USD 2.5994
EUR 2.9066
RUB 3.1011
Тбилиси
ქვეყანაში სატვირთო ტრანსპორტის უსაფრთხო პარკირების ადგილების დეფიციტი შეინიშნება
дата:  1719

საქართველოს საავტომობილო გზაზე, სადაც მრავალი  ადგილობრივი თუ უცხოელი ტურისტი გადაადგილდება, ხშირად წააწყდებით, გვერდულაზე გაჩერებულ სატვირთო მანქანების რიგს.

ასეთი რიგები, ხშირ შემთხვევებში გზებზე მოძრავი მსუბუქი ავტოტრანსპოტის მოძრაობის შეფერხებას, შეზღუდულ მხედველობას, საწვავის გაზრდილ მოხმარებას და ჰაერის დაბინძურებას – ერთობლიობში კი საგზაო მონაკვეთებზე დაგროვილი სატვირთო ავტოტრანსპორტი საავარიო სიტუაციებს იწვევს.

პრობლემის გადასაჭრელად, აუცილებელია ქვეყანაში არსებობდეს, წინასწარ დამტკიცებული სატვირთო ავტოტრანსპორტის საპარკინგე არეალების განთავსების სქემა.

წინასწარ დადგენილი საპარკინგე ადგილების მიხედვით, კერძო ბიზნესისათვის შეთავაზებული უნდა იქნეს საინვესტიციო წინადადებები, რაც საპარკინგე სივრცეების განვითარებისათვის ევროპაში ფართოდ გავრცელებულ მოდელს წარმოადგენს.

უფრო მეტიც, საქართველო ახლო მომავალში ვალდებული იქნება, დანერგოს და სრულფასოვნად აამოქმედოს ევროკავშირში აპრობირებული მძღოლების შრომის და დასვენების მონიტორინგის სისტემა.

მონიტორინგის სისტემა ითვალისწინებს, გადაბმული მოძრაობის დროის ამოწურვის შემდგომ, გარკვეული ინტერვალით სატრანსპორტო საშუალების საპარკინგე სივრცეში გაჩერებას, და მხოლოდ დასვენების შემდგომ მოძრაობის გაგრძელებას. ამ მიზნისთვის აუცილებელია ქვეყნის საავტომობილო გზების განფენილობაზე სატვირთო ტრანსპორტისათვის საპარკინგე სივრცეების შექმნა.

ბუნებრივია, ასეთ შემთვევაში ისმის კითხვა, არსებობს კი სახელმწიფოს მიერ წინასწარ შემუშავებული საპარკინგე არეალების განთავსების სქემა? ანდაც როდისთვის იგეგმება აღმოსავლეთ – დასავლეთ ავტობანზე მძღოლებისთვის განკუთვნილი, სერთიფიცირებული საპარკინგე არეალების მოწყობა? ასეთი საპარკინგე არეალების არარსებობის პირობებში, რამდენად გამართლებული იქნება მძღოლებს მოვთხოვოთ, კანონით დადგენილი შრომისა და დასვენების რეჟიმის დაცვა? საპარკინგე არეალების როგორი სტანდარტები არსებობს ევროკავშირის ქვეყნებში? ვინ უნდა განახორციელოს საპარკინგე ადგილების სერთიფიცირება? რა პრობლემებს აწყდებიან დაცულ და დაუცველ საპარკინგე არეალებში საერთაშორისო გადამზიდველები?

კიდევ ერთი, მნიშვნელოვანი დეტალი, რომელიც საავტომობილო გადამზიდავებმა უნდა გაითვალისწინონ, საქართველოს ტერიტორიაზე საპარკინგე არეალების არ არსებობის გამო, გადამზიდველი არღვევს შრომისა და დასვენების მონიტორინგის წესებს, ევროპულ სივრცეში მოხვედრის შემთვევაში, სატრანსპორტო პოლიციის მხრიდან მარტივად შეიძლება დაჯარიმდეს, იმის გამო, რომ მან გადაზიდვისას, საქართველოს ტერიტორიაზე დაარღვია შრომისა და დასვენების წესები.  

