ბრიტანული ტელეარხის „სქაი ნიუსის“ (Sky News) ვებ-გვერდზე გამოქვეყნებულია რეპორტაჟი თბილისიდან სათაურით „საქართველო - ქვეყანა, რომელიც არეულობით არის მოცული და სადაც ორი სამყარო ერთმანეთის მეტოქეა“ (ავტორი - ადამ პარსონსი)
გთავაზობთ პუბლიკაციას მცირე შემოკლებით:
თბილისში ყოფნით მძიმე შთაბეჭდილება მრჩება. შესაძლოა ამის მიზეზია იმ ასობით პოლიციელის ნახვა, რომლებიც ჯგუფად არიან შეკრებილნი და რაღაცას ელოდებიან... ან კიდევ წვიმიანი ამინდი მოქუფრული ღრუბლებით... მაგრამ უფრო მეტად, ეს იყო შეგრძნება, რომ ქალაქი და მთლიანად მოსახლეობა თავს არაკომფორტულად მიიჩნევს. საპარლამენტო არჩევნებიდან ერთი თვე გავიდა, მაგრამ აღშფოთება გრძელდება. საქართველო ქვეყანაა, რომელიც არეულობით არის მოცული. საქართველოში ორი ხედვა, ორი პოზიცია, ორი „სამყარო“ ერთმანეთს ებრძვის.
მართალია, „ქართული ოცნება“ გამარჯვებულ პარტიად გამოცხადდა, მაგრამ ეს გამარჯვება ამომრჩეველთა მნიშვნელოვანმა ნაწილმა დაგმო - უკანონოდ, არალეგიტიმურად ჩათვალა. ოპოზიცია და მისი მხარდამჭერები დარწმუნებულნი არიან, რომ მათი ხმები დაიკარგა და ახლა, მათი აზრით, ქვეყნის საკანონმდებლო ორგანოში კორუფციონერები, თაღლითები და თვითმარქვიები სხედან. საბჭოური ეპოქის არქტიქტურით აგებულ სამთავრობო შენობაში „ქართული ოცნების“ დეპუტატები პირველ სხდომაზე პარტიის დამაარსებელთან, მილიარდერ ბიძინა ივანიშვილთან ერთად შეიკრიბნენ და განაცხადეს, რომ მსოფლიოსაგან განსხვავებით, საქართველოში საქმე ნორმალურად მიდის.
ოპოზიციის აზრით კი, რომელიც იმავე შენობასთან საპროტესტო აქციებს მართავს, არჩევნები ფიქტიურია, მთავრობა უკანონო, ახალი პარლამენტი კი არაკონსტიტუციური. ოპოზიციურ ლიდერებთან ერთად ათასობით მომიტინგე დგას, რომლებიც აცხადებენ, რომ არჩევნების ნამდვილი შედეგები მოპარულია, გაყალბებულია, შეცვლილია და ამ ყველაფრის ცენტრში ბიძინა ივანიშვილი დგას, რომელსაც მხარს რუსეთი უჭერს. ზოგიერთების მტკიცებით, საქართველოში პრორუსული სახელმწიფო გადატრიალება მოხდა.
იმ დროს, როცა ერთ-ერთი მომიტინგის მიერ ნასროლი პეტარდა პარლამენტის რკინის მესრის მიღმა გადავარდა, მოულოდნელად ერთ-ერთს ახალგაზრდას შევეჯახე - სახელად ლუკას, რომელმაც პარიზში სამუშაო მიატოვა და სამშობლოში სიმართლისათვის ბრძოლის მიზნით დაბრუნდა. იგი ჰყვება, რომ ერთხელ უკვე იყო დაპატიმრებული საპროტესტო აქციებში მონაწილეობის გამო - იგი სცემეს და ციხეში ჩააგდეს. ლუკა აქციებში მონაწილეობას არ ნანობს და რისხვას არ მალავს.
„ეს რეჟიმი დიქტატურაა“ - ამბობს იგი, - ისინი პატივს არ სცემენ ადამანთა სიცოცხლეს. ყურადრებას არ აქცევენ ადამიანურ წესიერებას. ისინი მხოლოდ ხელისუფლების შენარჩუნებაზე და ფულის მოხვეჭაზე ფიქრობენ... რუსეთის ზეწოლა უფრო ძლიერია, ვიდრე ველოდებოდით. ეს უნდა გახდეს სიგნალი ევროპისათვის“.
ლუკა ამაყობს იმით, რომ საპროტესრო აქციები მშვიდობიანად მიმდინარეობს, თუმცა იმედგაცრუებულიც არის, რომ მათი ბრძოლა ჯერ-ჯერობით უშედეგოა: „ალბათ, გარკვეულ მომენტში ჩვენ ფიზიკური ზეწოლითაც ვისარგებლებთ“.
პარლამენტის შენობის წინ მოწყობილია სცენა და უამრავი ხმამაღლა მოლაპარაკეა (რეპროდუქტორებია) დადგმული.
