USD 2.6042
EUR 2.9407
RUB 3.1195
თბილისი
"ხალხის ძალის" არაკეთილსინდისიერი წევრები -მოძრაობის წევრთა დეკლარაციების მონიტორინგის შედეგები
თარიღი:  1223

თანამდებობის პირები ვალდებულები არიან, ქონებრივი დეკლარაცია შეავსონ. საჯარო სამსახურის ბიურო 6000 პირის დეკლარაციის მონიტორინგს შემთხვევითობის პრინციპით ახორციელებს. “ფლანგვის დეტექტორმა” მოძრაობა “ხალხის ძალის” წევრთა დეკლარაციების მონიტორინგის შედეგები გამოითხოვა. ვიქტორ ჯაფარიძე, დიმიტრი ხუნდაძე, გურამ მაჭარაშვილი, მიხეილ ყაველაშვილი და დავით კაჭარავა ქონებრივ დეკლარაციებს არაკეთილსინდისიერად ავსებენ. გამორჩეულად საინტერესოა ვიქტორ ჯაფარიძის შემთხვევა, რომელიც ყველაზე ხშირად ადეკლარირებს არასრულ მონაცემებს. 

საქართველოს კანონმდებლობა თანამდებობის პირებს ქონებრივი დეკლარაციის შევსებას ავალდებულებს, რომელიც მისი და ოჯახის წევრთა ქონების შესახებ ინფორმაციას მოიცავს. საქართველოს “კორუფციის წინააღმდეგ ბრძოლის” შესახებ კანონის მე-20 პრიმა მუხლის თანახმად ბიურო ვალდებულია დააჯარიმოს თანამდებობის პირი, რომელიც მისი ქონებრივი მდგომარეობის შესახებ მონაცემებს არასრულად და არასწორად შეავსებს და შესაბამისად, დეკლარაცია უარყოფიდად შეფასდება (მუხლი 18 პრიმა, მე-12 პუნქტი). ჯარიმის მოცულობა განისაზღვრება თანამდებობრივი სარგოს 20%-ით და არ შეიძლება იყოს 500 ლარზე ნაკლები (მუხლი 20).

ქონებრივ დეკლარაციას ყოველწლიურად საშუალოდ 6000 თანამდებობის პირი ავსებს. დელკარაციების სისწორის მონიტორინგს 2017 წლიდან საჯარო სამსახურის ბიუროს სპეციალური დეპარტამენტი ახორციელებს. აღსანიშნავია, რომ დეკლარაციების მონიტორინგი შემთხვევითი შერჩევის პრინციპით ხდება. შესაბამისად, ყველა თანამდებობის პირის დეკლარაციის სისწორის შესწავლილი არ არის. 

ჩვენ დავინტერესდით, რამდენად სრულად და კანონის დაცვით ავსებდნენ დეკლარაციებს, 2022 წლის ოქტომბერში დაარსებული, მოძრაობა “ხალხის ძალის” წევრები.

“ფლანგვის დეტექტორმა” მიმდინარე წლის 26 იანვარს საჯარო სამსახურის ბიუროდან მოძრაობა “ხალხის ძალის” წევრების – ვიქტორ ჯაფარიძის, სოზარ სუბარის, მიხეილ ყაველაშვილის, დიმიტრი ხუნდაძის, გურამ მაჭარაშვილის, ეკა სეფაშვილის, დავით კაჭარავას, ირაკლი (დაჩი) ბერაიას, ზაალ მიქელაძის – შესახებ ინფორმაცია გამოითხოვა

საჯარო სამსახურის ბიურომ დადებითად მხოლოდ სოზარ სუბარის და ირაკლი (დაჩი) ბერაიას დეკლარაციები შეაფასა, რომლებიც 2018 წლიდან არის შევსებული. ვიქტორ ჯაფარიძის, დიმიტრი ხუნდაძის, გურამ მაჭარაშვილის, მიხეილ ყაველაშვილისა და დავით კაჭარავას ქონებრივი დეკლარაციები უარყოფითად არის შეფასებული. საჯარო სამსახურის ბიურომ არ მოგვაწოდა ინფორმაცია ზაალ მიქელაძისა და ეკა სეფიაშვილის დეკლარაციებთან დაკავშირებით, რაც იმის ვარაუდის საშუალებას გვაძლევს, რომ ამ თანამდებობის პირების ქონებრივი დეკლარაციების მონიტორინგი არ განხორციელებულა.

საჯარო სამსახურის ბიუროს მიერ გამოვლენილი დაღვევები “ხალხის ძალის” წევრების მიერ შევსებულ ქონებრივ დეკლარაციებში:

 

    

 

  • ვიქტორ ჯაფარიძე

ვიქტორ ჯაფარიძის ქონებრივი დეკლარაციების შესახებ ინფორმაცია 2004-2008 და 2012-2022 წლებში არის ხელმისაწვდომი. 2004-2008 წლებში ჯაფარიძე მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი იყო, 2012-2016 წლებში მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი გახდა, 2016-2020 წლებში კი მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრიც მანდატი ჰქონდა. ბოლო მონაცემებით, 2020 წლიდან ვიქტორ ჯაფარიძე მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრიც არის. აღსანიშნავია ისიც, რომ ვიქტორ ჯაფარიძემ 2022 წლის ოქტომბერში დატოვა პარტია “ქართული ოცნება” და მოძრაობა “ხალხის ძალას” შეუერთდა. 