ყველა ამ კითხვაზე გთავაზობთ ჩვენი ორგანიზაციის ანალიტიკას.

საქართველოს ტერიტორიაზე, მცხეთის მუნიციპალიტეტში სადღეისოდ მხოლოდ ერთი, სატვირთო ავტოტრანსპორტისთვის განკუთვნილი პარკირების ადგილი Trucks Parking Central სი ფუნქციონირებს.

პარკინგის ინფრასტრუქტურა 2024 წელს გაფართოვდა და 1150 ერთეულ სატვირთო ავტომობილზეა გათვლილი. აღნიშნული შუალედური ავტოპარკი ერთადერთია საქართველოს ტერიტორიაზე და ძირითადად ემსახურება ლარსის მიმართულებით მიმავალ სატრანსპორტო საშუალებებს.

2024 წელს Trucks Parking Central მა 150 000 ერთეული მანქანა გაატარა. საპარკინგე ტარმინალი ძირითადად ლარსის მიმართულებით სატრანსპორტო საშუალებების გატარებაზეა ორიენტირებული, მეტეოროლოგიურ პირობების გამო ხშირად კობი – გუდაურის გზაზე სატვირთო ავტომობილების გადადგილება  ეზღუდებათ და იქმნება საცობი.

ამ თვალსაზრისით საპარკინგე ტერიტორია შუამავალ მოსაცდელ არეალს წარმოადგენს სადაც შესაძლებელია მანქანების დაგროვება და შემდგომ პაკეტირებულად გაგზავნა.

კომპანია „ლგ ტრანსმა“ საპარკინგე არეალის  მშენებლობა / გაფართოებისთვის 14 მლნ ლარის ინვესტიცია განახორციელა, 2025 წელს დამატებით2 მლნ ლარის ჩადებას გეგმავს.

სატვირთო ავტომობილებისთვის განკუთვნილი Trucks Parking Central თანამედროვე სტანდარტების შესაბამისად მოწყობილი სივრცეა.

ბუნებრივია, საქართველოს ტერიტორიაზე მხოლოდ ერთი, ისიც შუალედური ფუნქციის მატარებელი საპარკინგე სივრცე საკმარისი არ არის.

უნდა აღინიშნოს, რომ საპარკინგე სივრცეების დეფიციტი მხოლოდ საქართველოში არ არსებობს, ანალოგიური პრობლემა ევროკავშირის სივრცეშიც შეიმჩნევა.

2025 წლის მარტში ევროკავშირმა სატვირთო მანქანების უსაფრთხო პარკირების ქსელის განვითარების მხარდასაჭერად ახალი სტანდარტები და პროცედურები შეიმუშავა.

ევროკავშირის ბოლო ანგარიშის თანახმად ევროპის ქვეყნებში უსაფრთხო პარკირების არეალების SSTPA ს (Safe and Secure Truck Park Area) სერიოზულ დეფიციტი შეიმჩნევა.

ექსპერტთა მოსაზრებით, პარკირების ინფრასტრუქტურის განვითარებაში გაზრდილი ინვესტიციების მიუხედავად, საპარკინგე არიალების დეფიციტი, სავარაუდოდ – 2040 წლამდე შენარჩუნდება.

მიუხედავად იმისა, რომ SSTPA სტანდარტები უკვე დანერგილია რამდენიმე საპილოტე საპარკინგე ადგილზე, მათ შორის, ბეზიერში სამხრეთ საფრანგეთი, ბარსელონაში ესპანეთი და ლუგოიში რუმინეთში, ევროკავშირი საერთაშორისო საავტომობილო ორგანიზაცია IRU-სთან და გერმანიის ტექნიკურ ექსპერტთა საზოგადოება DEKRA-სთან ერთად, ავითარებს SSTPA – პარკირების ახალ სტანდარტებს.  

ევროკავშირის ბოლო ანგარიშში ხაზგასმულია შემდეგი ძირითადი გამოწვევები:

IRU – ს მონაცემებით, ევროპაშიტვირთების დატაცებით გამოწვეული წლიური ზარალი 6 – 7 მილიარდ ევროს შეადგენს.

