გასული კვირის TOP 10 ეკონომიკური მოვლენა

გასული კვირის TOP 10 ეკონომიკური მოვლენა

თარიღი: 665

ავტორი:ვიქტორია მღებრიშვილი

გთავაზობთ გასული კვირის (14 – 19 ნოემბერი, 2022) TOP 10 ეკონომიკურ მოვლენას

1. ევროკომისარ ოლივერ ვარჰეიმის ვიზიტი საქართველოში და საქართველოს ევროკავშირში გაწევრიანების პერსპექტივები

2. დაზუსტებული მონაცემებით 2021 წელს საქართველოს ეკონომიკა 10.5%-ით გაიზარდა

3. 2022 წლის მესამე კვარტალში საქართველოში უმუშევრობის დონე ისტორიულ მინიმუმამდე შემცირდა

4. 2022 წლის ოქტომბრის ტურიზმის აღდგენის სტატისტიკა

5. რუსეთი საქართველოს ნომერ პირველი სავაჭრო ქვეყანაა - ქართული კომპანიები, რომელთაც ყველაზე მეტი საქონელი გააქვთ რუსეთში ექსპორტზე

6. 2022 წლის ოქტომბერში საქართველოში უცხოეთიდან ფულადი გზავნილები 143%-ით გაიზარდა

7. საქართველოს ენერგეტიკაში ინვესტიციების მოზიდვისა და განახლებადი ენერგიების მხარდაჭერის სქემა ამოქმედდება

8. ENPARD-ის მეოთხე ფაზა 2021-2025 წლებში, ევროკავშირის 55 მილიონი ევროს დაფინანსებით განხორციელდება

9. 2022 წლის ცხრა თვეში ყველაზე ძვირად გაყიდული სახელმწიფო ქონების რეიტინგი

10. მთავრობამ 100 მილიონი ლარის შიდა ვალი აიღო

1. ევროკომისარ ოლივერ ვარჰეიმის ვიზიტი საქართველოში და საქართველოს ევროკავშირში გაწევრიანების პერსპექტივები

საქართველოში ვიზიტად იმყოფებოდა, ევროპული სამეზობლო პოლიტიკისა და გაფართოების საკითხებში ევროკომისარი ოლივერ ვარჰეი. ჟურნალისტებთან ინტერვიუში აღნიშნა, რომ ევროკავშირის კანდიდატის სტატუსის მისაღებად საქართველომ სწრაფად უნდა შეასრულოს ევროკომისიის მიერ გაცემულ რეკომენდაციები და შესაძლებლობები რეალობად აქციოს. რაც შეეხება, დეოლიგარქიზაციის კანონს, ოლივერ ვარჰეის თქმით, ევროკავშირი საქართველოსგან ითხოვს საკანონმდებლო ჩარჩოს არსებობას და არა ცუდი ან კარგი ოლიგარქების გამოყოფას. პრემიერ-მინისტრ ირაკლი ღარიბაშვილის განცხადებით კი, სტატუსის მისაღებად მთავრობა ყველაფერს აკეთებს და დასძინა, რომ საქართველოსთვის ევროკავშირის კანდიდატის სტატუსი მნიშვნელოვანია, მაგრამ ქვეყნის გაერთიანება გაცილებით მნიშვნელოვანი.

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/3EJAl9s; https://bit.ly/3AxDNBv; https://bit.ly/3Oj6FTP; https://bit.ly/3Er6xwS; https://bit.ly/3Gw8n23

2. დაზუსტებული მონაცემებით 2021 წელს საქართველოს ეკონომიკა 10.5%-ით გაიზარდა

დაზუსტებული მონაცემებით 2021 წელს რეალური მთლიანი შიდა პროდუქტი 10.5%-ით გაიზარდა, რაც 0.1%-ული პუნქტით აღემატება საქსტატის წინასწარ შეფასებას. 2021 წელს კლება დაფიქსირდა მხოლოდ მშენებლობის (-23.9%) დარგში, სხვა დანარჩენი დარგები ზრდის ტენდენციით ხასიათდებოდა. 2021 წელს მშპ ერთ მოსახლეზე 5 023.2 აშშ დოლარს შეადგენდა. მიმდინარე წლის 9 თვეში საქართველოს ეკონომიკურმა ზრდამ 10.2% შეადგინა, მთავრობის განახლებული პროგნოზით, კი წელს ეკონომიკური ზრდა 10.0%, ხოლო 2023 წელს 5.0% იქნება.

