USD 2.6744
EUR 3.1020
RUB 3.7531
თბილისი
რას ნიშნავს სიტყვა დეველოპერი? ვინ არის დეველოპერი
თარიღი:  9953

ხშირად ბიზნეს პრესაში ან ტელეარხებში კომერციის შესახებ, როდესაც საქმე ეხება საცხოვრებელი ან კომერციული უძრავი ქონების მშენებლობას, შეიძლება მოისმინოთ სიტყვა "დეველოპერი".

ყველა არ იცნობს ინგლისურ ენას და სამშენებლო ბიზნესის სპეციფიკას, ამიტომ ამ სტატიაში განვიხილავთ ამ კონცეფციას და მივცემთ ინტერპრეტაციას.

 

მარტივი სიტყვებით, დეველოპერიარის მეწარმე, რომელიც ინვესტიციას ახორციელებს უძრავი ქონების შეძენაში, ახორციელებს სხვადასხვა სახის გაუმჯობესებას ( კაპიტალური რემონტი, დამატებითი შენობების დასრულება, გარემოს კეთილმოწყობა ლანდშაფტის დიზაინი), შემდეგ კი ყიდის მარკირებით, რაც, ყველა ხარჯის გამოკლებით, არის მოგება.

სიტყვა დეველოპერი მომდინარეობს ინგლისურიდან to develop, რაც ნიშნავს "განვითარებას", "გაუმჯობესებას".

 

ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი დეველოპერი ამერიკელი მილიარდერი დონალდ ტრამპია, რომელმაც საკმაოდ შთამბეჭდავი ცათამბჯენი ააშენა. მისი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ობიექტია Trupm Tower, რომელიც მდებარეობს ნიუ-იორკის პრესტიჟულ უბანში მეხუთე ავენიუზე. მისი სიმაღლე 202 მეტრია, სავარაუდო ღირებულება კი 318 მილიონი დოლარია.

ამ ბიზნესს შეუძლია დიდი მოგება მოიტანოს, მაგრამ მას ასევე დიდი რისკები აქვს. წარმატებული დეველოპერი რომ იყოთ, უნდა შეძლოთ შესაძლებლობების ამოცნობა და ნამდვილად კარგი გარიგებების გამოყოფა ცარიელისგან.

 

ასევე მნიშვნელოვანია სამომავლო ბაზრის ტენდენციების განჭვრეტა, უძრავი ქონების ადგილობრივი ბაზრის და მისი მდგომარეობის გარკვეული პერიოდის შემდეგ შეფასების საჩუქარი.

დეველოპერის ტიპიური პორტრეტი უბრალო ენაზე

მარტივი სიტყვებით, დეველოპერი არის მშენებელი, რომლის წყალობითაც შენდება ახალი შენობები, ან ძველი ხდება ბევრად უკეთესი.

 

ის პოულობს და ყიდულობს მიწას, ქირაობს არქიტექტორების, ინჟინრების, მშენებლების გუნდს, იღებს ყველა საჭირო ნებართვას, კოორდინაციას უწევს მშენებლობის გეგმას ადგილობრივ ხელისუფლებასთან და აფინანსებს ყველა ამ საქმიანობას.

უნდა აღინიშნოს, რომ დეველოპერების ბიზნესი დიდწილად ასოცირდება ბიუროკრატიულ პროცედურებთან და ხშირად მოიცავს საჯარო მოხელეების ოფისებში მრავალრიცხოვან ვიზიტებს.

გარდა ამისა, დეველოპერებს ეკისრებათ ყველა რისკი და პასუხისმგებლობა შენობის აღმართვაზე. თუ რამე დაემართება კონსტრუქციას (ჩამოქცევა, ნგრევა), მაშინ ყველაფერი მშენებლის ღუმელებზე მოდის. პრინციპში, რისკი-ანაზღაურების თანაფარდობის თვალსაზრისით, ეს ალბათ სამართლიანია.

 

თუ გსურთ გახდეთ წარმატებული დეველოპერი, მაშინ უნდა გაითვალისწინოთ შემდეგი პუნქტები:

  • თქვენ უნდა დაინტერესდეთ უძრავი ქონებით და გაყიდვებით
  • თქვენ უნდა გქონდეთ საკუთარი თავის მუშაობის დიდი სურვილი
  • თქვენ უნდა შეძლოთ ტრანზაქციების დაფინანსება დიდი ოდენობით (საუბარია მილიონებზე)
  • თქვენ კარგად გესმით უძრავი ქონების ბაზარზე მოქმედი ფაქტორების ბუნება
  • თქვენ შეგიძლიათ ამოიცნოთ მიმზიდველი შესაძლებლობები
  • თქვენ იცით, როგორ ეფექტურად გამოთვალოთ ხარჯთაღრიცხვა, დაგეგმოთ ბიუჯეტი და დაიქირაოთ ხალხის გუნდი
  • თქვენ გაქვთ გამბედაობა დიდი რისკების გადასატანად
 

როგორც აღწერიდან ჩანს, იმისთვის, რომ გახდე წარმატებული დეველოპერი, ადამიანს არა მხოლოდ უნდა ჰქონდეს შთამბეჭდავი კაპიტალი, არამედ გააჩნდეს მთელი რიგი აუცილებელი თვისებები და უნარები.

სხვათა შორის, არსებობს დეველოპერის გამარტივებული ვერსია - ასე ვთქვათ, შესვლის დონე. საუბარია ბინების და კერძო სახლების შეძენაზე, პირველი კლასის რემონტის განხორციელებაზე და შემდგომ გადაყიდვაზე. არსებითად, ეს არის იგივე განვითარება, მხოლოდ მიკრო დონეზე.

 

წარმატებული დეველოპერის 4 თვისება

მიუხედავად საქმიანობის მასშტაბისა და პროექტების ზომისა, დეველოპერებს უნდა ჰქონდეთ შემდეგი მნიშვნელოვანი პიროვნული თვისებები:

  1. კავშირების დამყარების უნარი
  2. რისკების აღების უნარი
  3. კრეატიულობა
  4. პრობლემის გადაჭრის აზროვნება
 

ეფექტური კომუნიკაციის უნარი დეველოპერის ალბათ ყველაზე მნიშვნელოვანი თვისებაა. ყოველივე ამის შემდეგ, მარტივი სიტყვებით რომ ვთქვათ, დეველოპერი არის ადამიანი, რომელიც მოლაპარაკებებს აწარმოებს ადამიანთა მთელ ჯგუფთან, რათა მოაწყოს ობიექტის მშენებლობა. ესენი არიან ბანკირები, იურისტები, გენერალური კონტრაქტორები, სამოქალაქო ინჟინრები, არქიტექტორები, ბროკერები, შემფასებლები და მრავალი სხვა პროფესიონალი.

ზოგჯერ დეველოპერს ადარებენ ფილმის პროდიუსერს - ფილმის გადასაღებად საჭიროა სხვადასხვა ექსპერტებისგან შემდგარი გუნდის შეკრება.

 

რისკები ნებისმიერი ტიპის ბიზნესის განუყოფელი ნაწილია, მაგრამ განსაკუთრებით მაღალია მშენებლობაში. ამიტომ, დეველოპერები ყველანაირად ცდილობენ მათ მინიმუმამდე დაყვანას, თუმცა ეს ყოველთვის არ არის შესაძლებელი.

90-იანი წლების დასაწყისში, როდესაც აშშ-ს უძრავი ქონების ბაზარი არახელსაყრელ ვითარებაში იყო, დონალდ ტრამპმა 1 მილიარდ დოლარზე მეტი ვალი ჩაირიცხა. მისდა საბედნიეროდ, ბანკებმა არ დაახრჩვეს, არამედ მისცეს შესაძლებლობა გაეუმჯობესებინა ფინანსური მდგომარეობა.

 

კრეატიულობა დეველოპერის მუშაობის კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ასპექტია. ხშირად ისინი გონებრივად წარმოადგენენ ობიექტს, რომლის აშენებას აპირებენ გონებაში, ანუ ვიზუალიზაციას უკეთებენ მას. დეველოპერებს განუვითარდათ ხედვის გრძნობა და წინ ხედვის უნარი.

პრობლემის გადაჭრაზე ფოკუსირება ეხმარება დეველოპერებს ყოველდღიურ მუშაობაში. წარმატებული პროექტის შემუშავება მოითხოვს დიდ უნარს მრავალრიცხოვან და ზოგჯერ მრავალფეროვან პრობლემებთან გამკლავებაში.

 

ამრიგად, მარტივი სიტყვებით რომ ვთქვათ, დეველოპერი არის ბიზნესმენი, რომელიც პოულობს ინვესტიციისთვის მომგებიან ქონებას, აკეთებს საჭირო გაუმჯობესებას და შემდეგ ყიდის ან ქირაობს მათ.

უყურეთ ამ ვიდეოს უძრავი ქონების დეველოპერ დონალდ ტრამპის მიერ აშენებული 10 ყველაზე შთამბეჭდავი და ლამაზი შენობა.

ბოლო ათწლეულების განმავლობაში ეკონომიკა მთელს მსოფლიოში ისეთი სწრაფი ტემპით ვითარდებოდა, რომ მის ბევრ სფეროში ახლა საჭიროა მულტიდისციპლინური სპეციალისტების საჭიროება. უძრავი ქონების ბაზარი ასევე არ არის გამოტოვებული. ეკონომიკური აზროვნების ევოლუცია ამ სფეროში გამოიწვია სპეციალისტების სრულიად ახალი კატეგორიის - დეველოპერების გაჩენა.

 

ვინ არიან დეველოპერები

საიდუმლო არ არის, რომ ეს არის კომერციული საქმიანობის ერთ-ერთი ყველაზე რთული, მრავალდონიანი და ბიუროკრატიული სფერო. უძრავი ქონების დიზაინის, მშენებლობისა და გაყიდვის პროცესი ხშირად იმდენად ხანგრძლივი და არაპროგნოზირებადია, რომ შეიძლება არა მხოლოდ გაჭიანურდეს მრავალი თვე ან წელი, არამედ შეჩერდეს კიდეც ნებისმიერ მომენტში. კომერციული შედეგი ასეთ პირობებში იქცევა უაღრესად რთულ და რთულ შესასრულებლად, რომ აღარაფერი ვთქვათ გარიგებიდან მოგების მიღების პერსპექტივაზე.

 

განვითარება, ანუ გაუმჯობესებისა და განვითარებისკენ მიმართული აქტივობები, უძრავი ქონების ბაზარზე სწორედ ამ პროცესების ოპტიმიზაციის საშუალებად გამოჩნდა. და დეველოპერები არიან ის ადამიანები, რომლებიც ახორციელებენ ამ საქმიანობას. იმის გათვალისწინებით, რომ მთელი გზა, პროექტის იდეიდან მის განხორციელებამდე, გადის რამდენიმე ეტაპს, დეველოპერების საქმიანობა ძალიან მრავალმხრივი და მრავალმხრივია.

 

სინამდვილეში, დეველოპერები უნივერსალური სპეციალისტები არიან მაღალი დონე, რომლებიც ეწევიან უძრავი ქონების განვითარებას, პოპულარიზაციას და შემდგომ გაყიდვას მოგების მიღების მიზნით.

 

მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ დეველოპერებს შეუძლიათ იმუშაონ როგორც საკუთარ პროექტებთან, ასევე მომხმარებელთა პროექტებთან. მათ შეუძლიათ განახორციელონ პროექტი ნულიდან, ან შევიდნენ მასში პროცესის ნებისმიერ ეტაპზე. თუმცა, მათთვის მთავარი მიზანი ყოველთვის რჩება თავად პროექტის ღირებულების მაქსიმალური ზრდა, მიუხედავად მასში მონაწილეობის მეთოდისა. მაგალითად, განხორციელება (რემონტი) მისი საბაზრო ღირებულების გასაზრდელად და, შესაბამისად, მისი შემდგომი გაყიდვიდან მოგების გაზრდის მიზნით.

 

როგორც უკვე აღვნიშნეთ,

დეველოპერების საქმიანობის სპექტრი ძალიან ფართოა. მათი ფუნქციები და პროფესიული უნარები არ შემოიფარგლება ერთი სპეციალობით. ისინი მოიცავს ღრმა ცოდნას მეცნიერების რამდენიმე სფეროში ერთდროულად. ამრიგად, ამ კატეგორიის სპეციალისტების საქმიანობა მოიცავს მთელ რიგ სფეროებს, რომელთაგან მთავარია შემდეგი:

 

1) უძრავი ქონების ბაზარზე ობიექტის ძიება და შეფასება.

როგორც წესი, განვითარების სპეციალისტების უმეტესობას უკან უძრავი ქონების უზარმაზარი პრაქტიკა აქვს. ეს მდიდარი გამოცდილება მათ საშუალებას აძლევს ზუსტად შეაფასონ დასრულებული ობიექტი უძრავი ქონების ბაზარზე და არ დაუშვან შეცდომა მომავალი განვითარებისთვის შესაფერისი მიწის არჩევისას. და ასევე მიეცით ადეკვატური შეფასება მიწის კომერციული შესაძლებლობების შესახებ მისი შემდგომი გაყიდვის შემთხვევაში ან. შერჩეული ობიექტის შეძენა და მასთან დაკავშირებული ყველა საკითხი ასევე გადაწყვეტილია დეველოპერების მიერ.

 

2) ახალი ობიექტის პროექტის შემუშავება.

დეველოპერების ამოცანები მოიცავს პირველადი დოკუმენტაციის შემუშავებას, რომელშიც მითითებულია გამოთვლები ობიექტის ძირითადი მახასიათებლებისთვის - ფართობი, მოცულობა, დანიშნულება. ისინი ასევე ადგენენ ესკიზებს და აწყობენ დიზაინს. რა თქმა უნდა, ყველა ძირითადი დოკუმენტის მომზადება მოითხოვს კარგ საინჟინრო და ტექნიკურ განათლებას.

 

3) საინვესტიციო საქმიანობა.

მიწის შეძენა ან ახლის მშენებლობა ყოველთვის დიდ ფინანსურ ინვესტიციებს მოითხოვს. ყველაზე ხშირად ეს არის ინვესტიცია. შემოთავაზებული ბიზნესპროექტი მიმზიდველი უნდა იყოს ინვესტორებისთვის მისი ანაზღაურებისა და ფულადი მოგების დაპირებული პროცენტის თვალსაზრისით. გარედან ფინანსური შემოსავლების მოცულობა პირდაპირ დამოკიდებულია დეველოპერის დამაჯერებლობაზე. გარდა ამისა, სახსრების მიზნობრივი გამოყენებისთვის საჭიროა გამოცდილი ფინანსური მიდგომა. დეველოპერმა უნდა გააკეთოს თავისი პროექტის ფინანსური ლიკვიდობის სწორი გაანგარიშება. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მოსალოდნელი მოგების ნაცვლად, ის ემუქრება მრავალმილიონიანი ზარალის მიყენებას. მხოლოდ ძალიან კომპეტენტურ ფინანსისტს შეუძლია საკუთარი სახსრების ინვესტირება მსგავს პროექტებში.

 

4) დოკუმენტების კოორდინაცია

სახელმწიფო სტრუქტურებში და მუნიციპალურ ორგანიზაციებში უამრავი დოკუმენტის ხელმოწერა, მათ შორის ობიექტის მშენებლობის ნებართვები და გარდაუვალი საკითხების შეთანხმება, მაგალითად, კომუნიკაციებზე - ეს ყველაფერი ასევე ეკისრება განვითარების სპეციალისტებს. და ამ პრობლემების გადასაჭრელად მათ სჭირდებათ ძლიერი საკანონმდებლო ბაზა.

5) ობიექტის მშენებლობა.