გაჩერებული მანქანების უსაფრთხოება სერიოზული საზრუნავია სატრანსპორტო კომპანიებისა და მძღოლებისთვის. სატრანსპორტო კომპანიების 85 % დაუცველ ავტოსადგომებზე  ქურდობის და ვანდალიზმის მსხვერპლია.

დაცულ ავტოსადგომებზე ეს მაჩვენებელი 41% – მდეა შემცირებული, რაც უსაფრთხოების ზომების გაძლიერების აუცილებლობაზე მიუთითებს.

ფართოდაა გავრცელებულია ტვირთის მათ შორის საწვავის ქურდობა, ასევე მესამე ქვეყნების მოქალაქეების ნახევარმისაბმელებში უკანონო შეღწევადობა. ხშირია შეიარაღებული ძარცვის შემთხვევები, რაც მძღოლების სიცოცხლეს საფრთხეს უქმნის.

გერმანიაში ავტოსადგომებზე სატვირთო მანქანების ძარცვის მორიგი სერია მოხდა. დაზიანდა 7 სატვირთო მანქანა.

მ.წ. 18 მარტს ჰოლანდიური სატვირთო მანქანის მძღოლმა განაცხადა, რომ მის მანქანას თავს დაესხნენ უცნობი თავდამსხმელები და საქონელი მოიპარეს.

მან გააჩერა თავისი სატვირთო მანქანა 17 მარტს, Willrodaer Forst-ის ავტოსადგომზე A4 ტრასაზე, ფრანკფურტთან, დილით, მძღოლმა შენიშნა, რომ ლუქი გატეხილი იყო. მოპარული საქონლის ღირებულებამ  4400 ევრო შეადგენა.

19 მარტს, სატვირთო მანქანას ასევე დაესხნენ თავს კუჰბერგის ავტოსადგომზე, რომელიც ბერლინის სიახლოვეს A9 ტრასასთან მდებარეობს. ამ შემთხვევაში, თავდამსხმელებმა წინასწარ დააზიანეს ბრეზენტის ტენტი, რათა ნახევრადმისაბმელში შესაძლო ნაძარცვი შეემოწმებინათ.

ევროკავშირში პარკირების ზონების არათანაბარი განაწილება უსაფრთხოების პრობლემებს ამძაფრებს. პარკირების ადგილების დეფიციტი განსაკუთრებით მწვავეა ევროკავშირის პერიფერიებში, სადაც ინტენსიური სატვირთო მოძრაობაა.

ევროპის ბევრ რეგიონს აკლია სერტიფიცირებული დასასვენებელი ადგილები, რაც აფერხებს მძღოლებისთვის უსაფრთხო გარემოს შექმნას. შედეგად, სერიოზულ პრობლემად იქცა უკანონო პარკინგი და სარისკო გაჩერებები.

უსაფრთხო და კომფორტული ადგილების პოვნა სერიოზული პრობლემაა, ამიტომ მძღოლების წინაშე არსებული სირთულეები უარყოფითად აისახება მოძრაობის უსაფრთხოებაზე.

ევროკავშირის ინიციატივა პარკირების წინასწარი დაჯავშნის ელექტრონული სისტემის დანერგვა წარმოადგენს.

ინტელექტუალური სატრანსპორტო სისტემებისთვის საჭირო ინფრასტრუქტურის არარსებობა, მაღალი ტრაფიკის ადგილებში ბევრ ავტოსადგომზე ართულებს ხელმისაწვდომი ადგილების პოვნას.

ციფრული პლატფორმების დანერგვამ პარკირების ადგილების დაჯავშნა და არსებულ პარკინგებზე უსაფრთხოების დონის ამაღლება მნიშვნელოვნად გააუმჯობესებს მძღოლების სამუშაო პირობებს.

მიუხედავად იმისა, რომ ევროკავშირმა მიიღო პარკირების ქსელის განვითარების სპეციალური პროგრამა, ინვესტორები დაფინანსებას არ ჩქარობენ.

ბაზრის მონაწილე გადამზიდველები შიშობენ, რომ მძღოლებისთვის საპარკინგე ადგილების ნაკლებობის პრობლემა არ მოგვარდება.

