პროგრამის მოთხოვნების შესაბამისად, აუცილებელია კვლევის პრიორიტეტული დარგების იდენტიფიცირება და შესაბამისი საგრანტო სისტემის შემოღება. საგრძნობლად უნდა შევცვალოთ ეროვნული და საერთაშორისო გრანტების ფარგლებში მოძიებული დაფინანსების თანაფარდობა სახელმწიფო ბიუჯეტიდან მიღებულ დაფინანსებასთან.

სერიოზულად უნდა ვიმუშაოთ, რომ ჩვენი სამეცნიერო-კვლევითი ჯგუფების მიერ ეროვნულ თუ უცხოურ მრეწველობასთან და ბიზნესთან თანამშრომლობით მოპოვებული დაფინანსება გავზარდოთ.უნივერსიტეტის ინტელექტუალური, მატერალურ-ფინანსური რესურსი მაქსიმალური ეფექტიანობით უნდა გამოვიყენოთ კვლევით ნაწილშიც. მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ ჩატარებული კვლევების კონკრეტული შედეგების მიღება, არამედ კვლევების კომერციალიზაციაც და მკვლევართა მატერიალური კეთილდღეობის გაზრდაც. მაგალითად, უცხოურ უნივერსიტეტებში კერძო ბიზნესის მიერ დაფინანსება მეტწილად აღემატება სახელმწიფო დაფინანსებას. ამ მიმართულებით შესაძლებელია ბიზნესის დაინტერესება, რომ მან განახორციელოს ინვესტიციები კვლევით საქმიანობაში. ამავდროულად, უცხოური უნივერსიტეტების ანალოგიით, შესაძლებელია უნივერსიტეტის მიერ დაფუძნდეს კერძო კომპანიები, რომლებიც უზრუნველყოფენ ინტელექტუალური შრომის შედეგების რეალიზაციას. ამ გზაზე ერთ-ერთ პრიორიტეტად უნდა იქცეს ინტელექტუალური საკუთრების უფლების დაცვა, როგორც უნივერსიტეტის შიგნით, ისე მის ფარგლებს გარეთ. ამ მხრივ ტექნიკური უნივერსიტეტი ერთ-ერთი ნოვატორია, რომლის ბაზაზე 2018 წლის 23 მარტიდან დანერგილია ანტიპლაგიატის ელექტრონული სისტემა.

უნივერსიტეტის ბაზაზე საჭიროა შეიქმნას სამეცნიერო კვლევების შეფასებისა და მონიტორინგის ერთიანი სისტემა, რომლის მონაცემებიც დაცული იქნება საინფორმაციო ბაზაში და რომელზე წვდომაც დისტანციურად შეეძლებათ დაინტერესებულ პირებს. ყოველივე ეს კი საჭიროა იმისათვის, რომ შეიქმნას მაღალი დონის ვებგვერდი, რომელიც ამომწურავ ინფორმაციას მიაწვდის დაინტერესებულ პირებს.

- უნივერსიტეტს ბევრი წარმატებული კურსდამთავრებული ჰყავს. საინტერესოა, აგრძელებენ თუ არა კურსდამთავრებულები უნივერსიტეტთან სამეცნიერო და საქმიან ურთიერთობებს?

