USD 2.6071
EUR 2.9911
RUB 3.0972
თბილისი
რა უჯდება მერიას თბილისში ახალი წლის აღნიშვანა
თარიღი:  844

ავტორი: ლიზა ქორიძე

საქართველოში წლიდან წლამდე ახალი წლის დღესასწაულის აღნიშვნა მილიონობით ლარი ჯდება. საინტერესოა, რა თანხა იხარჯება 2023 წლის ბოლოს დაგეგმილი ღონისძიებებისთვის და რა ვითარებაა ამ კუთხით ევროპის სხვადასხვა ქვეყანაში.

ახალი წლის დღესასწაულისთვის მზადებას თბილისის მერია, როგორც წესი, რამდენიმე თვით ადრე იწყებს. თბილისის მერია და შპს “თბილსერვის ჯგუფი” საახალწლო ნაძვის ხის, განათებების, გირლანდებისა თუ საკონცერტო სცენებისა და აპარატურის შესაძენად ძირითადად ელექტრონულ ტენდერებსა და გამარტივებულ შესყიდვებს აცხადებენ. 

როგორც წლევანდელი, ისე შარშანდელი წინასაახალწლო ხარჯები აჩვენებს, რომ თბილისის მერია გამარტივებული შესყიდვების გზით საკმაოდ ძვირადღირებულ ხელშეკრულებებს აფორმებს. 

გამარტივებული შესყიდვები მხოლოდ წინასაახალწლოდ არ ცხადდება და სხვადასხვა საჯარო უწყება, მათ შორის თბილისის მერიაც, ხშირად ამ გზით აფორმებს ხელშეკრულებებს. როგორც წესი, გამარტივებული შესყიდვა რამდენიმე მიზეზით ცხადდება ხოლმე, მაგალითად, თუ შესყიდვის ღირებულება 5,000 ლარს არ აღემატება, ბაზარზე სხვა მიმწოდებელი კომპანია არ არსებობს, დროის შემჭიდროებული ვადების გამო და სხვ. 

უკვე ტენდენციად ჩამოყალიბდა გამარტივებული შესყიდვების გზით ისეთი დღესასწაულების დაორგანიზება, რომლებიც ყოველწლიურად იმართება და მათი წინასწარ პროგნოზირება და დაგეგმვა შესაძლებელია. რეალურად კი გამარტივებული შესყიდვები მაღალ კორუფციულ რისკებს ატარებს, რადგან შესყიდვა უკონკურენტო გარემოში მიმდინარეობს. შესაბამისად, კონკურენციის არარსებობა ფასის კლების შესაძლებლობასაც გამორიცხავს. ამასთანავე, გამარტივებული შესყიდვა გულისხმობს იმასაც, რომ შემსყიდველი ორგანო სასურველ კომპანიასთან ან პირთან პირდაპირ აფორმებს ხელშეკრულებებს. გარდა კორუფციული რისკების შემცირებისა, მსგავსი შესყიდვების დროს მნიშვნელოვანია გამჭვირვალობის მაღალი სტანდარტის არსებობაც. 

თუ სხვა ქვეყნების მაგალითებსაც გადავხედავთ, ვნახავთ, რომ მსგავსი ტიპის ხელშეკრულებები მხოლოდ ღია ელექტრონული ტენდერების გზით ფორმდება, სადაც რამდენიმე კომპანია მონაწილეობს. 

თბილისში მთავარი ნაძვის ხე 2023 წლის 15 დეკემბერს აინთო. გადავწყვიტეთ, თავი მოგვეყარა ყველა იმ ხარჯისთვის, რომელიც თბილისის მერიამ წელს საახალწლო დღესასწაულისთვის გაიღო. სრული სურათის შესაქმნელად კი სხვა ქვეყნების მაგალითებსაც გთავაზობთ.  

ახალი წელი 2023:

ახალი წელი არის დღესასწაული, რომელიც მთელი მსოფლიოს მასშტაბით და მათ შორის საქართველოშიც ყოველწლიურად აღინიშნება. თბილისის მერიამ 2022 წლის იანვარში წინასწარ ვერ გათვალა, რომ დღესასწაულის აღნიშვნა წლის ბოლოსაც გახდებოდა საჭირო და რამდენიმე კვირით ადრე 5 მილიონის ღირებულების გამარტივებული შესყიდვები გამოაცხადა. გამარტივებული შესყიდვების გამოცხადების მიზეზად მერიამ შარშან ფორს-მაჟორული სიტუაცია დაასახელა. რადგან ღონისძიებაში ჩართულები იყვნენ სხვადასხვა შემსრულებლები, გასათვალისწინებელი იყო თითოეული მათგანის საჭიროებები და სხვა მრავალი ფაქტორი, რამაც შეუძლებელი გახადა შესყიდვების წინასწარ დაგეგმვა. 