ევროპის ქვეყნებში პარკირების ქსელის განვითარებისთვის ერთ – ერთ გამოსავლად ევროკავშირის სახსრების გამოყენება წარმოადგენს. კერძოდ, ევროკომისიის მიერ მიღებული საინვესტიციო პროგრამის ფარგლებში, მომდევნო 5 – 7 წელიწადში 60 – 70 ათასი ახალი საპარკინგე ადგილის შექმნაა ნავარაუდევი, რომლის ღირებულება 1.5 მილიარდი ევრო დაჯდება.

ევროკომისია გეგმავს მნიშვნელოვანი თანხები ავტოსადგომების მოდერნიზაციისა და უსაფრთხოების გასაუმჯობესებლად გამოყოს. ჯამში 178 მილიონი ევრო გადაეცემა კომპანიებს, რომლებიც გადაწყვეტენ შექმნან SSTPA სტანდარტის უსაფრთხო სატვირთო საპარკინგე არეალები.

SSTPA სტანდარტის წარმატებული განხორციელებისთვის გადამწყვეტი მნიშვნელობა დასვენების ადგილების ნეიტრალური მონიტორინგის და სერტიფიცირების სისტემის  დანერგვას ენიჭება.

დასკვნის სახით – საქართველოს საავტომობილო გზებზე სატვირთო ტრანსპორტისათვის პარკირების ლოკაციების სქემის შემუშავება სახელმწიფოს პრეროგატივას განეკუთვნება, საავტომობილო ტრანსპორტის ინტენსიობის გათვალისწინებით აუცილებელი იქნება სათანადო კვლევის ჩატარება.სატრანსპორტო დერეფნის უსაფრთხოდ გასავლელად, სატვირთო ტრანსპორტისათვის აუცილებელი იქნება, პირველ ეტაპზე აღმოსავლეთ – დასავლეთ ავტობანის გასწვრივ მინიმუმ ორი სერთიფიცირებული საპარკინგე არეალის მოწყობა.

წყარო:https://transcor.ge/

 
мир
ტრამპი, რესპუბლიკური პარტია და 2026 წლის ნოემბერი — საგარეო ომები, ეკონომიკა და ამერიკული ძალის ახალი მოდელი

2026 წლის 3 ნოემბრის შუალედური არჩევნები აშშ-ში ჩვეულებრივ კონგრესის არჩევნებზე მეტ მნიშვნელობას იძენს. დონალდ ტრამპმა თვითონაც სცადა მათი საკუთარი პრეზიდენტობის რეფერენდუმად ქცევა და რესპუბლიკელ ამომრჩევლებს პირდაპირ უთხრა, არჩევნებზე ისე მივიდნენ, თითქოს თავად იყოს ბიულეტენზე. ამდენად, წარმომადგენელთა პალატისა და სენატის კანდიდატებს ნაწილობრივ საკუთარი კამპანიის ნაცვლად ტრამპის მეორე ვადის შედეგების დაცვაც უწევთ.

ამ არჩევნების სპეციფიკა ისაა, რომ ამერიკის საგარეო პოლიტიკა ამჯერად შინაგან პოლიტიკაში ეკონომიკის გავლით შედის. ირანის ომი გადაიქცა ბენზინის ფასად და ინფლაციად; უკრაინის ომი — კითხვად, ვინ უნდა გადაიხადოს ევროპის უსაფრთხოების ფასი; ჩინეთი — წარმოების, ვაჭრობისა და ტექნოლოგიური უპირატესობის საკითხად; ხოლო ევროპა — გამოცდად, დარჩება თუ არა ამერიკული ალიანსების ძველი მოდელი უცვლელი.

ამიტომ ტრამპის საგარეო პოლიტიკის შეფასება მხოლოდ იდეოლოგიური ნიშნებით — „იზოლაციონისტია“ თუ „ინტერვენციონისტი“, „რუსეთისკენაა“ თუ „ევროპისკენ“ — სულ უფრო ნაკლებად ხსნის რეალობას.