- უნივერსიტეტის საბოლოო „პროდუქტი“ არის კურსდამთავრებული, რომლის კვალიფიკაცია, გამოცდილება და ავტორიტეტი პირდაპირ აისახება უნივერსიტეტის იმიჯზე. საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტს ჰყავდა და ჰყავს მრავალი წარმატებული კურსდამთარებული, მათი კავშირი უნივერსიტეტთან მნიშვნელოვანია სტუდენტებისთვის გამოცდილების გაზიარების, საწარმოო პრაქტიკის გავლისა და საბოლოო დასაქმების მხრივ. ამ მიმართულებით საჭიროა მუშაობის კიდევ უფრო გააქტიურება და მაშტაბური ხასიათის მიცემა. ვფიქრობ, უნივერსიტეტმა ხელი უნდა შეეწყოს კურსდამთავრებულთა გაერთიანებების - ალუმნების შექმნას საგანმანათლებლო დარგების მიხედვით. გაერთიანებები, უნივერსიტეტის მხარდაჭერით, შეიძლება შექმნან თვითონ კურსდამთარებულებმა, არაკომერციული არასამთავრობო ორგანიზაციების სახით. სტუდენტური ინიციატივების განხორციელების, საინტერესო და დაუვიწყარი სტუდენტური ცხოვრების უზრუნველსაყოფად, ჩემი აზრით, მიზანშეწონილია უნივერსიტეტში, სტუდენტური თვითმმართველობის ეგიდით, სტუდენტური კლუბების შექმნის ხელშეწყობა. ამ ინოვაციური სტრუქტურით სტუდენტებს შესაძლებლობა ექნებათ, თავისი ინტერესების შესაბამისად, ჩამოაყალიბონ სტუდენტური კლუბები, დაწერონ პროექტები უნივერსიტეტის მხარდაჭერის მოსაპოვებლად - მაქსიმალურად ხელს შევუწყობ ასეთ ინიციატივებს.

მნიშვნელოვანია სტუდენტების ინფორმირება შრომის ბაზარზე მიმდინარე მოვლენებსა და პერსპექტივებზე. შრომითი ბაზრის მოთხოვნების გათვალისწინებით, სტუდენტებისთვის ზოგადი უნარების განვითარებაში ხელშეწყობა, მათი და კურსდამთავრებულთა დახმარება პროფესიულ ორიენტაციასა და თვითგამორკვევაში, პრიორიტეტების განსაზღვრასა და კარიერის სწორად წარმართვაში. სტუდენტებთან პირადი თუ ჯგუფური შეხვედრების გამართვა, კურსდამთავრებულებთან უწყვეტი კონტაქტის ქონა, მათთან შეხვედრების ორგანიზება და მათ კარიერულ განვითარებაზე ზრუნვა. ეს დღევანდელი აუცილებლობაა და ამის განხორციელება შეიძლება უწყვეტი განათლებისა და კარიერული ზრდის ცენტრის საშუალებით. სტუდენტთა შორის სწავლის მოტივაციის ამაღლება უნდა იყოს ჩვენი საქმიანობის პრიორიტეტი. ამ მიმართულებით შესაძლებელია განხორციელდეს ინოვაციური პროექტი, კერძოდ, სტუდენტური იდეების მატერიალიზაცია სტარტაპ ბაზაზე. ასეთი პროექტი შეიძლება იყოს „სტარტაპ-აქსელერატორი“ სტუდენტებისათვის. ამ პროექტის ფარგლებში აუცილებელია საგრანტო პროექტების რაოდენობრივი და ხარისხობრივი ზრდა.

სტუდენტთა მოტივაციის ზრდა შეიძლება წახალისდეს წარმატებულ სტუდენტთა ფინანსური ხელშეწყობის ბრენჩ ფონდის შექმნით, სადაც ქველმოქმედების განხორციელების შესაძლებლობა მიეცემათ, როგორც კერძო კომპანიებს, ისე წარმატებულ კურსდამთავრებულებს, რაც ასევე დანერგილი პრაქტიკაა წამყვან უცხოურ უნივერსიტეტებში. მნიშვნელოვანია, საბაკალავრო და სამაგისტრო პროგრამებში გაიზარდოს პრაქტიკის კომპონენტი, რაც მნიშვნელოვნად შეუწყობს ხელს ჩვენი კურსდამთავრებულების დასაქმებას.

- და ბოლოს, საინტერესოა პროფესიული განათლების შესახებ თქვენი მოსაზრება.

