USD 2.6085
EUR 3.0097
RUB 3.0940
თბილისი
კახა კალაძე - მე ვალდებული ვარ, როგორც ქალაქის მერი, დავიცვა ჩემი უწყება, სამსახურები და საკუთარი თავი
თარიღი:  1050

ერთ-ერთი მედიასაშუალებით გასული ბრალდება, თითქოს მიკროავტობუსების ტენდერი მორგებული იყო კონკრეტულ კომპანიაზე და ამის სანაცვლოდ კახა კალაძე ე.წ. „ატკატის“ სახით ძვირადღირებული ავტომანქანა „ლენდ როვერ დეფენდერი“ მიიღო, დეზინფორმაცია და სრული სიცრუეა , - ამის შესახებ თბილისის მერმა Facebook-ის პირდაპირ ჩართვაში ისაუბრა.

მერიის ინფორმაციით, თბილისის მერმა სოციალური ქსელის მომხმარებლებს დოკუმენტები წარუდგინა, რომლითაც ირკვევა, რომ კახა კალაძე ავტომანქანა სალიზინგო-საიჯარო მფლობელობაში ჰყავს, რომლის ღირებულება არა 94 000 ევრო, არამედ 56 000 ევროა.

უწყების ინფორმაციით, „ჯი თი მოტორსთან“ გაფორმებული სალიზინგო-საიჯარო ხელშეკრულების თანახმად, კახა კალაძე ვალდებულია, კომპანიას ყოველთვიურად 1000 ევროს ექვივალენტი ლარში გადაუხადოს. ერთი წლის შემდეგ კი, თავად გადაწყვიტოს, დაიტოვებს ავტომანქანას თუ არა.

„სადილერო კომპანიების განცხადებით, მსგავსი სალიზინგო და საიჯარო ხელშეკრულება მსოფლიოში მიღებული პრაქტიკაა, რომელსაც საქართველოში ყველა მსხვილი სადილერო კომპანია იყენებს. ამ ტიპის ხელშეკრულებით სარგებლობენ როგორც იურიდიული, ისე კერძო პირები. გარდა ამისა, ირკვევა, რომ კახა კალაძე შესაბამისი საიჯარო ხელშეკრულება კომპანია „ჯი თი მოტორსს“ 29 აგვისტოს, ჯერ კიდევ მაშინ გაუფორმა, როდესაც თბილისის მერიის მიერ გამოცხადებულ დახურულ ტენდერში გამარჯვების პრეტენდენტი კომპანია „ჰიუნდაი“ იყო და საერთოდ არ იყო ცნობილი შემდეგი მონაწილის შესახებ“,- ნათქვამია ინფორამციაში.

კალაძის თქმით, მთელი ამ წლების განმავლობაში, რაც პოლიტიკაშია, ვერცერთ შემთხვევას ვერ დაასახელებს ვერავინ, რომ ვინმეს რაიმე წაართვა.