დეველოპერები ზედამხედველობენ ახალი ობიექტის მშენებლობას, როგორც ბიზნესპროექტის ნაწილი, დასაწყისიდან მის ექსპლუატაციამდე. ამიტომ, გამოცდილი დეველოპერი კარგად უნდა იყოს გათვითცნობიერებული შენობებისა და ნაგებობების მშენებლობის ტექნოლოგიასთან დაკავშირებულ საკითხებში. ეს საშუალებას აძლევს მას იპოვნოს ოპტიმალური ბალანსი სამშენებლო ხარჯებსა და ამ მიზნით გამიზნულს შორის. ნაღდი ფულითცდილობს მაქსიმალურად გაზარდოს ობიექტის ღირებულება.

 

6) ეკონომიკური და მართვის საქმიანობა.

ყველა წარმატებული დეველოპერი, რა თქმა უნდა, წარმატებული მენეჯერია. მხოლოდ ყველა პროცესის ოსტატურად ორგანიზებას, დაწყებული თავად პროექტის იდეის ავტორობიდან მის განხორციელებამდე, შეუძლია დეველოპერი მიიყვანოს სასურველ კომერციულ შედეგამდე. ადამიანური, მატერიალური და ფინანსური რესურსების პროფესიონალურად მართვის უნარი მათ საშუალებას აძლევს შექმნან საკუთარი დიდი კომპანიებიდა უზარმაზარ კორპორაციებში უფროსი მენეჯმენტის მაღალი თანამდებობების დაკავება.

 

7) ობიექტის განხორციელება.

განვითარების სპეციალისტის ერთ-ერთი ყველაზე პასუხისმგებელი ფუნქციაა ობიექტის მომგებიანი გაყიდვა. უძრავი ქონების გაყიდვის ან იჯარის ოპერაციების წარმატება მოითხოვს დეველოპერებს სწორად შეაფასონ უძრავი ქონების ბაზრის მდგომარეობა განხორციელების მომენტში და უნარი იყვნენ სენსიტიურები მასში არსებული ნებისმიერი ცვლილების მიმართ. კომპეტენტური მარკეტინგული სტრატეგია და გამოცდილი სარეკლამო კამპანია უზრუნველყოფს ბიზნეს პროექტის წარმატებით დასრულებას მომგებიანი კომერციული გარიგების დადების გზით.

 

 

ასე რომ, წარმატებული დეველოპერები არიან ძალიან სამეწარმეო, მაღალგანათლებული, მრავალმხრივი სპეციალისტები-ოპტიმიზატორები, პროფესიონალები უძრავი ქონების ბაზარზე. ესენი არიან ადამიანები, რომლებმაც არა მხოლოდ იციან პასუხები კითხვებზე "რა და სად ავაშენოთ", არამედ "როდის და როგორ უნდა გაყიდონ მომგებიანად".

თანამედროვე რუსულ ენაში შესული ნასესხები სიტყვების სია მუდმივად ფართოვდება. ბევრი ადამიანი საკუთარ თავს ეკითხება: "რა არის დეველოპერი?". ინგლისური ზმნა"განვითარება" ნიშნავს "განვითარებას, განვითარებას".

 

დეველოპერი არის სპეციალისტი, რომელიც ავითარებს, ხელს უწყობს და ყიდის უძრავი ქონების ობიექტებს, თავიდანვე გადის პროექტის განხორციელების მთელ პროცესს.

ასეთი საქმიანობის მთავარი მიზანი გარიგებიდან მაქსიმალური მოგების მიღებაა.

რუსეთში განვითარება დაიწყო 21-ე საუკუნის დასაწყისიდან, როდესაც კრიზისის შემდეგ სამშენებლო ბაზარი დაჩქარებული ტემპით დაიწყო განვითარება. მაგრამ იმ წლებში არც ერთ კომპანიას არ შეეძლო ხარისხიანი სერვისების შეთავაზება. მოგვიანებით ბაზარი შენობების რაოდენობადან მათ ხარისხზე და, შესაბამისად, გაყიდვისა თუ გაქირავების მაღალ ღირებულებაზე გადავიდა.

 

უკვე 2005 წლისთვის გაჩნდა ცალკე ბიზნეს სფერო - დეველოპმენტი, რომელიც აკონტროლებს განვითარების მთელ ციკლს და ახლა მას უპრეცედენტო მოთხოვნა აქვს მის სერვისებზე.

ნამდვილი დეველოპერი არის პროფესიონალი უძრავ ქონებასთან დაკავშირებულ ყველა სფეროში.

დეველოპერის ფუნქციები

დეველოპერის სფერო საკმაოდ ფართოა და მისი ფუნქციები ეფუძნება ცოდნას სხვადასხვა სფეროში:

  1. პოტენციური გარიგების შეფასება.მნიშვნელოვანია ჩატარდეს იმ ადგილის ადგილმდებარეობის კომპეტენტური ანალიზი, სადაც განთავსდება მომავალი სამშენებლო მოედანი, მისი კომერციული შესაძლებლობები. შეისწავლეთ ბაზარი და ყველა შეთავაზების ხელმისაწვდომობა დაგეგმილი ობიექტის ყველაზე ეფექტური გამოყენებისთვის. მიწის სავარაუდო შესყიდვის საკითხის გადაწყვეტა და ოპერაციის შემდგომი მხარდაჭერა.
  2. ინვესტიციების დიზაინი და გაანგარიშება.მოამზადეთ საჭირო ინჟინერია და ტექნიკური დოკუმენტაციამშენებლობის ნებართვის მისაღებად.
  3. ინვესტორების მოზიდვა.პროექტის ფინანსური ლიკვიდურობის გამოთვლა, მისი განსახორციელებლად საჭირო ფულადი ინვესტიციების ოდენობა. ინვესტორებმა უნდა დაამტკიცონ ეკონომიკური მიმზიდველობა და ზარალის მინიმალური რისკი.
  4. ფინანსების გონივრული გადანაწილება.დეველოპერს მოეთხოვება თავიდან აიცილოს შესაძლო დანაკარგები და კომპეტენტურად აკონტროლოს მთელი პროცესის განხორციელება.
  5. წარმოშობილი საკითხების მოგვარება სახელმწიფო და მუნიციპალურ ხელისუფლებასთან.
  6. მშენებლობის ჩატარება ობიექტის სრულ ექსპლუატაციაში გაშვებამდე.აკონტროლეთ ყველა მიმდინარე სამუშაო, აღრიცხვა და მასალების მოხმარება, შეეცადეთ მინიმუმამდე დაიყვანოთ ინვესტიციები, მაგრამ გაზარდეთ თავად შენობის ღირებულება. იპოვეთ ამაში ოქროს შუალედი.
  7. ყველა არსებული რესურსის მართვა - ადამიანები, ფინანსები, მასალები.
  8. მაქსიმალური მოგების მიღება გაყიდვიდან.
 

დეველოპერი ასევე ატარებს მარკეტინგულ კვლევას და იყენებს სარეკლამო სვლებს, რაც უზრუნველყოფს ტრანზაქციის მთავარ წარმატებას.

განვითარება არის პროცესი, რომლითაც მეწარმე გარდაქმნის ან ქმნის ქონებას მისი კომერციული ღირებულების გასაზრდელად.

განსხვავებები დეველოპერსა და მშენებელს შორის

ევროპის ქვეყნებში ტერმინი „დეველოპერი“ არ გამოიყენება. დეველოპერები ჩართულნი არიან უძრავი ქონების სექტორში.

 

რუსეთის ფედერაციის კანონმდებლობის თანახმად, დეველოპერი არის იურიდიული პირი, რომელიც ფლობს მიწის ნაკვეთს და იზიდავს ფინანსებს, რათა ააშენოს რაიმე უძრავი ქონება ამ საიტზე ოფიციალური სამშენებლო ნებართვის საფუძველზე.

დეველოპერის ფუნქციონირება არ გულისხმობს გადასაჭრელ ამოცანების ასეთ მრავალფეროვან რაოდენობას და ფართო აქტივობებს.

 

განვითარების ტიპები

ფინანსური მენეჯმენტიდან გამომდინარე, არსებობს:

  • განვითარება საფასურად - მეწარმე იღებს საფასურს მშენებლობის მთლიანი ღირებულების პროცენტის სახით, ფინანსური რისკის გარეშე;
  • სპეკულაციური განვითარება - გარდა ყველა შესრულებული ამოცანისა, ის თავად არის მთავარი ინვესტორი, მსგავსი პროექტების რისკი დაფარულია შემოსავლის გაზრდით;
  • მშენებლობა კონკრეტული მიზნით, რომელიც არ არის მოგება.
 

ეს უკანასკნელი ტიპი ყოველთვის არ გამოირჩევა.

ასევე, ეს ტერიტორია შეიძლება დაიყოს ქონების ტიპის მიხედვით:

  • საცხოვრებელი განაშენიანება;
  • ქვეყანა;
  • კომერციული;
  • მიწის ნაკვეთები.
 

დეველოპერული კომპანია მისი სტრუქტურა

ნებისმიერი უძრავი ქონება დღეს არის ინვესტიციის მომგებიანი გზა, განსაკუთრებით საცხოვრებელი. ობიექტის ღირებულების გაზრდის მიზნით, ჩვეულებრივი კონსტრუქცია საკმარისი არ არის. დეველოპერული კომპანიები წარმოიქმნება როგორც რეაგირება თანამედროვე ბაზრის მოთხოვნებზე, რომელიც აკმაყოფილებს საზოგადოების მოთხოვნებს.

 

კომპანია შეიძლება დაფუძნდეს როგორც ერთ იურიდიულ პირზე, ასევე ფიზიკურ პირთა ჯგუფზე, რომლებიც ეწევიან საინვესტიციო და დეველოპერულ საქმიანობას. სქემა შეიძლება განსხვავდებოდეს სამუშაოს არჩეული მიმართულების მიხედვით.

ტიპიური სტრუქტურები მოიცავს:

  1. საწარმოო ჯგუფი - მშენებლობის, კომერციის, გაყიდვების მენეჯმენტი.
  2. ადმინისტრაციული და მართვის ჯგუფი - იურიდიული და ფინანსური განყოფილებები, ბუღალტერია, პერსონალის განყოფილება.
  3. ტექნიკური და ადმინისტრაციული და ეკონომიკური ჯგუფი.
 

ამ ჯაჭვის ყველა რგოლის მაღალი ხარისხის ურთიერთქმედება უზრუნველყოფს პროფესიონალიზმს და კომპანიის მუშაობაზე მაღალ მოთხოვნას.

განსხვავება ევროპულ და შიდა განვითარებას შორის

მთავარი განსხვავება ისაა, რომ დასავლური განვითარება ეფუძნება უძრავი ქონების ობიექტის შექმნის აუცილებლობის სქემას, მარკეტინგულ კვლევას. ჩვენს ქვეყანაში პროექტი მუშავდება კონკრეტულ ხელმისაწვდომ მიწის ნაკვეთზე.

 

რუსეთში ჯერ კიდევ არის რამდენიმე დეველოპერული კომპანია, რომელსაც შეუძლია კონკურენცია გაუწიოს უცხოელებს, მაგრამ ეს კონცეფცია სულ უფრო მეტ პოპულარობას იძენს მზარდი ურბანული განვითარებისა და თანამედროვე საზოგადოების ევროპეიზაციის გამო.

განვითარების ვიდეოზე

დეველოპერების როლი სულ უფრო ხელშესახები ხდება. მათ შეუძლიათ მოაწყონ დრამატული ცვლილებები, როგორიცაა შენობის აშენება ცარიელ ლოტზე ნულიდან, ან ნაკლებად შესამჩნევი, მაგრამ აუცილებლად გაზრდის ქონების პოტენციალს. ტრანსფორმაციები სხვადასხვა გზით ხდება.

 

დეველოპერები არიან ფართო სპექტრის მეწარმეები და სპეციალისტები: იურისპრუდენცია, ფინანსები და მშენებლობა. შესაბამისად, ისინი ცოტაა და მათი მომსახურების ღირებულება საკმაოდ მაღალია.


პირველ რიგში, მოდით განვსაზღვროთ განმარტებები. კარგად, ან, უფრო მარტივი ენით, მოდით გაუმკლავდეთ განმარტებებს. თარგმნილია ინგლისურადსიტყვა განვითარებანიშნავს განვითარება. და ეს ნიშნავს აბსოლუტურად სწორად! უძრავ ქონებასთან მიმართებაში ეს ტერმინი გულისხმობს უძრავ ქონებასთან დაკავშირებული პროექტების ხელშეწყობას.

უძრავი ქონების განვითარება არის ახალი და ძალიან კონკრეტული პროდუქტის შექმნის რთული და მრავალეტაპიანი პროცესი - უძრავი ქონება. ზოგადად, ეს პროცესი მოიცავს პროექტის მონაწილეთა გუნდის შერჩევას, ბაზრის კვლევას, მარკეტინგს, დიზაინს, დამტკიცებას, მშენებლობას, დაფინანსებას, გადასახადს, ბუღალტრულ აღრიცხვას, მენეჯმენტს. უძრავი ქონებადა მისი ინფრასტრუქტურა. ეს არის ბიზნესი, რომელიც მოითხოვს საკმაოდ სერიოზულ ინვესტიციას მოცულობის თვალსაზრისით ხანგრძლივი ციკლით და სადაც წარმოებულ პროდუქტს შეუძლია შექმნას სტაბილური ფულადი ნაკადი დიდი ხნის განმავლობაში.

 

განვითარების სახეები

განვითარების ორი ძირითადი ტიპი არსებობს: საფასური-განვითარებადა სპეკულაციური განვითარება. ზოგჯერ განვითარება მოიცავს საკუთარი თავისთვის ქონების მშენებლობასაც (ე.წ აშენება-სარჩელი), თუმცა, ასეთი სამშენებლო საქმიანობები არ არის გამიზნული მოგების მისაღებად, არამედ ემსახურება სამომავლოდ ზედნადები ხარჯების (პირველ რიგში ქირის გადასახადების) შემცირებას.

პირველ სქემაში დეველოპერი არ იღებს თავის თავზე ფინანსურ რისკებს და მუშაობს ფიქსირებული გადასახადით. ყველაზე ხშირად, ინვესტორი ქირაობს დეველოპერს, რათა შერჩეულ მიწის ნაკვეთზე ააშენოს ანაზრაურების შენობა და შეავსოს იგი მოიჯარეებით. დეველოპერის შერჩევა ჩვეულებრივ ხდება ტენდერის გზით.

 

დეველოპერი, რომელიც არ მონაწილეობს საკუთარი ფინანსებით, ახორციელებს მხოლოდ დამკვეთის ხარჯზე პროექტირებას, ხელისუფლებისგან საჭირო ნებართვებს, მშენებლობას და ფართის იჯარას. ყველა საჭირო სამუშაოსთვის ის იზიდავს სპეციალისტებს (არქიტექტორებს, კონტრაქტორებს, საინჟინრო ფირმებს), მაგრამ მთლიან პროექტზე პასუხისმგებლობა ეკისრება დეველოპერს. დეველოპერის საფასურიშესანარჩუნებლად სამშენებლო პროექტიშეიძლება იყოს პროექტის ღირებულების 8-დან 15 პროცენტამდე.

განვითარების მეორე ტიპი - სპეკულაციური განვითარება- უფრო რთული, ვიდრე ადრე იყო აღწერილი საფასური-განვითარება. ამ შემთხვევაში, დეველოპერი აშენებს კომერციულ უძრავ ქონებას, მოქმედებს როგორც პროექტის ერთადერთი (ან მთავარი) ორგანიზატორი. სინამდვილეში, დეველოპერი ასრულებს ყველა იგივე ფუნქციას, როგორც პირველ სქემაში, მაგრამ გარდა ამისა, ის ასევე აშენებს პროექტის ფინანსურ სქემას. ამავდროულად, დეველოპერი დებს პროექტში საკუთარ სახსრებს, რომლებიც მომავალი ფინანსური სქემის ბირთვია.