- უნივერსიტეტი ახორციელებს 27 მოდულურ პროფესიულ საგანმანათლებლო პროგრამას, სხვადასხვა პროფესიას ეუფლება 400-ზე მეტი სტუდენტი. დასაქმების ბაზრის მოთხოვნებიდან გამომდინარე, საჭიროა შრომის ბაზარზე მოთხოვნადი და აქტუალური პროფესიული პროგრამების შემუშავება- დანერგვა, პროფესიული განათლებასა და დამსაქმებელს შორის ურთიერთთანამშრომლობის სისტემის დანერგვა და გაძლიერება, აკადემიური რესურსების და თანამედროვე სასწავლო მასალების მოძიება, ტრენინგების ჩატარება, გაცვლითი პროგრამების ამოქმედება. და რაც ასევე უმნიშვნელოვანესია - პროფესიული პროგრამების ეფექტიანად განხორციელებისთვის შესაბამისი სასწავლო ინფრასტრუქტურის განვითარება, რაც უახლესი ტექნიკა-დანადგარებით აღჭურვილი ლაბორატორიული და სააუდიტორიო სივრცეების მოწყობას გულისხმობს.

საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის

საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტი

20.02.2020

კანადის პრემიერის მარკ კარნის ისტორიული გამოსვლა დავოსში

,, სასიამოვნოც არის და ვალდებულებაც — თქვენთან ყოფნა ამ გარდამტეხ მომენტში, როგორც კანადისთვის, ისე მთელი მსოფლიოსთვის.

დღეს ვისაუბრებ მსოფლიო წესრიგის რღვევაზე, „ლამაზი ისტორიის“ დასრულებაზე და იმ მკაცრი რეალობის დასაწყისზე, სადაც გეოპოლიტიკა აღარ ექვემდებარება არანაირ შეზღუდვას.

მაგრამ ამავე დროს გეუბნებით: სხვა ქვეყნები — განსაკუთრებით საშუალო ძალის სახელმწიფოები, როგორიცაა კანადა — უძლურნი არ არიან. მათ აქვთ უნარი, შექმნან ახალი წესრიგი, რომელიც გააცოცხლებს ჩვენს ღირებულებებს: ადამიანის უფლებების პატივისცემას, მდგრად განვითარებას, სოლიდარობას, სუვერენიტეტს და სახელმწიფოთა ტერიტორიულ მთლიანობას.

ნაკლებად ძლიერთა ძალა იწყება სიმართლით.

ყოველდღე გვახსენებენ, რომ ვცხოვრობთ დიდი ძალების დაპირისპირების ეპოქაში. რომ წესებზე დაფუძნებული წესრიგი ქრება. რომ ძლიერები აკეთებენ იმას, რაც შეუძლიათ, ხოლო სუსტები იტანენ იმას, რაც უწევთ.

დიდეს ეს აფორიზმი თითქოს გარდაუვალობადაა წარმოდგენილი — საერთაშორისო ურთიერთობების ბუნებრივი ლოგიკა, რომელიც კვლავ იჩენს თავს. და ამ ლოგიკის წინაშე ქვეყნებს ხშირად უჩნდებათ ცდუნება „შეუერთდნენ დინებას“: მოერგონ, თავი აარიდონ პრობლემებს, იფიქრონ, რომ მორჩილება უსაფრთხოებას მოუტანთ.

არ მოუტანს.

მაშ, რა არჩევანი გვაქვს?

1978 წელს ჩეხმა დისიდენტმა ვაცლავ ჰაველმა დაწერა ესსე სახელწოდებით „უძლურთა ძალა“. მან მარტივი კითხვა დასვა: როგორ ახერხებდა კომუნისტური სისტემა არსებობას?

მისი პასუხი იწყებოდა ბოსტნეულის გამყიდველით. ყოველ დილით ის მაღაზიის ვიტრინაში აკრავს პლაკატს: „პროლეტარებო ყველა ქვეყნისა, შეერთდით!“ მას არ სჯერა ამის. არავის სჯერა. მაგრამ მაინც აკრავს — პრობლემების თავიდან ასაცილებლად, მორჩილების საჩვენებლად, „რათა საქმე მშვიდად წავიდეს“. და რადგან ყველა ქუჩაზე ყველა მაღაზია იგივეს აკეთებს, სისტემა გრძელდება.