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/3V2pDQU

3. 2022 წლის მესამე კვარტალში საქართველოში უმუშევრობის დონე ისტორიულ მინიმუმამდე შემცირდა

2022 წლის III კვარტალში საქართველოში უმუშევრობის დონე წინა წლის შესაბამის პერიოდთან შედარებით 3.9%-ით შემცირდა და 15.6% შეადგინა, რაც ისტორიული მინიმუმია. 2022 წლის III კვარტალში წინა წლის შესაბამის პერიოდთან შედარებით დაქირავებულთა რიცხოვნობა 52 ათასი კაცით, 913.8 ათასამდე გაიზარდა, ხოლო თვითდასაქმებულთა რიცხოვნობა 25.8 ათასით - 444.3 ათასამდე. ამავე პერიოდში უმუშევართა რაოდენობა 60.1 ათასით შემცირდა და 250.7 ათასი შეადგინა.

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/3XbJDSV; https://bit.ly/3Xf3bWq

4. 2022 წლის ოქტომბრის ტურიზმის აღდგენის სტატისტიკა

ეროვნული ბანკის ანგარიშის მიხედვით, 2022 წელის, 10 თვეში ვიზიტორებმა 2.8 მილიარდი დოლარი დახარჯეს, რაც წინა წელთან შედარებით 2.8-ჯერ მეტია. ქვეყნების მიხედვით, ყველაზე მეტი თანხა კი რუსეთის მოქალაქეებმა დახარჯეს (114.5 მილიონი აშშ დოლარი). ამასთან, ოქტომბერში ტურიზმიდან მიღებული შემოსავლები პანდემიამდელ პერიოდთან შედარებით გაიზარდა, კერძოდ, საერთაშორისო ტურიზმიდან საქართველომ 337 მლნ აშშ დოლარის შემოსავალი მიიღო, რაც 2019 წლის მაჩვენებელს 31%-ით აღემატება.

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/3EhAnUy; https://bit.ly/3EMBxcf; https://bit.ly/3UTcCct

5. რუსეთი საქართველოს ნომერ პირველი სავაჭრო ქვეყანაა - ქართული კომპანიები, რომელთაც ყველაზე მეტი საქონელი გააქვთ რუსეთში ექსპორტზე

2022 წლის 10 თვეში საქართველოს ექსპორტი 34%-ით, ხოლო იმპორტი 33%-ით გაიზარდა, რაც შეეხება სავაჭრო ბალანსს, მისი უარყოფითი სალდო 6.1 მილიარდ აშშ დოლარამდე გაიზარდა. აღსანიშნავია, რომ საქართველომ რუსეთიდან წინა წელთან შედარებით 73%-ით მეტი, 1.2 მილიარდი დოლარის ღირებულების საქონელი შეიძინა, ყველაზე მეტი კი, 431 მილიონი აშშ დოლარის ღირებულების ნავთობპროდუქტები შემოვიდა. ასევე, საქართველოდან რუსეთში წინა წელთან შედარებით 11%-ით მეტი, 473 მილიონი აშშ დოლარის ღირებულების ექსპორტი გავიდა. სტატიაში სრულად შეგიძლიათ იხილოთ რუსეთში უმსხვილესი ექსპორტიორი კომპანიების სია. ( https://bit.ly/3U7heL7)

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/3EfH2i4; https://bit.ly/3ASyTiT

6. 2022 წლის ოქტომბერში საქართველოში უცხოეთიდან ფულადი გზავნილები 143%-ით გაიზარდა

ეროვნული ბანკის გამოქვეყნებული სტატისტიკის მიხედვით, 2022 წლის ოქტომბერში საქართველოში უცხოეთიდან ფულადი გზავნილები წინა წლის შესაბამის პერიოდთან შედარებით 143%-ით გაიზარდა და 502.0 მლნ აშშ დოლარი შეადგინა. ქვეყნების მიხედვით, პირველ ადგილზე კვლავ რუსეთის ფედერაციაა, საიდანაც წინა წელთან შედარებით ფულადი გზავნილები 726%-ით გაიზარდა და 299 მილიონი დოლარი შეადგინა. მეორე ადგილს იტალია (36 მილიონი აშშ დოლარი), ხოლო მესამე ადგილს აშშ იკავებს (30 მილიონი აშშ დოლარი).