 

მსხვილი დეველოპერული პროექტების ფინანსური სქემა, როგორც წესი, წარმოადგენს დეველოპერის საკუთარი სახსრების, მოზიდული ინვესტიციების, საბანკო სესხების და მომავალი მოიჯარეებისგან წინასწარი ქირავნობის გადახდების კომპლექსურ კომბინაციას. ერთ ფინანსურ წყაროზე დაყრდნობის მცდელობა შეიძლება განწირული იყოს წარუმატებლობისთვის, თუ ეს არ არის გრძელვადიანი სესხი ისეთი დიდი საბანკო ორგანიზაციისგან, როგორიცაა რუსეთის Sberbank, Credit Swisse ან Barclays Bank. შერეული დაფინანსებით, დეველოპერს აქვს წილი მომავალ მომგებიან შენობაში.

აშკარაა, რომ ოპერაციების მაღალი მომგებიანობა სპეკულაციური განვითარებაპროექტის წარუმატებლობის მაღალი რისკების გამო, რომელსაც დეველოპერი ეკისრება. ამასთან დაკავშირებით, ექსპერტების უმეტესობა თანხმდება, რომ ასეთი განვითარებაა ყველაზე რთულიუძრავი ქონების ბაზარზე ყველა შესაძლო ოპერაციების შესახებ, თუნდაც მხოლოდ იმიტომ, რომ ერთი პროექტი აერთიანებს ადმინისტრაციულ, სამშენებლო, გარემოსდაცვით და ფინანსურ რისკებს.

 

ზოგიერთი ექსპერტი ასეთ განვითარებას ხელოვნებადაც კი თვლის, რომელიც დაფუძნებულია დეველოპერის განსაკუთრებულ პიროვნულ თვისებებზე, გამოცდილებასა და იღბალზე.

განვითარების ეტაპები

განვითარების პროექტი ნებისმიერ ფორმატში გადის რამდენიმე სავალდებულო ეტაპს. პროექტის შემუშავება მოიცავს შემდეგ ეტაპებს.

პროექტის წინა ეტაპი:

      • უძრავი ქონების ბაზრის ანალიზი

 

      • უძრავი ქონების შერჩევა

 

      • პროექტის სტრატეგიის ფორმირება

 

      • ინვესტიციის ანალიზი

 

      • პირველადი ნებართვების მომზადება

 

    • საკრედიტო და საინვესტიციო ფონდების მოზიდვა
 

დიზაინის ეტაპი:

      • ფინანსური სქემის შემუშავება, დაფინანსების ორგანიზაცია

 

      • არქიტექტურულ-საინჟინრო ჯგუფის ფორმირება

 

      • ატრაქციონი ბროკერის კონსულტაციისთვის, რომელიც გაყიდის ფართს

 

      • დიზაინის მენეჯმენტი

 

    • სამშენებლო სამუშაოებზე ტენდერის გამართვა
 

მშენებლობის ეტაპი:

      • სამშენებლო სამუშაოების კოორდინაცია

 

    • მშენებლობის ხარისხის კონტროლი და სავარაუდო ხარჯები

განხორციელების ეტაპი:

      • მარკეტინგი და ობიექტის ბაზარზე პოპულარიზაცია

 

      • აღმართული ტერიტორიების გაყიდვა

 

 

განვითარების ძირითადი პრინციპები

განვითარების ერთ-ერთი მთავარი პრინციპია ძლიერის შექმნა კონსულტანტთა გუნდებირომლებიც იმუშავებენ პროექტის სხვადასხვა ეტაპზე - მარკეტინგული კვლევებიდან ფართის გაყიდვამდე და შენობის ექსპლუატაციამდე. ასეთი სპეციალისტების მოზიდვა ძვირი ჯდება, მაგრამ, როგორც გამოცდილება გვიჩვენებს, შედეგიანია. გარდა ამისა, პროექტის განვითარების თითოეულ ეტაპზე უნდა გამოიკვეთოს ძირითადი პუნქტები, რომელთა წარმატებით განხორციელებით შეიძლება ველოდოთ მთლიანი პროექტის წარმატებით დასრულებას.

განვითარების პროექტის წინასაპროექტო ეტაპზე ეს არის ბაზრის კვლევა და მომავალი ობიექტის ადგილმდებარეობის არჩევანი. სწორედ ამ ეტაპებს შეუძლია გავლენა მოახდინოს მთელი პროექტის შედეგზე. ბაზრის კვლევამ უნდა უპასუხოს შემდეგი კითხვები: 1) რომელ საბაზრო სექტორშია ამჟამად შეუვსებელი ნიშები და დარჩება თუ არა ისინი მომავალში; 2) რა სახის ობიექტია საჭირო ასაშენებლად; 3) რა არის აშენებული ფართის გასაყიდი ფასების ყველაზე სავარაუდო დონე; 4) როგორია პროექტის მომგებიანობის პროგნოზი; 5) კონკურენციის დონე კონკრეტულ სეგმენტში; 6) შესაძლო რისკები და მათი შემცირების გზები.

 

უძრავი ქონების ბაზრის კვლევასაშუალებას გაძლევთ განსაზღვროთ მიწოდებისა და მოთხოვნის არსებული ბალანსი უძრავი ქონების ბაზრის სხვადასხვა სეგმენტში და ამით დაადგინოთ შეუვსებელი ნიშები, რომლებშიც არის გარკვეული სფეროების დეფიციტი. გაყიდვების ფასებისა და სამშენებლო ხარჯების ანალიზი შესაძლებელს გახდის განვსაზღვროთ, რომელ ნიშებში იქნება განვითარების პროექტის განხორციელება ყველაზე ეფექტური.

კვლევაში დიდი ყურადღება უნდა მიექცეს ამ ინდიკატორების პროგნოზებს, ვინაიდან ვითარება ბაზარზე დინამიურია. კვლევა ასევე უნდა შეიცავდეს კონკურენტების საქმიანობის ანალიზს მათი ძლიერი და სუსტი მხარეების იდენტიფიცირებით და ახასიათებს კონკურენციის ზოგადი დონე შერჩეულ ბაზრის სეგმენტში. კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი პუნქტია არსებული რისკების ანალიზი და მათი შემცირების გზები.

 

პროექტის განხორციელების დრომ უნდა გაითვალისწინოს უძრავი ქონების ბაზრის განვითარების ისეთი ნიმუში, როგორიცაა ციკლურობა. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია განვითარებისთვის, რადგან ასეთი პროექტების დასრულებას ორი წელი სჭირდება. ამრიგად, პროექტი შეიძლება დაიწყოს იმ მომენტში, როდესაც ბაზრის პირობები ხელსაყრელია და დასრულდეს - ვარდნის დროს.

უნდა აღინიშნოს, რომ მოსკოვში მიწის ნაკვეთის არჩევის ამოცანა გართულდა სამართლებრივი გაურკვევლობის გამო. ხშირად იურიდიული პირებიშეთავაზება მიწაარ აქვთ ამის უფლება. გარდა ამისა, ეს ტერიტორიები შეიძლება დაექვემდებაროს რეგულაციებს, რომლებიც არ იძლევა საშუალებას გარკვეული ტიპებიგამოყენება. ხშირად, ქალაქის ადმინისტრაციული ორგანოები დეველოპერისგან დამატებით კომპენსაციას ითხოვენ. ურბანული დაგეგმარების ამოცანა არ შეიცავს საინჟინრო კომუნიკაციების მდგომარეობის დეტალურ აღწერას ტერიტორიაზე. შედეგად, დეველოპერს ემუქრება მოულოდნელი ხარჯები, რაც ხშირად აძვირებს მშენებლობას, ვიდრე მოსალოდნელი იყო.

 

ღირებულების გასაკონტროლებლად, ფუნქციონალური კონცეფცია უნდა შეიმუშაოს ინდუსტრიის ჯგუფმა, რომელშიც შედის დეველოპერი, არქიტექტორი და ხარჯების შემფასებელი. უკვე ამ ეტაპზე შესაძლებელია კონსულტაციებისთვის სპეციალისტი ბროკერის მოზიდვა, რომელიც ბაზარზე არსებული სივრცის პოპულარიზაციას მოახდენს.

პროექტზე ტენდერის ჩატარება მიზანშეწონილია. ამ შემთხვევაში საუკეთესოს არჩევა პროექტი დიზაინიგასათვალისწინებელია სხვადასხვა პარამეტრები, როგორიცაა: დიზაინერისგან პროფესიული დაზღვევის ხელმისაწვდომობა, დიზაინის ღირებულება, მსგავსი შენობების დიზაინის გამოცდილება, ურბანული სტრუქტურებთან კავშირების არსებობა, გამოსაყენებელი ფართობის მაქსიმალური გამომუშავება. შენობა. მოსკოვში ამ ეტაპზე სიტუაციას ართულებს არარსებობა ან მიუწვდომლობა მთავარი სამოქმედო გეგმაქალაქების შესახებ ამომწურავი ინფორმაცია ტერიტორიული ზონირებადა სამომავლო განვითარების გეგმები.

 

საკუთარი სახსრებიდან დაფინანსება, ალბათ, მხოლოდ თეორიულად გვხვდება. თუნდაც ავიღოთ მსხვილი დასავლური სადაზღვევო კომპანიების განვითარების გამოცდილება და საპენსიო ფონდები(როგორც წესი, დეველოპერულ პროექტებს მთლიანად საკუთარი რესურსებით აფინანსებენ), მერე გამოდის, რომ ნასესხები ფულსაც იყენებენ, მხოლოდ ამ შემთხვევაში კრედიტორები არც ბანკები არიან და არც მსხვილი. საინვესტიციო კომპანიებიდა ამ ორგანიზაციების მცირე კლიენტებს. აქსიომაა, რომ შეუძლებელია პროექტის განხორციელება საკუთარი კაპიტალის გარეშე. განვითარების პროექტების განხორციელებისას ძალზე მნიშვნელოვანია ოპტიმალური პროპორციის შენარჩუნება საკუთარ და ნასესხებ ფულს შორის.

 

როდესაც აშენდება დაფინანსების სქემა, რომელიც წარმოადგენს საკვანძო პუნქტს პროექტის განვითარებაში, შეგიძლიათ გააგრძელოთ არქიტექტურული პროექტი, რომელიც განსაზღვრავს გარეგნობამომავალი შენობა, სტრუქტურები, საინჟინრო აღჭურვილობა და გამწვანება. მოსკოვში, სამთავრობო უწყებების მოთხოვნები დასამტკიცებლად წარდგენილი დოკუმენტაციისთვის განსხვავდება პროექტის ზომის მიხედვით. ძალზე მნიშვნელოვანია კონტაქტების შენარჩუნება ყველა იმ პირთან, ვინც ჩართულია მშენებლობაში უკვე დიზაინის ეტაპზე. საჯარო სერვისები. ამ ეტაპზე ბიუჯეტის ზომა უკვე შეიძლება განისაზღვროს 10%-მდე შეცდომით. მომავალში, შეფასება მუდმივად უნდა განახლდეს.

 

თუ შენობის მზადყოფნის დროისთვის მოიჯარეები (ან მყიდველები) უკვე იპოვნეს, ფართი შეიძლება დაუყოვნებლივ განთავსდეს მათ განკარგულებაში. ხშირად, იჯარის გაფორმება შესაძლებელია მხოლოდ მშენებლობის დასრულების შემდეგ, რადგან მოიჯარეებს სურთ დარწმუნდნენ, რომ შენობა აკმაყოფილებს მათ მოთხოვნებს.

თუ მოიჯარეები მაინც ვერ მოიძებნეს, სარეკლამო კამპანია ან უნდა გაძლიერდეს, ან მისი სტრატეგია გადაიხედოს. შესაძლოა მომხმარებელთა ჯგუფი სწორად არ შეირჩა. თუ მშენებლობის დასრულებამდე და ფართის გაყიდვას შორის პერიოდი გახანგრძლივდა, დაფინანსების მთელი სქემა საფრთხეშია.

 

განვითარების თავისებურებები საცხოვრებელი, საოფისე და საცალო ფართის შექმნაში

მშენებარე ტერიტორიების ფუნქციონალური დანიშნულებიდან გამომდინარე, პროექტების განვითარებას აქვს მთელი რიგი მახასიათებლები. განვითარების თითოეული ტიპი ეფუძნება მენეჯმენტის იმავე პრინციპებს, თუმცა სეგმენტის არჩევანი გარკვეულ სპეციფიკას აძლევს პროექტის განხორციელების პროცესს. უძრავი ქონების ბაზრის სხვადასხვა სფეროში განვითარების თავისებურებები დაკავშირებულია სამიზნე სეგმენტის არჩევასთან (მომხმარებელთა ჯგუფი ბაზარზე, რომლისთვისაც შექმნილია ობიექტი), მარკეტინგი, დიზაინისა და არქიტექტურული გადაწყვეტილებების არჩევა, სტრუქტურა. პროექტის დაფინანსება, მზა ობიექტის მართვა, საკუთრების უფლების იურიდიული რეგისტრაცია.

განვითარების თავისებურებები საბინაო ბაზარზე

მშენებლობის ადგილის არჩევისას დიდი ყურადღება უნდა მიექცეს ტერიტორიის ეკოლოგიურ ფაქტორს. ასევე დიდი მნიშვნელობა აქვს უბნის ამჟამინდელ ადგილს პრესტიჟულ რეიტინგში, რაიონის გაჯერებას სოციალური ინფრასტრუქტურის ობიექტებით, სატრანსპორტო კავშირების მოხერხებულობა ქალაქის ცენტრთან და სხვა უბნებთან.
მარკეტინგი ორიენტირებულია პირებიგარკვეული დონით სიმდიდრით. მათ შორის არქიტექტურული მახასიათებლებიუნდა აღინიშნოს ისეთი დეტალების არსებობა, როგორიცაა აივნები, ლოჯიები, დაფნის ფანჯრები.

 

დაგეგმვის მახასიათებლები: დეველოპერისთვის მთავარი მიზანია იატაკის ფართობის დაყოფა პატარა ბლოკებად (ინდივიდუალური ბინები) ისე, რომ მიაღწიოს კომპრომისს გამოსაყენებელი ფართობის მაქსიმალურ ზრდასა და შენობის წილს შორის. საერთო გამოყენება, რომელიც საშუალებას გაძლევთ შეინარჩუნოთ საცხოვრებლის კუთვნილება გარკვეულ კლასში.

განვითარების თავისებურებები საოფისე სივრცის ბაზარზე

განვითარების ადგილის არჩევისას პრიორიტეტია ქალაქის ცენტრი ან ბიზნეს საქმიანობის სფეროები. გარემო ფაქტორს გაცილებით მცირე როლი აქვს, ვიდრე საცხოვრებელი უძრავი ქონების სექტორში მუშაობისას, მაგრამ მაინც ინარჩუნებს თავის მნიშვნელობას. აქედან გამომდინარე, სასურველია, რომ ადგილმდებარეობა იყოს არა მთავარ მაგისტრალებზე, არამედ მათთან ახლოს. ძალიან მნიშვნელოვანია მიწისქვეშა ავტოფარეხის აშენების შესაძლებლობა ან ადგილზე მანქანების პარკირების ადგილის არსებობა.

 

მარკეტინგის დროს დეველოპერი ყურადღებას ამახვილებს იურიდიულ პირებზე. ეს შეიძლება იყოს შენობის გაყიდვა ან გაქირავება. საკმაოდ გავრცელებული შემთხვევაა ობიექტის დახვეწა დასრულების სამუშაოების ეტაპზე ერთი ან ორი დიდი კლიენტისთვის. მნიშვნელოვანი წერტილიარის წინასწარი ხელშეკრულებების გაფორმება მოიჯარეებთან პროექტის ადრეულ ეტაპებზე.

