ინტენსიური შეტაკებები მიმდინარეობს ირან-ავღანეთის საზღვარზე, ნიმრუზის პროვინციის სადავო ზონებში, თავდაპირველად, კონფლიქტი დაიწყო წყლის რესურსების განაწილების გამო, რასაც ადგილზე ხელჩართული დაპირისპირება მოჰყვა ავღანელებსა და ირანელ მესაზღვრეებს შორის.
1973 წლის შეთანხმების მიხედვით, ავღანეთს ვალდებულება აქვს ნაკისრი, წლიურად ირანს მიაწოდოს 850 მილიონი წყალი ავღანეთის ყველაზე გრძელი მდინარე ჰელმანდიდან, რომელიც ჰამუნის ტბას ამარაგებს წყლით. ირანმა ავღანეთს ბრალი დასდო, რომ არ ასრულებს შეთანხმების პირობებს, რასაც ქაბული უარყოფს.
ირანელმა მესაზღვრეებმა, ადგილობრივებთან ერთად გაყარეს ავღანელები, საპასუხოდ, თალიბანის მებრძოლებმა მსხვილკალიბრიანი ტყვიამფრქვევების და ბუქსირებადი ჰაუბუცების გამოყენებით დაბომბეს ირანის სასაზღვრო ძალების გამშვები პუნქტები და დაიწყეს სახმელეთო შეტევა მათ ასაღებად, ირანულ სასაზღვრო პუნქტებზე თავდასხმას, 2-3 ირანელი მესაზღვრე ემსხვერპლა.
შესაბამისად, ირანული მხრიდან მიღებულ იქნა თალიბანური საცეცხლე პოზიციების ჩახშობის გადაწყვეტილება, რომელშიც ჩაერთო ირანული ავიაცია და არტილერია, რამდენიმე საათიანი მასშტაბური დაბომბვების შედეგად თალიბანის მებრძოლებმა სასაზღვრო ზონიდან უკან დაიხიეს, თუმცა ძალების დაგროვება დაიწყეს მიმდებარე რაიონებში.
ადგილზე გამოჩნდა, თალიბანელთა ამერიკული და საბჭოთა ჯავშანტექნიკა და დიდი რაოდენობით ცოცხალი ძალა, ხოლო ძალების მეთაურად თალიბანის თავდაცვის მინისტრის გადაწყვეტილებით, ეთნიკურად ტაჯიკი აბდულჰამიდ ხორასანამი მოგვევლინა, იგივე ნასერ ბადრი, რომელმაც საგანგებო ვიდეომიმართვით გააფრთხილა ირანი, რომ იგი აპირებს ირანელებს „მეტი შემართებით“ შეებრძოლოს, ვიდრე ისინი იბრძოდნენ აშშ-ის ძალების წინააღმდეგ. ხორასანამის თქმით, ირანს დაპყრობილი აქვს ავღანეთის ისტორიული მიწები და თუ კი იქნება ბრძანება თალიბანის ხელმძღვანელობიდან, ისინი უმალ გაათავისუფლებენ მათ ტერიტორიებს.
ადგილზე შექმნილი ესკალაციის ფონზე, ირგკ-ის ძალების სამხრეთ სარდლობამ სასაზღვრო ზონაში მზადყოფნის უმაღლესი დონე გამოსცა და დაიწყო ძალების ავღანეთის საზღვარზე თავმოყრა