არა მხოლოდ ძალადობის გამო, არამედ იმიტომ, რომ ჩვეულებრივი ადამიანები მონაწილეობენ რიტუალებში, რომლებიც თავადაც იციან, რომ სიცრუეა.

ჰაველმა ამას უწოდა „ცხოვრება სიცრუეში“. სისტემის ძალა მოდის არა მისი სიმართლისგან, არამედ ყველას მზადყოფნისგან, მოიქცეს ისე, თითქოს ის მართალია. და მისი მყიფეობაც აქედან მოდის: როგორც კი ერთი ადამიანი შეწყვეტს ამ თამაშს — როგორც კი ბოსტნეულის გამყიდველი ჩამოხსნის პლაკატს — ილუზია იწყებს ბზარვას.

დროა კომპანიებმა და ქვეყნებმა ჩამოხსნან თავიანთი პლაკატები.

ათწლეულების განმავლობაში ქვეყნები, როგორიცაა კანადა, სარგებლობდნენ იმით, რასაც წესებზე დაფუძნებულ საერთაშორისო წესრიგს ვუწოდებდით. ჩვენ შევედით მის ინსტიტუტებში, ვაქებდით მის პრინციპებს და ვიღებდით სარგებელს მისი პროგნოზირებადობისგან. მისი დაცვის ქვეშ შეგვეძლო ღირებულებებზე დაფუძნებული საგარეო პოლიტიკის წარმოება.

ვიცოდით, რომ ეს ისტორია ნაწილობრივ მცდარი იყო. რომ ძლიერები საჭიროებისამებრ თავს ითავისუფლებდნენ წესებისგან. რომ სავაჭრო წესები ასიმეტრიულად სრულდებოდა. და რომ საერთაშორისო სამართალი სხვადასხვა სიმკაცრით ვრცელდებოდა — იმის მიხედვით, ვინ იყო ბრალდებული ან მსხვერპლი.

ეს ფიქცია სასარგებლო იყო, და განსაკუთრებით ამერიკული ჰეგემონია უზრუნველყოფდა საზოგადოებრივ სიკეთეებს: ღია საზღვაო გზებს, სტაბილურ ფინანსურ სისტემას, კოლექტიურ უსაფრთხოებას და დავების გადაწყვეტის ჩარჩოებს.

ამიტომაც დავკიდეთ პლაკატი. ჩავერთეთ რიტუალებში. და უმეტესად თავი ავარიდეთ რიტორიკასა და რეალობას შორის არსებული უფსკრულის გამოძახილს.

ეს შეთანხმება აღარ მუშაობს.

პირდაპირ ვიტყვი: ჩვენ ვცხოვრობთ რღვევის და არა გარდამავალი ეტაპის ეპოქაში.

ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში ფინანსურმა, ჯანდაცვის, ენერგეტიკულმა და გეოპოლიტიკურმა კრიზისებმა გამოავლინა უკიდურესი გლობალური ინტეგრაციის რისკები.

ახლახან კი დიდმა ძალებმა ინტეგრაცია იარაღად აქციეს: ტარიფები — ბერკეტად, ფინანსური ინფრასტრუქტურა — ზეწოლის საშუალებად, მიწოდების ჯაჭვები — სისუსტედ, რომელსაც ექსპლუატაციას უკეთებენ.

შეუძლებელია „იცხოვრო სიცრუეში“ ურთიერთსასარგებლო ინტეგრაციის შესახებ, როდესაც ინტეგრაცია შენი დაქვემდებარების წყაროდ იქცევა.

მრავალმხრივი ინსტიტუტები, რომელზეც საშუალო ძალები ეყრდნობოდნენ — WTO, გაერო, COP — მნიშვნელოვნად დასუსტებულია.

შედეგად, ბევრი ქვეყანა ერთსა და იმავე დასკვნამდე მიდის: საჭიროა მეტი სტრატეგიული ავტონომია — ენერგიაში, საკვებში, კრიტიკულ მინერალებში, ფინანსებში და მიწოდების ჯაჭვებში.