მიზანი, რომლისკენაც ყველა დეველოპერი ისწრაფვის, არის მაქსიმიზაცია გაზარდოს გამოსაყენებელი ფართობი. მართალია, უმაღლესი კლასის შენობების მშენებლობის შემთხვევაში, დეველოპერი ვალდებულია შესწიროს გამოსაყენებელი ფართი საერთო ფართების სასარგებლოდ. საუკეთესო ვარიანტი, რომლისკენაც დეველოპერი ისწრაფვის, არის შენობის მოქნილი განლაგება. დეველოპერი ამჯობინებს შენობების დაქირავებას სართულების მიხედვით, რადგან ამ შემთხვევაში ის არ კარგავს სასარგებლო ადგილს დერეფნებში და საერთო ადგილებში.

 

საოფისე შენობების არქიტექტურა პრაქტიკულად შეუსაბამოა. მომსახურების დონე, დასრულება, საინჟინრო სისტემები მკაფიოდ უნდა შეესაბამებოდეს მომხმარებელთა კლასს, რომლისთვისაც არის შექმნილი შენობა.

პროექტის დაფინანსებისას განსაკუთრებულ როლს ასრულებს მომავალი მოიჯარეების ან მყიდველების თანხების მოზიდვა მშენებლობის ეტაპზე. ერთ კლიენტზე მუშაობის შემთხვევაში შესაძლებელია მისი, როგორც სტრატეგიული ინვესტორის მოზიდვა. იჯარით აღებული საოფისე შენობა მოითხოვს გრძელვადიან სესხებს, ხშირად 5-10 წლამდე.

 

განვითარების თავისებურებები საცალო სივრცის ბაზარზე

საიტის არჩევისას მთავარი ფაქტორია მდებარეობა ტრაფიკისა და მოსახლეობის ნაკადების შესაბამისად: მაგისტრალების კვეთა, რკინიგზის სადგურებთან სიახლოვე, მეტროსადგურები იდეალური ადგილებია საცალო სივრცის შესაქმნელად. ამ შემთხვევაში ეკოლოგიას პრაქტიკული მნიშვნელობა არ აქვს. საცალო და საოფისე ფართებთან შედარებით საგრძნობლად ნაკლები მნიშვნელობა აქვს რაიონის იმიჯს, მის პრესტიჟს. ძალიან მნიშვნელოვანია პარკინგის და მოსახერხებელი მისასვლელი გზების არსებობა.

 

მარკეტინგში მნიშვნელოვანია კონცენტრირება მოქირავნეთა დაბალანსებულ პაკეტზე, რაც საშუალებას მისცემს საცალო შენობებს შექმნან ერთიანი კომპლექსის იმიჯი შესაბამისი დონის სერვისით და საქონლისა და მომსახურების ხარისხით.

IN არქიტექტურული გადაწყვეტილებებიმნიშვნელოვანია მივაღწიოთ კომპლექსის ღიაობას ადამიანური ნაკადებისთვის, ვიტრინების არსებობა. დაგეგმვის გადაწყვეტილებებიუნდა იყოს მიმართული შენობის შიგნით მყიდველების ნაკადის ოპტიმიზაციაზე.

 

საგარეო განვითარების თავისებურებები

ამერიკული უძრავი ქონების ბაზარი ძალიან განვითარებულია, ამიტომ მასში გამოყენებული განვითარების სქემები ძალიან რთულია. ასეთი სქემები ნაკლებად სავარაუდოა, რომ გამოყენებული იქნას განვითარებად ბაზრებზე. განსაკუთრებით რთულია არაამერიკულ ბაზრებზე ინსტრუმენტების გამოყენება, რომლებიც დაკავშირებულია აქციების გამოშვებასთან ან ობლიგაციების გაცვლასთან („სვოპ“ გარიგება). მაგალითად, კომპანია „ოლიმპია-&-იორკ“ ხშირად ავრცელებდა ობლიგაციებს მის მიერ აშენებული საოფისე შენობისთვის და შენობიდან მიღებული ქირის ნაწილი ობლიგაციების მფლობელებზე გადადიოდა დივიდენდებზე. ბუნებრივია, ასეთი ოპერაცია შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს განვითარებული საფონდო ბაზარზე.

ამერიკული ბაზრის კიდევ ერთი მახასიათებელია უძრავი ქონების ბაზრის მაღალი კონკურენცია და გადაჭარბებული მარაგი. ამ კუთხით, დეველოპერული პროექტები მიზნად ისახავს მიმდინარეზე უფრო მაღალი ხარისხის უძრავი ქონების შექმნას. მხოლოდ მაღალი კონკურენციის პირობებში შეიძლებოდა ყოფილიყო ოპერაციების გამოყენება Olympia-&-York-ის მიერ, როდესაც კომპანიამ მოიჯარეების მოსაზიდად იყიდა მისი იჯარა ყოფილ საოფისე შენობასთან.

 

არაამერიკული ბაზრები უფრო კონსერვატიულია, არც ისე კრიტიკულია უძრავი ქონების ხარისხზე და მათში გამოყენებული ფინანსური სქემები არც ისე რთულია. ამის მაგალითია კვიპროსის უძრავი ქონების ბაზარი, რომელიც თითქმის ნულიდან ვითარდებოდა ბოლო ოცი წლის განმავლობაში თურქეთის ჯარების მიერ კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილის აღების შემდეგ.

კვიპროსის უძრავი ქონების ბაზარზე ფუნქციონირებს რამდენიმე მსხვილი დეველოპერული კომპანია. ასეთი კომპანიები, როგორც წესი, დიდი ფინანსურ-ინდუსტრიული ჯგუფის ნაწილია. მაგალითად, დეველოპერული კომპანია Cybarco, რომელსაც აქვს პროექტები ლიმასოლში, ლარნაკასა და პაფოსში, არის ამავე სახელწოდების დიდი კვიპროსის ჯგუფის ნაწილი, რომელსაც აქვს სამშენებლო, ტურიზმი, სასტუმრო და საბანკო სფეროები. დეველოპერული კომპანიის მეშვეობით ჯგუფი ან დებს საკუთარ კაპიტალს უძრავ ქონებაში, როგორც გრძელვადიანი ინვესტიცია (ოფისები, სასტუმროები, სავაჭრო ცენტრები) ან ავითარებს საცხოვრებელ პროექტებს სწრაფი ანაზღაურებით. მეორე შემთხვევაში, დეველოპერულმა კომპანიამ უნდა უზრუნველყოს ოპერაციის მომგებიანობა წელიწადში 15-25%-ის დონეზე, რაც საბანკო განაკვეთზე მაღალია.

 

კიდევ ერთ კვიპროსულ ჯგუფს - "ლეპტოს" - ასევე აქვს განვითარებული ბიზნეს ხაზების ქსელი და ახორციელებს დეველოპერულ საქმიანობას მისი შვილობილი კომპანიის "ლეპტოს ესტეიტის" მეშვეობით. კომპანიამ ყველა ოპერაციები ერთ-ერთ ქალაქში - პაფოსში გაამახვილა. დღეს ქალაქში კომერციული უძრავი ქონების ნახევარი „ლეპტოს ესთეიტს“ ეკუთვნის. ამრიგად, კვიპროსის დეველოპერული კომპანიების უმეტესობა მსხვილი ადგილობრივი ფინანსური ჯგუფების ნაწილია.

სხვა განმასხვავებელი თვისებაკვიპროსის განვითარება - ობიექტების ძალიან საშუალო, მაგრამ მყარი ხარისხი. ამერიკაში ყოფნისას, დეველოპერების უმეტესობა აშენებს ყველა ახალ შენობას ამაზე უკეთესირაც ბაზარზეა, კვიპროსში მყიდველების კონკურენცია და სიმდიდრე ისეთია, რომ განსაკუთრებული ხარისხი არ არის საჭირო.

 

1990-იანი წლების დასაწყისიდან, როდესაც ევროპაში უძრავი ქონების ბაზარზე კრიზისი დაიწყო, პრაქტიკულად არანაირი განვითარება არ მომხდარა - ბაზარი გადატვირთულია, ქირავნობის ფასები დაბალია. ბევრ ქვეყანაში დეველოპერი არ იწყებს ახალ პროექტს მანამ, სანამ არ ექნება ხელშეკრულებების პაკეტი მომავალ მოიჯარეებთან. მიუხედავად ამისა, იგეგმება ბაზრის თანდათანობითი ზოგადი აღორძინება.

ერთ-ერთი იმ რამდენიმე ადგილიდან, სადაც ადგილობრივი ბაზრის კონიუნქტურა განვითარების შესაძლებლობებს იძლევა, არის აღმოსავლეთ ევროპა. თუმცა, ექსპერტების უმეტესობა თანხმდება, რომ აღმოსავლეთ ევროპის ყველა დედაქალაქის ბაზარი ძალიან შეზღუდულია და მოთხოვნის გაჯერება შეიძლება ძალიან სწრაფად მოხდეს.

 

გადაჭარბებული უძრავი ქონების ბაზრები ჩრდილოეთ ამერიკასა და ევროპაში აიძულებს გლობალურ დეველოპერებს და ინვესტორებს სერიოზული ყურადღება მიაქციონ დიდ განვითარებად ბაზრებს, სადაც მაღალი ხარისხის უძრავი ქონების მნიშვნელოვანი დეფიციტია მნიშვნელოვანი მოთხოვნით. ეს არის ჩინეთი, ინდოეთი, არგენტინა, ბრაზილია, მექსიკა, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნები და, რა თქმა უნდა, რუსეთის უზარმაზარი მიწები. ამ ქვეყნებს შორის, ფაქტობრივად, იმართება გრანდიოზული ტენდერი უძრავ ქონებაში ინვესტირებაზე. დასავლელი ექსპერტების უმეტესობა თვლის, რომ რუსეთი აშკარად აუტსაიდერია ასეთ კონკურენციაში - ძირითადად სუსტი საკანონმდებლო ბაზისა და ცუდი საინვესტიციო კლიმატის გამო.

 

განვითარება: შეჯამება და დასკვნები

დეველოპერული ბიზნესი არის ინტელექტუალური, პროფესიონალური და თავისი მახასიათებლებით შერწყმული. ის ორიენტირებულია მაღალ მოგებაზე, მაგრამ ასევე ექვემდებარება დიდი რაოდენობით რისკებს. ყველაზე სერიოზული რისკი არის საბაზრო რისკი, ანუ რისკი იმისა, რომ კონცეფცია მცდარი აღმოჩნდეს და ქონება ბაზარზე მოთხოვნადი არ იყოს.

ევგენი დუდინისა და ალექსეი შუკინის მიერ მომზადებული გამოყენებული მასალები (ჯგუფი "მონოლითი")

 
 
საზოგადოება
გილოცავთ - მართლმადიდებელი ეკლესია 22 მაისს ნიკოლოზობას აღნიშნავს

წმინდა ნიკოლოზი (ტრადიციის მიხედვით, დ. 15 მარტი, 270 – 6 დეკემბერი, 343), — ბერძნული წარმოშობის ადრექრისტიანული პერიოდის ეპისკოპოსი ზღვისპირა ქალაქ მირადან (მცირე აზია, რომის იმპერია) (ძვ. ბერძნ. Μύρα; დღევანდელი დემრე, თურქეთი). მის შემწეობასთან დაკავშირებული სასწაულების გამო ასევე მოიხსენიება, როგორც ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედი. ევროპის სხვადასხვა ქვეყანასა და ქალაქში ითვლება მეზღვაურების, ვაჭრების, მონანიე ქურდების, ბავშვების, ლუდის მხარშველების, მევახშეების, დაუქორწინებლებისა და მოსწავლეების მფარველ წმინდანად. მისი რეპუტაცია მორწმუნეთა შორის დროთა განმავლობაში გაიზარდა, რაც ჩვეულია ადრექრისტიანული პერიოდის წმინდანებისთვის, ხოლო მის მიერ საჩუქრების გაცემის ჩვევასთან დაკავშირებული ლეგენდები საფუძვლად დაედო სანტა კლაუსის დღევანდელ ვერსიას.

წმინდა ნიკოლოზის, როგორც ისტორიული ფიგურის შესახებ, ცოტა რამ არის ცნობილი. მისი ცხოვრების შესახებ ყველაზე ძველი დოკუმენტები მისი გარდაცვალებიდან რამდენიმე საუკუნის შემდეგაა დაწერილი და სავარაუდოდ, ბევრ ლეგენდას შეიცავს. გადმოცემით, იგი დაიბადა ლიკიის მხარეში, ბერძნულ საპორტო ქალაქ პატარაში, მდიდარი ქრისტიანი მშობლების ოჯახში.

მის შესახებ ერთ-ერთი ყველაზე ძველი და ცნობილი გადმოცემის თანახმად, მან სამი გოგონა პროსტიტუციაში ჩათრევისგან გადაარჩინა იმით, რომ მათი სახლის ფანჯარაში ღამით სამჯერ ოქროთი სავსე ქისა დატოვა, რათა გოგონების მამას მათთვის მზითევის შეძენა შესძლებოდა. სხვა ადრეული გადმოცემების თანახმად, მას მიეწერება აღელვებული ზღვის დაწყნარება და სიკვდილით დასჯისგან სამი უდანაშაულო ჯარისკაცის გადარჩენა, ასევე, ახალგაზრდობაში ეგვიპტესა და პალესტინაში მოსალოცად წასვლა, რის შემდეგაც მირის ეპისკოპოსი გახდა. იმპერატორ დიოკლეტიანეს დროს ქრისტიანთა დევნისას იგი ციხეში ჩასვეს, საიდანაც კონსტანტინე დიდის ტახტზე ასვლის შემდეგ გათავისუფლდა.

არსებობს ნიკეის პირველი საეკლესიო კრების (325) მონაწილეთა სიის ვერსია, რომელშიც წმინდა ნიკოლოზიცაა მოხსენიებული, თუმცა, მისი სახელი არსადაა ნახსენები კრების სხვა მონაწილეთა მიერ. უფრო გვიანდელი, სავარაუდოდ, უსაფუძვლო ლეგენდების მიხედვით მას დროებით ჩამოართვეს საეპისკოპოსო პატივი და დააპატიმრეს ერეტიკოს არიანესთვის სახეში გარტყმის გამო. არსებობს კიდევ ერთი ლეგენდა იმის შესახებ, თუ როგორ აღადგინა მკვდრეთით წმინდა ნიკოლოზმა სამი ბავშვი, რომელიც შიმშილობის დროს ერთმა ყასაბმა მოკლა, დაანაწევრა და კასრში შეინახა, რათა მათი ხორცი ღორის ხორცად გაესაღებინა და გაეყიდა.

ნიკოლოზის სიკვდილიდან 200 წელიც არ იყო გასული, როცა მირაში, თეოდოსიუს II-ის ბრძანებით მისი სახელობის ეკლესია ააშენეს იმ ეკლესიის ნანგრევებზე, რომელშიც თავად მოღვაწეობდა ეპისკოპოსობის პერიოდში. მისი ნეშტიც ამ ეკლესიაში არსებულ სარკოფაგში განათავსეს.

1087 წელს მცირე აზიის ქრისტიანი მაცხოვრებლები ახალმოსულმა მუსლიმმა სელჯუკებმა დაიმორჩილეს. აღმოსავლეთ-დასავლეთის ეკლესიების დიდი სქიზმიდან ამ დროს ოცდაათიოდე წელი იყო გასული. იტალიელმა ვაჭრებმა ქალაქ ბარიდან ნიკოლოზის ჩონჩხის ბევრი ძვალი სარკოფაგიდან უნებართვოდ ამოიღეს და მშობლიურ ქალაქში გადაიტანეს, სადაც ისინი ამჟამადაც ინახება წმინდა ნიკოლოზის ბაზილიკაში. დარჩენილი ძვლები მოგვიანებით, პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს, ვენეციელმა მეზღვაურებმა ვენეციის რესპუბლიკაში წაიღეს.