„მე ვალდებული ვარ, როგორც ქალაქის მერი, დავიცვა ჩემი უწყება, სამსახურები და საკუთარი თავი. დარწმუნებული ვარ, ბევრმა, რა თქმა უნდა, არ დაიჯერა, როდესაც ეს სიუჟეტი გავიდა, თუმცა შეიძლება, კითხვებიც გაუჩნდათ. შესაბამისად, ჩვენ თავი ვალდებულად ჩავთვალეთ, რომ გაგვეკეთებინა ახსნა-განმარტებები და მოსახლეობისთვის მიგვეწოდებინა სრული სიმართლე. გარდა ამისა, ერთი რამ მინდა ვთქვა: თქვენ ვერ მოიყვანთ ვერცერთ შემთხვევას მთელი ამ წლების განმავლობაში, რაც მე პოლიტიკაში შემოვედი, რომ ვინმეს რაიმე წავართვი, ვინმეს სადმე ბიზნესში ჩავუჯექი ან ვთქვათ, ბიუჯეტიდან რამე მოვიპარე. მე ვამაყობ, რომ თქვენ ვერ დამისახელებთ ვერცერთ შემთხვევას, რომ ჩემი მხრიდან იყო არასწორად გადადგმული ნაბიჯები. ნამდვილად თავაწეული მოვდივარ მთელი ამ წლების განმავლობაში და ნამდვილად ასე ვაპირებ ცხოვრების გაგრძელებას. ასევე, მინდა აღვნიშნო, რომ მე არავის ვუვარდები საკუთარ სახლში, როგორც ეს კონკრეტულმა ტელევიზიამ გააკეთა, არც დრონებს ვაფრენ მათ საცხოვრებელ ბინებზე და არც ვინმეს პირადი ცხოვრებით ვინტერესდები. მხოლოდ და მხოლოდ ნორმალურად, ყოველგვარი შეურაცხყოფის გარეშე, ვალდებული ვარ, გაგცეთ პასუხები სიმართლით, კონკრეტული დოკუმენტაციით, როგორც ამ შემთხვევაში იყო წარმოდგენილი. ეს არ არის პირველი შემთხვევა და ალბათ, არც უკანასკნელი იქნება, იმიტომ რომ ეს არის მათი ხელწერა. მითუმეტეს, არჩევნები ახლოვდება და ყველანაირი მცდელობა აქვთ, რომ „ქართული ოცნების“ რეიტინგული პოლიტიკური ფიგურების დისკრედიტაცია მოახდინონ. თუმცა, კიდევ ერთხელ ვიმეორებ, მე პირადად არ ვაპირებ, ვინმეს თავი დავუხარო. როდესაც მართალი ხარ ადამიანი, როდესაც სიმართლით მოდიხარ, რა თქმა უნდა, გაქვს ძალიან დიდი ვალდებულება, ძალიან დიდი პასუხისმგებლობა, რომ ღირსეულად უპასუხო ასეთ გამოწვევებს. თუ იქნება კიდევ მცდელობა, ჩვენ გავაგრძელებთ ამ ფორმატით კონკრეტულ სიცრუეებზე, ცილისწამებებზე და ასეთ აბსურდულ ბრალდებებზე პასუხის გაცემას“, - განაცხადა თბილისის მერმა.

მერიის ინფორმაციით, რაც შეეხება ტენდერს, იგი რამდენჯერმე გამოცხადდა და წინ უძღოდა ბაზრის კვლევა. ამის შესახებ ინფორმაცია საჯარო იყო და ასევე, მიწოდებული ჰქონდა არაერთ კომპანიას. საბოლოოდ, სატენდერო დოკუმენტაციის მოთხოვნა დააკმაყოფილა არა ერთმა, არამედ მინიმუმ სამმა კომპანიამ.

ტენდერის მიმდინარეობის შესახებ, მედიასთან კომენტარი თბილისის მერმა რამდენჯერმე გააკეთა, სადაც განმარტავდა, რომ პირველად გამოცხადებული ტენდერი სწორედ იმის გამო ჩაიშალა, რომ რაც შეიძლება მეტ კომპანიას ჰქონოდა შესაძლებლობა, მონაწილეობა მიეღო და შეეთავაზებინა მერიისთვის რაც შეიძლება მაღალი ხარისხი.