გიორგი ვაშაძე, ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე მეტად ცნობილი პოლიტიკოსი, რომელიც ოპოზიციური მოძრაობა „ერთიანობა - ნაციონალური მოძრაობის“ ლიდერთაგანია, აუდიტორიას მოუწოდებს, რომ მაღალი სულისკვეთება და ნებისყოფა შეინარჩუნონ და რომ საბოლოოდ ოპოზიცია გაიმარჯვებს.
გიორგი ვაშაძე სცენაზე ხმამაღლა და შეუპოვრად ლაპარაკობს, მაგრამ როცა მას ვესაუბრები, მშვიდად და ჩაფიქრებული მელაპარაკება. ზოგჯერ კი თვალები აენთება ხოლმე, განსაკუთრებით არჩევნებთან დაკავშირებით:
„ეს არის გადატრიალება, რაც საქართველოს კონსტიტუციას ეწინააღმდეგება, ქართველი ხალხის ნებას. ეს არის რუსეთის სპეცოპერაცია საქართველოს ეროვნული ინტერესების წინააღმდეგ, რომელსაც „ქართული ოცნება“ ახორციელებს. „ოცნება თავის თავს ხელისუფლებას და მთავრობად მიიჩნევს, მაგრამ დღეიდან ჩვენ მას მთავრობად აღარ ვთვლით. ჩვენ აქ, პარლამენტის წინ, რუსეთის ინტერესებს ვებრძვით. აი, ამიტომ გვჭირდება ჩვენი დასავლელი პარტნიორების მხარდაჭერა“, - ამბობს გიორგი ვაშაძე. იგი ჩერდება და თვალებში მიყურებს. ალბათ, მაგრძნობინებს, რომ მისი პოზიცია დასავლელმა პოლიტიკოსებმა ჩვენი საუბრის მეშვეობით უნდა შეიტყონ.
ვეკითხები, რის მიღწევა სურს დასავლეთისაგან.
„სანქციების დაწესება, იმ პირების პასუხისმგებლობაში მიცემა, რომლებიც თავიანთი მოქმედებით კონსტიტუციას და კანონებს არღვევენ...“, ამბობს გიორგი ვაშაძე. მისი პასუხი მოწოდებაა [დასავლეთისათვის], რაც უნდა გაკეთდეს.
ხალხი, რომელიც თავსხმა წვიმაში დგას, თავს მოტყუებულად გრძნობს არჩევნების შედეგად. ისინი იმასაც გრძნობენ, რომ მათ დასავლეთი ვერ ამჩნევს. ისინი დახმარებას ითხოვენ, რადგან მომავლის ეშინიათ. ასეთ სიტუაციაში ძნელია ოპტიმიზმის შენარჩუნება.
წყარო: https://news.sky.com/story/georgia-is-a-nation-in-turmoil-where-two-worlds-are-being-played-out-in-the-capital-13260631
შენიშვნა: საქართველოში შექმნილი სიტუაცია მიმოხილულია აგრეთვე გერმანულ პრესაშიც: მაგალითად, გაზეთ „ფრანკფურტერ ალგემაინე ცაიტუნგში“ (Frankfurter Allgemeine Zeitung) გამოქვეყნებულია სტატია სათაურით „საპროტესტო აქციები საქართველოში: პრეზიდენტი აცხადებს, რომ ახალი პარლამენტის სხდომა არაკონსტიტუციურია“ (ავტორი - რეინჰარდ ვეზერი) და „ფრანკფურტერ რუნდშაუში“ (Frankfurter Rundschau) - სათაურით „სადაო არჩევნები საქართველოში: პრორუსულმა მმართველმა პარტიამ ახალი პარლამენტის სხდომა ოპოზიციის გარეშე ჩაატარა“ (ავტორი - პაულა ფელკნერი).
„სუფრა - ასე ჰქვია ქართულ მოლხენა-დროსტარებას, რომელიც სტუმართმოყვარეობისა და მხიარულების განსახიერებას წარმოადგენს. რომელი კერძებს მიირთმევენ ქართველები სტუმრებთან ერთად? ჩვენი კორესპონდენტი შეეცადა ქართული სუფრის დიდებულება ეჩვენებინა და დარწმუნდებით, რომ ეს მართლაც კარგად გამოუვიდა“, - ასე იწყება გერმანულ გაზეთ „ფრანკფურტერ ალგემაინე ცაითუნგში“ (Frankfurter Allgemeine Zeitung) გამოქვეყნებული სტატია სათაურით „ქართული სამზარეულოს მრავალფეროვნება“ (ავტორი - მაიკე ფონ გალენი).
გთავაზობთ პუბლიკაციას შემოკლებით:
„როცა მივედით, მაგიდა უკვე გაშლილი დაგვხვდა: თეფშებზე დაწყობილი ყველით და ლორით, ნიგვზის ფარშიანი ბადრიჯნით, მხალეულობით, მწვანილით, კიტრით და პომიდორით... მათ შორის ჩადგმულია გრაფინები მოცხარის წვენით და ტარხუნის ლიმონათის ბოთლებით. ოფიციანტი წითელ ღვინოს ბოკალებში ასხამს. გარეთ თბილისური საღამოა, რესტორან „რიგის“ დარბაზში გაშლილ გრძელ მაგიდაზე კი ქართული სუფრა - ქართული ქეიფი იწყება.