ეს იმპულსი გასაგებია. ქვეყანას, რომელსაც არ შეუძლია საკუთარი თავის გამოკვება, ენერგიით უზრუნველყოფა ან დაცვა, არჩევანი თითქმის არ აქვს. როცა წესები აღარ გიცავს, თავად უნდა დაიცვა თავი.

მაგრამ ნათლად დავინახოთ, სად მივყავართ ამას: ციხე-სიმაგრეების სამყარო უფრო ღარიბი, უფრო მყიფე და ნაკლებად მდგრადი იქნება.

და კიდევ ერთი სიმართლე არსებობს: თუ დიდი ძალები საბოლოოდ უარს იტყვიან წესებისა და ღირებულებების თუნდაც ფორმალურ შენარჩუნებაზე და დაუბრკოლებლად მიჰყვებიან ძალასა და ინტერესებს, „ტრანზაქციონალიზმის“ სარგებელი სულ უფრო რთული გასამეორებელი გახდება. ჰეგემონები ვერ შეძლებენ უსასრულოდურთიერთობების მონეტიზაციას.

მოკავშირეები დაიწყებენ დივერსიფიკაციას, გაურკვევლობისგან დაზღვევას, არჩევანის გაზრდას. ეს აღადგენს სუვერენიტეტს — სუვერენიტეტს, რომელიც ადრე წესებზე იყო დაფუძნებული, ხოლო ახლა უფრო მეტად უნარზე იქნება დამყარებული, გაუძლოს ზეწოლას.

როგორც ვთქვი, ეს კლასიკური რისკმენეჯმენტი ფასიანი სიამოვნებაა, მაგრამ სტრატეგიული ავტონომიის, სუვერენიტეტის ეს ფასი შეიძლება გაზიარებული იყოს. კოლექტიური ინვესტიციები მდგრადობაში იაფია, ვიდრე ყველასთვის საკუთარი ციხის აშენება. საერთო სტანდარტები ამცირებს ფრაგმენტაციას. ურთიერთშემავსებლობა დადებითი ჯამია.

საშუალო ძალებისთვის, როგორიცაა კანადა, კითხვა არ არის — მოვერგოთ თუ არა ახალ რეალობას. უნდა მოვერგოთ. კითხვა ის არის: მოვერგებით მხოლოდ კედლების ამაღლებით, თუ შევძლებთ უფრო ამბიციურს?

კანადა ერთ-ერთი პირველი იყო, ვინც გამოფხიზლების ზარს მოუსმინა და საფუძვლიანად შეცვალა სტრატეგიული პოზიცია.

კანადელებმა იციან, რომ ძველი, კომფორტული დაშვება — თითქოს გეოგრაფია და ალიანსები ავტომატურად გვაძლევდა კეთილდღეობასა და უსაფრთხოებას — აღარ არის მართებული.

ჩვენი ახალი მიდგომა ეფუძნება იმას, რასაც ალექსანდერ სტუბი „ღირებულებებზე დაფუძნებულ რეალიზმს“ უწოდებს — სხვაგვარად რომ ვთქვათ, გვინდა ვიყოთ პრინციპულიც და პრაგმატულიც.

პრინციპულები — ფუნდამენტური ღირებულებების მიმართ ერთგულებაში: სუვერენიტეტი და ტერიტორიული მთლიანობა, ძალის გამოყენების აკრძალვა გაეროს ქარტიის ფარგლებს გარეთ, ადამიანის უფლებების პატივისცემა.

პრაგმატულები — იმ რეალობის აღიარებაში, რომ პროგრესი ხშირად ეტაპობრივია, ინტერესები განსხვავდება და ყველა პარტნიორი ჩვენს ღირებულებებს არ იზიარებს. ჩვენ ფართოდ და სტრატეგიულად ვურთიერთობთ, გახელილი თვალებით. ვმოქმედებთ სამყაროში ისეთად, როგორიც არის — და არ ველოდებით ისეთ სამყაროს, როგორიც გვინდა რომ იყოს.

