,
აზერბაიჯანის შეიარაღებულმა ძალებმა სომხეთ-აზერბაიჯანის საზღვრის ერასხის მონაკვეთზე დისლოცირებულ სომხეთის პოზიციებს ცეცხლი გაუხსნა, - სომხური მედიის ინფორმაციით, ამის შესახებ ქვეყნის თავდაცვის უწყებაში აცხადებენ.
„19 ივლისს გვიან საღამოს და 20 ივლისის ღამით, 02:00 საათამდე, აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალები ერასხის მონაკვეთზე დისლოცირებული სომხურ პოზიციების მიმართულებით ისროდნენ, ყუმბარმტყორცნების გამოყენების გარეშე.
სომხური მხარის მხრიდან ერასხის თემის ხელმძღვანელი რადიკ ოგიკიანი დაიჭრა. ამ დ
როს ის ორგანიზებას უწევდა აზერბაიჯანის მოქმედებების შედეგად ტერიტორიაზე გაჩენილი ხანძრის ჩაქრობის სამუშაოებს.
სომხეთის შეიარაღებული ძალები აცხადებს, რომ კონტაქტის ხაზზე არანაირ ცვლილებას არ დაუშვებს”, - ნათქვამია სომხეთის თავდაცვის უწყების განცხადებაში.
თავის მხრივ განცხადებას ავრცელებს აზარბაიჯანის სამხედრო უწყებაც - აზერბაიჯანის არმიის პოზიციებს ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სადარაქის რაიონის მიმართულებით სომხეთის ტერიტორიიდან ცეცხლი გაუხსნეს.
მათივე ინფორმაციით, თავდასხმას აზერბაიჯანულმა მხარემ საპასუხო ცეცხლით უპასუხა.
„აზერბაიჯანის არმიაში არავინ დაშავებულა“, - აცხადებენ თავდაცვის უწყებაში.
დონალდ ტრამპი აშშ-ს მრავალი საერთაშორისო ორგანიზაციიდან გამოჰყავს, მაშინ როცა ჩინეთი აქტიურად აძლიერებს დიპლომატიას და ლიდერობისკენ მიისწრაფვის. საერთაშორისო ურთიერთობათა ევროპული საბჭოს (ECFR) გამოკითხვის თანახმად, 21 ქვეყნის რესპონდენტები, მათ შორის ევროკავშირის 10 წევრი სახელმწიფოდან, მომდევნო ათწლეულში ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის გლობალური გავლენის ზრდას ელიან.
„წარსულში ჩინეთსა და აშშ-ს შორის საერთო ძალაუფლებრივ პოტენციალში სხვაობა გაცილებით თვალშისაცემი იყო, თუმცა ახლა ეს სხვაობა სულ უფრო მცირდება“, — განუცხადა DW-ს ბერლინის ჩინეთის კვლევების ინსტიტუტის (MERICS) ექსპერტმა კლაუს სუნმა. მისი თქმით, „შეერთებული შტატები კვლავ რჩება მსოფლიოს ყველაზე ძლიერ სახელმწიფოდ, თუმცა ჩინეთი ძალიან სწრაფად იკრებს ძალას“.
2026 წლის დასაწყისში პეკინმა გამოაქვეყნა მონაცემები, რომლებიც ჩინეთის ეკონომიკის მდგრადობაზე მიუთითებს, მიუხედავად ვაშინგტონის მხრიდან მზარდი ზეწოლისა ტრამპის მეორე ადმინისტრაციის პირობებში. ამ მაჩვენებლებს შორისაა მშპ-ის 5%-იანი ზრდა და რეკორდული სავაჭრო პროფიციტი 2025 წელს. ეს შედეგები დიდწილად განპირობებულია ჩინური პროდუქციის ექსპორტით აშშ-ის ფარგლებს გარეთ არსებულ ბაზრებზე, განსაკუთრებით კი სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში.
ამასთან, ანალიტიკოსები დარწმუნებულნი არიან, რომ პეკინის საბოლოო მიზანი აშშ-ის ლიდერობით ჩამოყალიბებული მსოფლიო წესრიგის ჩანაცვლება კი არა, არამედ ჩინეთის კომუნისტური პარტიის ხელისუფლების შენარჩუნებაა. კიდევ ერთი ამოცანაა აშშ-ის გავლენის შემცირება იმ რეგიონებში, რომლებსაც პეკინი სტრატეგიულად მნიშვნელოვანად მიიჩნევს — უპირველეს ყოვლისა, აზია-წყნარი ოკეანის რეგიონში.
„პეკინი უკიდურესად კმაყოფილი იქნებოდა, თუ შეძლებდა აზიაში ყველაფრის გაკეთებას ისე, როგორც თავად სურს“, — აცხადებს საბინე მოკრი ჰამბურგის უნივერსიტეტის მშვიდობის კვლევისა და უსაფრთხოების პოლიტიკის ინსტიტუტიდან (IFSH). თუმცა, მისი თქმით, აშშ-ის ჩართულობა რეგიონში კვლავ იმდენად „ფუნდამენტურია“, რომ მისი შეცვლა მარტივი არ არის.
ჩინეთის სტრატეგიის შესახებ ვრცლად — DW-ის მასალაში.