საჯარო სამსახურის ბიუროს მიერ მოწოდებული ინფორმაციიდან ირკვევა, რომ ვიქტორ ჯაფარიძის ქონებრივი მდგომარეობის დეკლარაციები ოთხჯერ შემოწმდა, 2018, 2019, 2020 და 2022 წლებში. ოთხივე შემთხვევაში ბიუროს შეფასება უარყოფითი იყო და რამდენიმე მნიშვნელოვან ხარვეზს ჰქონდა ადგილი. საჯარო სამსახურის ბიუროს დასკვნის თანახმად, ოთხივე შემთხვევაში ერთ-ერთი მთავარი გამოწვევა/ხარვეზი, ვიქტორ ჯაფარიძის მიერ, უძრავი ქონების არასრულ აღრიცხვასთან იყო დაკავშირებული. მაგალითად, თუ ერთმანეთს შევადარებთ 2018 და 2019 წლის დეკლარაციებს, თვალსაჩინოა, რომ ჯაფარიძეს უძრავი ქონება სრულად არ აქვს ასახული. გარდა იმისა, რომ 2019 წლიდან დეკლარაციაში აღარ არის მოხსენიებული შვილი, ეკატერინე ჯაფარიძე და მისი უძრავი ქონება, ამავე დეკლარაციაში ვეღარ ვხვდებით ჩანაწერს ვიქტორ ჯაფარიძის უძრავ ქონებაზე, რომელიც მან 2002 წელს 26,300 აშშ დოლარად შეიძინა. ბინა თბილისში, ჩიქოვანის ქუჩაზე მდებარეობდა. ასევე, საინტერესოა მესტიაში, სეტის მოედანზე მდებარე მიწის ნაკვეთის შემთხვევაც, რომელიც ვიქტორ ჯაფარიძემ მემკვიდრეობით მიიღო. 2018 წლის დეკლარაციაში აღნიშნულია, რომ აღნიშნული ნაკვეთი ჯაფარიძეს 2013 წელს გადაეცა მემკვიდრეობით და მისი ფართობი 693 კვ.მ იყო. 2019 წლის დეკლარაციაში კი, სავარაუდოდ, საუბარია იგივე მიწის ნაკვეთზე, თუმცა მემკვიდრეობით გადაცემის თარიღად 2011 წელია მითითებული, ფართობი კი 692 კვ.მ-ს შეადგენს. სავარაუდოა, რომ საუბარია ერთი და იგივე მიწის ნაკვეთზე, თუმცა იმ შემთხვევაშიც კი, თუ დავუშვებთ, რომ სხვადასხვა ნაკვეთი არის აღრიცხული, ფაქტია, რომ 2019 წლის დეკლარაციაში წინა წლის ქონებრივი მდგომარეობა სრულად არ არის აღრიცხული. 

განსხვავებულია 2019 და 2020 წლის დეკლარაციებიც. მაგალითად, 2020 წლის დეკლარაცაში ჩნდება ახალი ჩანაწერები ჯაფარიძის მეუღლის, ნათია ხვისტანის სახელზე. თუკი 2019 წელს მის სახელზე მხოლოდ ბინა და სხვენი ფიქსირდებოდა, 2020 წლის დეკლარაციაში ჩანაწერი გაჩნდა 1995 წელს შეძენილ ბინაზეც, რომელიც მანამდე არსად ფიქსირდებოდა. 

2022 წლის დეკლარაციაში ასახული ქონებრივი მდგომარეობა ასევე საკმაოდ განსხვავებულია წინა წლების ქონებრივი დეკლარაციებისგან. 2022 წლამდე არსად ფიქსირდებოდა, რომ ვიქტორ ჯაფარიძემ 2010 წელს დაბა მესტიაში მიწის ნაკვეთი მემკვიდრეობით მიიღო. ასევე, ჩნდება ჩანაწერი 2018 წელს მემკვიდრეობით მიღებულ ორ მიწის ნაკვეთზე, რომლებიც მესტიაში სხვადასხვა ლოკაციაზე მდებარეობს. თუკი, წინა წლების ქონებრივი დეკლარაციებიდან გამქრალი იყო თბილისში, ჩიქოვანის ქუჩაზე მდებარე საცხოვრებელი ბინა, რომელიც ჯაფარიძემ 2013 წელს შეიძინა, 2022 წლის დეკლარაციაში აღნიშნული ბინა კვლავ გამოჩნდა. 

გარდა იმისა, რომ წლების განმავლობაში ვიქტორ ჯაფარიძე უძრავ ქონებას არასრულად ასახავდა დეკლარაციებში, საჯარო სამსახურის ბიურო ჩვენთვის მოწოდებულ ინფორმაციაში სხვა ხარვეზებზეც ამახვილებს ყურადღებას, რომელიც მის ოჯახის წევრებს უკავშირდება.