კანადა აკალიბრებს ურთიერთობებს ისე, რომ მათი სიღრმე ასახავდეს ჩვენს ღირებულებებს. ჩვენ ვანიჭებთ პრიორიტეტს ფართო ჩართულობას, რათა მაქსიმალურად გავზარდოთ ჩვენი გავლენა — მსოფლიო წესრიგის რისკებისა და მომავალი ფსონების გათვალისწინებით.

ჩვენ აღარ ვეყრდნობით მხოლოდ ჩვენი ღირებულებების ძალას — არამედ ჩვენი ძალის ღირებულებასაც.

ჩვენ ვაშენებთ ამ ძალას შინ.

ჩემი მთავრობის მოსვლის შემდეგ შევამცირეთ გადასახადები შემოსავლებზე, კაპიტალურ მოგებაზე და ბიზნესინვესტიციებზე; მოვხსენით ყველა ფედერალური ბარიერი შიდაპროვინციულ ვაჭრობაში; დაჩქარებული წესით ვახორციელებთ ტრილიონი დოლარის ინვესტიციებს ენერგეტიკაში, ხელოვნურ ინტელექტში, კრიტიკულ მინერალებში, ახალ სავაჭრო დერეფნებსა და სხვა სფეროებში.

2030 წლამდე ვაორმაგებთ თავდაცვის ხარჯებს და ამას ვაკეთებთ ისე, რომ გავაძლიეროთ შიდა ინდუსტრიები.

ჩვენ სწრაფად ვახდენთ დივერსიფიკაციას საერთაშორისო ასპარეზზე. გავაფორმეთ ყოვლისმომცველი სტრატეგიული პარტნიორობა ევროკავშირთან, მათ შორის შევუერთდით SAFE-ს — ევროპის თავდაცვის შესყიდვების სისტემას.

ბოლო ექვს თვეში ოთხ კონტინენტზე თორმეტი სხვა სავაჭრო და უსაფრთხოების შეთანხმება გავაფორმეთ.

ბოლო დღეებში კი ახალი სტრატეგიული პარტნიორობები დავამყარეთ ჩინეთთან და ყატართან.

ვაწარმოებთ თავისუფალი ვაჭრობის მოლაპარაკებებს ინდოეთთან, ASEAN-თან, ტაილანდთან, ფილიპინებთან, მერკოსურთან.

გლობალური პრობლემების გადასაჭრელად ვიყენებთ „ცვლად გეომეტრიას“ — სხვადასხვა საკითხზე სხვადასხვა კოალიციებს, ღირებულებებსა და ინტერესებზე დაყრდნობით.

უკრაინასთან დაკავშირებით, ჩვენ ვართ მსურველთა კოალიციის ბირთვული წევრი და ერთ-ერთი უდიდესი ერთ სულ მოსახლეზე დამცველი და უსაფრთხოების მხარდამჭერი.

არქტიკის სუვერენიტეტზე ჩვენ მტკიცედ ვდგავართ გრენლანდიასა და დანიასთან ერთად და სრულად ვუჭერთ მხარს გრენლანდიის უნიკალურ უფლებას, თავად განსაზღვროს საკუთარი მომავალი. ჩვენი ერთგულება მეხუთე მუხლის მიმართ ურყევია.

ჩვენ ვმუშაობთ ნატოს მოკავშირეებთან (მათ შორის სკანდინავიურ-ბალტიურ ქვეყნებთან ), რათა კიდევ უფრო გავამაგროთ ალიანსის ჩრდილოეთი და დასავლეთი ფლანგები — მათ შორის უპრეცედენტო ინვესტიციებით ზეჰორიზონტულ რადარებში, წყალქვეშა ნავებში, ავიაციაში და ადგილზე განლაგებულ ძალებში. კანადა მკაცრად ეწინააღმდეგება გრენლანდიასთან დაკავშირებულ ტარიფებს და მოითხოვს მიზნობრივ მოლაპარაკებებს არქტიკის უსაფრთხოებისა და კეთილდღეობის საერთო მიზნების მისაღწევად.

