ამერიკაში 2010 წელს ჩამოვედი, 11 წელი ევროპაში ვცეკვავდი. ჩემი მეუღლე ბოსტონ ბალეტის წამყვანი მოცეკვავე იყო, მე კი როგორც პედაგოგი მიმიწვიე. ქორეოგრაფია და იმპროვიზაცია ჩემი ბუნებრივი ნაწილია.
ამერიკულ ბალეტში ყველა სახის სტილი და სკოლაა შერწყმული. პრიორიტეტს ტექნიკას და პლასტიკას ვანიჭებ, ეს იქნება კლასიკური თუ თანამედროვე ცეკვა. სიმართლე გითხრათ, ცეკვაში 50% იღბალია და 50% ნიჭი. ასევე აუცილებელია ისტორიის ცოდნა და ცეკვის სიღრმისეული აღქმა. ყველა ქვეყანას განსაკუთრებული ისტორია, ფერი და ნიშა აქვს. რაც უფრო კარგად გაიცნობ, მით უფრო მეტად დაგეხმარება როლის შექმნაში და გამოხატვაში. ყველაფერი არის ცოდნა. ქართული კულტურიდან გამომდინარე, სხვებთან შედარებით უპირატესობა მაქვს, რადგან მუსიკა და ცეკვა ჩვენი ცხოვრების მნიშვნელოვანი ნაწილია. ზუსტად ამ კულტურით გავიზარდე თბილისში.
ამჟამად დალასის კონსერვატორიის სამხატვრო ხელმძღვანელი ვარ და ქორეოგრაფიას ვასწავლი ნიჭიერ სტუდენტებს მთელი მსოფლიოდან. ასევე ვარ ჟიურის წევრი ოთხ სხვადასხვა მნიშვნელოვან საცეკვაო კონკურსში. ჩემი მიზანია, სამომავლოდ ვიყო საბალეტო დასის რეჟისორი. თუმცა ახლა ორიენტირებული ვარ ახალი პროგრამის შემუშავებაზე. ცეკვა საოცარი პროფესიაა, იგი ოლიმპიური სპორტსმენისა და ნიჭიერი მხატვრის სინთეზია. მჯერა, რომ მონდომება და შორმა, ყოველთვის მოგვიტანს წარმატებას.