თბილისის მერიამ აღნიშნული 5 მილიონი ლარი შემდეგნაირად გაანაწილა:

 

5 მილიონი ლარიდან ყველაზე მეტი, 3,164,000 ლარი დეკორირებულ ნაძვის ხეზე, სასცენო დეკორაციებსა და ქუჩებისა და ფასადების მორთულობებზე დაიხარჯა. 1,430,000 ლარი თბილისის მერიამ საახალწლო გალა კონცერტის და საახალწლო სოფლის გახსნის ღონისძიებებზე დახარჯა. საახალწლო გამოფენა-გაყიდვა მერიას 300,200 ლარი დაუჯდა, ხოლო დანარჩენი 100,000 ლარი ღონისძიებების უზრუნველსაყოფად საჭირო ინვენტარის აღდგენა-რესტავრაციაში დაიხარჯა. 

თბილისის მერიის მიერ 5 მილიონი ლარის ღირებულების ხელშეკრულებების გაფორმების პარალელურად, შპს “თბილსერვის ჯგუფმა” 2022 წლის სექტემბერსა და ოქტომბერში ჯამში 6 ელექტრონული ტენდერი გამოაცხადა, რომელთა საერთო ღირებულება 2 მლნ ლარს აღემატებოდა (2,279,650). 

საინტერესოა, რომ შპს “თბილსერვის ჯგუფის” მიერ გამოცხადებული 6 ელ.ტენდერიდან ოთხ შემთხვევაში გამარჯვებული შპს “ღამის შოუს სტუდია” გახდა და თითოეულ შემთხვევაში მასთან ხელშეკრულება სრულიად უკონკურენტო გარემოში გაფორმდა. ხელშეკრულების მიხედვით, შპს “ღამის შოუს სტუდიამ” შემსყიდველ კომპანიას მანათობელი კონსტრუქციები მიაწოდა. დანარჩენ ორ შემთხვევაში გამარჯვებული შპს “დანდი” გახდა, ერთი ხელშეკრულება მასთანაც სრულიად უკონკურენტო გარემოში გაფორმდა. კომპანიამ შპს “თბილსერვის ჯგუფს” LED მანათობელი თოკები, სტრინგები, ფარდები და ბადეები მიაწოდა.

გამოდის, რომ 2022 წელს თბილისის მერიამ ახალი წლის დღესასწაულის აღსანიშნად საერთო ჯამში 7 მლნ ლარზე მეტი გადაიხადა. ამასთანავე, ამ თანხაში არ შედიოდა ახალი საახალწლო ნაძვის ხის შეძენა, ვინაიდან შარშან ჯერ კიდევ 2019 წელს იტალიიდან 1 მილიონ ლარად ჩამოტანილი ნაძვის ხე აანთეს რუსთაველის გამზირზე. თბილისის მერიას იტალიური ნაძვის ხის განახლება 2020 წელს 103 ათასი ლარი დაუჯდა, ხოლო 2021 წელს - 64 ათასი ლარი. გასულ წელს იტალიურ ნაძვის ხეს ფეიერვერკი მოხვდა და დაზიანდა, რამაც ახალი საახალწლო ნაძვის ხის ყიდვის საჭიროება გააჩინა. 

ბოლო სამი წლის განმავლობაში საახალწლო დღესასწაულის აღსანიშნავად თბილისის მერიის მიერ დახარჯული თანხის ოდენობა ასე გამოიყურება:

საინტერესოა, რა თანხა იხარჯება წელს ახალი წლის შესახვედრად. 

ახალი წელი 2024:

შპს “თბილსერვისმა” საახალწლო სამზადისი 2023 წლის სექტემბრიდან დაიწყო. პირველ ელექტრონული ტენდერებიც სწორედ ამ პერიოდში გამოცხადდა. ბოლო მონაცემებით კომპანიას ექვსი ელექტრონული ტენდერი აქვს გამოცხადებული და მათი ჯამური ღირებულება დაახლოებით 2.5 მლნ ლარს შეადგენს. 

იქიდან გამომდინარე, რომ იტალიიდან ჩამოტანილი მილიონიანი ნაძვის ხე შარშან დაიწვა, გასაკვირი არ იქნება, თუ ვიტყვით, რომ ერთ-ერთი პირველი ელ.ტენდერი სწორედ ნაძვის ხის შესყიდვას შეეხებოდა. უფრო კონკრეტულად კი შპს “თბილსერვისმა” 2023 წლის 12 სექტემბერს ელ.ტენდერი (NAT230018684) გამოაცხადა 24 მეტრიანი საშობაო ნაძვის ხის შესასყიდად. შესყიდვის სავარაუდო ღირებულება 730,000 ლარს შეადგენდა. ტენდერს ერთადერთი პრეტენდენტი, შპს “ღამის შოუს სტუდია” ჰყავდა, გამარჯვებულიც სწორედ ეს კომპანია გახდა და მასთან 720,000 ლარიანი ხელშეკრულება გაფორმდა. ზუსტად იგივე დღეს შპს “თბილსერვის ჯგუფმა” კიდევ ერთი ტენდერი (NAT230018687) გამოაცხადა, რომელიც ამჯერად გასანათებელი მოწყობილობების სახელმწიფო შესყიდვას შეეხებოდა, უფრო კონკრეტულად კი, კომპანია 780,000 ლარს იხდიდა გირლანდების შესაძენად. გასაკვირი არაა, რომ ამ შემთხვევაშიც ტენდერის ერთადერთი მონაწილე და გამარჯვებული შპს “ღამის შოუს სტუდია” იყო, მასთან დადებული ხელშეკრულების ღირებულებამ 764,400 ლარი შეადგინა. 