ბიოგრაფიული წყაროები

 წმინდა ნიკოლოზის ცხოვრების შესახებ ისტორიული წყაროებიდან ცოტა რამის გაგება შეიძლება. რაიმე წერილობითი წყარო, რომელიც, შესაძლოა, თავად ნიკოლოზს დაეწერა, შემორჩენილი არაა და მისი თანამედროვე არცერთი ჟამთააღმწერელი მას არ იხსენიებს. ეს არაა გასაკვირი, რადგანაც წმინდა ნიკოლოზი რომის ისტორიის განსაკუთრებით მღელვარე პერიოდში, დიოკლეტიანესა მმართველობის და ტეტრარქიის დროს ცხოვრობდა.

გარდა ამისა, მაშინდელი ჩანაწერები პაპირუსზე ან პერგამენტზე სრულდებოდა, რომლებიც თანამედროვე ქაღალდთან შედარებით ნაკლებად გამძლეა და მათზე არსებული ტექსტები დროდადრო ხელით ახალ მასალაზე გადაწერას საჭიროებდა. წმინდა ნიკოლოზზე არსებული ყველაზე ადრეული გადმოცემები მიუთითებს, რომ VI საუკუნისთვის მისი კულტი უკვე კარგად ჩამოყალიბებული იყო. მისი სავარაუდო გარდაცვალებიდან 200 წლის შემდეგ იმპერატორმა თეოდოსიუს II-მ (მეფობდა 401–450 წლებში) ბრძანა მირაში წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესია აშენება, რაც თავის მხრივ, ნიკოლოზის სახელის ადრეულ მოხსენიებას წარმოადგენს.ბიზანტიელი ისტორიკოსი პროკოპი კესარიელი გადმოგვცემს, რომ იმპერატორმა იუსტინიანე I-მა (მეფობდა 527–565 წლებში) განაახლა წმინდა ნიკოლოზის და წმინდა პრისკეს სახელობის ეკლესიები კონსტანტინოპოლში, შესაბამისად, ეს ეკლესიები, შესაძლოა, 490 წლისთვის ყოფილიყო აშენებული.

ნიკოლოზის სახელი ნიკეის კრებაზე დამსწრეთა სიაში ჩნდება სხვაგანაც. კერძოდ, ისტორიკოს თეოდორეტის მიერ 510-515 წლებში შექმნილ ნაშრომში Historiae Ecclesiasticae Tripartitae Epitome („ეკლესიის ისტორია სამ ნაწილად“), სადაც იგი მოხსენიებულია, როგორც „ნიკოლოზი ლიკიის მირადან“. ნიკოლოზ მირელის სახით ერთადერთხელაა იგი მოხსენიებული სხვა წმინდანის, ნიკოლოზ სიონელის ბიოგრაფიაში, რომელმაც, სავარაუდოდ, სახელი სწორედ წმინდა ნიკოლოზის საპატივცემულოდ აირჩია. „წმინდა ნიკოლოზ სიონელის ცხოვრება“, რომელიც ნიკოლოზ მირელის გარდაცვალებიდან დაახლოებით 250 წლის შემდეგაა დაწერილი, მოკლედ მოგვითხრობს ნიკოლოზ სიონელის მიერ წმინდა ნიკოლოზის საფლავის მოლოცვის შესახებ. ჯერემი სილის აზრით, ის ფაქტი, რომ არსებობდა ნიკოლოზის საფლავი, რომლის მონახულებაც შესაძლებელი იყო, წარმოადგენს უტყუარ მტკიცებულებას, რომ იგი ნამდვილ, ისტორიულად არსებულ პიროვნებას წარმოადგენდა.

თავის ტრაქტატში De statu animarum post mortem („სულთა მდგომარეობაზე სიკვდილის შემდეგ“, დაწერილია დაახლოებით 583 წელს) თეოლოგი ევსტრატი კონსტანტინეპოლელი ნიკოლოზ მირელის ერთ-ერთ სასწაულს მოიხმობს იმის საბუთად, რომ სულს შეუძლია სხეულისგან დამოუკიდებლად იმოქმედოს. თეოლოგი წყაროდ ასახელებს დაკარგულ ნაშრომს, სახელწოდებით „წმინდა ნიკოლოზის ცხოვრება“. თითქმის ყველა წყარო, რომელსაც ევსტრატი ეყრდნობა, შექმნილია გვიან IV ან ადრე V საუკუნეებში, რაც მიუთითებს, რომ „წმინდა ნიკოლოზის ცხოვრებაც“ ამ პერიოდში უნდა ყოფილიყო დაწერილი, ანუ მისი გარდაცვალებიდან ცოტა ხნის შემდეგ.ყველაზე ადრეული ნაშრომი, რომელიც ნიკოლოზის ცხოვრებას სრულად გადმოგვცემს, არის მიქაელ არქიმანდრიტის (814–842) მიერ IX საუკუნეში, ანუ წმინდანის სავარაუდო გარდაცვალებიდან თითქმის 500 წლის შემდეგ შექმნილი „წმინდა ნიკოლოზის ცხოვრება“.

მიუხედავად იმისა, რომ უაღრესად გვიანდელია, ითვლება, რომ მიქაელ არქიმანდრიტის „წმინდა ნიკოლოზის ცხოვრება“ ეყრდნობა ადრინდელ წერილობით წყაროებს და ზეპირ გადმოცემებს, თუმცა, ამ წყაროების იდენტობა და სანდოობა გაურკვეველია კათოლიციზმის ისტორიკოსი დ. ლ. კანი და შუა საუკუნეების მკვლევარი ჩარლზ უ. ჯონსი მიიჩნევენ, რომ ეს ნაშრომი წმინდა ნიკოლოზის ცხოვრების ერთადერთი გადმოცემაა, რომელიც, სავარაუდოდ, შეიცავს ისტორიულ სიმართლეს. კლასიკური ანტიკურობის ჰოლანდიელი მკვლევარი, იონა ლენდერინგი აღნიშნავს, რომ მიქაელ არქიმანდრიტის „ცხოვრება“ არ შეიცავს „მოქცევის ნარატივს“, რაც იმ პერიოდში შექმნილი წმინდანთა ცხოვრების ამსახველი ნამუშევრებისთვის უჩვეულოა. ამ ფაქტზე დაყრდნობით იგი ამტკიცებს, რომ შესაძლებელია, მიქაელ არქიმანდრიტი ეყრდნობოდეს წყაროს, რომელიც შეიქმნა მანამ, ვიდრე მოქცევის ნარატივები პოპულარული გახდებოდა, რაც, თავის მხრივ, პოზიტიური მანიშნებელია მისი ნაშრომის სანდოობისა.[22] იგი ასევე შენიშნავს, რომ ბევრი ამბავი, რომელსაც მიაქელ არქიმანდრიტი მოგვითხრობს, საკმაოდ ჰგავს ჩვ. წ. I საუკუნის ნეოპითაგორელი ფილოსოფოსის, აპოლონიოს ტიანელის ცხოვრების დეტალებს, რომლებიც გადმოცემულია მის რვატომიან ბიოგრაფიაში სახელად „აპოლონიუს ტიანელის ცხოვრება“ (Τὰ ἐς τὸν Τυανέα Ἀπολλώνιον). ნაშრომი III საუკუნეშია შექმნილი და მისი ავტორია ბერძენი მწერალი ფილოსტრატე. ცნობილია, რომ ქრისტიანი მწერლები ხშირად ახდენდნენ ძველი, წარმართული ლეგენდების ადაპტირებას და მათ მიწერას ქრისტიან წმინდანებზე. რამდენადაც აპოლონიოსის წარმოშობის ადგილი, ტიანა, არც ისე შორსაა მირადან, ლენდერინგი ვარაუდობს, რომ მის შესახებ გავრცელებული ბევრი პოპულარული ამბავი მოგვიანებით წმინდა ნიკოლოზს მიეწერა.

ცხოვრება და ლეგენდები

ოჯახი და წარმომავლობა

წმინდა ნიკოლოზის ცხოვრების სხვადასხვა გადმოცემები, ძირითადად, თანხმდება მისი წარმოშობის ძირითად დეტალებზე, თუმცა, ისტორიკოსებისთვის სადავოა, ამ დეტალების რა ნაწილი ეყრდნობა ისტორიულ ფაქტებს. ტრადიციის მიხედვით, ნიკოლოზი დაიბადა მდიდარი ბერძენი ქრისტიანების ოჯახში, ლიკიის ქალაქ პატარაში, ხმელთაშუა ზღვის ერთ-ერთ საპორტო ქალაქში,მცირე აზიაში, რომელიც მაშინ რომის იმპერიის შემადგენლობაში შედიოდა. ზოგიერთი გადმოცემით, მის მშობლებს ერქვათ ეპიფანე (Ἐπιφάνιος) და იოანნა (Ἰωάννα),[28] სხვების მიხედვით კი, თეოფანე (Θεοφάνης) და ნონა (Νόννα). ზოგიერთი გადმოცემით, ნიკოლოზის ბიძა ქალაქ მირის ეპისკოპოსი იყო, რომელიც, ასევე, ლიკიაში მდებარეობდა და ძმისწული, რომელშიც შესაბამისი მოწოდება დაინახა, მღვდლად მანვე აკურთხა.

გულმოწყალება და მოგზაურობები

 მშობლების გარდაცვალების შემდეგ, გადმოცემის მიხედვით, ნიკოლოზმა ოჯახის სიმდიდრე გლახაკებს დაურიგა. ყველაზე ცნობილი ამბის მიხედვით,[რომელიც პირველად მიქაელ არქიმანდრიტის „წმინდა ნიკოლოზის ცხოვრებაშია“ გადმოცემული, წმინდანმა გაიგო მორწმუნე კაცის შესახებ, რომელიც ერთ დროს მდიდარი ყოფილა, მაგრამ მთელი ქონება დაეკარგა „სატანის შურითა და მანქანებით“. მას არ ჰქონდა საშუალება, შესაბამის სამზითვო მიეცა თავისი სამი ქალიშვილისთვის. ეს ნიშნავს, რომ ისინი გაუთხოვარი დარჩებოდნენ და სხვა სახის სამსახურის არარსებობის პირობებში, იძულებულნი გახდებოდნენ, პროსტიტუციაში ჩართულიყვნენ. შეიტყო რა მათი გაჭირვების შესახებ, ნიკოლოზმა მათი დახმარება გადაწყვიტა, მაგრამ თავმდაბლობის გამო (ან კაცის ოჯახის შერცხვენისგან თავის არიდების მიზნით, რაც ქველმოქმედების ღიად მიღებას მოჰყვებოდა), მათ სახლში ღამით მივიდა და ფანჯრიდან სახლში ოქროთი სავსე ქისა შეაგდო.[ მამამ დაუყოვნებლივ მოაწყო ქორწილი პირველი ქალიშვილისთვის, მისი ქორწილის შემდეგ კი ნიკოლოზმა ოქროთი სავსე მეორე ქისა დაუტოვა, კვლავ გვიან ღამით.

მიქაელ არქიმანდრიტის თანახმად, მეორე ქალიშვილის ქორწინების შემდეგ მამა ორი ღამე იფხიზლა და წმინდა ნიკოლოზი ქველმოქმედების იგივე აქტის დროს გამოიჭირა, რომელიც მესამე ქალიშვილის დასახმარებლად იყო გამიზნული.მამა მუხლებზე დაეცა და მადლობა გადაუხადა, თუმცა, ნიკოლოზმა მას ამ საჩუქრების შესახებ ვინმესთვის თქმა აუკრძალა. ნიკოლოზის მიერ საჩუქრების საიდუმლოდ დატოვების სცენა ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარულია ქრისტიანულ მხატვრობაში და იგი ევროპის მასშტაბით ბევრ ხატსა და ფრესკაზე გვხვდება. სურათები დროისა და ადგილის მიხედვით განსხვავდება ერთმანეთისგან,თუმცა, ნიკოლოზი ხშირადაა გამოსახული მოსასხამით, ხოლო გოგონები საწოლში, საღამური ტანსაცმლით. ბევრი გამოსახულება შეიცავს კვიპაროსის ხეს ან ჯვრის ფორმის გუმბათს.

ამ შემთხვევის ისტორიული ჭეშმარიტება დავის საგანია.ადამ ინგლიში თვლის, რომ ლეგენდაში ჭეშმარიტების მარცვალი არის, რის დასტურადაც ამბის ადრეულ წყაროებში არსებობას და იმ ფაქტს მოიხმობს, რომ მსგავსი ისტორია სხვა არცერთ ქრისტიან წმინდანთან დაკავშირებით არ გვხვდება. იონა ლენდერინგი, რომელიც ასევე იზიარებს ამბის ისტორიულ ავთენტურობას, აღნიშნავს, რომ გარკვეულწილად მსგავსი ამბავი მოთხრობილია ფილოსტრატეს „აპოლონიოს ტიანელის ცხოვრებაშიც“, სადაც ის გაღარიბებულ მამას ფულს ჩუქნის, თუმცა, აქვე მიუთითებს, რომ მიქაელ არქიმანდრიტის მონათხრობი საგრძნობლად განსხვავებულია. ფილოსტრატე არაფერს ამბობს გოგონების ბედზე და მის მონათხრობში აპოლონიოსის ქცევა მთლიანად მამის მიმართ სიმპათიითაა განპირობებული, მაშინ, როცა მიქაელ არქიმანდრიტი ღიად ასახელებს წმინდა ნიკოლოზის მოტივაციას, რომელსაც სურს, გოგონები პროსტიტუციაში ჩათრევისგან გადაარჩინოს.ის ამტკიცებს, რომ ქალებისთვის დახმარების გაწევის სურვილი სახასიათოა მეოთხე საუკუნის ქრისტიანობისთვის იმ გამორჩეული როლის გამო, რომელსაც ქალები მაშინდელ ქრისტიანობაში ასრულებდნენ, განსხვავებით ბერძნულ-რომაული წარმართობისგან და მიქაელ არქიმანდრიტის დროინდელი, IX საუკუნის ქრისტიანობისგან, სადაც ქალების როლი და პოზიცია დრამატულად იყო დაკნინებული.

კიდევ ერთი გადმოცემის მიხედვით, ნიკოლოზი წმინდა მიწას ეწვია. მგზავრობის დროს მისი გემი თითქმის განადგურდა ძლიერი ღელვისგან, თუმცა, წმინდანმა დააცხრო ტალღები. შედეგად, ნიკოლოზს ბევრ ადგილას თაყვანს სცემდნენ, როგორც მეზღვაურთა და მოგზაურთა მფარველ წმინდანს.

მირის ეპისკოპოსი

წმინდა მიწაზე ვიზიტის შემდეგ ნიკოლოზი მირაში დაბრუნდა. მირის ეპისკოპოსი, რომელიც ნიკოლოზის ბიძის შემდეგ იყო დანიშნული, ცოტა ხნით ადრე გარდაცვლილიყო] და ქალაქის სამღვდელოებას გადაწყვეტილი ჰქონდა, ეპისკოპოსად აერჩიათ პირველივე მღვდელი, რომელიც ეკლესიაში იმ დილით შევიდოდა. ნიკოლოზი სალოცავად ადრე მივიდა და შესაბამისად, ახალ ეპისკოპოსადაც ის აირჩიეს. გადმოცემით, დიოკლეტიანეს (მეფობდა 284–305 წლებში) დროს მიმდინარე ქრისტიანთა დიდი დევნის დროს იგი დააპატიმრეს და აწამეს,თუმცა, იმპერატორ კონსტანტინე დიდის (მეფობდა 306–337 წლებში) ბრძანებით სხვა ქრისტიანებთან ერთად ციხიდან გათავისუფლდა. ეს ამბავი დამაჯერებლად ჟღერს, თუმცა, მასზე ადრეულ წყაროებში საუბარი არაა და შესაბამისად, ნაკლებად სავარაუდოა, სიმართლე იყოს.