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/3As4CXN; https://bit.ly/3APTCUv; https://bit.ly/3Xe4VPA

7. საქართველოს ენერგეტიკაში ინვესტიციების მოზიდვისა და განახლებადი ენერგიების მხარდაჭერის სქემა ამოქმედდება

მთავრობის მიერ წარმოდგენილი განახლებადი ენერგიების მხარდაჭერის ახალი სქემის მიხედვით, აუქციონებში მონაწილეობის შესაძლებლობა ექნებათ კომპანიებს, რომელთაც ენერგეტიკული პროექტი მშენებლობამდე აქვთ მიყვანილი. ხოლო სახელმწიფო, ვალდებულებას აიღებს 15 წლის განმავლობაში აუქციონში გამარჯვებულ ფასად,გარანტირებულად შეისყიდოს ელექტროენერგია.

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/3U6ISI9

8. ENPARD-ის მეოთხე ფაზა 2021-2025 წლებში, ევროკავშირის 55 მილიონი ევროს დაფინანსებით განხორციელდება

სოფლის მეურნეობის სამინისტროს ინფორმაციით, "ENPARD-ის მეოთხე ფაზა 2021-2025 წლებში, ევროკავშირის 55 მილიონი ევროს დაფინანსებით განხორციელდება." პროგრამა ძირითადად, სოფლის განვითარების პოლიტიკის შემუშავებასა და დანერგვას, ასევე ფერმერთა და მეწარმეთა ხელშეწყობას ევროპულ ბაზარზე წვდომას მოიცავს.

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/3OmGgUX

9. 2022 წლის ცხრა თვეში ყველაზე ძვირად გაყიდული სახელმწიფო ქონების რეიტინგი

სახელმწიფო ბიუჯეტის შესრულების ცხრა თვის ანგარიშის მიხედვით პრივატიზაციიდან მიღებულმა შემოსავალმა 157 მილიონი ლარი შეადგინა, რაც 9 თვის გეგმაზე 20%-ით ნაკლებია. BMG-მ ქონების სააგენტოდან გამოითხოვა იმ 20 ქონების შესახებ ინფორმაცია, რომლებიც ყველაზე ძვირად გაიყიდა. წარმოდგენილი აქტივებიდან, ყველაზე ძვირად, 48 მილიონ ლარად „წყნეთის სამთავრობო აგარკები“ გაიყიდა, პრივატიზებული ობიექტების სხვა ჩამონათვალს შეგიძლიათ გაეცნოთ ვრცლად.

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/3TRxI9K

10. მთავრობამ 100 მილიონი ლარის შიდა ვალი აიღო

საქართველოს ეროვნული ბანკის ინფორმაციით, ფინანსთა სამინისტრომ სახაზინო ობლიგაციების მორიგ აუქციონზე 100 მილიონი ლარის ნომინალური ღირებულების 10-წლიანი ვადიანობის ფასიანი ქაღალდები გაყიდა, აუქციონში მონაწილეობა კი სამმა კომერციულმა ბანკმა მიიღო, რომელთა ჯამურთმა მოთხოვნამ 233 000 000 ლარი შეადგინა.

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/3Og9g0R

კანადის პრემიერის მარკ კარნის ისტორიული გამოსვლა დავოსში

,, სასიამოვნოც არის და ვალდებულებაც — თქვენთან ყოფნა ამ გარდამტეხ მომენტში, როგორც კანადისთვის, ისე მთელი მსოფლიოსთვის.

დღეს ვისაუბრებ მსოფლიო წესრიგის რღვევაზე, „ლამაზი ისტორიის“ დასრულებაზე და იმ მკაცრი რეალობის დასაწყისზე, სადაც გეოპოლიტიკა აღარ ექვემდებარება არანაირ შეზღუდვას.

მაგრამ ამავე დროს გეუბნებით: სხვა ქვეყნები — განსაკუთრებით საშუალო ძალის სახელმწიფოები, როგორიცაა კანადა — უძლურნი არ არიან. მათ აქვთ უნარი, შექმნან ახალი წესრიგი, რომელიც გააცოცხლებს ჩვენს ღირებულებებს: ადამიანის უფლებების პატივისცემას, მდგრად განვითარებას, სოლიდარობას, სუვერენიტეტს და სახელმწიფოთა ტერიტორიულ მთლიანობას.