24 ოქტომბერს შპს “თბილსერვის ჯგუფსა” და შპს “ღამის შოუს სტუდიას” შორის კიდევ ერთი ხელშეკრულება (NAT230021273)გაფორმდა. კერძოდ, თბილსერვის ჯგუფმა საშობაო ნაძვის ხის ნათურების შესასყიდად 58,262 ლარიანი ტენდერი გამოაცხადა. ტენდერს ამ შემთხვევაშიც მხოლოდ ერთი პრეტენდენტი ჰყავდა შპს ღამის შოუს სტუდიასთან გაფორმებული ხელშეკრულების საბოლოო ღირებულება 67,850 ლარს შეადგენს, იმაზე მეტს, ვიდრე თავდაპირველად იყო განსაზღვრული. 

შპს “თბილსერვის ჯგუფმა” 27 ოქტომბერს კიდევ ორი ელექტრონული ტენდერი გამოაცხადა და ორივე მათგანში გამარჯვებული შპს “ქოლორფულ სფირითს” გახდა. ერთ შემთხვევაში კომპანია 318,510 ლარს იხდიდა 2D მანათობელი ფიგურების შესასყიდად შპს “ქოლორფულ სფირითთან" დადებული ხელშეკრულების (NAT230021500) საბოლოო ღირებულება 289,950 ლარია. ამავე დღეს “თბილსერვის ჯგუფმა” კიდევ ერთი ტენდერი გამოაცხადა მანათობელი ფიგურების სახელმწიფო შესყიდვისთვის, ხელშეკრულება (NAT230021498) ამჯერადაც შპს “ქოლორფულ სფირითთან” დაიდო, მანათობელი ფიგურების მიწოდების სანაცვლოდ კომპანია 295,995 ლარს მიიღებს. აღსანიშნავია, რომ ორივე შემთხვევაში შპს “ქოლორფულ სფირითის” კონკურენტი შპს “ღამის შოუს სტუდია” იყო. 

ბოლო ელ.ტენდერი(NAT230022061), რომელშიც შპს “ღამის შოუს სტუდიამ” კიდევ ერთხელ გაიმარჯვა უკონკურენტოდ, 3 ნოემბრით თარიღდება.თბილსერვის ჯგუფი მიმწოდებელ კომპანიას 358,000 ლარს უხდის ალილოს ფიგურებისა და შობის ვარსკვლავის მიწოდებისთვის. 

გამოდის, რომ შპს “თბილსერვის ჯგუფი” 6 ელ.ტენდერში საერთო ჯამში 2,496,195 ლარს იხდის. აქედან ოთხ შემთხვევაში უკონკურენტოდ გამარჯვებულ შპს “ღამის შოუს სტუდიას” კი 1,910,250 ლარი გადაუხადეს. 

საინტერესოა უშუალოდ თბილისის მერიის წინასაახალწლო შესყიდვებიც. 2023 წლის ნოემბერსა და დეკემბერში თბილისის მერიამ ელ.ტენდერები გამოაცხადა სცენების, პოდიუმებისა და კონსტრუქციების, ასევე სასცენო განათებების, გალაკონცერტების გახმოვანების, სასცენო გადახურვის, ფეიერვერკების, საკონცერტო აპარატურის, გარე გამოყენების ეკრანის მომსახურებისა და გახმოვანების შესასყიდად. თბილისის მერიას წელს ეს მომსახურებები 2,091,606 ლარი დაუჯდა.

ელექტრონული ტენდერების პარალელურად, თბილისის მერია გამარტივებული შესყიდვების გზითაც (SMP230002701) აფორმებს ხელშეკრულებებს. მერიამ 6,501,641 ლარი გამოყო გამარტივებული შესყიდვით ხელშეკრულების გასაფორმებლად. 

აღნიშნული თანხით თბილისის მერია 2023 წლის 15 დეკემბრიდან 2024 წლის 7 იანვრის ჩათვლით ორბელიანის მოედნის მიმდებარე ტერიტორიაზე, მშრალ ხიდზე და დედაენის ბაღში “საახალწლო ქალაქის” მოწყობას და სხვადასხვა ღონისძიების გამართვას გეგმავს. აღნიშნულ ლოკაციებზე სხვადასხვა ინსტალაცია, თემატური მორთულობები, ფოტოზონა, დეკორირებული ჯიხურები, თოვლის ბაბუას სახლი, კულტურული, სპორტული და საბავშვო სივრცეები, საახალწლო ბარი, საციგურაო ყინულის მოედანი და სხვა დეკორაციები განთავსდება. გარდა ამისა, თბილისის მერია სხვადასხვა ჟანრის კონცერტსა და საბავშვო-გასართობ აქტივობებსაც გეგმავს. 2023 წლის 31 დეკემბერს კი პირველი რესპუბლიკის მოედანზე, თემატურად დეკორირებულ სცენაზე საახალწლო გალა კონცერტი გაიმართება. 

საერთო ჯამში კი შეიძლება ითქვას, რომ 2023 წელს თბილისის მერიასა და შპს “თბილსერვის ჯგუფს” დამდეგი ახალი წლის აღნიშვნა 11,089,442 ლარი უჯდებათ.