არჩევნების საწყისი სურათი

სექტემბრის შუა რიცხვების მონაცემები რესპუბლიკელებისთვის რთულ გარემოს აჩვენებს, თუმცა ეს ჯერ არ ნიშნავს არჩევნების შედეგს.

11–14 სექტემბრის Reuters/Ipsos-ის ეროვნულ კვლევაში ტრამპის საქმიანობას დადებითად 35% აფასებდა. კითხვაზე, კონგრესის არჩევნები დღეს რომ ტარდებოდეს რომელ პარტიას მისცემდნენ ხმას, დემოკრატები იღებდნენ 44%-ს, რესპუბლიკელები — 37%-ს. თავად Reuters ხაზს უსვამს, რომ ასეთი „generic ballot“ შტატებისა და ცალკეული ოლქების შედეგს პირდაპირ ვერ წინასწარმეტყველებს. კვლევაში 1,143 ზრდასრული მონაწილეობდა და ცდომილება დაახლოებით ±3 პროცენტული პუნქტია.

კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია საკითხების სტრუქტურა. აგვისტოს ბოლოს Reuters/Ipsos-ის კვლევაში რეგისტრირებული ამომრჩევლების 47% ცხოვრების ღირებულებას ასახელებდა ხმის მიცემის უმნიშვნელოვანეს ფაქტორად.

ამიტომ რესპუბლიკელებისთვის მთავარი პრობლემა შეიძლება საერთოდ არ იყოს კლასიკური „საგარეო პოლიტიკის“ საკითხი. პრობლემა იწყება მაშინ, როდესაც თეირანი, ჰორმუზის სრუტე ან უკრაინის ომი ამერიკელი ამომრჩევლისთვის გადაიქცევა ბენზინის ფასად, იპოთეკის პროცენტად და სუპერმარკეტის ჩეკად.

წარმომადგენელთა პალატაში რესპუბლიკელებს ვიწრო უმრავლესობა აქვთ, რის გამოც შედარებით მცირე რაოდენობის ოლქიც ძალთა ბალანსს ცვლის. სენატში მათ უფრო ძლიერი საწყისი პოზიცია აქვთ: დემოკრატებს უმრავლესობის მისაღებად ოთხი მანდატის წმინდა მატება სჭირდებათ, თუმცა AP-ის სექტემბრის შეფასებით კონკურენტული რბოლების წრე მნიშვნელოვნად გაფართოვდა.

აქედან გამომდინარე, ერთი და იგივე ეროვნული განწყობა წარმომადგენელთა პალატასა და სენატში აუცილებლად ერთნაირ შედეგს არ იძლევა.


ირანი — ტრამპისთვის ყველაზე პირდაპირი საგარეო-პოლიტიკური კავშირი არჩევნებთან

ირანი ამ არჩევნების საგარეო თემებიდან ყველაზე პირდაპირ არის მიბმული ამერიკელი ამომრჩევლის ჯიბეზე.

აშშ-ისა და ისრაელის დარტყმებით ირანთან მიმდინარე ომი 28 თებერვალს დაიწყო და უკვე თითქმის შვიდი თვეა გრძელდება. 15 სექტემბერს წარმომადგენელთა პალატამ 220–204 ხმით მიიღო War Powers-ის რეზოლუცია პრეზიდენტის სამხედრო ოპერაციების შეზღუდვის მოთხოვნით; ყველა დემოკრატს შვიდი რესპუბლიკელიც შეუერთდა.

ეს პატარა, მაგრამ პოლიტიკურად საინტერესო ბზარია რესპუბლიკურ კოალიციაში.

ტრამპის მოძრაობის ერთ-ერთი ძველი მესიჯი იყო ხანგრძლივი უცხოური ომების შეწყვეტა. სწორედ ამიტომ ირანის ომის გაჭიანურება რესპუბლიკური პარტიის შიგნითაც წარმოშობს წინააღმდეგობას. რესპუბლიკელმა თომას მასიმ თავდაცვის მდივრ პიტ ჰეგსეთის წინააღმდეგ იმპიჩმენტის მუხლებიც კი წარადგინა, ამტკიცებს რა, რომ ირანთან სამხედრო მოქმედებები კონგრესის სათანადო სანქციის გარეშე მიმდინარეობს.

