სამსონ პლატონის ძე დადიანი დაიბადა 1886 წლის 23 დეკემბერს ზუგდიდის მაზრაში.
დაამთავრა თბილისის ქართული გიმნაზია.
უმაღლესი განათლება მიიღო პეტერბურგის უნივერსიტეტში. პროფესიით - იურისტი.
1908 წლიდან იყო საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტთა სარევოლუციო პარტიის წევრი. ორგანიზაციული საქმიანობის გარდა, აქვეყნებდა სტატიებს ქართულ პერიოდულ გამოცემებში „ს. დადიას“, „ს. და-ნის“, „ს. დ-ნის“, „ს. დ-ის“, „და-ნის“ და „შან-დიანი“-ს ფსევდონიმებით.
1917 წლიდან - საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი. 1918 წელს გახდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი.
სამსონ დადიანმა ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს.
1919 წელს არჩეული იყო საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტთა სარევოლუციო პარტიის სიით; იყო შრომისა და საკონსტიტუციო კომისიების წევრი.
საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ, სამსონ დადიანი რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული.
დამფუძნებელი კრების დეპუტატებთან - ოსიკო ბარათაშვილსა და კირილე ნინიძესთან - ერთად 1924 წლის მარტში იცავდა საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის სამღვდელო პირთა ჯგუფს და კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსის; საბჭოთა რეჟიმი მათ ანტისაბჭოთა პროპაგანდასა და საეკლესიო განძეულობის გადამალვაში სდებდა ბრალს.
სამსონ დადიანი სხვა 46 პოლიტპატიმართან ერთად გაასამართლეს 1924 წლის აგვისტოს ანტისაბჭოთა აჯანყების ორგანიზების ბრალდებითაც; სასამართლომ ბრალდების დაუსაბუთებლობის გამო იგი გაათავისუფლა.
დიდი საბჭოთა ტერორის დროს ის დააპატიმრეს სოციალისტ-ფედერალისტთა კონტრრევოლუციური იატაკქვეშა ორგანიზაციის წევრობის ბრალდებით.
1937 წლის 10 დეკემბერს, საქართველოს სსრ შინსახკომთან არსებულმა განსაკუთრებულმა სამეულმა (ე. წ. „ტროიკა“) სამსონ დადიანს მიუსაჯა სასჯელის უმაღლესი ზომა - დახვრეტა.
განაჩენი აღასრულეს 11 დეკემბრის ღამეს.
წყარო: firstrepublic.ge; nplg.gov.ge
წარმოდგენილი დოკუმენტი დაცულია საქართველოს შსს არქივში.