თბილისში რომ წლიდან წლამდე მილიონობით ლარი იხარჯება ახალი წლის დღესასწაულის აღსანიშნად სიახლეს არ წარმოადგენს, თუმცა ასევე საინტერესოა, რა ხდება ამ კუთხით ევროპის სხვადასხვა ქვეყნის დედაქალაქში.

ევროპული პრაქტიკა:

შობა და ახალი წელი არა მხოლოდ საქართველოში, არამედ მთელი მსოფლიოს მასშტაბით ყოველწლიურად აღინიშნება საშობაო სოფლებისა და მარკეტების ან სხვადასხვა ღონისძიების ორგანიზების გზით. ცხადია, ყველა სახელმწიფო გარკვეული ოდენობის თანხას ხარჯავს ამისთვის. 

“ფლანგვის დეტექტორი” დაინტერესდა საახალწლო ნაძვის ხის, განათებებისა და ზოგადად ახალი წლის აღნიშვნისთვის რა თანხები იხარჯება სხვა ქვეყნის დედაქალაქებში. სრული სურათის წარმოჩენის მიზნით, პრაღის, ვილნიუსისა და ჰელსინკის მერიებიდან საჯარო ინფორმაცია გამოვითხოვეთ. 

ჩეხეთის რესპუბლიკის დედაქალაქიდან მოწოდებული ინფორმაციიდან ირკვევა, რომ 2023 წელს პრაღაში საშობაო ნაძვის ხესა და დეკორაციებზე საერთო ჯამში 924,900 ჩეხური კრონა ანუ დაახლოებით 38,000 ევრო იხარჯება. იგივე წერილიდან ვიგებთ, რომ პრაღაში ახალი წლისა და შობის დღესასწაულისთვის მიძღვნილ ღონისძიებებში შარშან 800,000 ჩეხური კრონა (32,900 ევრო) დაიხარჯა. წელს ეს თანხა 150,000 ჩეხურ კრონამდე ანუ 6,169 ევრომდე არის შემცირებული. 

კიდევ ერთი ქვეყანა, საიდანაც საახალწლო ხარჯებზე წერილი მივიღეთ ფინეთია. ფინეთის დედაქალაქიდან მსგავსი შინაარსის ინფორმაცია 2022 წელსაც გამოვითხოვეთ, მაშინ გვიპასუხეს, რომ 2022 წლის საშობაო ნაძვის ხისა და დეკორაციებისთვის ჯამში 130,000 ევრო დაიხარჯა. წლევანდელი პასუხით კი გვატყობინებენ, რომ 2023 წელს ხარჯები დაახლოებით 15-20%-ით გაიზარდა, რაც იმას გულისხმობს, რომ სავარაუდოდ წელს ნაძვის ხესა და დეკორაციებზე ჰელსინკის მერია 149,500-156,000 ევროს დახარჯავს. მიღებულ ინფორმაციაში ასევე აღნიშნულია ისიც, რომ ახალი საშობაო დეკორაციებისა და ნაძვის ხის შეძენა ყოველწლიურად არ ხდება, საჭიროების შემთხვევაში, ფული დაზიანებული დეკორაციების აღდგენაზე იხარჯება. 

ყველაზე ვრცლად ხარჯების შესახებ ინფორმაცია ლიეტუვის დედაქალაქიდან მოგვაწოდეს. წელს ვილნიუსში საშობაო ნაძვის ხესა და დეკორაციებზე საერთო ჯამში 294,500 ევრო იხარჯება, ამასთანავე, ახალი წლისთვის მიძღვნილ ღონისძიებებში ვილნიუსში დამატებით 240,000 ევროს გადაიხდიან. 

გარდა ამისა, ვილნიუსიდან მოწოდებულ ინფორმაციაში ვკითხულობთ, რომ საშობაო დეკორაციების შესყიდვა ყოველწლიურად არ ხდება, უფრო კონკრეტულად კი, ყოველ სამ წელიწადში ერთხელ საშობაო დეკორაციების შესაძენად ტენდერი ცხადდება. შემდეგ გამარჯვებულ კომპანიასთან სამწლიანი კონტრაქტი ფორმდება. 

ევროპული პრაქტიკა აჩვენებს, რომ საქართველოზე ბევრად მდიდარი სახელმწიფოები გაცილებით ნაკლებს ხარჯავენ ყოველწლიურად საშობაო ნაძვის ხის, დეკორაციებისა და ღონისძიებებისთვის, ვიდრე საქართველოში იხარჯება. 

საინტერესო ფაქტია ისიც, რომ მაგალითად, ფინეთის მოქალაქე ერთ სულ მოსახლეზე მთლიანი შიდა პროდუქტის მიხედვით დაახლოებით 10-ჯერ მდიდარია, ვიდრე საქართველოს მოქალაქე, თუმცა ფინეთი ახალი წლისა და შობის დღესასწაულისთვის 156,000 ევროს ხარჯავს, მაშინ, როდესაც თბილისში ახალი წლის აღნიშვნა ყოველწლიურად მილიონობით ლართან არის დაკავშირებული. ამასთანავე, ორგანიზაცია “საერთაშორისო გამჭვირვალობის” მიერ 2022 წელს გამოქვეყნებული “კორუფციის აღქმის ინდექსის” მიხედვით, საქართველო 56 ქულით 41-ე ადგილს იკავებს, ფინეთი კი 87 ქულით მე-2 ადგილზეა. ინდექსში 100 ქულა კორუფციის აღქმის ყველაზე დაბალი, ხოლო 0- ყველაზე მაღალი დონეა. 