საზოგადოებრივი აზრის მონაცემებიც მნიშვნელოვანია. Reuters/Ipsos-ის 21–24 აგვისტოს კვლევაში ირანის წინააღმდეგ აშშ-ის სამხედრო მოქმედებებს 31% უჭერდა მხარს. რესპუბლიკელთა შორის მხარდაჭერა კვლავ ბევრად მაღალი იყო — 69%, მაგრამ მარტის 77%-დან შემცირებული. გამოკითხულთა 83% ელოდა, რომ ამერიკული სამხედრო ჩართულობა ხანგრძლივი იქნებოდა.

მაგრამ რეალური საარჩევნო დამაკავშირებელი რგოლი ნავთობია.

სექტემბერში Brent-ის ფასი ისევ 100 დოლარს ასცდა, ხოლო აშშ-ში დიზელის საშუალო ფასი Reuters-ის მონაცემებით პირველად გადასცდა 6 დოლარს გალონზე. აგვისტოში სამომხმარებლო ინფლაციამ წლიურ 3.4%-ს მიაღწია; ბენზინი ერთ თვეში 3.9%-ით გაძვირდა, რეალური საშუალო საათობრივი შემოსავალი კი წლიურ ჭრილში შემცირდა.

ამიტომ ირანის ომის პოლიტიკური მნიშვნელობა ასეთი ჯაჭვით იკითხება:

ომი → ნავთობის მიწოდების რისკი → საწვავის გაძვირება → ინფლაცია → საპროცენტო განაკვეთები → ოჯახების ხარჯები → არჩევნები.

სწორედ ამიტომ ირანი დღეს ტრამპისთვის გაცილებით უფრო უშუალო შიდა პოლიტიკური ფაქტორია, ვიდრე უკრაინა.


რუსეთი–უკრაინა — ტრამპის პოლიტიკა უფრო ტრანზაქციულია, ვიდრე უბრალოდ „პრორუსული“ ან „პრო-უკრაინული“

ტრამპის უკრაინასთან დამოკიდებულების აღწერა მხოლოდ სიტყვებით „უკრაინის წინააღმდეგია“ ან „რუსეთის მხარესაა“ მიმდინარე პოლიტიკას ზედმეტად ამარტივებს.

2026 წლის სურათი უფრო რთულია.

ერთი მხრივ, ტრამპი მკვეთრად ცდილობს ამერიკის ფინანსური ტვირთის შემცირებას. 3 სექტემბერს მან განაცხადა, რომ ევროპელებისგან წარსულში უკრაინისთვის მიწოდებული ამერიკული იარაღისა და დახმარების კომპენსაციის მოთხოვნას აპირებს და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ამერიკულ შეიარაღებას პირველ რიგში აშშ-ის მარაგებისთვის ინახავს.

მეორე მხრივ, ადმინისტრაცია სრულად არ გადასულა რუსეთის მიმართ დათმობის პოლიტიკაზე. ტრამპი მხარს უჭერს ახალ სანქციურ კანონპროექტს, რომელიც რუსეთის ენერგეტიკულ და თავდაცვის სექტორებს ეხება და შესაძლებელს ხდის დამატებითი ეკონომიკური ზეწოლის გამოყენებას იმ ქვეყნებზეც, რომლებიც რუსულ ენერგიას ყიდულობენ. კანონპროექტმა სენატი 86–11 ხმით გაიარა.

ამავე დროს ვაშინგტონი მოსკოვთან და კიევთან მოლაპარაკების არხებს ინარჩუნებს. სექტემბერში სტივ უიტკოფმა და ჯარედ კუშნერმა პუტინთან შეხვედრის შემდეგ კიევშიც გამართეს მოლაპარაკებები; მნიშვნელოვანი გარღვევა არ დაფიქსირებულა.

ამ ყველაფრიდან ტრამპის მოდელი დაახლოებით ასე გამოიყურება:

ომის სწრაფი სამხედრო მოგება აშშ-ის რესურსებით — არა; უკრაინის მთლიანად მიტოვება — ასევე არა; მთავარი მიზანი არის ამერიკული პირდაპირი ფინანსური ტვირთის ევროპაზე გადატანა, რუსეთზე ეკონომიკური ბერკეტის დატოვება და შეთანხმების მოძებნა.