კერძოდ კი, ბიუროს წერილში ვკითხულობთ რომ 2018 წელს ასევე ხარვეზები გამოვლინდა თანამდებობის პირისა და მისი ოჯახის წევრების საბანკო ანგარიშების ნაშთებში. ასევე, თანამდებობის პირისა და მისი ოჯახის წევრების სამეწარმეო საქმიანობის აღრიცხვასა და შემოსავლებში. 

ვიქტორ ჯაფარიძემ 2019 წლის დეკლარაციაც ასევე არაკეთილსინდისიერად შეავსო. ხარვეზები კვლავ უძრავ ქონებასა და საბანკო ანგარიშებს უკავშირდება. 

იგივე პრობლემა განმეორდა 2020 წელსაც. ბიუროს შეფასებით დეკალარაციაში ვ.ჯაფარიძის მიერ არსწორად იქნა მითიებული ინფორმაცია უძრავი ქონების, საბანკო დოკუმენტაციისა, თანამდებობის პირის ანაზღაურებისა და ერთჯერადი გასავალის შესახებ, რომლიც ოდენობაც 5000 ლარს აღემატებოდა. რაც შეეხება ჯაფარიძის ბოლოს შევსებულ დეკლარაციას, 2022 წელს გამოვლენილი ხარვეზები ამჯერადაც უძრავ ქონებას, სამეწარმეო საქმიანობას და საბანკო ანგარიშზე ერთჯერად თანხის ჩარიცხვას შეეხება, რომლის ოდენობაც 3000 ლარს აღემატება. 

 

https://gmc.org.ge/public//storage/news/February2023/dek1.png

 

  • დიმიტრი ხუნდაძე

კიდევ ერთი პარტლამენტარი, ვინც არაკეთილსინდისიერად ავსებს ქონებრივ დეკლარაციას მოძრაობა “ხალხის ძალის” წევრი დიმიტრი ხუნდაძეა. 

დიმიტრი ხუნდაძე 2012 წლიდან მე-8, მე-9 და ახლა უკვე მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრია.  დიმიტრი ხუნდაძის 2018 წლის დეკლარაცია უარყოფითად იქნა შეფასებული საჯარო სამსახურის ბიუროს მიერ. კერძოდ, ხარვეზები ხუნდაძის უძრავ ქონებასთან დაკავშირებით გამოვლინდა. ასევე, ხუნდაძემ არასწორად მიუთითა ინფორმაცია საბანკო ანგარიშის ნაშთისა და სამეწარმეო საქმიანობის შესახებ.  

დიმიტრი ხუნდაძე არასრულად ადეკლარირებს ქონებას, რასაც მოწმობს ის ფაქტი, რომ წინა წლისგან განსხვავებით, 2018 წლის დეკლარაციაში ვერ ვხვდებით ჩანაწერს მცხეთაში, აღმაშენებლის N158-ში მდებარე ბინის შესახებ, რომელიც ხუნდაძემ ჩუქების საფუძველზე მიიღო. 2018 წლის დეკლარაციაში ასევე არ არის ინფორმაცია 1985 წელს მემკვიდრეობით მიღებულ საცხოვრებელ სახლზე, რომელიც ასევე მცხეთაში მდებარეობს, ამის მსგავსად არ არის აღრიცხული 1983 წელს მემკვიდრეობით მიღებული მიწის ნაკვეთიც. 2017 წლის დეკლარაციიდან ვიგებთ, რომ 2005 წელს დიმიტრი ხუნდაძემ მცხეთაში ავტოფარეხის მშენებლობა დაიწყო, თუმცა 2018 წლის დეკლარაციაში მასზე საუბარი აღარ არის. 2018 წლის დეკლარაციაში ასევე არ მოიძებნება ჩანაწერი აგარაკის შესახებ, რომლის მშენებლობა ხუნდაძემ 2010 წელს დაბა ურეკში დაიწყო. კიდევ ერთი უძრავი ქონება, რომელიც 2018 წელს დიმიტრი ხუნდაძეს დეკლარაციაში აღარ აღუნიშნავს 2007 წელს დაბა ურეკში შეძენილი მიწის ნაკვეთია. გარდა ამისა, საინტერესოა, რომ 2018 წლის დეკლარაციაში ჩნდება რამდენიმე ჩანაწერი 2014-2015 წლებში შეძენილ უძრავ ქონებასთან დაკავშირებით, რომლებიც მანამდე არცერთ დეკლარაციაში არ იყო ნახსენები. 

საჯარო სამსახურის ბიუროს მიერ გამოვლენილი დარღვევის შემდეგ ბიურომ ხუნდაძის დეკლარაცია 2019 წელსაც შეამოწმა. ამჯერადაც, ბიუროს შეფასება უარყოფითი აღმოჩნდა. მიზეზი კი ხუნდაძის მიერ მიღებულ შემოსავლებში ცდომილებების არსებობა იყო.