დასკვნა:

საქართველოში შობა-ახალი წლის დღესასწაულის აღნიშვნა თბილისის მერიას ყოველწლიურად მილიონობით ლარი უჯდება. ერთ-ერთი მთავარი გამოწვევა ამ კუთხით სხვადასხვა კომპანიასთან უკონკურენტოდ ან/და გამარტივებული შესყიდვის გზით ხელშეკრულებების გაფორმებაა, რაც თავის მხრივ კორუფციის რისკებსაც ზრდის. 

ამასთანავე, საინტერესოა, რატომ ხდება საჭირო საახალწლო განათებებისა თუ გირლანდების ყოველ წელს თავიდან შეძენა და რატომ ვერ ახერხებს თბილისის მერია ხელშეკრულების გაფორმებას ისეთ კომპანიასთან, რომელიც რამდენიმე წლის განმავლობაში უზრუნველყოფს დედაქალაქის საახალწლოდ მორთვას, როგორც ეს მაგალითად ვილნიუსში ხდება. 

საერთაშორისო გამოცდილებასაც თუ გადავხედავთ, დავინახავთ, რომ ევროპის ისეთ მდიდარ და განვითარებულ სახელმწიფოებში, როგორებიცაა ფინეთი, ლიეტუვა ან ჩეხეთი, საშობაო და საახალწლო ღონისძიებებისთვის იმდენი ფული არ იხარჯება, რამდენიც საქართველოში. აღსანიშნავია, რომ ჩამოთვლილი ქვეყნები საქართველოზე გაცილებით მდიდრები არიან. 

აუცილებელია ახალი წლის დღესასწაულის წინასწარ განსაზღვრა და დაგეგმვა, რაც შეამცირებს გამარტივებული გზით გაფორმებული ხელშეკრულებების რაოდენობას. 

წყარო:https://gmc.org.ge/

მსოფლიო
ტრამპი, რესპუბლიკური პარტია და 2026 წლის ნოემბერი — საგარეო ომები, ეკონომიკა და ამერიკული ძალის ახალი მოდელი

2026 წლის 3 ნოემბრის შუალედური არჩევნები აშშ-ში ჩვეულებრივ კონგრესის არჩევნებზე მეტ მნიშვნელობას იძენს. დონალდ ტრამპმა თვითონაც სცადა მათი საკუთარი პრეზიდენტობის რეფერენდუმად ქცევა და რესპუბლიკელ ამომრჩევლებს პირდაპირ უთხრა, არჩევნებზე ისე მივიდნენ, თითქოს თავად იყოს ბიულეტენზე. ამდენად, წარმომადგენელთა პალატისა და სენატის კანდიდატებს ნაწილობრივ საკუთარი კამპანიის ნაცვლად ტრამპის მეორე ვადის შედეგების დაცვაც უწევთ.

ამ არჩევნების სპეციფიკა ისაა, რომ ამერიკის საგარეო პოლიტიკა ამჯერად შინაგან პოლიტიკაში ეკონომიკის გავლით შედის. ირანის ომი გადაიქცა ბენზინის ფასად და ინფლაციად; უკრაინის ომი — კითხვად, ვინ უნდა გადაიხადოს ევროპის უსაფრთხოების ფასი; ჩინეთი — წარმოების, ვაჭრობისა და ტექნოლოგიური უპირატესობის საკითხად; ხოლო ევროპა — გამოცდად, დარჩება თუ არა ამერიკული ალიანსების ძველი მოდელი უცვლელი.

ამიტომ ტრამპის საგარეო პოლიტიკის შეფასება მხოლოდ იდეოლოგიური ნიშნებით — „იზოლაციონისტია“ თუ „ინტერვენციონისტი“, „რუსეთისკენაა“ თუ „ევროპისკენ“ — სულ უფრო ნაკლებად ხსნის რეალობას.


არჩევნების საწყისი სურათი

სექტემბრის შუა რიცხვების მონაცემები რესპუბლიკელებისთვის რთულ გარემოს აჩვენებს, თუმცა ეს ჯერ არ ნიშნავს არჩევნების შედეგს.

11–14 სექტემბრის Reuters/Ipsos-ის ეროვნულ კვლევაში ტრამპის საქმიანობას დადებითად 35% აფასებდა. კითხვაზე, კონგრესის არჩევნები დღეს რომ ტარდებოდეს რომელ პარტიას მისცემდნენ ხმას, დემოკრატები იღებდნენ 44%-ს, რესპუბლიკელები — 37%-ს. თავად Reuters ხაზს უსვამს, რომ ასეთი „generic ballot“ შტატებისა და ცალკეული ოლქების შედეგს პირდაპირ ვერ წინასწარმეტყველებს. კვლევაში 1,143 ზრდასრული მონაწილეობდა და ცდომილება დაახლოებით ±3 პროცენტული პუნქტია.

კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია საკითხების სტრუქტურა. აგვისტოს ბოლოს Reuters/Ipsos-ის კვლევაში რეგისტრირებული ამომრჩევლების 47% ცხოვრების ღირებულებას ასახელებდა ხმის მიცემის უმნიშვნელოვანეს ფაქტორად.

ამიტომ რესპუბლიკელებისთვის მთავარი პრობლემა შეიძლება საერთოდ არ იყოს კლასიკური „საგარეო პოლიტიკის“ საკითხი. პრობლემა იწყება მაშინ, როდესაც თეირანი, ჰორმუზის სრუტე ან უკრაინის ომი ამერიკელი ამომრჩევლისთვის გადაიქცევა ბენზინის ფასად, იპოთეკის პროცენტად და სუპერმარკეტის ჩეკად.

წარმომადგენელთა პალატაში რესპუბლიკელებს ვიწრო უმრავლესობა აქვთ, რის გამოც შედარებით მცირე რაოდენობის ოლქიც ძალთა ბალანსს ცვლის. სენატში მათ უფრო ძლიერი საწყისი პოზიცია აქვთ: დემოკრატებს უმრავლესობის მისაღებად ოთხი მანდატის წმინდა მატება სჭირდებათ, თუმცა AP-ის სექტემბრის შეფასებით კონკურენტული რბოლების წრე მნიშვნელოვნად გაფართოვდა.

აქედან გამომდინარე, ერთი და იგივე ეროვნული განწყობა წარმომადგენელთა პალატასა და სენატში აუცილებლად ერთნაირ შედეგს არ იძლევა.


ირანი — ტრამპისთვის ყველაზე პირდაპირი საგარეო-პოლიტიკური კავშირი არჩევნებთან

ირანი ამ არჩევნების საგარეო თემებიდან ყველაზე პირდაპირ არის მიბმული ამერიკელი ამომრჩევლის ჯიბეზე.

აშშ-ისა და ისრაელის დარტყმებით ირანთან მიმდინარე ომი 28 თებერვალს დაიწყო და უკვე თითქმის შვიდი თვეა გრძელდება. 15 სექტემბერს წარმომადგენელთა პალატამ 220–204 ხმით მიიღო War Powers-ის რეზოლუცია პრეზიდენტის სამხედრო ოპერაციების შეზღუდვის მოთხოვნით; ყველა დემოკრატს შვიდი რესპუბლიკელიც შეუერთდა.

ეს პატარა, მაგრამ პოლიტიკურად საინტერესო ბზარია რესპუბლიკურ კოალიციაში.

ტრამპის მოძრაობის ერთ-ერთი ძველი მესიჯი იყო ხანგრძლივი უცხოური ომების შეწყვეტა. სწორედ ამიტომ ირანის ომის გაჭიანურება რესპუბლიკური პარტიის შიგნითაც წარმოშობს წინააღმდეგობას. რესპუბლიკელმა თომას მასიმ თავდაცვის მდივრ პიტ ჰეგსეთის წინააღმდეგ იმპიჩმენტის მუხლებიც კი წარადგინა, ამტკიცებს რა, რომ ირანთან სამხედრო მოქმედებები კონგრესის სათანადო სანქციის გარეშე მიმდინარეობს.

საზოგადოებრივი აზრის მონაცემებიც მნიშვნელოვანია. Reuters/Ipsos-ის 21–24 აგვისტოს კვლევაში ირანის წინააღმდეგ აშშ-ის სამხედრო მოქმედებებს 31% უჭერდა მხარს. რესპუბლიკელთა შორის მხარდაჭერა კვლავ ბევრად მაღალი იყო — 69%, მაგრამ მარტის 77%-დან შემცირებული. გამოკითხულთა 83% ელოდა, რომ ამერიკული სამხედრო ჩართულობა ხანგრძლივი იქნებოდა.

მაგრამ რეალური საარჩევნო დამაკავშირებელი რგოლი ნავთობია.

სექტემბერში Brent-ის ფასი ისევ 100 დოლარს ასცდა, ხოლო აშშ-ში დიზელის საშუალო ფასი Reuters-ის მონაცემებით პირველად გადასცდა 6 დოლარს გალონზე. აგვისტოში სამომხმარებლო ინფლაციამ წლიურ 3.4%-ს მიაღწია; ბენზინი ერთ თვეში 3.9%-ით გაძვირდა, რეალური საშუალო საათობრივი შემოსავალი კი წლიურ ჭრილში შემცირდა.

ამიტომ ირანის ომის პოლიტიკური მნიშვნელობა ასეთი ჯაჭვით იკითხება:

ომი → ნავთობის მიწოდების რისკი → საწვავის გაძვირება → ინფლაცია → საპროცენტო განაკვეთები → ოჯახების ხარჯები → არჩევნები.

სწორედ ამიტომ ირანი დღეს ტრამპისთვის გაცილებით უფრო უშუალო შიდა პოლიტიკური ფაქტორია, ვიდრე უკრაინა.