ერთ-ერთი ამბავი წმინდა ნიკოლოზის შესახებ, რომელიც ადრეულ წყაროებშიცაა მოხსენიებული, არის მის მიერ სამი უდანაშაულო კაცის გადარჩენა სიკვდილით დასჯისგან. მიქაელ არქიმანდრიტის მიხედვით, გუბერნატორმა ევსტათიუსმა სამ უდანაშაულო კაცს სიკვდილით დასჯა მიუსაჯა. ის იყო, სასჯელი უნდა აღესრულებინათ, რომ ნიკოლოზი გამოჩნდა, ჯალათს მახვილი დააშვებინა, სამივე სიკვდილმისჯილი ბორკილებიდან გაათავისუფლა და გაბრაზებით გაკიცხა მოსამართლე, რომელმაც განაჩენის სანაცვლოდ ქრთამი აიღო. იონა ლენდერინგის თანახმად, ეს ამბავი პირდაპირი პარალელია ფილოსტრატეს „აპოლონიოს ტიანელის ცხოვრებაში“ მოთხრობილ ამბავთან, სადაც აპოლონიოსმა ძარცვაში ბრალდებული უდანაშაულო კაცის სიკვდილით დასჯა აღკვეთა. მიქაელ არქიმანდრიტი სხვა ისტორიასაც გადმოგვცემს, რომლის მიხედვითაც კონსულმა აბლაბიუსმა სამი ცნობილი გენერლის სიკვდილით დასჯისთვის ქრთამი აიღო, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი უდანაშაულონი იყვნენ. წმინდა ნიკოლოზი იმპერატორ კონსტანტინეს და აბლაბიუსს სიზმრებში გამოეცხადა, კონსტანტინეს სიმართლე გააგებინა, ხოლო აბლაბიუსს ჯოჯოხეთით დაემუქრა, რის შემდეგაც შეშინებულმა კონსულმა გენერლები გაათავისუფლა.

ამ ისტორიის უფრო გვიანდელი ვერსიები მეტად კომპლექსურია და მათში ზემოხსენებული ორი შემთხვევა გაერთიანებულია ხოლმე. ერთი ვერსიით, იმპერატორმა კონსტანტინემ ფრიგიაში აჯანყების ჩასახშობად სამი წარჩინებული გენერალი: ურსოსი, ნეპოტიანოსი და ჰერპილიონი გაგზავნა, რომლებსაც ძლიერი შტორმის გამო მირაში გაჩერება მოუხდათ. ნავსადგურში მყოფი გენერლებისგან მალულად ქალაქში მყოფმა მათმა ჯარისკაცებმა ადგილობრივი ვაჭრების ძარცვა, მაროდიორობა და ქონების განადგურება დაიწყეს. ნიკოლოზმა გენერლებს ამ უწესობის აღკვეთა მოსთხოვა და ისინი ასეც მოიქცნენ. ჯარისკაცების გემებზე დაბრუნებისთანავე ნიკოლოზმა შეიტყო, რომ სამი უდანაშაულო კაცი სიკვდილით უნდა დასჯილიყო, რისთვის ხელის შეშლაშიც მას გენერლები დაეხმარნენ. ეუსტათიუსმა ცხენით გაქცევა სცადა, თუმცა, ნიკოლოზმა მისი ცხენი შეაჩერა და გუბერნატორი მექრთამეობის გამო გაკიცხა. გუბერნატორმა, იმპერატორთან დასმენის შიშით, შეინანა თავისი საქციელი. ამის შემდეგ გენერლებმა აჯანყებაც ჩაახშეს და კონსტანტინემ მათ კიდევ უფრო მაღალი მდგომარეობა უბოძა. მიუხედავად ამისა, გენერლების მტრებმა კონსულ აბლაბიუსს შეაგონეს, რომ მათ აჯანყება არათუ ჩაეხშოთ, არამედ თავიანთი ჯარისკაცებისთვისაც მოეწოდებინათ, მას შეერთებოდნენ. ამის შემდეგ, გენერლების მტრებმა აბლაბიუსი მოქრთამეს და მან გენერლები დააპატიმრა. სწორედ ამის შემდეგ მოხდა ნიკოლოზის სიზმრისეული გამოცხადებები და გენერლები გათავისუფლდნენ.

ნიკეის კრება

გადმოცემის მიხედვით, 325 წელს ნიკოლოზი ნიკეის პირველ საეკლესიო კრებას ესწრებოდა, სადაც იგი არიანელობის თავგამოდებული მოწინააღმდეგე და ტრინიტარიანიზმის მტკიცე დამცველი იყო,ასევე, ერთ-ერთი იმ ეპისკოპოსთაგან, რომელმაც ნიკეის მრწამსს ხელი მოაწერა.[50] ნიკეის კრებაზე ნიკოლოზის ყოფნის ადრეული წყაროა თეოდორე ლექტორის მიერ შედგენილი დამსწრეთა სია, რომელშიც იგი 151-ე ნომრადაა შეყვანილი. მიუხედავად ამისა, მას არსად იხსენიებს ათანასე ალექსანდრიელი, ტრინიტარიანიზმის უპირველესი დამცველი კრებაზე, რომელიც იმ პერიო ადამ ინგლიში შენიშნავს, რომ ნიკეის კრების დამსწრეთა სიები ძლიერ განსხვავდება ერთმანეთისგან: არსებობს მოკლე სიები, რომლებშიც 200-მდე სახელია, ხოლო გრძელ სიებში დამსწრეთა რიცხვი 300-ს აღწევს. წმინდა ნიკოლოზის სახელი მხოლოდ გრძელ სიებშია და არსად მოკლე სიებში. ასეთი სიების რაოდენობა სამია, რომლებიდანაც ყველაზე სწორად თეოდორე ლექტორის სია ითვლება. იონა ლენდერინგის მიხედვით, არსებობს ორი შესაძლო ახსნა:
  1. ნიკოლოზი არ ესწრებოდა ნიკეის კრებას, მაგრამ ადრეული პერიოდის გადამწერებმა, რომლებსაც მისი არყოფნის ფაქტი უცნაურად მოეჩვენათ, იგი სიებში დაამატეს. ბევრი მკვლევარი ამ ვერსიას იზიარებს.
  2. ნიკოლოზი ესწრებოდა ნიკეის კრებას, თუმცა, ადრეული პერიოდის რომელიმე გადამწერმა მისი სიიდან ამოღება გადაწყვიტა, რათა მისი კრებაზე ყოფნა არავის დაემახსოვრებინა.

გვიანდელი ლეგენდა, რომელიც პირველად XIV საუკუნეში, ანუ ნიკოლოზის გარდაცვალებიდან 1 000-ზე მეტი წლის შემდეგ ჩნდება, გადმოგვცემს, რომ ნიკეის კრების დროს ნიკოლოზმა მოთმინება დაკარგა და „ერთ-ერთ არიანელს“ სილა გააწნა. ამის გამო კონსტანტინემ ნიკოლოზს მიტრა და ომოფორი (შესაბამისად, საეპისკოპოსო პატივი) ჩამოართვა. სტივენ გრეიდანუსის დასკვნით, ამბავი იმდენად გვიანდელია, რომ „არავითარი ისტორიული ღირებულება არ გააჩნია“. მეორეს მხრივ, იონა ლენდერინგი ამბის ისტორიული სიმართლის ვერსიას იზიარებს და ამტკცებს, რომ რამდენადაც ინციდენტი სამარცხვინოა და ნიკოლოზის რეპუტაციას ცუდად ასახავს, რთული ასახსნელია, რატომ უნდა გამოეგონებინათ ის გვიანდელ ჰაგიოგრაფებს. ლეგენდის გვიანდელი ვერსიები მას კიდევ ერთ დეტალს ჰმატებენ და ხსენებულ ერეტიკოსად თავად არიანე გამოჰყავთ. გვიანდელ ვერსიებშივე ნიკოლოზს აპატიმრებენ,[47][53] მაგრამ საკანში მას ქრისტე და ღვთისმშობელი ეცხადებიან.ნიკოლოზი მათ ეუბნება, რომ „მათი სიყვარულის გამოა“ დაპატიმრებული, რის შემდეგაც ისინი ციხიდან ათავისუფლებენ და საეპისკოპოსო პატივსაც აღუდგენენ. ნიკოლოზის მიერ არიანესთვის ხელის გარტყმის სცენა მართლმადიდებლურ ხატწერაში გავრცელებულია. წმინდა ნიკოლოზის ნიკეაში ყოფნის ამსახველი სცენები ბარიში, Basilica di San Nicola-ს 1660-იანი წლებით დათარიღებულ მხატვრობაშიც გვხვდება.

სხვა ლეგენდები

 არსებობს გადმოცემა, რომლის მიხედვითაც საშინელი შიმშილობის პერიოდში ბოროტმა ყასაბმა სამი პატარა ბავშვი თავის სახლში შეიტყუა, დახოცა ისინი და მათი სხეულის ნაწილები კასრებში შეინახა, რათა ხალხისთვის ლორის ნაცვლად შეესაღებინა.ნიკოლოზმა, რომელიც მშიერებზე საზრუნავად იმ ადგილებს სტუმრობდა, ყასბის ტყუილები შეიცნო და სამივე ბავშვი მკვდრეთით აღადგინა. იონა ლენდერინგის მოსაზრებით, ამ გადმოცემას „არავითარი ისტორიული ღირებულება არ გააჩნია“.ადამ ინგლიში კი შენიშნავს, რომ სამი ბავშვის გაცოცხლების ამბავი წმინდა ნიკოლოზის ბიოგრაფიას გვიან შუა საუკუნეებში დაემატა და იგი არცერთ ადრინდელ წყაროში არ გვხვდება. მიუხედავად იმისა, რომ ლეგენდაში მოთხრობილი ამბავი უცნაური და შემაძრწუნებელია თანამედროვე აუდიტორიისთვის, იგი ძლიერ პოპულარული იყო გვიან შუა საუკუნეებში, განსაკუთრებით, უბრალო ხალხში.იგი გამოსახულია მოზაიკურ ფანჯრებზე, ხის გრავიურებზე, ტილოებზე და ფრესკებზე. გამოსახულებები იმდენად გავრცელებული იყო, რომ მოგვიანებით მთლიანი ამბის ნაცვლად დაიწყეს უბრალოდ წმინდა ნიკოლოზის გამოსახვა სამ შიშველ ბავშვთან და ხის კასრთან ერთად.

ინგლიშის მოსაზრებით, ხალხმა, რომელსაც არ სმენოდა აღნიშნული ლეგენდა ან დავიწყებული ჰქონდა ის, აღნიშნული გამოსახულებების განსხვავებულად ინტერპრეტირება დაიწყეს. ბავშვებთან ერთად გამოსახვის გამო ბევრმა იგი ბავშვების მფარველ წმინდანად მიიჩნია, ხოლო კასრთან ერთად გამოსახვის გამო – ლუდის მხარშავთა მფარველ წმინდანად.

კიდევ ერთი ამბავი მოგვითხრობს დიდ შიმშილობაზე, რომელიც ქალაქ მირაში 311-312 წლებში ჩამოვარდა. ამ დროს, გადმოცემის თანახმად, მირის პორტში იმყოფებოდა გემი, რომელიც იმპერატორ კონსტანტინესთვის გასაგზავნი ხორბლით იყო დატვირთული. ნიკოლოზმა მეზღვაურებს ხორბლის ნაწილის ჩამოცლა და ქალაქისთვის დასახმარებლად მისი გამოყენება სთხოვა. მეზღვაურები თავდაპირველად უარზე იყვნენ, რადგან ხორბალი იმპერატორისთვის წონით უნდა ჩაებარებინათ, თუმცა, ნიკოლოზის დაპირების შემდეგ, რომ მათ ხორბალს რაოდენობაში არაფერი დააკლდებოდა, დათანხმდნენ, იგი ქალაქის მოსახლეობისთვის ეწილადებინათ. დედაქალაქში დაბრუნების შემდეგ მათ აღმოაჩინეს, რომ ხორბალს არაფერი აკლდა, მიუხედავად იმისა, რომ მირაში დატოვებული ხორბალი ქალაქს ორი წლის განმავლობაში ეყო საჭმელად და დასათესადაც კი დარჩათ.

რელიკვიები

გემილე

ტრადიციულად, ითვლებოდა, რომ წმინდა ნიკოლოზის ნეშტის თავდაპირველი განსასვენებელი მის მშობლიურ ქალაქში, მირაში მდებარეობდა, სადაც მოგვიანებით ინახებოდა მასთან დაკავშირებული რელიკვიებიც, თუმცა, ზოგიერთი ბოლოდროინდელი არქეოლოგიური სამხილი მიუთითებს, რომ წმინდა ნიკოლოზი თავდაპირველად, შესაძლოა, თურქეთის პატარა კუნძულ გემილეს უმაღლეს წერტილში, კლდეში ნაკვეთ ეკლესიაში დაეკრძალათ, ქალაქ პატარადან – მისი დაბადების ადგილიდან 30 კილომეტრის მოშორებით. ნიკოლოზის სახელი მიწერილია შენობის ნანგრევებზე. ძველად კუნძული ცნობილი იყო, როგორც „წმინდა ნიკოლოზის კუნძული“ და დღეს თურქულ ენაზე ეწოდება თურქ. Gemiler Adasi – „ნავების კუნძული“, რაც მინიშნებაა წმინდა ნიკოლოზზე, როგორც ტრადიციულად, ზღვაოსნობის და მეზღვაურთა მფარველ წმინდანზე.

კლდეში ნაკვეთი ეკლესია IV საუკუნეში აშენდა, ნიკოლოზის გარდაცვალების პერიოდში და იმ პერიოდის წმინდანთა განსასვენებლებისთვის ტიპური დიზაინი აქვს. ასევე, წმინდა ნიკოლოზი ერთადერთი მნიშვნელოვანი წმინდანია, რომელიც თურქეთის ამ რეგიონს უკავშირდება. ეკლესია, რომელშიც, მკვლევართა აზრით, წმინდანი უნდა ყოფილიყო დაკრძალული, დიდი სალიტანიო გზის დასავლეთ ბოლოში მდებარეობს.

მირა

 VII საუკუნის შუა წლებში გემილე მოწყვლადი იყო არაბული გემების შეტევების მიმართ, რის გამოც, როგორც ჩანს, ნიკოლოზის ნეშტი კუნძულიდან ქალაქ მირაში გადაიტანეს, სადაც იგი თავისი ცხოვრების უდიდესი ნაწილის განმავლობაში ეპისკოპოსად მსახურობდა. მირა გემილედან აღმოსავლეთით, დაახლოებით 40 კილომეტრში მდებარეობს და ზღვიდან მეტად მოშორებულია, რის გამოც უფრო დაცული იქნებოდა არაბთა თავდასხმებისგან.

გადმოცემის თანახმად, მირაში დაცული წმინდა ნიკოლოზის ნაწილები ყოველ წელს გამოყოფდა სურნელოვან სითხეს, რომელსაც, ქრისტიანთა რწმენით, სასწაულებრივი ძალა ჰქონდა. იმ პერიოდში ფართოდ იყო ცნობილი, რომ ნიკოლოზის მთლიანი ნეშტი მირაში, ერთ სარკოფაგში ინახებოდა, რის გამოც წმინდა ნაწილების გამყალბებლებს არ შეეძლოთ ეთქვათ, რომ წმინდა ნიკოლოზის ნაწილებს ფლობდნენ.

2000 წელს ქალაქ დემრეს რუსეთის მთავრობისგან გადაეცა რუსი მოქანდაკის, გრეგორი პოტოცკის მიერ დამზადებული ბრინჯაოს ქანდაკება, რომელიც წმინდა ნიკოლოზის შუა საუკუნეების ეკლესიის წინ, მოედანზე, გამოსაჩენ ადგილას განათავსეს. 2005 წელს ქალაქის მერმა, სულეიმან თოფჩუმ ქანდაკება წითელსამოსიანი სანტა კლაუსის პლასტმასის ქანდაკებით ჩაანაცვლა, რათა მისი ვინაობა ტურისტებისთვის უფრო გასაგები ყოფილიყო. ამას რუსეთის მთავრობის პროტესტი მოჰყვა, რის შემდეგაც ბრინჯაოს ქანდაკება უკან დააბრუნეს (ამჯერად, პიედესტალის გარეშე და ეკლესიასთან უფრო ახლო კუთხეში).