 

https://gmc.org.ge/public//storage/news/February2023/dek1.png

 

  • გურამ მაჭარაშვილი 

საჯარაო სამსახურის ბიურომ გურამ მაჭარაშვილის, 2018 წლის დეკლარაცია ასევე უაყოფითად შეაფასა. მაჭარაშვილის, 2018 წლის, დეკლარაციის მონიტორინგის დროს გამოვლენილი ხავეზები მის უძრავ ქონებას, საბანკო ინფორმაციას, ოჯახის წევრების შემოსავალსა და სამეწარმეო საქმიანობას შეეხებოდა. 

გურამ მაჭარაშვილი პარლამენტარი 2016 წლიდან გახდა. ის მე-9 და მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი იყო. კვლევის პროცესში გამოჩნდა, რომ მაჭარაშვილის ქონებრივი დეკლარაცია 2017, 2018 და 2019 წლებში ერთმანეთის მსგავსია და უძრავი ქონება ყველგან ერთნაირად არის აღრიცხული.

 

https://gmc.org.ge/public//storage/news/February2023/dek1.png

 

  • მიხეილ ყაველაშვილი

რაც შეეხება მიხეილ ყაველაშვილს, საჯარო სამსახურის ბიურომ 2019 წელს, დეპუტატის დეკლარაციის რამდენიმე ნაწილი დაახარვეზა. პირველი ხარვეზი ხელშეკრულების საგნის ღირებულებას და ხელშეკრულების საფუძველზე მიღებულ მატერიალურ შედეგს ეხება. 

ხარვეზი ფიქსირდება თანამდებობის ბირის საბანკო ანგარიშებთან დაკავშირებითაც. სავარაუდოდ, ყაველიშვილმა არასწორად მიუთითა ინფორმაცია მის საბანკო ანგარიშებზე განთავსებული ფინანსების შესახებ. 2019 წლის დეკლარაციის თანხმად ყავალეშივილის საბანკო ანგარშზე 56,594 ლარი იყო განთავსებული.

კიდევ ერთი ხარვეზი 2019 წლის დეკლარაციაში ოჯახის წევრის მიერ მიღებულ ანაზღაურებასთან იყო დაკავშირებული. აღნიშნულ დეკლარაციაში, შემოსავლების შესახებ ინფორმაცია წარმოდგენილია ყაველიშვილის გერის (გიორგი ივანიშვილი) და მეუღლის (თამარ ბაგრატიონის) მიერ. გიორგი ივანიშვილის წლიური შემოსავალი 45,018 ლარს შეადგენდა, ხოლო თამარ ბაგრატიონის 3600 ლარს. სავარაუდოდ, ერთ-ერთი ოჯახის წევრს იმაზე ნაკლები შემოსავლი ჰქონდა მითითებული დეკლარაციაში ვიდრე  ეს იყო დაადეკლარირა.

 

 

  • დავით კაჭარავა 

საჯარო სამსახურის ბიურომ დავით კაჭარავას ქონებრივი დეკლარაცია მხოლოდ ერთხელ, 2022 წელს შეამოწმა. მონიტორინგის შედაგად, ბიურომ მცირემნიშვნელობის უზუსტობები გამოავლინა, რის გამოც თანამდებობის პირს მიეცა გაფრთხილება. ბიუროს მიერ გამოვლენილი ხარვეზები კაჭარავას სამეწარმეო საქმიანობასთან და მის მიერ დადებულ ხელშეკრულებასთან იყო დაკავშირებული.

დეკლარაციების მიხედვით, დავით კაჭარავა წილებს ორ კომპანიაში ფლობს. პირველი კომპანია შპს ჯენტლმენი საქართველოა, რომელიც 2017 წლიდან არსებობს. საჯარო რეესტრის ბოლო, 2022 წლის ამონაწერის თანახმად, კომპანიის ერთპიროვნული დირექტორი ნუცა თვარაძეა, ხოლო 100%-იანი წილის მფლობელი დავით კაჭარავა, წილის მმართველი დღევანდელი მონაცემებით, დავით კაჭარავას მამაა მისი სახელიც დავით კაჭარავაა. 2021 წლის დეკლარაციიდან ვიგებთ, რომ კომპანიის შემოსავალმა ერთი წლის განმავლობაში 29,177 ლარი შეადგინა. 2023 წლის დეკლარაციის მიხედვით კი კომპანიის შემოსავალი 12,000 ლარია. 

მეორე კომპანია, სადაც დავით კაჭარავა წილს ფლობს, შპს თბილალპროფი არის. კომპანია 2018 წელს დაარსდა. ბოლო ამონაწერის თანახმად, დირექტორი დავით კაჭარავაა. კაჭარავა ასევე ფლობს კომპანიის 51%-იან წილს, თუმცა ამ შემთხვევაშიც მისი წილის მმართველი მამამისია. თავის მხრივ, მამამისი, დავით კაჭარავა კომპანიის 16%-იან წილსაც ფლობს. დანარჩენი 33% კი გიორგი დანელიას მფლობელობაშია. 2021-2023 წლების ქონებრივი დეკლარაციებიდან ირკვევა, რომ დავით კაჭარავას კომპანიიდან შემოსავალი არასდროს მიუღია. 