ისინი, რომლებიც ქართულ სამზარეულოს არ იცნობენ, მადააღძრულები სწრაფად მიირთმევენ სიმინდის ფქვილისაგან გამომცხვარ თბილ მჭადებს, სალათებს და ყველს. მაგრამ ვინც იცის, ის ნელ-ნელა ჭამს და მთავარს ელოდება...
ქართველი ქალბატონი თიკო ტუსკაძე, რომელიც ლონდონში ცხოვრობს, მაგრამ ახლა სამშობლოში იმყოფება, ჩვენი გიდის როლს ასრულებს და ქართულ სუფრას გვაცნობს როგორც „გემრიელი საჭმელების უსასრულო რიგს“. იგი კულინარული წიგნის ავტორია და გვიხსნის, თუ რომელი საჭმელი როგორ მივირთვათ.
ზოგიერთმა უკვე საკმაო რაოდენობის სალათა მიირთვა, რომ მაგიდაზე ახალი კერძები მოაქვთ - მოხრაკულ-მოთუშული სოკო, ხაჭაპური, ხორცით მომზადებული კერძები... საჭმლით სავსე თეფშები სულ უფრო მრავლდება და მაგიდაზე თავისუფალი სივრცე მცირდება, თუმცა ახალ-ახალი ნუგბარისათვის ადგილი მოიძებნება.
„სტუმართმოყვარეობა - ქართული კულტურის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენს, რაც კარგად არის გამოხატული ქართულ სუფრაში, როცა მაგიდას ეროვნულ სამზარეულოს კერზები ამშვენებს“, - განმარტავს მაკა თარაშვილი. რა თქმა უნდა, იგი ახალბედა სუფრის წევრებისაგან განსხვავებით, შეცდომებს არ უშვებს და ყველაფერს ერთად არ მიირთმევს. მან კარგად იცის, რა როდის უნდა მიირთვას და უცხოელ სტუმრებს ჭამის საიდუმლოებას ასწავლის: როდის დგება მწვადის, „ჩაქაფულის და საჭმელების მიღების დრო...
ქართული ტრადიციის თანახმად, სუფრაზე იმდენი საჭმელი უნდა იყოს, რომ სტუმრების წასვლის შემდეგაც საკმაო რაოდენობით უნდა დარჩეს: „სუფრა, რომელზეც არაფერი აღარ რჩება, საქართველოში არ არსებობს“, - ამბობს მაკა თარაშვილი, - მასპინძლები იფიქრებენ, რომ სტუმრები მშივრები დარჩნენ. ამიტომ ყველაფერი უამრავია“.
რესტორანი „ქეთო და კოტე“ ძველი თბილისის უბანში, შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობს. დარბაზში მყუდრო გარემოა შექმნილი. მაგიდები ყოველთვის მდიდრულადაა გაშლილი - ტრადიციული კერძები თანამედროვე სტილითაა გაფორმებული. თავდაპირველად თვენ მოგართმევენ ცივ და ვეგეტარიანულ კერძებს, ბოსტნეულს, შემდეგ გამომცხავარს, ცომეულს, ბოლოს კი ხორცით მომზადებულ საჭმელებს.
ქართული სუფრის ტრადიციაა თამადა, ანუ დროსტარების ხელმძღვანელი. იგი სუფრის თავში ზის და სადღეგრძელოებს ამბობს. რესტორან „შატო მუხრანში“, სადაც ჩვენ ვიყავით (თბილისიდან ერთი საათის სავალზე), მეღვინე პატრიკ ჰონეფმა ჩვენი სტუმრობის სადიდებელი სადღეგრძელო წარმოსთქვა. გერმანელი მეღვინე უკვე მრავალი წელია საქართველოში ცხოვრობს, ოჯახიც აქ ჰყავს. პატრიკი მადლობას გვიხდის სტუმრობისათვის, რომ გერმანელი ტურისტები საქართველოთი დაინტერესდნენ და კავკასიურ ქვეყანას ეწვივნენ.
მასპინძელი გვიხსნის, რომ სუფრის თამადა ყურადღებით ისმენს სტუმრების საუბარს სადღეგრძელოებისათვის იმპულსის მისაცემად. იგი დისკუსიას ზომიერ მიმართულებას აძლევს და განწყობას ამაღლებს. ამიტომაც თამადა ისეთი პიროვნებაა, რომელიც ცნობილია თავისი კეთილი ხასიათით, გონებამახვილობით და ინტელექტით.
თუ როგორ მზადდება კლასიკური ქართული კერძები, ამას თქვენ თბილისიდან საკმაოდ მოშორებით, კახეთში გაიგებთ, სადაც ღვინის კომპანია „შუმის“ რესტორანი მდებარეობს. აქ სტუმარი საკუთარი თვალით ხედავს, თუ როგორ ცხვება ქართული თონის პური, როგორ კეთდება ხინკალი, რომელიც ქართული სამზარეულოს ერთ-ერთ დიდებულ და გემრიელ კერძს წარმოადგენს.