ეს არის უფრო ტრანზაქციული ძალთა პოლიტიკა, ვიდრე ბაიდენის პერიოდის ფორმულა — „უკრაინას იმდენ ხანს დავეხმარებით, რამდენიც დასჭირდება“.

არჩევნების თვალსაზრისით ამას რესპუბლიკელებისთვის საინტერესო თვისება აქვს: უკრაინა დღეს ნაკლებად აჩენს ისეთ უშუალო სამომხმარებლო ეფექტს, როგორიც ირანი. ამიტომ ტრამპისთვის შესაძლებელია ერთდროულად თქვას: „ევროპამ მეტი უნდა გადაიხადოს“ და მაინც დაუჭიროს მხარი რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებს.


ევროპა — პარტნიორიდან თანამგზავრამდე კი არა, პარტნიორიდან „გადამხდელ პარტნიორამდე“

ტრამპის ევროპისადმი პოლიტიკის ცენტრალური სიტყვა ჩემთვის ამ კონტექსტში არა „ანტიევროპიზმი“, არამედ ბერკეტია.

აშშ-ის წინა ადმინისტრაციები NATO-ს ხშირად განიხილავდნენ როგორც ამერიკული გლობალური გავლენის ინსტრუმენტს, რომლის შესანარჩუნებლად თავად ამერიკაც დიდ ხარჯს იღებდა.

ტრამპის მოდელი სხვაგვარ კითხვას სვამს:

თუ ევროპის უსაფრთხოება პირველ რიგში ევროპის ინტერესია, რატომ უნდა გადაიხადოს მისი მთავარი ნაწილი ამერიკელმა გადასახადის გადამხდელმა?

ეს რიტორიკა უკვე კონკრეტულ შედეგში გადაიზარდა. NATO-ს წევრები აშშ-ის ძლიერი ზეწოლის ფონზე შეთანხმდნენ, რომ 2035 წლისთვის თავდაცვასთან დაკავშირებული ხარჯები მშპ-ის 5%-მდე გაზარდონ — 3.5% უშუალოდ სამხედრო საჭიროებებზე და კიდევ 1.5% უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ სფეროებზე. ევროპელმა წევრებმა და კანადამ მხოლოდ 2025 წელს რეალური თავდაცვის ხარჯები დაახლოებით 90 მილიარდი დოლარით გაზარდეს.

აქ მნიშვნელოვანი პარადოქსია.

ტრამპმა ევროპასთან ურთიერთობა უფრო კონფლიქტური გახადა, მაგრამ ამავე დროს ევროპული სამხედრო ხარჯების ზრდასაც შეუწყო ხელი.

ეს ორი რამ ერთდროულად შეიძლება იყოს ჭეშმარიტი.

ურთიერთობა განსაკუთრებით დაიძაბა ესპანეთთან, რომელმაც NATO-ს ახალი ხარჯვითი მიზანი არ მიიღო. ივლისში ტრამპმა ესპანეთთან ვაჭრობის შეწყვეტის ბრძანებაც კი გამოაცხადა — ნაბიჯი, რომლის განხორციელების იურიდიული და ევროკავშირის საერთო სავაჭრო პოლიტიკასთან თავსებადობის საკითხები დაუყოვნებლივ გაჩნდა.

ასე რომ, ტრამპის ევროპული პოლიტიკის არსი შეიძლება ასე ჩამოვაყალიბოთ:

ამერიკა NATO-დან არ გადის, მაგრამ ალიანსს უფასო ან შეღავათიან უსაფრთხოების სისტემად აღარ აღიქვამს.

ევროპისთვის ეს სტრატეგიულად ძალიან მნიშვნელოვანი ცვლილებაა. ტრამპის შემდეგაც კი ძნელად წარმოსადგენია ევროპა ისევ იმავე დონით დაეყრდნოს ამერიკას, როგორც 2014 წლამდე.

უკრაინის ომმა ეს პროცესი დაიწყო; ტრამპმა კი დააჩქარა.