 

შეჯამება

საქართველოს კანონმდებლობის თანახმად, თითოეული თანამდებობის პირი ვალდებულია, შეავსოს ქონებრივი დეკლარაცია. დეკლარაცია მოიცავს ინფორმაციას პირის და მისი ოჯახის წევრების ქონების, ფინანსური აქტივებისა თუ საბანკო ანგარიშების შესახებ. თანამდებობის პირი ვალდებულია, დეკლარაციაში მისი ქონებრივი მდგომარეობის შესახებ სრული და სწორი მონაცემები შეიყვანოს. წინააღმდეგ შემთხვევაში საჯარო სამსახურის ბიურო მას დააჯარიმებს. იმ შემთხვევაში, თუ ბიურო დანაშაულის სავარაუდო ნიშნებს დაადგენს, მონაცემები შესაბამის სამართლებრივ ორგანოს გადაეცემა. 

მოძრაობა “ხალხის ძალის” წევრები ვიქტორ ჯაფარიძე, დიმიტრი ხუნდაძე, გურამ მაჭარაშვილი, მიხეილ ყაველაშვილი და დავით კაჭარავა ქონებრივ დეკლარაციებს არაკეთილსინდისიერად ავსებენ. კანონის თანახმად, ეს პირები არა ერთხელ უნდა ყოფილიყვნენ დაჯარიმებული საჯარო სამსახურის ბიუროს მიერ. თუმცა საინტერესოა, რომ აღნიშნული ბერკეტი არც ისე წარმატებულად მუშაობს ვიქტორ ჯაფარიძის შემთხვევაში, რადგან ის წლიდან წლამდე არღვევს ქონებრივი მდგომარეობის შესახებ დეკლარაციის შევსების წესს და არასრულ მონაცემებს ადეკლარირებს.

 

წყარო:

  1. საჯარო სამსახურის ბიუროდან მიღებული საჯ.ინფორმაცია-  http://bit.ly/3Ie2xTx 

  2. https://gmc.org.ge/
მსოფლიო
ტრამპი, რესპუბლიკური პარტია და 2026 წლის ნოემბერი — საგარეო ომები, ეკონომიკა და ამერიკული ძალის ახალი მოდელი

2026 წლის 3 ნოემბრის შუალედური არჩევნები აშშ-ში ჩვეულებრივ კონგრესის არჩევნებზე მეტ მნიშვნელობას იძენს. დონალდ ტრამპმა თვითონაც სცადა მათი საკუთარი პრეზიდენტობის რეფერენდუმად ქცევა და რესპუბლიკელ ამომრჩევლებს პირდაპირ უთხრა, არჩევნებზე ისე მივიდნენ, თითქოს თავად იყოს ბიულეტენზე. ამდენად, წარმომადგენელთა პალატისა და სენატის კანდიდატებს ნაწილობრივ საკუთარი კამპანიის ნაცვლად ტრამპის მეორე ვადის შედეგების დაცვაც უწევთ.

ამ არჩევნების სპეციფიკა ისაა, რომ ამერიკის საგარეო პოლიტიკა ამჯერად შინაგან პოლიტიკაში ეკონომიკის გავლით შედის. ირანის ომი გადაიქცა ბენზინის ფასად და ინფლაციად; უკრაინის ომი — კითხვად, ვინ უნდა გადაიხადოს ევროპის უსაფრთხოების ფასი; ჩინეთი — წარმოების, ვაჭრობისა და ტექნოლოგიური უპირატესობის საკითხად; ხოლო ევროპა — გამოცდად, დარჩება თუ არა ამერიკული ალიანსების ძველი მოდელი უცვლელი.

ამიტომ ტრამპის საგარეო პოლიტიკის შეფასება მხოლოდ იდეოლოგიური ნიშნებით — „იზოლაციონისტია“ თუ „ინტერვენციონისტი“, „რუსეთისკენაა“ თუ „ევროპისკენ“ — სულ უფრო ნაკლებად ხსნის რეალობას.


არჩევნების საწყისი სურათი

სექტემბრის შუა რიცხვების მონაცემები რესპუბლიკელებისთვის რთულ გარემოს აჩვენებს, თუმცა ეს ჯერ არ ნიშნავს არჩევნების შედეგს.

11–14 სექტემბრის Reuters/Ipsos-ის ეროვნულ კვლევაში ტრამპის საქმიანობას დადებითად 35% აფასებდა. კითხვაზე, კონგრესის არჩევნები დღეს რომ ტარდებოდეს რომელ პარტიას მისცემდნენ ხმას, დემოკრატები იღებდნენ 44%-ს, რესპუბლიკელები — 37%-ს. თავად Reuters ხაზს უსვამს, რომ ასეთი „generic ballot“ შტატებისა და ცალკეული ოლქების შედეგს პირდაპირ ვერ წინასწარმეტყველებს. კვლევაში 1,143 ზრდასრული მონაწილეობდა და ცდომილება დაახლოებით ±3 პროცენტული პუნქტია.

კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია საკითხების სტრუქტურა. აგვისტოს ბოლოს Reuters/Ipsos-ის კვლევაში რეგისტრირებული ამომრჩევლების 47% ცხოვრების ღირებულებას ასახელებდა ხმის მიცემის უმნიშვნელოვანეს ფაქტორად.