„ის ბრალდებები, რომელიც ისმოდა ამ გადაცემაში, თითქოს ჩვენ კონკრეტულ კომპანიას მოვარგეთ ტენდერი, ეს ფიზიკურად შეუძლებელია, ასეთი რამ ვერ მოხდებოდა. ტენდერი ვერ გამოცხადდებოდა, დოკუმენტების შინაარსი რომ კონკრეტულ კომპანიაზე ყოფილიყო მორგებული. ეს არის შეუძლებელი, გამორიცხულია. გარდა ამისა, როდესაც შესყიდვები ხორციელდება, ცხადდება ელექტრონული ტენდერი და არის დახურული. კომპანიები ერთმანეთს ვერ ხედავენ და ვერც ჩვენ ვხედავთ, ვინ არის მონაწილე. გარდა ამისა, სანამ ჩვენ ტენდერს გამოვაცხადებდით, ამას წინ უძღოდა შესაბამისი ღონისძიებები. გავაკეთეთ ფასთა მოკვლევა, ასევე მივიღეთ ინფორმაცია იმ კომპანიების შესახებ, რომლებიც მიიღებდნენ მონაწილეობას და ბევრი კომპანია იყო დაინტერესებული. პირველად, როდესაც ჩვენ გამოვაცხადეთ ტენდერი, ალბათ გახსოვთ, რომ შევწყვიტეთ, რადგან პანდემიით გამოწვეული პრობლემები იყო. მივიღეთ გადაწყვეტილება, რომ მაშინ არ იყო მიკროავტობუსების შესყიდვის დრო, რადგან თანხები მიემართებოდა უფრო მნიშვნელოვან საჭიროებებზე. ამის შემდეგ ხელმეორედ გამოვაცხადეთ ტენდერი, თუმცა რამდენიმე კომპანიამ მოგვმართა, მათი ინტერესების გათვალისწინებაც მომხდარიყო სატენდერო დოკუმენტაციაში. ამის გამო შევაჩერეთ გამოცხადებული ტენდერი. ამის დამადასტურებელი ფაქტები და ჩემი ინტერვიუებიც არსებობს. 15 ივლისს გამოვაცხადეთ ტენდერი, სადაც ყველა შესაძლო მონაწილე კომპანიის ინტერესები იყო გათვალისწინებული, იმისთვის რომ, რაც შეიძლება მეტ კომპანიას მიეღო მონაწილეობა და მიგვეღო საუკეთესო პროდუქტი, ამ შემთხვევაში მიკროავტობუსები საუკეთესო ფასად“, - განაცხადა კახა კალაძე.

„ ე.წ. კრიტიკულმა მედიამ, მერიის მიერ გამოცხადებულ ტენდერებთან დაკავშირებით, აჟიოტაჟის შექმნა არაერთხელ სცადა. მაგალითად, სასწრაფო დახმარების ავტომანქანების შესყიდვის ტენდერზე მედია ამტკიცებდა, რომ რამდენიმე კომპანიის მონაწილეობის მიუხედავად, გამარჯვება რატომღაც „სტრადა ავტოს“ ხვდა წილად, რომელიც „ფიატის“ შემომყვანი კომპანიაა. ზუსტად ამავე კომპანია „სტრადა ავტოს“ ამჯერად ნოდარ მელაძის საავტორო გადაცემა მიკროავტობუსების ტენდერიდან გაგდებულად ასახელებს და ამტკიცებს, რომ იგი მერიამ „დაჩაგრა“.,- ნათქვამია მერიის მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში.

ამასთან, კახა კალაძის განცხადებით, მერიის მიერ გამოცხადებული ყველა ტენდერი მორგებულია მხოლოდ და მხოლოდ თბილისის ინტერესებზე და მას ატარებს სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტო კანონის სრული დაცვით.

მსოფლიო
ტრამპი, რესპუბლიკური პარტია და 2026 წლის ნოემბერი — საგარეო ომები, ეკონომიკა და ამერიკული ძალის ახალი მოდელი

2026 წლის 3 ნოემბრის შუალედური არჩევნები აშშ-ში ჩვეულებრივ კონგრესის არჩევნებზე მეტ მნიშვნელობას იძენს. დონალდ ტრამპმა თვითონაც სცადა მათი საკუთარი პრეზიდენტობის რეფერენდუმად ქცევა და რესპუბლიკელ ამომრჩევლებს პირდაპირ უთხრა, არჩევნებზე ისე მივიდნენ, თითქოს თავად იყოს ბიულეტენზე. ამდენად, წარმომადგენელთა პალატისა და სენატის კანდიდატებს ნაწილობრივ საკუთარი კამპანიის ნაცვლად ტრამპის მეორე ვადის შედეგების დაცვაც უწევთ.

ამ არჩევნების სპეციფიკა ისაა, რომ ამერიკის საგარეო პოლიტიკა ამჯერად შინაგან პოლიტიკაში ეკონომიკის გავლით შედის. ირანის ომი გადაიქცა ბენზინის ფასად და ინფლაციად; უკრაინის ომი — კითხვად, ვინ უნდა გადაიხადოს ევროპის უსაფრთხოების ფასი; ჩინეთი — წარმოების, ვაჭრობისა და ტექნოლოგიური უპირატესობის საკითხად; ხოლო ევროპა — გამოცდად, დარჩება თუ არა ამერიკული ალიანსების ძველი მოდელი უცვლელი.