2009 წლის 28 დეკემბერს თურქეთის მთავრობამ განაცხადა, რომ აპირებდა, იტალიის მთავრობისგან ოფიციალურად მოეთხოვა წმინდა ნიკოლოზის ნეშტის უკან დაბრუნება.

თურქეთის ხელისუფლების მტკიცებით, ნიკოლოზს თავად სურდა, მისივე საეპისკოპოსო ქალაქში დაეკრძალათ და რომ მისი ნეშტი უკანონოდ იყო წაღებული სამშობლოდან. 2017 წელს არქეოლოგიურმა კვლევამ დემრეს წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის ქვეშ ძველი ეკლესიის არსებობა დაადასტურა, რომლის შემდგომმა კვლევამ უნდა გამოარკვიოს, კვლავ ინახება თუ არა ადგილზე ნიკოლოზის ცხედრის ნაწილები.

ბარი

1071 წელს, მანასკერტის ბრძოლის შედეგად ბიზანტიის იმპერიამ დროებით დაკარგა კონტროლი მცირე აზიაზე და აქ მცხოვრები ქრისტიანები დამპყრობელი სელჯუკების მმართველობის ქვეშ აღმოჩნდნენ. ცოტა ხნით ადრე, კერძოდ, 1054 წელს, რომის იმპერიამ ბერძნული მართლმადიდებლური ეკლესია (სხვა მართლმადიდებლურ ეკლესიებთან ერთად) სქიზმაში მყოფად გამოაცხადა. რეგიონებში განუწყვეტელი საომარი მოქმედებების გამო ადგილობრივი ქრისტიანები შიშობდნენ, რომ წმინდა ნიკოლოზის საფლავთან მისვლა მალე შეუძლებელი გახდებოდა.

მირის ბერძენი ქრისტიანი მოსახლეობისთვის ბიზანტიის მფარველობის დაკარგვის და ზოგადი დაბნეულობის ფონზე, 1087 წლის გაზაფხულზე იტალიელმა მეზღვაურებმა აპულიის რეგიონის ქალაქ ბარიდან ადგილობრივი ბერების წინააღმდეგობის მიუხედავად, ხელთ იგდეს მირის ეკლესიაში დაკრძალული წმინდა ნიკოლოზის სხეულის ნაწილები.

ადამ ინგლიში რელიკვიების მირადან წამოღების ფაქტს „წმინდა ძარცვას“ უწოდებს და შენიშნავს, რომ ქურდებს არა მხოლოდ ადგილობრივების მხრიდან დაჭერის და დევნის, არამედ თავად წმინდანის რისხვისაც ეშინოდათ. ბარიში დაბრუნების შემდეგ, რაც 1087 წლის 9 მაისს მოხდა, ისინი ნეშტზე ზრუნავდნენ.ორი წლის შემდეგ პაპმა ურბან II-მ ქალაქში ახალი ეკლესია – წმინდა ნიკოლოზის ბაზილიკა აკურთხა და მისი საკურთხევლის ქვეშ არსებულ სამარხში ნიკოლოზის ნაწილები თავისი ხელით განათავსა.წმინდა ნიკოლოზის ნაწილების მირადან წამოღება და ბარიში ჩატანა რამდენიმე წყაროშია აღწერილი, მათ შორის, ორდერიკ ვიტალისის ქრონიკებშიც და მკვლევართა უმეტესობა მის ისტორიულ ჭეშმარიტებაში დარწმუნებულია, ასევე, 9 მაისი ტრადიციულად აღინიშნებოდა, როგორც წმინდა ნიკოლოზის „გადასვენების“ დღე. აღმოსავლეთის მართლმადიდებლური ეკლესიები და თავად თურქები წმინდანის ნაწილების მირადან წაღებას ყოველთვის ქურდობად მიიჩნევდნენ, თუმცა, ბარის მოსახლეობის აზრით, ეს არა ქურდობა, არამედ წმინდანის ნეშტის გადარჩენა იყო თურქი დამპყრობლებისგან. ბარის ბაზილიკის ჭერზე აღბეჭდილი ლეგენდის თანახმად, წმინდა ნიკოლოზი ერთხელ ბარის სტუმრობდა და იწინასწარმეტყველა, რომ მისი ძვლები ერთ დღესაც ამ ქალაქში იქნებოდა დაკრძალული.

ნიკოლოზის ნაწილების ბარიში გადასვენებამდე მისი კულტი დასავლეთ ევროპაში ცნობილი, მაგრამ არცთუ პოპულარული იყო.1096 წლის შემოდგომაზე ნორმანი და ფრანკი ჯარისკაცები ბარიში, პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის სამზადისში შეიკრიბნენ. როგორც წესი, ჯვაროსნები მებრძოლ წმინდანებს ანიჭებდნენ უპირატესობას, თუმცა, წმინდა ნიკოლოზის ნაწილები ერთადერთი იყო, რომელიც ფიზიკურად იყო ქალაქში. გარდა ამისა, ნიკოლოზის, როგორც მოგზაურთა და მეზღვაურთა მფარველი წმინდანის სტატუსმა დადებითი გავლენა იქონია მის პოპულარობაზე ჯვაროსანთა შორის, რომლებმაც წმინდანის კულტი მთელს ევროპაში გაავრცელეს.

ნიკოლოზის ნეშტმა „მირონის“ გამოყოფა ბარიში ჩამოტანის შემდეგაც გააგრძელა, რაც დიდად სასიხარულო იყო მისი ახალი მფლობელებისთვის. საუკუნეთა განმავლობაში მირონით სავსე ფლაკონები მთელს მსოფლიოში მიჰქონდათ და მისი შეძენა ბაზილიკაში ახლაც შესაძლებელია. ყოველი წლის 6 დეკემბერს წმინდა ნიკოლოზის საფლავიდან ბაზილიკის მღვდელმსახურები ფლაკონს მირონით ავსებენ. სითხეს ბაზილიკის სარდაფში არსებული სარკოფაგიდან აგროვებენ და იგი ახლომდებარე მაღაზიაშიც იყიდება. იგი ნელა გადმოდის სამარხიდან (გაურკვეველია, სამარხში განთავსებული სხეულიდან თუ თავად მარმარილოს კედლიდან). ბარი საპორტო ქალაქია და თავად სამარხი ზღვის დონეზე დაბლაა, რის გამოც სითხის წარმოშობის რამდენიმე ბუნებრივი ახსნა არსებობს, მათ შორის, შესაძლებლობა, რომ სამარხიდან კაპილარული გზით ზღვის წყალი ჟონავს.

1966 წელს, ბაზილიკის ქვეშ არსებული საძვალის ნაწილი მართლმადიდებლურ ეკვდერად გამოცხადდა და კანკელითაც გამოიყო 1965 წლის დეკლარაციის მიღების აღსანიშნავად, რომლის ძალითაც კათოლიკურმა და მართლმადიდებლურმა ეკლესიებმა 1054 წელს, დიდი სქიზმის დროს ერთმანეთის მიმართ გამოცხადებული ანათემები ძალადაკარგულად გამოაცხადეს.

2017 წლის მაისში, პაპ ფრანცისკეს და რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის პატრიარქ კირილს შორის მოლაპარაკებების შედეგად წმინდა ნიკოლოზის ნეშტის ნაწილი მოსკოვში დროებით გაიგზავნა. აღნიშნული რელიკვიები გამოფენილი იყო მოსკოვის მაცხოვრის ტაძარში, ხოლო შემდეგ სანქტ-პეტერბურგში, რის შემდეგაც კვლავ ბარიში დააბრუნეს.წმინდანის ერთ-ერთ ნეკნზე თვალის შესავლებად მოსკოვში მილიონზე მეტი ადამიანი იდგა რიგში.

ვენეცია

ვენეციაში მდებარე ეკლესია San Nicolò al Lido, ადგილობრივების რწმენით, 500-ზე მეტ ძვლის ფრაგმენტს ინახავს ნიკოლოზის ნეშტიდან.სამეცნიერო კვლევებმა დაადასტურეს, რომ აღნიშნული ფრაგმენტები ანატომიურ თანხვედრაშია ბარიში, წმინდა ნიკოლოზის ბაზილიკაში დაცულ ძვლებთან.

იტალიელმა მეზღვაურებმა ბარიში მხოლოდ დიდი ზომის ძვლები წაიღეს, ხოლო პატარა ფრაგმენტები ადგილზე დატოვეს.ჩონჩხის ამ დარჩენილი ფრაგმენტების ქონის სურვილი ვენეციამ გამოთქვა. 1044 წელს მათ წმინდანის სახელზე ეკლესია და მონასტერიც ჰქონდათ აშენებული, კერძოდ, კუნძულ ლიდოს ჩრდილოეთ ბოლოში.ერთადერთი ქრონიკის თანახმად, რომელიც ამ მონასტრის უცნობ ბერს ეკუთვნის, 1100 წელს ვენეციურმა ფლოტმა, რომელიც ეპისკოპოს ანრის თანხლებით პირველ ჯვაროსნულ ომში მონაწილეობისთვის პალესტინისკენ მიცურავდა, გზად მირას ჩაუარა. ეპისკოპოსის დაჟინებული მოთხოვნით, გემი მირაში დაბრუნდა და ღუზა ჩაუშვა.ვენეციელებმა წმინდა ნიკოლოზის დარჩენილი ძვლები (სხვა მირელი ეპისკოპოსების ძვლებთან ერთად) წამოიღეს ადგილობრივი ეკლესიიდან, რომელსაც მხოლოდ ოთხი მართლმადიდებელი ბერი იცავდა, ვენეციაში ჩაიტანეს და ლიდოს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიაში დააბინავეს.ამ მონათხრობს დამაჯერებლობა შესძინა ორმა სამეცნიერო კვლევამ ბარიში და ვენეციაში, რომელთაც დაადასტურეს, რომ ორივე ადგილას, სავარაუდოდ, ერთი და იგივე ადამიანის ძვლებია დაცული. არსებობს ლეგენდა, რომ ყოველ ჯერზე, როცა ვენეციაში დაცულ წმინდა ნიკოლოზის ძვლებს შეაწუხებენ, ვინმე მოკვდება. ძვლები ბოლოს 1992 წლის ივლისში გამოიკვლიეს.

სხვა ადგილები

იმის გამო, რომ ნიკოლოზის ჩონჩხი მირაში დიდხანს იყო დავანებული, ბარიში ჩამოტანის შემდეგ მის ნაწილებზე მოთხოვნა გაიზარდა. მალევე დაიწყო მცირე ზომის ძვლების გავრცელება დასავლეთ ევროპაში. მეზღვაურებმა, რომლებმაც ნეშტი ბარიში ჩამოიტანეს, ერთი კბილი და სარკოფაგის ნატეხები ნორმან რაინდს, უილიამ პანტულფს აჩუქეს. პანტულფმა ეს რელიკვიები საკუთარ სამშობლოში, ნორმანდიის ქალაქ ნორონში წაიღო, სადაც ისინი 1092 წლის ივნისში წმინდა პეტრეს სახელობის ადგილობრივ ეკლესიაში განათავსეს.1096 წელს აპულიის ჰერცოგმა წმინდა ნიკოლოზის რამდენიმე ძვალი ფლანდრიის გრაფს გადასცა, რომელმაც ისინი ვატენის სააბატოში, საპატიო ადგილას მოათავსა.[81] ლეგენდის მიხედვით, 1101 წელს წმინდა ნიკოლოზი ბარიში სტუმრად მყოფ ერთ ფრანგ გადამწერს გამოეცხადა და უთხრა, რომ მისი ერთი ძვალი საკუთარ მშობლიურ ქალაქში, სენ-ნიკოლა-დე-პორში წაეღო, რომელიც ნანსის პრეფექტურის ახლოს მდებარეობს. გადამწერმა თითის ძვალი წაიღო და პორში წმინდა ნიკოლოზის სახელზე სამლოცველოც ააშენეს. ამის შემდეგ ქალაქი წმინდანის თაყვანისმცემლებისთვის მნიშვნელოვან საკულტო ცენტრად იქცა და XV საუკუნისთვის ძველი სამლოცველოს ადგილზე დიდი ბაზილიკაც აშენდა.თავად ქალაქის სახელი, სენ-ნიკოლა-დე-პორი ნიკოლოზის სახელს უკავშირდება.

ბარის სამღვდელოება დროდადრო გასცემდა ნიკოლოზის ძვლების ნაწილებს, რითაც სტრატეგიულად ცდილობდა მისი კულტის გავრცელებას და ქალაქის პრესტიჟის გაზრდას. ბევრი ასეთი ძვალი თავდაპირველად კონსტანტინოპოლში ინახებოდა, მაგრამ მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს ქალაქის დაცემის (1204) შემდეგ ნაწილები ევროპის მასშტაბით მიმოიფანტა. ხელი, რომელიც ადგილობრივთა მტკიცებით, ნიკოლოზს ეკუთვნოდა, ინახებოდა რომში მდებარე ეკლესიაში, სახელად San Nicola in Carcere („წმინდა ნიკოლოზი საკანში“), რომელიც ძველი მუნიციპალური საპყრობილის ადგილასაა აშენებული. მალევე გაჩნდა ლეგენდები, რომ ამ ციხეში ოდესღაც თავად ნიკოლოზიც იყო დაპატიმრებული.[ეკლესიაში ხშირად მიდიოდნენ დედები საპყრობილეში მყოფი შვილებისთვის სალოცავად, ხოლო მონანიე დამნაშავეებს შესაწირავები მიჰქონდათ.ამის შედეგად, კიდევ უფრო გავრცელდა ნიკოლოზის, როგორც პატიმართა და უდანაშაულოდ ბრალდებულთა მფარველი წმინდანის სტატუსი. საჩვენებელი თითი, რომელიც, გადმოცემით წმინდა ნიკოლოზს ეკუთვნოდა, ინახებოდა რომის ახლოს, ოსტიის გზაზე მდებარე სამლოცველოში. კიდევ ერთი თითი ინახებოდა ლიგურიის პროვინციის ქალაქ ვენტიმილიაში. დღეს ევროპაში, რუსეთში და აშშ-ში მდებარე ბევრი ეკლესია აცხადებს, რომ მათ მფლობელობაში წმინდა ნიკოლოზის ძვლის რაიმე ფრაგმენტია, როგორიცაა კბილი ან თითის ძვალი.

ირლანდიაში გავრცელებულია ლეგენდა, რომ XII საუკუნეში მირადან წმინდა ნიკოლოზის ნაწილები ირლანდიური წარმოშობის ნორმანმა ჯვაროსანმა რაინდებმაც მოიპარეს და დამარხეს თომასტაუნში, კილკენის საგრაფოში. ამ ადგილას ძველი ქვის ფილაც დევს. ირლანდიელი მკვლევარის და ანტიკვარიატის სპეციალისტის, ჯონ ჰანტის მიხედვით, საფლავი, სინამდვილეში, ადგილობრივ მღვდელს ეკუთვნის ჯერპოინტის სააბატოდან.