ჩინეთი — აქ ტრამპის სტრატეგია გაცილებით უფრო გრძელვადიანია

თუ ირანი დღეს საარჩევნო პრობლემა უფროა, ჩინეთი ამერიკის გრძელვადიანი ძალაუფლების საკითხია.

აქ ტრამპის ადმინისტრაციის პოლიტიკაში ოთხი მიმართულება იკვეთება:

ვაჭრობა და ინდუსტრია; ტექნოლოგია და AI; ენერგეტიკა და კრიტიკული ნედლეული; ტაივანი და სამხედრო ბალანსი.

აშშ ცდილობს ჩინეთის სახელმწიფო სუბსიდიებით გაძლიერებულ ექსპორტზე საერთაშორისო ზეწოლა გაზარდოს. სექტემბრის G20-ის შეხვედრაზე ამ პოზიციას ჩინეთის გარდა ყველა მონაწილე ქვეყანა დაეთანხმა — მათ მხარი დაუჭირეს „არასაბაზრო პოლიტიკისა და დისბალანსების“ წინააღმდეგ ზომების აუცილებლობას.

მაგრამ ტრამპის მიდგომა აქაც არა უბრალოდ მუდმივი ესკალაცია, არამედ ზეწოლა + გარიგებაა.

24 სექტემბერს ვაშინგტონში ტრამპისა და სი ძინპინის ახალი შეხვედრა იგეგმება. პარალელურად მხარეები დაახლოებით 30 მილიარდი დოლარის საქონელზე ტარიფების შემცირებას განიხილავენ, მაშინ როცა AI, ნახევარგამტარები, ირანთან ჩინეთის ფინანსური კავშირები და ტაივანი რჩება დაპირისპირების საგნებად.

ტაივანთან დაკავშირებით ადმინისტრაციის საჯარო პოზიცია ისევ შეკავებაზეა აგებული. აშშ-ის უმაღლესი წარმომადგენელი ტაივანში სექტემბერში აცხადებდა, რომ ვაშინგტონი რეგიონში „ხელსაყრელი ძალთა ბალანსის“ შენარჩუნებასა და ტაივანის თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებას აპირებს.

ამიტომ ჩინეთთან მიმართებით ტრამპის პოლიტიკა რუსეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდება.

რუსეთთან მას სურს ომის ღირებულების შემცირება და გარიგების მოძებნა.

ჩინეთთან კი საკითხი გაცილებით უფრო სტრუქტურულია: ვინ იქნება მომდევნო ათწლეულების წამყვანი ეკონომიკური, ტექნოლოგიური და სამხედრო ძალა.

აქ დემოკრატებსა და რესპუბლიკელებს შორისაც გაცილებით მეტი სტრატეგიული თანხვედრა არსებობს, ვიდრე ირანის ან უკრაინის საკითხებზე.


ოთხი ფრონტი და მათი საარჩევნო ეფექტი

საკითხი ტრამპის ძირითადი მიდგომა არჩევნებთან მთავარი კავშირი
ირანი პირდაპირი სამხედრო ძალა და ზეწოლა ნავთობი, ბენზინი, ინფლაცია, ომის დაღლილობა
უკრაინა/რუსეთი მოლაპარაკება + სანქციები + ხარჯის ევროპაზე გადატანა „რატომ ვიხდით ჩვენ?“
ევროპა/NATO ალიანსის შენარჩუნება, მაგრამ მნიშვნელოვნად მეტი ევროპული დაფინანსება America First-ის ეკონომიკური არგუმენტი
ჩინეთი ტექნოლოგიური, სავაჭრო და სამხედრო შეკავება + პერიოდული გარიგებები სამუშაო ადგილები, წარმოება, AI, გრძელვადიანი ეროვნული უსაფრთხოება

ამ ოთხიდან ირანი ყველაზე უშუალოდ უკავშირდება 2026 წლის არჩევნების ეკონომიკურ გარემოს, ხოლო ჩინეთი — ყველაზე მეტად ამერიკის მომავალი ძალაუფლების სტრუქტურას.

более
голосование
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
голосование
Кстати