რუსეთი–უკრაინა — ტრამპის პოლიტიკა უფრო ტრანზაქციულია, ვიდრე უბრალოდ „პრორუსული“ ან „პრო-უკრაინული“

ტრამპის უკრაინასთან დამოკიდებულების აღწერა მხოლოდ სიტყვებით „უკრაინის წინააღმდეგია“ ან „რუსეთის მხარესაა“ მიმდინარე პოლიტიკას ზედმეტად ამარტივებს.

2026 წლის სურათი უფრო რთულია.

ერთი მხრივ, ტრამპი მკვეთრად ცდილობს ამერიკის ფინანსური ტვირთის შემცირებას. 3 სექტემბერს მან განაცხადა, რომ ევროპელებისგან წარსულში უკრაინისთვის მიწოდებული ამერიკული იარაღისა და დახმარების კომპენსაციის მოთხოვნას აპირებს და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ამერიკულ შეიარაღებას პირველ რიგში აშშ-ის მარაგებისთვის ინახავს.

მეორე მხრივ, ადმინისტრაცია სრულად არ გადასულა რუსეთის მიმართ დათმობის პოლიტიკაზე. ტრამპი მხარს უჭერს ახალ სანქციურ კანონპროექტს, რომელიც რუსეთის ენერგეტიკულ და თავდაცვის სექტორებს ეხება და შესაძლებელს ხდის დამატებითი ეკონომიკური ზეწოლის გამოყენებას იმ ქვეყნებზეც, რომლებიც რუსულ ენერგიას ყიდულობენ. კანონპროექტმა სენატი 86–11 ხმით გაიარა.

ამავე დროს ვაშინგტონი მოსკოვთან და კიევთან მოლაპარაკების არხებს ინარჩუნებს. სექტემბერში სტივ უიტკოფმა და ჯარედ კუშნერმა პუტინთან შეხვედრის შემდეგ კიევშიც გამართეს მოლაპარაკებები; მნიშვნელოვანი გარღვევა არ დაფიქსირებულა.

ამ ყველაფრიდან ტრამპის მოდელი დაახლოებით ასე გამოიყურება:

ომის სწრაფი სამხედრო მოგება აშშ-ის რესურსებით — არა; უკრაინის მთლიანად მიტოვება — ასევე არა; მთავარი მიზანი არის ამერიკული პირდაპირი ფინანსური ტვირთის ევროპაზე გადატანა, რუსეთზე ეკონომიკური ბერკეტის დატოვება და შეთანხმების მოძებნა.

ეს არის უფრო ტრანზაქციული ძალთა პოლიტიკა, ვიდრე ბაიდენის პერიოდის ფორმულა — „უკრაინას იმდენ ხანს დავეხმარებით, რამდენიც დასჭირდება“.

არჩევნების თვალსაზრისით ამას რესპუბლიკელებისთვის საინტერესო თვისება აქვს: უკრაინა დღეს ნაკლებად აჩენს ისეთ უშუალო სამომხმარებლო ეფექტს, როგორიც ირანი. ამიტომ ტრამპისთვის შესაძლებელია ერთდროულად თქვას: „ევროპამ მეტი უნდა გადაიხადოს“ და მაინც დაუჭიროს მხარი რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებს.


ევროპა — პარტნიორიდან თანამგზავრამდე კი არა, პარტნიორიდან „გადამხდელ პარტნიორამდე“

ტრამპის ევროპისადმი პოლიტიკის ცენტრალური სიტყვა ჩემთვის ამ კონტექსტში არა „ანტიევროპიზმი“, არამედ ბერკეტია.

აშშ-ის წინა ადმინისტრაციები NATO-ს ხშირად განიხილავდნენ როგორც ამერიკული გლობალური გავლენის ინსტრუმენტს, რომლის შესანარჩუნებლად თავად ამერიკაც დიდ ხარჯს იღებდა.

ტრამპის მოდელი სხვაგვარ კითხვას სვამს:

თუ ევროპის უსაფრთხოება პირველ რიგში ევროპის ინტერესია, რატომ უნდა გადაიხადოს მისი მთავარი ნაწილი ამერიკელმა გადასახადის გადამხდელმა?

ეს რიტორიკა უკვე კონკრეტულ შედეგში გადაიზარდა. NATO-ს წევრები აშშ-ის ძლიერი ზეწოლის ფონზე შეთანხმდნენ, რომ 2035 წლისთვის თავდაცვასთან დაკავშირებული ხარჯები მშპ-ის 5%-მდე გაზარდონ — 3.5% უშუალოდ სამხედრო საჭიროებებზე და კიდევ 1.5% უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ სფეროებზე. ევროპელმა წევრებმა და კანადამ მხოლოდ 2025 წელს რეალური თავდაცვის ხარჯები დაახლოებით 90 მილიარდი დოლარით გაზარდეს.

აქ მნიშვნელოვანი პარადოქსია.

ტრამპმა ევროპასთან ურთიერთობა უფრო კონფლიქტური გახადა, მაგრამ ამავე დროს ევროპული სამხედრო ხარჯების ზრდასაც შეუწყო ხელი.

ეს ორი რამ ერთდროულად შეიძლება იყოს ჭეშმარიტი.