ამიტომ ტრამპის საგარეო პოლიტიკის შეფასება მხოლოდ იდეოლოგიური ნიშნებით — „იზოლაციონისტია“ თუ „ინტერვენციონისტი“, „რუსეთისკენაა“ თუ „ევროპისკენ“ — სულ უფრო ნაკლებად ხსნის რეალობას.


არჩევნების საწყისი სურათი

სექტემბრის შუა რიცხვების მონაცემები რესპუბლიკელებისთვის რთულ გარემოს აჩვენებს, თუმცა ეს ჯერ არ ნიშნავს არჩევნების შედეგს.

11–14 სექტემბრის Reuters/Ipsos-ის ეროვნულ კვლევაში ტრამპის საქმიანობას დადებითად 35% აფასებდა. კითხვაზე, კონგრესის არჩევნები დღეს რომ ტარდებოდეს რომელ პარტიას მისცემდნენ ხმას, დემოკრატები იღებდნენ 44%-ს, რესპუბლიკელები — 37%-ს. თავად Reuters ხაზს უსვამს, რომ ასეთი „generic ballot“ შტატებისა და ცალკეული ოლქების შედეგს პირდაპირ ვერ წინასწარმეტყველებს. კვლევაში 1,143 ზრდასრული მონაწილეობდა და ცდომილება დაახლოებით ±3 პროცენტული პუნქტია.

კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია საკითხების სტრუქტურა. აგვისტოს ბოლოს Reuters/Ipsos-ის კვლევაში რეგისტრირებული ამომრჩევლების 47% ცხოვრების ღირებულებას ასახელებდა ხმის მიცემის უმნიშვნელოვანეს ფაქტორად.

ამიტომ რესპუბლიკელებისთვის მთავარი პრობლემა შეიძლება საერთოდ არ იყოს კლასიკური „საგარეო პოლიტიკის“ საკითხი. პრობლემა იწყება მაშინ, როდესაც თეირანი, ჰორმუზის სრუტე ან უკრაინის ომი ამერიკელი ამომრჩევლისთვის გადაიქცევა ბენზინის ფასად, იპოთეკის პროცენტად და სუპერმარკეტის ჩეკად.

წარმომადგენელთა პალატაში რესპუბლიკელებს ვიწრო უმრავლესობა აქვთ, რის გამოც შედარებით მცირე რაოდენობის ოლქიც ძალთა ბალანსს ცვლის. სენატში მათ უფრო ძლიერი საწყისი პოზიცია აქვთ: დემოკრატებს უმრავლესობის მისაღებად ოთხი მანდატის წმინდა მატება სჭირდებათ, თუმცა AP-ის სექტემბრის შეფასებით კონკურენტული რბოლების წრე მნიშვნელოვნად გაფართოვდა.

აქედან გამომდინარე, ერთი და იგივე ეროვნული განწყობა წარმომადგენელთა პალატასა და სენატში აუცილებლად ერთნაირ შედეგს არ იძლევა.


ირანი — ტრამპისთვის ყველაზე პირდაპირი საგარეო-პოლიტიკური კავშირი არჩევნებთან

ირანი ამ არჩევნების საგარეო თემებიდან ყველაზე პირდაპირ არის მიბმული ამერიკელი ამომრჩევლის ჯიბეზე.

აშშ-ისა და ისრაელის დარტყმებით ირანთან მიმდინარე ომი 28 თებერვალს დაიწყო და უკვე თითქმის შვიდი თვეა გრძელდება. 15 სექტემბერს წარმომადგენელთა პალატამ 220–204 ხმით მიიღო War Powers-ის რეზოლუცია პრეზიდენტის სამხედრო ოპერაციების შეზღუდვის მოთხოვნით; ყველა დემოკრატს შვიდი რესპუბლიკელიც შეუერთდა.

ეს პატარა, მაგრამ პოლიტიკურად საინტერესო ბზარია რესპუბლიკურ კოალიციაში.

ტრამპის მოძრაობის ერთ-ერთი ძველი მესიჯი იყო ხანგრძლივი უცხოური ომების შეწყვეტა. სწორედ ამიტომ ირანის ომის გაჭიანურება რესპუბლიკური პარტიის შიგნითაც წარმოშობს წინააღმდეგობას. რესპუბლიკელმა თომას მასიმ თავდაცვის მდივრ პიტ ჰეგსეთის წინააღმდეგ იმპიჩმენტის მუხლებიც კი წარადგინა, ამტკიცებს რა, რომ ირანთან სამხედრო მოქმედებები კონგრესის სათანადო სანქციის გარეშე მიმდინარეობს.