პლურილატერალურ ვაჭრობაში ჩვენ ვუჭერთ მხარს ძალისხმევას, შეიქმნას ხიდი ტრანს-წყნარი ოკეანის პარტნიორობასა და ევროკავშირს შორის — ახალი სავაჭრო ბლოკი 1.5 მილიარდი ადამიანისთვის.

კრიტიკულ მინერალებზე ვქმნით მყიდველთა კლუბებს G7-ის ფარგლებში, რათა მსოფლიო გათავისუფლდეს კონცენტრირებული მიწოდებისგან.

ხელოვნურ ინტელექტში ვთანამშრომლობთ თანამოაზრე დემოკრატიებთან, რათა საბოლოოდ არ დაგვჭირდეს არჩევანი ჰეგემონებსა და ჰიპერსკეილერებს შორის.

ეს არ არის გულუბრყვილო მულტილატერალიზმი. არც დასუსტებულ ინსტიტუტებზე დაყრდნობა. ეს არის მოქმედი კოალიციების აშენება — საკითხიდან საკითხამდე — პარტნიორებთან, ვისთანაც საკმარისი საერთო გვაქვს ერთობლივი მოქმედებისთვის. ზოგ შემთხვევაში ეს იქნება ქვეყნების დიდი უმრავლესობა.

და ეს არის ვაჭრობის, ინვესტიციისა და კულტურის მჭიდრო ქსელის შექმნა, რომელზეც მომავალ გამოწვევებსა და შესაძლებლობებში დავეყრდნობით.

საშუალო ძალებმა ერთად უნდა იმოქმედონ, რადგან თუ მაგიდასთან არ ხარ, მენიუში ხარ.

დიდ ძალებს შეუძლიათ მარტო თამაში — მათ აქვთ ბაზრის ზომა, სამხედრო შესაძლებლობები და ბერკეტები პირობების დასაწესებლად. საშუალო ძალებს — არა.

და როცა ჰეგემონთან მხოლოდ ორმხრივად ვლაპარაკობთ, სუსტ პოზიციაში ვიმყოფებით, ვიღებთ იმას, რასაც გვთავაზობენ. ვეჯიბრებით ერთმანეთს, ვინ იქნება უფრო დამყოლი.

ეს არ არის სუვერენიტეტი. ეს არის სუვერენიტეტის თამაში დაქვემდებარების მიღებით.

დიდ ძალათა კონკურენციის სამყაროში შუაში მყოფ ქვეყნებს არჩევანი აქვთ: ერთმანეთს შეეჯიბრონ კეთილგანწყობისთვის, თუ გაერთიანდნენ და შექმნან მესამე გზა — გავლენიანი გზა.

მყარ ძალაზე ზრდამ არ უნდა დაგვაბრმავოს იმ ფაქტის მიმართ, რომ ლეგიტიმურობის, მთლიანობისა და წესების ძალა კვლავ ძლიერი დარჩება — თუ ერთად ავამოქმედებთ.

და აქ ვუბრუნდები ჰაველს.

რას ნიშნავს საშუალო ძალებისთვის „ცხოვრება სიმართლეში“?

ეს ნიშნავს რეალობის სახელის დარქმევას. შეწყვიტეთ „წესებზე დაფუძნებული საერთაშორისო წესრიგის“ მოხმობა ისე, თითქოს ის კვლავ მუშაობს ისე, როგორც აღწერილია. უწოდეთ სისტემას ის, რაც არის: დიდი ძალების მზარდი კონკურენციის პერიოდი, სადაც ყველაზე ძლიერები ეკონომიკურ ინტეგრაციას ზეწოლის იარაღად იყენებენ.

ეს ნიშნავს თანმიმდევრულ მოქმედებას. ერთნაირი სტანდარტების გამოყენებას მოკავშირეებსა და მეტოქეებზე. როცა საშუალო ძალები აკრიტიკებენ ეკონომიკურ ზეწოლას ერთი მხრიდან და დუმილს ინარჩუნებენ მეორეზე — ისინი კვლავ ტოვებენ პლაკატს ფანჯარაში.