ამიტომ რესპუბლიკელებისთვის მთავარი პრობლემა შეიძლება საერთოდ არ იყოს კლასიკური „საგარეო პოლიტიკის“ საკითხი. პრობლემა იწყება მაშინ, როდესაც თეირანი, ჰორმუზის სრუტე ან უკრაინის ომი ამერიკელი ამომრჩევლისთვის გადაიქცევა ბენზინის ფასად, იპოთეკის პროცენტად და სუპერმარკეტის ჩეკად.

წარმომადგენელთა პალატაში რესპუბლიკელებს ვიწრო უმრავლესობა აქვთ, რის გამოც შედარებით მცირე რაოდენობის ოლქიც ძალთა ბალანსს ცვლის. სენატში მათ უფრო ძლიერი საწყისი პოზიცია აქვთ: დემოკრატებს უმრავლესობის მისაღებად ოთხი მანდატის წმინდა მატება სჭირდებათ, თუმცა AP-ის სექტემბრის შეფასებით კონკურენტული რბოლების წრე მნიშვნელოვნად გაფართოვდა.

აქედან გამომდინარე, ერთი და იგივე ეროვნული განწყობა წარმომადგენელთა პალატასა და სენატში აუცილებლად ერთნაირ შედეგს არ იძლევა.


ირანი — ტრამპისთვის ყველაზე პირდაპირი საგარეო-პოლიტიკური კავშირი არჩევნებთან

ირანი ამ არჩევნების საგარეო თემებიდან ყველაზე პირდაპირ არის მიბმული ამერიკელი ამომრჩევლის ჯიბეზე.

აშშ-ისა და ისრაელის დარტყმებით ირანთან მიმდინარე ომი 28 თებერვალს დაიწყო და უკვე თითქმის შვიდი თვეა გრძელდება. 15 სექტემბერს წარმომადგენელთა პალატამ 220–204 ხმით მიიღო War Powers-ის რეზოლუცია პრეზიდენტის სამხედრო ოპერაციების შეზღუდვის მოთხოვნით; ყველა დემოკრატს შვიდი რესპუბლიკელიც შეუერთდა.

ეს პატარა, მაგრამ პოლიტიკურად საინტერესო ბზარია რესპუბლიკურ კოალიციაში.

ტრამპის მოძრაობის ერთ-ერთი ძველი მესიჯი იყო ხანგრძლივი უცხოური ომების შეწყვეტა. სწორედ ამიტომ ირანის ომის გაჭიანურება რესპუბლიკური პარტიის შიგნითაც წარმოშობს წინააღმდეგობას. რესპუბლიკელმა თომას მასიმ თავდაცვის მდივრ პიტ ჰეგსეთის წინააღმდეგ იმპიჩმენტის მუხლებიც კი წარადგინა, ამტკიცებს რა, რომ ირანთან სამხედრო მოქმედებები კონგრესის სათანადო სანქციის გარეშე მიმდინარეობს.

საზოგადოებრივი აზრის მონაცემებიც მნიშვნელოვანია. Reuters/Ipsos-ის 21–24 აგვისტოს კვლევაში ირანის წინააღმდეგ აშშ-ის სამხედრო მოქმედებებს 31% უჭერდა მხარს. რესპუბლიკელთა შორის მხარდაჭერა კვლავ ბევრად მაღალი იყო — 69%, მაგრამ მარტის 77%-დან შემცირებული. გამოკითხულთა 83% ელოდა, რომ ამერიკული სამხედრო ჩართულობა ხანგრძლივი იქნებოდა.

მაგრამ რეალური საარჩევნო დამაკავშირებელი რგოლი ნავთობია.

სექტემბერში Brent-ის ფასი ისევ 100 დოლარს ასცდა, ხოლო აშშ-ში დიზელის საშუალო ფასი Reuters-ის მონაცემებით პირველად გადასცდა 6 დოლარს გალონზე. აგვისტოში სამომხმარებლო ინფლაციამ წლიურ 3.4%-ს მიაღწია; ბენზინი ერთ თვეში 3.9%-ით გაძვირდა, რეალური საშუალო საათობრივი შემოსავალი კი წლიურ ჭრილში შემცირდა.

ამიტომ ირანის ომის პოლიტიკური მნიშვნელობა ასეთი ჯაჭვით იკითხება:

ომი → ნავთობის მიწოდების რისკი → საწვავის გაძვირება → ინფლაცია → საპროცენტო განაკვეთები → ოჯახების ხარჯები → არჩევნები.

სწორედ ამიტომ ირანი დღეს ტრამპისთვის გაცილებით უფრო უშუალო შიდა პოლიტიკური ფაქტორია, ვიდრე უკრაინა.


რუსეთი–უკრაინა — ტრამპის პოლიტიკა უფრო ტრანზაქციულია, ვიდრე უბრალოდ „პრორუსული“ ან „პრო-უკრაინული“

ტრამპის უკრაინასთან დამოკიდებულების აღწერა მხოლოდ სიტყვებით „უკრაინის წინააღმდეგია“ ან „რუსეთის მხარესაა“ მიმდინარე პოლიტიკას ზედმეტად ამარტივებს.