საზოგადოებრივი აზრის მონაცემებიც მნიშვნელოვანია. Reuters/Ipsos-ის 21–24 აგვისტოს კვლევაში ირანის წინააღმდეგ აშშ-ის სამხედრო მოქმედებებს 31% უჭერდა მხარს. რესპუბლიკელთა შორის მხარდაჭერა კვლავ ბევრად მაღალი იყო — 69%, მაგრამ მარტის 77%-დან შემცირებული. გამოკითხულთა 83% ელოდა, რომ ამერიკული სამხედრო ჩართულობა ხანგრძლივი იქნებოდა.

მაგრამ რეალური საარჩევნო დამაკავშირებელი რგოლი ნავთობია.

სექტემბერში Brent-ის ფასი ისევ 100 დოლარს ასცდა, ხოლო აშშ-ში დიზელის საშუალო ფასი Reuters-ის მონაცემებით პირველად გადასცდა 6 დოლარს გალონზე. აგვისტოში სამომხმარებლო ინფლაციამ წლიურ 3.4%-ს მიაღწია; ბენზინი ერთ თვეში 3.9%-ით გაძვირდა, რეალური საშუალო საათობრივი შემოსავალი კი წლიურ ჭრილში შემცირდა.

ამიტომ ირანის ომის პოლიტიკური მნიშვნელობა ასეთი ჯაჭვით იკითხება:

ომი → ნავთობის მიწოდების რისკი → საწვავის გაძვირება → ინფლაცია → საპროცენტო განაკვეთები → ოჯახების ხარჯები → არჩევნები.

სწორედ ამიტომ ირანი დღეს ტრამპისთვის გაცილებით უფრო უშუალო შიდა პოლიტიკური ფაქტორია, ვიდრე უკრაინა.


რუსეთი–უკრაინა — ტრამპის პოლიტიკა უფრო ტრანზაქციულია, ვიდრე უბრალოდ „პრორუსული“ ან „პრო-უკრაინული“

ტრამპის უკრაინასთან დამოკიდებულების აღწერა მხოლოდ სიტყვებით „უკრაინის წინააღმდეგია“ ან „რუსეთის მხარესაა“ მიმდინარე პოლიტიკას ზედმეტად ამარტივებს.

2026 წლის სურათი უფრო რთულია.

ერთი მხრივ, ტრამპი მკვეთრად ცდილობს ამერიკის ფინანსური ტვირთის შემცირებას. 3 სექტემბერს მან განაცხადა, რომ ევროპელებისგან წარსულში უკრაინისთვის მიწოდებული ამერიკული იარაღისა და დახმარების კომპენსაციის მოთხოვნას აპირებს და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ამერიკულ შეიარაღებას პირველ რიგში აშშ-ის მარაგებისთვის ინახავს.

მეორე მხრივ, ადმინისტრაცია სრულად არ გადასულა რუსეთის მიმართ დათმობის პოლიტიკაზე. ტრამპი მხარს უჭერს ახალ სანქციურ კანონპროექტს, რომელიც რუსეთის ენერგეტიკულ და თავდაცვის სექტორებს ეხება და შესაძლებელს ხდის დამატებითი ეკონომიკური ზეწოლის გამოყენებას იმ ქვეყნებზეც, რომლებიც რუსულ ენერგიას ყიდულობენ. კანონპროექტმა სენატი 86–11 ხმით გაიარა.

ამავე დროს ვაშინგტონი მოსკოვთან და კიევთან მოლაპარაკების არხებს ინარჩუნებს. სექტემბერში სტივ უიტკოფმა და ჯარედ კუშნერმა პუტინთან შეხვედრის შემდეგ კიევშიც გამართეს მოლაპარაკებები; მნიშვნელოვანი გარღვევა არ დაფიქსირებულა.

