,
გაეროს ბავშვთა ფონდის ინფორმაციით, სკოლებში კვების თემაზე მუშაობა ორი წლის წინ, ჯანდაცვის სამინისტროს ინიციატივით დაიწყო და მათ პირველ ეტაპზე არსებული ინფრასტრუქტურის მოკვლევის და მეორე მხრივ კვების რაციონის შედგენის მიმართულებით ეთხოვათ დახმარება. თუმცა Unicef-ის ჯანდაცვის პროგრამების ხელმძღვანელი თამარ უგულავა ამბობს, რომ არანაირი მენიუ და მით უფრო ფინანსური ნაწილი შედგენილი არ ყოფილა.
„მოთხოვნის საპასუხოდ ჩვენ 2019 წლის ბოლოს დავუკავშირდით Unicef-ის კონტრაქტირებულ ნუტრიციოლოგს ლონდონის უნივერსიტეტში, იმისათვის, რომ სასკოლო კვების მიმართულებით მსოფლიო პრაქტიკა შეგვესწავლა და მეორე მხრივ, დავიწყეთ ადგილზე სასკოლო ინფრასტრუქტურის კვლევა. ამ პროცესში აქტიური დამხმარე იყო ტრენინგისა და კონსულტაციების ცენტრი. ერთი რამ ცალსახად გამოიკვეთა, რომ საქართველოს სკოლები მზად არ არიან იმისთვის, რომ ადგილზე ხდებოდეს ბავშვთა კვების წარმოება, ასეთი არის თითქმის 80%-მდე, სადაც ვერაფრით ვერ მოხერხდება, იმიტომ რომ ელემენტარულად ამის სივრცე არ არსებობს. ამ სივრცის მოწყობა საკმაოდ დიდ ხარჯებთან არის დაკავშირებული. აღარაფერს ვამბობ ამ სივრცისთვის საჭირო ჰიგიენურ-სანიტარულ ნაწილზე, იმიტომ რომ ეს ხარჯს კიდევ უფრო მეტად ზრდის", - აცხადებს უგულავა.
Unicef-ში ამბობენ, რომ პანდემიური წლის გამო ფაქტობრივად დახურულ კარს მიღმა მოხდა პოლიტიკის დოკუმენტის შექმნა, თუმცა რა მოდელი შეიძლება დაინერგოს, იქნება ეს ყველა მოსწავლეზე, მხოლოდ სოციალურად დაუცველებზე, იქნება მხოლოდ დაწყებითებში, საბაზისოში, თუ უფროსკლასელებშიც, იქნება საუზმე, ლანჩი თუ სახლში წასაღები მენიუ, ამ თემაზე განხილვა აღარ გაგრძელებულა. გარდა ამისა, ვიცით რომ 800 სკოლაში 50 ბავშვზე ნაკლები სწავლობს, რაც იმას ნიშნავს, რომ ერთი მოდელით მუშაობა პრაქტიკულად გამორიცხულია.
„ჩვენი ხედვა იყო რომ ინფორმაცია შეგვეჯერებინა და წარგვედგინა არა მხოლოდ ჯანდაცვისთვის და განათლებისთვის, არამედ მთავრობისთვის და ამით უნდა აღგვენიშნა პროცესის დაწყება, სამწუხაროდ ეს ემთხვევა პანდემიას და ამიტომ ამ პროცესმა გაგვაჩერა.
წინასწარ მოწოდებული ჩარჩო არ ყოფილა. ლაპარაკი დავიწყეთ რა არის რეალისტური ამ ეტაპზე და ამოცანა იყო რომ რეალისტური ვარიანტი მიგვეწოდებინა და ხედვა შეგვემუშავებინა დღეს თუ ამაზე ვჯერდებით სად შეიძლება მივიდეთ საბოლოოდ და რა იყო რეალური ამოცანა", - განმარტავს უგულავა.
რა შეიძლება დაუჯდეს ქვეყანას ერთი ბავშვის კვება? Unicef-ში მსოფლიო პრაქტიკაზე დაყრდნობით ამბობენ, რომ წლიურად სკოლაში ერთი ბავშვისთვის გაწეული კვების ღირებულება იწყება 20 დოლარიდან და მთავრდება 1500 დოლარით. ჯერჯერობით უცნობია რა ხარჯი შეიძლება აიღოს სახელმწიფომ თავის თავზე. რაც შეეხება ვადებს, გაეროს ბავშვთა ფონდში ამბობენ, რომ საუკეთესო პირობებში საპილოტე პროექტი შეიძლება გაეშვას 2022 წლის სექტემბრიდან, თუმცა ეს მთელ ქვეყანას ვერ მოიცავს.
პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა განაცხადა, რომ 2025 წელს რუსეთის ეკონომიკური ზრდის ტემპი 1%-მდე შენელდა.
მთავრობის სხდომაზე გამოსვლისას მან აღნიშნა, რომ ეს მაჩვენებელი საგრძნობლად ჩამორჩება წინა წლების დინამიკას. კერძოდ, 2023 წელს 4.1%-იანი და 2024 წელს 4.3%-იანი ზრდა დაფიქსირდა, რაც სამხედრო ხარჯების ზრდის ეფექტით იყო განპირობებული.
პრეზიდენტის თქმით, ეკონომიკური აქტივობის ასეთი შენელება მთავრობისთვის მოსალოდნელი იყო და ის დიდწილად ინფლაციის წინააღმდეგ მიმართულმა ხელოვნურმა ზომებმა განაპირობა. ამ შემთხვევაში, პუტინი ცენტრალური ბანკის მიერ განსაზღვრულ რეფინანსირების განაკვეთზე მიუთითებს, რომელიც 16%-იან ნიშნულზეა.
პუტინმა ხაზი გაუსვა, რომ ცენტრალური ბანკის მიზანმიმართულმა პოლიტიკამ შედეგი გამოიღო და ინფლაცია, რომელიც 2024 წელს 9.5%-ს შეადგენდა, წელს 5.6%-მდე შემცირდა. მისივე პროგნოზით, 2026 წლის ბოლოსთვის ეს მაჩვენებელი 5%-იან ნიშნულამდე დაიწევს.
ეკონომიკური ზრდის შენელების მიუხედავად, კრემლი ამტკიცებს, რომ სახელმწიფო ბიუჯეტი სრულად ფარავს სოციალურ ვალდებულებებსა და სამხედრო საჭიროებებს, მიუხედავად იმისა, რომ რეკორდულად მზარდი ბიუჯეტის დეფიციტი სხვა რეალობაზე მიუთითებს.
ექსპერტთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ რუსეთის ეკონომიკურ სტაგნაციას სამუშაო ძალის დეფიციტი, მაღალი საპროცენტო განაკვეთები და დასავლური სანქციების კუმულაციური ეფექტი იწვევს, რომლის სრულ მასშტაბებს უფრო მეტად 2026-27 წლებში ვიხილავთ.
ცნობისთვის, 2026 წლისთვის რუსეთის მთავრობა მშპ-ის 1%-1.3%-იან ზრდას პროგნოზირებს, თუმცა საერთაშორისო სავალუტო ფონდი უფრო პესიმისტურ, 0.8%-იან ზრდის მაჩვენებელს ვარაუდობს.
წყარო: https://bm.ge/