2026 წლის სურათი უფრო რთულია.

ერთი მხრივ, ტრამპი მკვეთრად ცდილობს ამერიკის ფინანსური ტვირთის შემცირებას. 3 სექტემბერს მან განაცხადა, რომ ევროპელებისგან წარსულში უკრაინისთვის მიწოდებული ამერიკული იარაღისა და დახმარების კომპენსაციის მოთხოვნას აპირებს და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ამერიკულ შეიარაღებას პირველ რიგში აშშ-ის მარაგებისთვის ინახავს.

მეორე მხრივ, ადმინისტრაცია სრულად არ გადასულა რუსეთის მიმართ დათმობის პოლიტიკაზე. ტრამპი მხარს უჭერს ახალ სანქციურ კანონპროექტს, რომელიც რუსეთის ენერგეტიკულ და თავდაცვის სექტორებს ეხება და შესაძლებელს ხდის დამატებითი ეკონომიკური ზეწოლის გამოყენებას იმ ქვეყნებზეც, რომლებიც რუსულ ენერგიას ყიდულობენ. კანონპროექტმა სენატი 86–11 ხმით გაიარა.

ამავე დროს ვაშინგტონი მოსკოვთან და კიევთან მოლაპარაკების არხებს ინარჩუნებს. სექტემბერში სტივ უიტკოფმა და ჯარედ კუშნერმა პუტინთან შეხვედრის შემდეგ კიევშიც გამართეს მოლაპარაკებები; მნიშვნელოვანი გარღვევა არ დაფიქსირებულა.

ამ ყველაფრიდან ტრამპის მოდელი დაახლოებით ასე გამოიყურება:

ომის სწრაფი სამხედრო მოგება აშშ-ის რესურსებით — არა; უკრაინის მთლიანად მიტოვება — ასევე არა; მთავარი მიზანი არის ამერიკული პირდაპირი ფინანსური ტვირთის ევროპაზე გადატანა, რუსეთზე ეკონომიკური ბერკეტის დატოვება და შეთანხმების მოძებნა.

ეს არის უფრო ტრანზაქციული ძალთა პოლიტიკა, ვიდრე ბაიდენის პერიოდის ფორმულა — „უკრაინას იმდენ ხანს დავეხმარებით, რამდენიც დასჭირდება“.

არჩევნების თვალსაზრისით ამას რესპუბლიკელებისთვის საინტერესო თვისება აქვს: უკრაინა დღეს ნაკლებად აჩენს ისეთ უშუალო სამომხმარებლო ეფექტს, როგორიც ირანი. ამიტომ ტრამპისთვის შესაძლებელია ერთდროულად თქვას: „ევროპამ მეტი უნდა გადაიხადოს“ და მაინც დაუჭიროს მხარი რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებს.


ევროპა — პარტნიორიდან თანამგზავრამდე კი არა, პარტნიორიდან „გადამხდელ პარტნიორამდე“

ტრამპის ევროპისადმი პოლიტიკის ცენტრალური სიტყვა ჩემთვის ამ კონტექსტში არა „ანტიევროპიზმი“, არამედ ბერკეტია.

აშშ-ის წინა ადმინისტრაციები NATO-ს ხშირად განიხილავდნენ როგორც ამერიკული გლობალური გავლენის ინსტრუმენტს, რომლის შესანარჩუნებლად თავად ამერიკაც დიდ ხარჯს იღებდა.

ტრამპის მოდელი სხვაგვარ კითხვას სვამს:

თუ ევროპის უსაფრთხოება პირველ რიგში ევროპის ინტერესია, რატომ უნდა გადაიხადოს მისი მთავარი ნაწილი ამერიკელმა გადასახადის გადამხდელმა?

ეს რიტორიკა უკვე კონკრეტულ შედეგში გადაიზარდა. NATO-ს წევრები აშშ-ის ძლიერი ზეწოლის ფონზე შეთანხმდნენ, რომ 2035 წლისთვის თავდაცვასთან დაკავშირებული ხარჯები მშპ-ის 5%-მდე გაზარდონ — 3.5% უშუალოდ სამხედრო საჭიროებებზე და კიდევ 1.5% უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ სფეროებზე. ევროპელმა წევრებმა და კანადამ მხოლოდ 2025 წელს რეალური თავდაცვის ხარჯები დაახლოებით 90 მილიარდი დოლარით გაზარდეს.

აქ მნიშვნელოვანი პარადოქსია.

ტრამპმა ევროპასთან ურთიერთობა უფრო კონფლიქტური გახადა, მაგრამ ამავე დროს ევროპული სამხედრო ხარჯების ზრდასაც შეუწყო ხელი.

ეს ორი რამ ერთდროულად შეიძლება იყოს ჭეშმარიტი.