ამ ყველაფრიდან ტრამპის მოდელი დაახლოებით ასე გამოიყურება:

ომის სწრაფი სამხედრო მოგება აშშ-ის რესურსებით — არა; უკრაინის მთლიანად მიტოვება — ასევე არა; მთავარი მიზანი არის ამერიკული პირდაპირი ფინანსური ტვირთის ევროპაზე გადატანა, რუსეთზე ეკონომიკური ბერკეტის დატოვება და შეთანხმების მოძებნა.

ეს არის უფრო ტრანზაქციული ძალთა პოლიტიკა, ვიდრე ბაიდენის პერიოდის ფორმულა — „უკრაინას იმდენ ხანს დავეხმარებით, რამდენიც დასჭირდება“.

არჩევნების თვალსაზრისით ამას რესპუბლიკელებისთვის საინტერესო თვისება აქვს: უკრაინა დღეს ნაკლებად აჩენს ისეთ უშუალო სამომხმარებლო ეფექტს, როგორიც ირანი. ამიტომ ტრამპისთვის შესაძლებელია ერთდროულად თქვას: „ევროპამ მეტი უნდა გადაიხადოს“ და მაინც დაუჭიროს მხარი რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებს.


ევროპა — პარტნიორიდან თანამგზავრამდე კი არა, პარტნიორიდან „გადამხდელ პარტნიორამდე“

ტრამპის ევროპისადმი პოლიტიკის ცენტრალური სიტყვა ჩემთვის ამ კონტექსტში არა „ანტიევროპიზმი“, არამედ ბერკეტია.

აშშ-ის წინა ადმინისტრაციები NATO-ს ხშირად განიხილავდნენ როგორც ამერიკული გლობალური გავლენის ინსტრუმენტს, რომლის შესანარჩუნებლად თავად ამერიკაც დიდ ხარჯს იღებდა.

ტრამპის მოდელი სხვაგვარ კითხვას სვამს:

თუ ევროპის უსაფრთხოება პირველ რიგში ევროპის ინტერესია, რატომ უნდა გადაიხადოს მისი მთავარი ნაწილი ამერიკელმა გადასახადის გადამხდელმა?

ეს რიტორიკა უკვე კონკრეტულ შედეგში გადაიზარდა. NATO-ს წევრები აშშ-ის ძლიერი ზეწოლის ფონზე შეთანხმდნენ, რომ 2035 წლისთვის თავდაცვასთან დაკავშირებული ხარჯები მშპ-ის 5%-მდე გაზარდონ — 3.5% უშუალოდ სამხედრო საჭიროებებზე და კიდევ 1.5% უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ სფეროებზე. ევროპელმა წევრებმა და კანადამ მხოლოდ 2025 წელს რეალური თავდაცვის ხარჯები დაახლოებით 90 მილიარდი დოლარით გაზარდეს.

აქ მნიშვნელოვანი პარადოქსია.

ტრამპმა ევროპასთან ურთიერთობა უფრო კონფლიქტური გახადა, მაგრამ ამავე დროს ევროპული სამხედრო ხარჯების ზრდასაც შეუწყო ხელი.

ეს ორი რამ ერთდროულად შეიძლება იყოს ჭეშმარიტი.

ურთიერთობა განსაკუთრებით დაიძაბა ესპანეთთან, რომელმაც NATO-ს ახალი ხარჯვითი მიზანი არ მიიღო. ივლისში ტრამპმა ესპანეთთან ვაჭრობის შეწყვეტის ბრძანებაც კი გამოაცხადა — ნაბიჯი, რომლის განხორციელების იურიდიული და ევროკავშირის საერთო სავაჭრო პოლიტიკასთან თავსებადობის საკითხები დაუყოვნებლივ გაჩნდა.

ასე რომ, ტრამპის ევროპული პოლიტიკის არსი შეიძლება ასე ჩამოვაყალიბოთ:

ამერიკა NATO-დან არ გადის, მაგრამ ალიანსს უფასო ან შეღავათიან უსაფრთხოების სისტემად აღარ აღიქვამს.

ევროპისთვის ეს სტრატეგიულად ძალიან მნიშვნელოვანი ცვლილებაა. ტრამპის შემდეგაც კი ძნელად წარმოსადგენია ევროპა ისევ იმავე დონით დაეყრდნოს ამერიკას, როგორც 2014 წლამდე.