ეს ნიშნავს იმის აშენებას, რისიც გვჯერა. ძველი წესრიგის დაბრუნების მოლოდინის ნაცვლად — ისეთი ინსტიტუტებისა და შეთანხმებების შექმნას, რომლებიც რეალურად მუშაობს.

და ეს ნიშნავს ზეწოლის ბერკეტების შემცირებას. ძლიერი შიდა ეკონომიკის აშენება ყოველთვის უნდა იყოს მთავრობის მთავარი პრიორიტეტი. საერთაშორისო დივერსიფიკაცია არა მხოლოდ ეკონომიკური წინდახედულობაა — ეს არის გულწრფელი საგარეო პოლიტიკის მატერიალური საფუძველი. ქვეყნები იმსახურებენ პრინციპულ პოზიციებს მაშინ, როცა ამცირებენ საკუთარ მოწყვლადობას შურისძიების მიმართ.

კანადას აქვს ის, რაც მსოფლიოს სჭირდება. ჩვენ ენერგეტიკული ზესახელმწიფო ვართ. გვაქვს კრიტიკული მინერალების უზარმაზარი მარაგი. გვყავს მსოფლიოში ყველაზე განათლებული მოსახლეობა. ჩვენი საპენსიო ფონდები მსოფლიოში ყველაზე მსხვილი და დახვეწილია. გვაქვს კაპიტალი, ტალანტი და მთავრობა, რომელსაც აქვს უზარმაზარი ფისკალური შესაძლებლობები გადამწყვეტი მოქმედებისთვის.

და გვაქვს ღირებულებები, რომელთა მიმართ სხვები ისწრაფვიან.

კანადა არის პლურალისტური საზოგადოება, რომელიც მუშაობს. ჩვენი საჯარო სივრცე ხმაურიანი, მრავალფეროვანი და თავისუფალია. კანადელები კვლავ ერთგულნი არიან მდგრადობის.

ჩვენ ვართ სტაბილური, სანდო პარტნიორი — სამყაროში, რომელიც ასეთად აღარ არის — პარტნიორი, რომელიც ურთიერთობებს აშენებს და აფასებს გრძელვადიან პერსპექტივაში.

კანადას აქვს კიდევ რაღაც: გააზრება იმისა, რაც ხდება, და გადაწყვეტილება, იმოქმედოს შესაბამისად.

ჩვენ გვესმის, რომ ეს რღვევა უფრო მეტს მოითხოვს, ვიდრე ადაპტაციას. ის მოითხოვს გულწრფელობას სამყაროს მიმართ — ისეთად, როგორიც არის.

ჩვენ ვიღებთ პლაკატს ფანჯრიდან.

ძველი წესრიგი აღარ დაბრუნდება. არ უნდა ვიგლოვოთ იგი. ნოსტალგია არ არის სტრატეგია.

მაგრამ ბზარიდან შეგვიძლია ავაშენოთ რაღაც უკეთესი, ძლიერი და უფრო სამართლიანი.

ეს არის საშუალო ძალების ამოცანა — მათ აქვთ ყველაზე მეტი დასაკარგი ციხე-სიმაგრეების სამყაროში და ყველაზე მეტი მოსაპოვებელი ნამდვილი თანამშრომლობის სამყაროში.

ძლიერებს აქვთ თავიანთი ძალა. მაგრამ ჩვენც გვაქვს რაღაც — უნარი, შევწყვიტოთ მოჩვენება, დავარქვათ სახელი რეალობას, გავაძლიეროთ საკუთარი თავი შინ და ვიმოქმედოთ ერთად.

ეს არის კანადის გზა. ჩვენ მას ღიად და თავდაჯერებულად ვირჩევთ.

და ეს არის გზა, რომელიც ღიაა ნებისმიერი ქვეყნისთვის, ვინც მზად არის, მას ჩვენთან ერთად დაადგეს.