ურთიერთობა განსაკუთრებით დაიძაბა ესპანეთთან, რომელმაც NATO-ს ახალი ხარჯვითი მიზანი არ მიიღო. ივლისში ტრამპმა ესპანეთთან ვაჭრობის შეწყვეტის ბრძანებაც კი გამოაცხადა — ნაბიჯი, რომლის განხორციელების იურიდიული და ევროკავშირის საერთო სავაჭრო პოლიტიკასთან თავსებადობის საკითხები დაუყოვნებლივ გაჩნდა.

ასე რომ, ტრამპის ევროპული პოლიტიკის არსი შეიძლება ასე ჩამოვაყალიბოთ:

ამერიკა NATO-დან არ გადის, მაგრამ ალიანსს უფასო ან შეღავათიან უსაფრთხოების სისტემად აღარ აღიქვამს.

ევროპისთვის ეს სტრატეგიულად ძალიან მნიშვნელოვანი ცვლილებაა. ტრამპის შემდეგაც კი ძნელად წარმოსადგენია ევროპა ისევ იმავე დონით დაეყრდნოს ამერიკას, როგორც 2014 წლამდე.

უკრაინის ომმა ეს პროცესი დაიწყო; ტრამპმა კი დააჩქარა.


ჩინეთი — აქ ტრამპის სტრატეგია გაცილებით უფრო გრძელვადიანია

თუ ირანი დღეს საარჩევნო პრობლემა უფროა, ჩინეთი ამერიკის გრძელვადიანი ძალაუფლების საკითხია.

აქ ტრამპის ადმინისტრაციის პოლიტიკაში ოთხი მიმართულება იკვეთება:

ვაჭრობა და ინდუსტრია; ტექნოლოგია და AI; ენერგეტიკა და კრიტიკული ნედლეული; ტაივანი და სამხედრო ბალანსი.

აშშ ცდილობს ჩინეთის სახელმწიფო სუბსიდიებით გაძლიერებულ ექსპორტზე საერთაშორისო ზეწოლა გაზარდოს. სექტემბრის G20-ის შეხვედრაზე ამ პოზიციას ჩინეთის გარდა ყველა მონაწილე ქვეყანა დაეთანხმა — მათ მხარი დაუჭირეს „არასაბაზრო პოლიტიკისა და დისბალანსების“ წინააღმდეგ ზომების აუცილებლობას.

მაგრამ ტრამპის მიდგომა აქაც არა უბრალოდ მუდმივი ესკალაცია, არამედ ზეწოლა + გარიგებაა.

24 სექტემბერს ვაშინგტონში ტრამპისა და სი ძინპინის ახალი შეხვედრა იგეგმება. პარალელურად მხარეები დაახლოებით 30 მილიარდი დოლარის საქონელზე ტარიფების შემცირებას განიხილავენ, მაშინ როცა AI, ნახევარგამტარები, ირანთან ჩინეთის ფინანსური კავშირები და ტაივანი რჩება დაპირისპირების საგნებად.

ტაივანთან დაკავშირებით ადმინისტრაციის საჯარო პოზიცია ისევ შეკავებაზეა აგებული. აშშ-ის უმაღლესი წარმომადგენელი ტაივანში სექტემბერში აცხადებდა, რომ ვაშინგტონი რეგიონში „ხელსაყრელი ძალთა ბალანსის“ შენარჩუნებასა და ტაივანის თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებას აპირებს.

ამიტომ ჩინეთთან მიმართებით ტრამპის პოლიტიკა რუსეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდება.

რუსეთთან მას სურს ომის ღირებულების შემცირება და გარიგების მოძებნა.

ჩინეთთან კი საკითხი გაცილებით უფრო სტრუქტურულია: ვინ იქნება მომდევნო ათწლეულების წამყვანი ეკონომიკური, ტექნოლოგიური და სამხედრო ძალა.

აქ დემოკრატებსა და რესპუბლიკელებს შორისაც გაცილებით მეტი სტრატეგიული თანხვედრა არსებობს, ვიდრე ირანის ან უკრაინის საკითხებზე.


ოთხი ფრონტი და მათი საარჩევნო ეფექტი

საკითხი ტრამპის ძირითადი მიდგომა არჩევნებთან მთავარი კავშირი
ირანი პირდაპირი სამხედრო ძალა და ზეწოლა ნავთობი, ბენზინი, ინფლაცია, ომის დაღლილობა
უკრაინა/რუსეთი მოლაპარაკება + სანქციები + ხარჯის ევროპაზე გადატანა „რატომ ვიხდით ჩვენ?“
ევროპა/NATO ალიანსის შენარჩუნება, მაგრამ მნიშვნელოვნად მეტი ევროპული დაფინანსება America First-ის ეკონომიკური არგუმენტი
ჩინეთი ტექნოლოგიური, სავაჭრო და სამხედრო შეკავება + პერიოდული გარიგებები სამუშაო ადგილები, წარმოება, AI, გრძელვადიანი ეროვნული უსაფრთხოება

ამ ოთხიდან ირანი ყველაზე უშუალოდ უკავშირდება 2026 წლის არჩევნების ეკონომიკურ გარემოს, ხოლო ჩინეთი — ყველაზე მეტად ამერიკის მომავალი ძალაუფლების სტრუქტურას.

სრულად
გამოკითხვა
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
ხმის მიცემა
სხვათა შორის