უკრაინის ომმა ეს პროცესი დაიწყო; ტრამპმა კი დააჩქარა.


ჩინეთი — აქ ტრამპის სტრატეგია გაცილებით უფრო გრძელვადიანია

თუ ირანი დღეს საარჩევნო პრობლემა უფროა, ჩინეთი ამერიკის გრძელვადიანი ძალაუფლების საკითხია.

აქ ტრამპის ადმინისტრაციის პოლიტიკაში ოთხი მიმართულება იკვეთება:

ვაჭრობა და ინდუსტრია; ტექნოლოგია და AI; ენერგეტიკა და კრიტიკული ნედლეული; ტაივანი და სამხედრო ბალანსი.

აშშ ცდილობს ჩინეთის სახელმწიფო სუბსიდიებით გაძლიერებულ ექსპორტზე საერთაშორისო ზეწოლა გაზარდოს. სექტემბრის G20-ის შეხვედრაზე ამ პოზიციას ჩინეთის გარდა ყველა მონაწილე ქვეყანა დაეთანხმა — მათ მხარი დაუჭირეს „არასაბაზრო პოლიტიკისა და დისბალანსების“ წინააღმდეგ ზომების აუცილებლობას.

მაგრამ ტრამპის მიდგომა აქაც არა უბრალოდ მუდმივი ესკალაცია, არამედ ზეწოლა + გარიგებაა.

24 სექტემბერს ვაშინგტონში ტრამპისა და სი ძინპინის ახალი შეხვედრა იგეგმება. პარალელურად მხარეები დაახლოებით 30 მილიარდი დოლარის საქონელზე ტარიფების შემცირებას განიხილავენ, მაშინ როცა AI, ნახევარგამტარები, ირანთან ჩინეთის ფინანსური კავშირები და ტაივანი რჩება დაპირისპირების საგნებად.

ტაივანთან დაკავშირებით ადმინისტრაციის საჯარო პოზიცია ისევ შეკავებაზეა აგებული. აშშ-ის უმაღლესი წარმომადგენელი ტაივანში სექტემბერში აცხადებდა, რომ ვაშინგტონი რეგიონში „ხელსაყრელი ძალთა ბალანსის“ შენარჩუნებასა და ტაივანის თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებას აპირებს.

ამიტომ ჩინეთთან მიმართებით ტრამპის პოლიტიკა რუსეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდება.

რუსეთთან მას სურს ომის ღირებულების შემცირება და გარიგების მოძებნა.

ჩინეთთან კი საკითხი გაცილებით უფრო სტრუქტურულია: ვინ იქნება მომდევნო ათწლეულების წამყვანი ეკონომიკური, ტექნოლოგიური და სამხედრო ძალა.

აქ დემოკრატებსა და რესპუბლიკელებს შორისაც გაცილებით მეტი სტრატეგიული თანხვედრა არსებობს, ვიდრე ირანის ან უკრაინის საკითხებზე.


ოთხი ფრონტი და მათი საარჩევნო ეფექტი

საკითხი ტრამპის ძირითადი მიდგომა არჩევნებთან მთავარი კავშირი
ირანი პირდაპირი სამხედრო ძალა და ზეწოლა ნავთობი, ბენზინი, ინფლაცია, ომის დაღლილობა
უკრაინა/რუსეთი მოლაპარაკება + სანქციები + ხარჯის ევროპაზე გადატანა „რატომ ვიხდით ჩვენ?“
ევროპა/NATO ალიანსის შენარჩუნება, მაგრამ მნიშვნელოვნად მეტი ევროპული დაფინანსება America First-ის ეკონომიკური არგუმენტი
ჩინეთი ტექნოლოგიური, სავაჭრო და სამხედრო შეკავება + პერიოდული გარიგებები სამუშაო ადგილები, წარმოება, AI, გრძელვადიანი ეროვნული უსაფრთხოება

ამ ოთხიდან ირანი ყველაზე უშუალოდ უკავშირდება 2026 წლის არჩევნების ეკონომიკურ გარემოს, ხოლო ჩინეთი — ყველაზე მეტად ამერიკის მომავალი ძალაუფლების სტრუქტურას.

სრულად
გამოკითხვა
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
ხმის მიცემა
სხვათა შორის