ურთიერთობა განსაკუთრებით დაიძაბა ესპანეთთან, რომელმაც NATO-ს ახალი ხარჯვითი მიზანი არ მიიღო. ივლისში ტრამპმა ესპანეთთან ვაჭრობის შეწყვეტის ბრძანებაც კი გამოაცხადა — ნაბიჯი, რომლის განხორციელების იურიდიული და ევროკავშირის საერთო სავაჭრო პოლიტიკასთან თავსებადობის საკითხები დაუყოვნებლივ გაჩნდა.

ასე რომ, ტრამპის ევროპული პოლიტიკის არსი შეიძლება ასე ჩამოვაყალიბოთ:

ამერიკა NATO-დან არ გადის, მაგრამ ალიანსს უფასო ან შეღავათიან უსაფრთხოების სისტემად აღარ აღიქვამს.

ევროპისთვის ეს სტრატეგიულად ძალიან მნიშვნელოვანი ცვლილებაა. ტრამპის შემდეგაც კი ძნელად წარმოსადგენია ევროპა ისევ იმავე დონით დაეყრდნოს ამერიკას, როგორც 2014 წლამდე.

უკრაინის ომმა ეს პროცესი დაიწყო; ტრამპმა კი დააჩქარა.


ჩინეთი — აქ ტრამპის სტრატეგია გაცილებით უფრო გრძელვადიანია

თუ ირანი დღეს საარჩევნო პრობლემა უფროა, ჩინეთი ამერიკის გრძელვადიანი ძალაუფლების საკითხია.

აქ ტრამპის ადმინისტრაციის პოლიტიკაში ოთხი მიმართულება იკვეთება:

ვაჭრობა და ინდუსტრია; ტექნოლოგია და AI; ენერგეტიკა და კრიტიკული ნედლეული; ტაივანი და სამხედრო ბალანსი.

აშშ ცდილობს ჩინეთის სახელმწიფო სუბსიდიებით გაძლიერებულ ექსპორტზე საერთაშორისო ზეწოლა გაზარდოს. სექტემბრის G20-ის შეხვედრაზე ამ პოზიციას ჩინეთის გარდა ყველა მონაწილე ქვეყანა დაეთანხმა — მათ მხარი დაუჭირეს „არასაბაზრო პოლიტიკისა და დისბალანსების“ წინააღმდეგ ზომების აუცილებლობას.

მაგრამ ტრამპის მიდგომა აქაც არა უბრალოდ მუდმივი ესკალაცია, არამედ ზეწოლა + გარიგებაა.

24 სექტემბერს ვაშინგტონში ტრამპისა და სი ძინპინის ახალი შეხვედრა იგეგმება. პარალელურად მხარეები დაახლოებით 30 მილიარდი დოლარის საქონელზე ტარიფების შემცირებას განიხილავენ, მაშინ როცა AI, ნახევარგამტარები, ირანთან ჩინეთის ფინანსური კავშირები და ტაივანი რჩება დაპირისპირების საგნებად.

ტაივანთან დაკავშირებით ადმინისტრაციის საჯარო პოზიცია ისევ შეკავებაზეა აგებული. აშშ-ის უმაღლესი წარმომადგენელი ტაივანში სექტემბერში აცხადებდა, რომ ვაშინგტონი რეგიონში „ხელსაყრელი ძალთა ბალანსის“ შენარჩუნებასა და ტაივანის თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებას აპირებს.

ამიტომ ჩინეთთან მიმართებით ტრამპის პოლიტიკა რუსეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდება.

რუსეთთან მას სურს ომის ღირებულების შემცირება და გარიგების მოძებნა.

ჩინეთთან კი საკითხი გაცილებით უფრო სტრუქტურულია: ვინ იქნება მომდევნო ათწლეულების წამყვანი ეკონომიკური, ტექნოლოგიური და სამხედრო ძალა.

აქ დემოკრატებსა და რესპუბლიკელებს შორისაც გაცილებით მეტი სტრატეგიული თანხვედრა არსებობს, ვიდრე ირანის ან უკრაინის საკითხებზე.


ოთხი ფრონტი და მათი საარჩევნო ეფექტი

საკითხი ტრამპის ძირითადი მიდგომა არჩევნებთან მთავარი კავშირი
ირანი პირდაპირი სამხედრო ძალა და ზეწოლა ნავთობი, ბენზინი, ინფლაცია, ომის დაღლილობა
უკრაინა/რუსეთი მოლაპარაკება + სანქციები + ხარჯის ევროპაზე გადატანა „რატომ ვიხდით ჩვენ?“
ევროპა/NATO ალიანსის შენარჩუნება, მაგრამ მნიშვნელოვნად მეტი ევროპული დაფინანსება America First-ის ეკონომიკური არგუმენტი
ჩინეთი ტექნოლოგიური, სავაჭრო და სამხედრო შეკავება + პერიოდული გარიგებები სამუშაო ადგილები, წარმოება, AI, გრძელვადიანი ეროვნული უსაფრთხოება

ამ ოთხიდან ირანი ყველაზე უშუალოდ უკავშირდება 2026 წლის არჩევნების ეკონომიკურ გარემოს, ხოლო ჩინეთი — ყველაზე მეტად ამერიკის მომავალი ძალაუფლების სტრუქტურას.

სრულად
გამოკითხვა
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
ხმის მიცემა
სხვათა შორის