სამეცნიერო ანალიზი

 როგორც წესი, რიტუალური და სამომლოცველო მნიშვნელობიდან გამომდინარე, წმინდანების ნეშტის ნაწილები ბევრ სხვადასხვა ქვეყანაშია მიმოფანტული. წმინდა ნიკოლოზი ამ მხრივ გამონაკლისია, რადგან მისი ძვლების უმრავლესობა ერთ ადგილას, ბარიში ინახება. მიუხედავად ე.წ. მირონდენის სასწაულისა, რომელიც, თითქოსდა, დღესაც გრძელდება, ბარის ეპარქიის ხელმძღვანელობამ დაუშვა ძვლების ერთი სამეცნიერო კვლევა. 1950-იანი წლების მიწურულს, როცა საძვალეს აუცილებელი სარემონტო სამუშაოები უტარდებოდა, ძვლები 1089 წლის შემდეგ პირველად გარეთ გამოიტანეს. პაპის კომისიამ ბარის უნივერსიტეტის ადამიანის ანატომიის პროფესორს, ლუიჯი მარტინოს ნება დართო, გამოეკვლია ძვლები კომისიის ზედამხედველობის ქვეშ. მარტინომ ათასობით კვლევა ჩაატარა, შეადგინა დეტალური სამეცნიერო ნახაზები, გადაიღო ფოტოები და რენტგენის სურათები. კვლევებმა დაადგინა, რომ ადამიანი, რომელსაც ძვლები ეკუთვნოდა, სიკვდილის მომენტში 70 წელს იყო გადაცილებული და გამხდარი აღნაგობის იყო. აწუხებდა მწვავე ქრონიკული ართრიტი ხერხემლისა და მენჯის არეში.

2004 წელს მანჩესტერის უნივერსიტეტში მკვლევარებმა კეროლინ უილკინსონმა და ფრაკო ინტრონამ მარტინოს კვლევებზე დაყრდნობით წმინდანის სახე აღადგინეს. მონაცემთა ანალიზმა გამოავლინა, რომ ისტორიული წმინდა ნიკოლოზი 168 სანტიმეტრის სიმაღლისა იყო; ცხვირი გატეხილი და ნაწილობრივ შეხორცებული ჰქონდა, რაც ადასტურებს, რომ აღნიშნული ტრავმა სიცოცხლეშივე მიადგა. გატეხილი ცხვირი თანხვედრაშია ჰაგიოგრაფიულ გადმოცემებთან მისი ცემისა და წამების შესახებ დიოკლეტიანეს დროს. დოქტორი უილკინსონის და მანჩესტერის უნივერსიტეტის გუნდის მიერ შესრულებული სახის რეკონსტრუქცია აჩვენეს BBC2-ის სატელევიზიო პროგრამაში „სანტას ნამდვილი სახე“ (The Real Face of Santa). 2014 წელს ლივერპულის ჯონ მორსის უნივერსიტეტის სახის ლაბორატორიამ (Face Lab) ნიკოლოზის სახის რეკონსტრუქციის განახლებული ვერსია წარმოადგინა.

2017 წელს ოქსფორდის უნივერსიტეტის ორმა მკვლევარმა, პროფესორმა ტომ ჰაიემმა და დოქტორმა ჯორჯ კაზანმა მოახდინეს რადიონახშირბადული დათარიღება მენჯის ფრაგმენტისა, რომელიც, გადმოცემით წმინდა ნიკოლოზს ეკუთვნოდა. ფრაგმენტი საფრანგეთში, ლიონში მდებარე ეკლესიიდან იყო წამოღებული, ტესტირების მომენტში კი მამა დენის ო'ნილის, ილინოისში მდებარე წმინდა მართა ბეთანიელის სახელობის ეკლესიის მღვდლის საკუთრებაში იყო.[80][96][66] დათარიღების შედეგად დადგინდა, რომ მენჯის ფრაგმენტი ჩვ. წ. IV საუკუნისაა (დაახლოებით ამ დროს უნდა გარდაცვლილიყო წმინდა ნიკოლოზიც) და არ წარმოადგენს შუა საუკუნეებში დამზადებულ ნაყალბევს. ძვალი ერთ-ერთი უძველესი ნიმუში იყო მათგან, რაც ოქსფორდის გუნდს ჰქონდა გამოკვლეული.

პროფესორი ჰაიემის თანახმად, მათ მიერ გამოკვლეული ნაწილების უმეტესობა ზედმეტად ახალია იმისთვის, რომ რეალურად ეკუთვნოდეს იმ წმინდანს, რომელსაც მიეწერება, თუმცა, „ძვლის ეს ფრაგმენტი, მათგან განსხვავებით, იძლევა იმის ვარაუდის საფუძველს, რომ ჩვენ, შესაძლოა, სწორედ წმინდა ნიკოლოზის ნეშტს ვუყურებთ“.დოქტორი კაზანის აზრით, შესაძლებელია, რომ მენჯის ეს ნაწილი ეკუთვნოდეს იმავე პიროვნებას, რომლის ძვლებიც ბარიში და ვენეციაშია შენახული, რადგანაც ძვალი, რომელიც მათ გასინჯეს აღებულია მარცხენა ბოქვენიდან, ხოლო ბარიში არსებული ერთადერთი მენჯის ძვალი მარცხენა თეძოს ზედა ნაწილს ეკუთვნის, თუმცა, დნმ-ის ტესტირების გარეშე ამის საბოლოოდ დადგენა შეუძლებელია.

თაყვანისცემა და დღესასწაულები

 

საბერძნეთსა და იტალიაში წმინდა ნიკოლოზის კულტი პოპულარულია მეზღვაურებში, მეთევზეებში და ზოგადად, საზღვაო-სანაოსნო საქმეში. ამის შედეგად, დროთა განმავლობაში იგი ბევრი საპორტო ქალაქის მფარველი წმინდანი გახდა. საუკუნეთა განმავლობაში ბერძნულ ფოლკლორში იგი „ზღვების მბრძანებლად“ მიიჩნეოდა და თანამედროვე ბერძენი მკვლევარები მას ხშირად ახასიათებენ, როგორც პოსეიდონის ქრისტიანიზებულ ვერსიას. თანამედროვე საბერძნეთში იგი უდავოდ ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული წმინდანია და 6 დეკემბერი ბევრ ქალაქში აღინიშნება, როგორც მფარველი წმინდანის ხსენების დღე. ასევე, ითვლება მთლიანად საბერძნეთის და განსაკუთრებით, საბერძნეთის საზღვაო ძალების მფარველ წმინდანად.

აღმოსავლეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიებში წმინდა ნიკოლოზი მოიხსენიება ყოველ ხუთშაბათს (თორმეტ მოციქულთან ერთად) და მასთან დაკავშირებული საგალობლები ამ დღესთან დაკავშირებულ ლიტურგიკულ მსახურებაში, რვახმათა წიგნში მოიპოვება. მირადან ბარიში მისი ნეშტის გადატანიდან მალევე ამ დაიწერა ჰაგიოგრაფიული ნაშრომი მისი ცხოვრების შესახებ რუსულ ენაზე, სადაც ამ გადატანის ამბავიცაა მოთხრობილი. ნაშრომის ავტორი, სავარაუდოდ, მოვლენათა თანამედროვე იყო.

წმინდა ნიკოლოზის სახელზე არსებობს დაუჯდომელი და სხვა სახის კანონიკური ლოცვები, რომლებიც ხშირად იკითხება შემწეობის მომლოდინე მორწმუნეთა მიერ. იგი მოიხსენიება კვეთის დროს მართლმადიდებლურ ლიტურგიაში, ასევე, ღამისთევის დროს. მართლმადიდებლურ ტაძრებში, როგორც წესი, არის მისი ხატი, მიუხედავად იმისა, თუ ვის სახელზეა აშენებული ეკლესია. კოპტური მართლმადიდებლური ეკლესია წმინდა ნიკოლოზის გარდაცვალების დღეს კოიაკის თვის 10 (ეთიოპიური კალენდრის მიხედვით, ტაჰსასის 10) რიცხვში აღნიშნავს, რომელიც იულიუსის კალენდრით 6, ხოლო გრიგორიანული კალენდრით 19 დეკემბერს ემთხვევა.

არსებობს ბევრი გადმოცემა, რომელიც წმინდა ნიკოლოზის მიერ საჩუქრების საიდუმლოდ გაცემის ჩვევას უკავშირდება, როგორიცაა მონეტების ჩაყრა გარეთ დატოვებულ ფეხსაცმელებში. ამის გამო, 6 დეკემბერს ფეხსაცმელების გარეთ დატოვების ტრადიცია ბევრ ქვეყანაში არსებობს. იქ, სადაც ჯერ კიდევ იულიუსის კალენდარი მოქმედებს, აღნიშნული დღესასწაული ცამეტი დღით გვიან აღინიშნება.

მონაკოში არსებული ღვთისმშობლის სახელობის კათედრალი 1874 წელს, 1252 წელს აგებული ძველი ეკლესიის ადგილზე ააშენეს, რომელიც წმინდა ნიკოლოზის სახელობისა იყო. ყოველი წლის 6 დეკემბერს ამ კათედრალში ბავშვებისთვის მესა იმართება.

გვიანი შუა საუკუნეების ინგლისში წმინდა ნიკოლოზის ხსენების დღეს იმართებოდა „ეპისკოპოსი ბიჭუნას“ დღესასწაული, რომლის დროსაც ახალგაზრდები მღვდლებისა და ეპისკოპოსების როლს თამაშობდნენ და უფროსებისთვის ბრძანებების მიცემა შეეძლოთ. დღესაც, დასავლეთ და ცენტრალური ევროპის ბევრ ქვეყანაში წმინდა ნიკოლოზის დღესთან დაკავშირებით არსებობს მოწყალების გაცემის ტრადიციები. შუა საუკუნეებში ქრისტიანი მონაზვნები გაჭირვებულთა სახლებთან საკვებითა და ტანსაცმლით სავსე კალათებს ანონიმურად ტოვებდნენ, რამაც საფუძველი ჩაუყარა აღნიშნულ ტრადიციებს. სხვა წყაროს თანახმად, ისტორიული ნიდერლანდების მცხოვრები ყოფილი მეზღვაურები (რომლებიც, იმ პერიოდში, პრაქტიკულად მამრობითი სქესის მთელ მოსახლეობას წარმოადგენდნენ) ნავსადგურებში იკრიბებოდნენ და წმინდანის პატივსაცემად გამართულ საეკლესიო ღონისძიებებში მონაწილეობდნენ. სახლებში დაბრუნებისას გზად შეივლიდნენ სპეციალურად მოწყობილ „ნიკოლოზის ბაზრებში“, სადაც ყიდულობდნენ ძნელად საშოვნ ნივთებს, საჩუქრებს საყვარელი ადამიანებისთვის და ბავშვებისთვის. ყველა საჩუქარი ადრესატს შობას გადაეცემოდა, გარდა ბავშვებისა, რომლებსაც საჩუქრებს იმავე დღეს აჩუქებდნენ. ამ ტრადიციამ და ლეგენდამ წმინდანის მიერ სამი ბავშვის გაცოცხლების შესახებ ნიკოლოზი ბავშვების, ხოლო მოგვიანებით, ასევე, მოსწავლეების მფარველ წმინდანად აქცია.[103] წმინდა ნიკოლოზის ხსენების დღეს საჩუქრების დატოვების ტრადიცია ბევრ ქრისტიანულ ქვეყანაშია პოპულარული, რასაც უკავშირდება ბავშვების მიერ დერეფნებში ფეხსაცმელების დატოვება, რათა მათში წმინდა ნიკოლოზმა საჩუქრები დატოვოს.სანტა კლაუსი წარმოიშვა ნიდერლანდებში გავრცელებული წმინდა ნიკოლოზთან (Sinterklaas). ახალი ამსტერდამის კოლონიის დაარსებისას ჰოლანდიელებმა აღნიშნული ტრადიციები და ნიკოლოზთან დაკავშირებული ლეგენდები ამერიკაში ჩაიტანეს.ჰოვარდ ჰეიგმენი, ნიუ-ბრუნსუიკის თეოლოგიური სემინარიიდან, ამტკიცებს, რომ ზინტერკლაასის ტრადიციები ჰადსონის ხეობის ადრეულ დასახლებებშიც არსებობდა, თუმცა XIX საუკუნისთვის დავიწყებას მიეცა.სენტ-ნიკოლასის პარკი, რომელიც სენტ-ნიკოლასის ავენიუს და 127-ე ქუჩის კვეთაზე მდებარეობს, ჰოლანდიელი ფერმერების ძველი ნამოსახლარების ადგილასაა მოწყობილი და წმინდა ნიკოლოზის სახელს ატარებს.

ნიკოლოზი აღნიშნულია ლუთერანული და ანგლიკანური ეკლესიების კალენდარშიც და მისი ხსენების დღე აქაც 6 დეკემბერია.

წმინდა ნიკოლოზთან დაკავშირებული საეკლესიო დღესასწაულები

  • 1 აპრილი – მირადან ბარისკენ ნეშტის გამგზავრების დაწყება, 1087
  • 9 მაისი – მირადან ბარიში ნეშტის გადასვენება, 1087
  • 10 მაისი – ნეშტის გავლა ზაკინთოსის კუნძულზე 1087 წელს, ბარისკენ მიმავალ გზაზე
  • 20 მაისი – ნეშტის ბარიში ჩასვლა
  • 29 ივლისი – დაბადების დღე
  • 6 დეკემბერი – გარდაცვალება
 
წმინდა ნიკოლოზი, ვაჭრების მფარველი წმინდანი. 
 

წმინდა ნიკოლოზი პოპულარული საგანია მართლმადიდებლურ ხატწერაში, განსაკუთრებით, რუსეთის და სერბეთის ეკლესიებში. ის გამოისახება, როგორც მართლმადიდებელი ეპისკოპოსი, შემოსილი ომოფორით და სახარებით ხელში. ზოგჯერ მის თავს მოსავს მართლმადიდებლური მიტრა, ხოლო სხვაგან თავშიშველია. იკონოგრაფიულად იგი გამოისახება, როგორც ასაკოვანი მამაკაცი მოკლე, სრული თეთრი წვერით და გამელოტებული თავით. იმ სასწაულთან დაკავშირებით, რომელიც, გადმოცემის თანახმად, ნიკეის კრების შემდეგ მოხდა, მის მარცხენა მხართან ზოგჯერ გამოისახება ქრისტე სახარებით ხელში, ხოლო მარჯვენა მხართან ღვთისმშობელი, ომოფორით ხელში. მეზღვაურების მფარველობის გამო, ზოგჯერ გამოისახება ნავში, ზღვაში გადავარდნილი მეზღვაურების გადარჩენის პროცესში.

ბარიში არსებული წმინდა ნიკოლოზის გამოსახულებებში იგი მუქი კანითაა გამოსახული, სავარაუდოდ, მისი უცხოური წარმომავლობის აღსანიშნავად.მისი უცხოობის აღნიშვნის მიზანი შეიძლება ბარის რეპუტაციის ზრდა ყოფილიყო იმით, რომ ქალაქმა შორეულ ქვეყანაში დაბადებული წმინდანის მფარველობა მოიპოვა. კათოლიკურ ხატწერაში წმინდა ნიკოლოზი გამოისახება, როგორც ეპისკოპოსი შესაბამისი ინსიგნიებით: შესამოსლით, მიტრითა და კვერთხით. სამ ქალიშვილთან დაკავშირებული ეპიზოდის აღსანიშნავად ხშირად მის ხელში გამოსახავენ სამ ქისას, სამ მონეტას ან სამ ოქროს ბურთულას. ხატებზე ზოგჯერ გამოსახულია გემები, ბავშვები ან სამი ფიგურა, რომელიც ხის კასრიდან ამოდიან (ბავშვები, რომლებიც მან, ლეგენდის მიხედვით, მკვდრეთით აღადგინა).

უცნაურია, მაგრამ ზოგიერთ ხატზე წმინდანის ხელში გამოსახული სამი ოქროს ბურთულა ზოგ ადგილას გაგებულ იქნა, როგორც ფორთოხალი ან რაიმე სხვა ხილი. ისტორიულ ნიდერლანდებში და ჩრდილოეთ ევროპის ბევრ ქვეყანაში ფორთოხალი ესპანეთს უკავშირდებოდა, რის გამოც გაჩნდა რწმენა, რომ წმინდანი ესპანეთში ცხოვრობდა, ზამთრობით ნიდერლანდებს სტუმრობდა და მოჰქონდა ფორთოხლები და სხვა „ზამთრის“ ხილი.

სრულად
გამოკითხვა
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
ხმის მიცემა
სხვათა შორის