,
„იქ უკრაინა არ არის“- ასე განაცხადა პუტინმა, როდესაც საკონსტიტუციო სასამართლოს ხელმძღვანელ ზორკინთან ერთად საფრანგეთის მე-17 საუკუნეში საფრანგეთში გამოცემულ რუკას „ათვალიერებდა“ .
რუქა, რომელიც ზორკინმა პუტინს აჩვენა, მართლაც მე-17 საუკუნეში შეადგინა ფრანგმა კარტოგრაფმა გიომ სანსონმა, მისი ციფრული ასლი შეგიძლიათ ნახოთ საფრანგეთის ეროვნული ბიბლიოთეკის ვებსაიტზე. რუკას ჰქვია "თეთრი რუსეთი" ან მოსკოვი, რომელიც დაყოფილია სამეფოების, საჰერცოგოს, სამთავროების, პროვინციებისა და იმ ხალხების განსახლების პრინციპით, რომლებიც იმჟამად რუსეთის მეფის მმართველობის ქვეშ იმყოფებოდნენ.
ამ რუკაში რეალურად არის ნახსენები უკრაინა - მის ქვედა მარცხენა ნაწილში, ყირიმის დასავლეთით ვოლინის მახლობლად, მითითებულია ტერიტორია, რომელსაც Ukraine pays des cosaques, რაც შეიძლება ითარგმნოს როგორც "უკრაინა, კაზაკების ქვეყანა".
ამავდროულად, ყირიმის ტერიტორია გამოყოფილია ცალკე სახელმწიფოდ, ნახევარკუნძულზე და რუკაზე დატანილია როგორც Krimsky tartares du Crime, რომელიც შედის Petite tartarie - ყირიმელი თათრების მიწებში, როგორც პატარა თათარეთის ნაწილი. ხოლო თანამედროვე ლენინგრადის რეგიონის მიწებს და ადგილს, სადაც მომავალში პეტერბურგი აშენდება, რუკაზე ინგრია ჰქვია და შვედეთის იმპერიას ეკუთვნის.
ამ რუქაზე სხვათა შორის, საქართველოც მოიხსენიება "Gurgistan ou Georgie", რომელშიც შედის "აფხაზეთი" - "აბბასა"და რომლის საზღვრები ძალიან კარგად ჩანს რუკაზე. ამ რუქაზე მკაფიოდ გამოყოფენ სახელმწიფოებს და ამ სახელმწიფოს ნაწილებს - GURGISTAN ou GEORGIE და მის ნაწილებს Abbasa (აფხაზეთი), Odisci (მეგრელია), იმერეთი (იმერეთი).
დონალდ ტრამპი აშშ-ს მრავალი საერთაშორისო ორგანიზაციიდან გამოჰყავს, მაშინ როცა ჩინეთი აქტიურად აძლიერებს დიპლომატიას და ლიდერობისკენ მიისწრაფვის. საერთაშორისო ურთიერთობათა ევროპული საბჭოს (ECFR) გამოკითხვის თანახმად, 21 ქვეყნის რესპონდენტები, მათ შორის ევროკავშირის 10 წევრი სახელმწიფოდან, მომდევნო ათწლეულში ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის გლობალური გავლენის ზრდას ელიან.
„წარსულში ჩინეთსა და აშშ-ს შორის საერთო ძალაუფლებრივ პოტენციალში სხვაობა გაცილებით თვალშისაცემი იყო, თუმცა ახლა ეს სხვაობა სულ უფრო მცირდება“, — განუცხადა DW-ს ბერლინის ჩინეთის კვლევების ინსტიტუტის (MERICS) ექსპერტმა კლაუს სუნმა. მისი თქმით, „შეერთებული შტატები კვლავ რჩება მსოფლიოს ყველაზე ძლიერ სახელმწიფოდ, თუმცა ჩინეთი ძალიან სწრაფად იკრებს ძალას“.
2026 წლის დასაწყისში პეკინმა გამოაქვეყნა მონაცემები, რომლებიც ჩინეთის ეკონომიკის მდგრადობაზე მიუთითებს, მიუხედავად ვაშინგტონის მხრიდან მზარდი ზეწოლისა ტრამპის მეორე ადმინისტრაციის პირობებში. ამ მაჩვენებლებს შორისაა მშპ-ის 5%-იანი ზრდა და რეკორდული სავაჭრო პროფიციტი 2025 წელს. ეს შედეგები დიდწილად განპირობებულია ჩინური პროდუქციის ექსპორტით აშშ-ის ფარგლებს გარეთ არსებულ ბაზრებზე, განსაკუთრებით კი სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში.
ამასთან, ანალიტიკოსები დარწმუნებულნი არიან, რომ პეკინის საბოლოო მიზანი აშშ-ის ლიდერობით ჩამოყალიბებული მსოფლიო წესრიგის ჩანაცვლება კი არა, არამედ ჩინეთის კომუნისტური პარტიის ხელისუფლების შენარჩუნებაა. კიდევ ერთი ამოცანაა აშშ-ის გავლენის შემცირება იმ რეგიონებში, რომლებსაც პეკინი სტრატეგიულად მნიშვნელოვანად მიიჩნევს — უპირველეს ყოვლისა, აზია-წყნარი ოკეანის რეგიონში.
„პეკინი უკიდურესად კმაყოფილი იქნებოდა, თუ შეძლებდა აზიაში ყველაფრის გაკეთებას ისე, როგორც თავად სურს“, — აცხადებს საბინე მოკრი ჰამბურგის უნივერსიტეტის მშვიდობის კვლევისა და უსაფრთხოების პოლიტიკის ინსტიტუტიდან (IFSH). თუმცა, მისი თქმით, აშშ-ის ჩართულობა რეგიონში კვლავ იმდენად „ფუნდამენტურია“, რომ მისი შეცვლა მარტივი არ არის.
ჩინეთის სტრატეგიის შესახებ ვრცლად — DW-ის მასალაში.