ნაკლებად ძლიერთა ძალა იწყება სიმართლით.

ყოველდღე გვახსენებენ, რომ ვცხოვრობთ დიდი ძალების დაპირისპირების ეპოქაში. რომ წესებზე დაფუძნებული წესრიგი ქრება. რომ ძლიერები აკეთებენ იმას, რაც შეუძლიათ, ხოლო სუსტები იტანენ იმას, რაც უწევთ.

დიდეს ეს აფორიზმი თითქოს გარდაუვალობადაა წარმოდგენილი — საერთაშორისო ურთიერთობების ბუნებრივი ლოგიკა, რომელიც კვლავ იჩენს თავს. და ამ ლოგიკის წინაშე ქვეყნებს ხშირად უჩნდებათ ცდუნება „შეუერთდნენ დინებას“: მოერგონ, თავი აარიდონ პრობლემებს, იფიქრონ, რომ მორჩილება უსაფრთხოებას მოუტანთ.

არ მოუტანს.

მაშ, რა არჩევანი გვაქვს?

1978 წელს ჩეხმა დისიდენტმა ვაცლავ ჰაველმა დაწერა ესსე სახელწოდებით „უძლურთა ძალა“. მან მარტივი კითხვა დასვა: როგორ ახერხებდა კომუნისტური სისტემა არსებობას?

მისი პასუხი იწყებოდა ბოსტნეულის გამყიდველით. ყოველ დილით ის მაღაზიის ვიტრინაში აკრავს პლაკატს: „პროლეტარებო ყველა ქვეყნისა, შეერთდით!“ მას არ სჯერა ამის. არავის სჯერა. მაგრამ მაინც აკრავს — პრობლემების თავიდან ასაცილებლად, მორჩილების საჩვენებლად, „რათა საქმე მშვიდად წავიდეს“. და რადგან ყველა ქუჩაზე ყველა მაღაზია იგივეს აკეთებს, სისტემა გრძელდება.

არა მხოლოდ ძალადობის გამო, არამედ იმიტომ, რომ ჩვეულებრივი ადამიანები მონაწილეობენ რიტუალებში, რომლებიც თავადაც იციან, რომ სიცრუეა.

ჰაველმა ამას უწოდა „ცხოვრება სიცრუეში“. სისტემის ძალა მოდის არა მისი სიმართლისგან, არამედ ყველას მზადყოფნისგან, მოიქცეს ისე, თითქოს ის მართალია. და მისი მყიფეობაც აქედან მოდის: როგორც კი ერთი ადამიანი შეწყვეტს ამ თამაშს — როგორც კი ბოსტნეულის გამყიდველი ჩამოხსნის პლაკატს — ილუზია იწყებს ბზარვას.

დროა კომპანიებმა და ქვეყნებმა ჩამოხსნან თავიანთი პლაკატები.

ათწლეულების განმავლობაში ქვეყნები, როგორიცაა კანადა, სარგებლობდნენ იმით, რასაც წესებზე დაფუძნებულ საერთაშორისო წესრიგს ვუწოდებდით. ჩვენ შევედით მის ინსტიტუტებში, ვაქებდით მის პრინციპებს და ვიღებდით სარგებელს მისი პროგნოზირებადობისგან. მისი დაცვის ქვეშ შეგვეძლო ღირებულებებზე დაფუძნებული საგარეო პოლიტიკის წარმოება.

ვიცოდით, რომ ეს ისტორია ნაწილობრივ მცდარი იყო. რომ ძლიერები საჭიროებისამებრ თავს ითავისუფლებდნენ წესებისგან. რომ სავაჭრო წესები ასიმეტრიულად სრულდებოდა. და რომ საერთაშორისო სამართალი სხვადასხვა სიმკაცრით ვრცელდებოდა — იმის მიხედვით, ვინ იყო ბრალდებული ან მსხვერპლი.

ეს ფიქცია სასარგებლო იყო, და განსაკუთრებით ამერიკული ჰეგემონია უზრუნველყოფდა საზოგადოებრივ სიკეთეებს: ღია საზღვაო გზებს, სტაბილურ ფინანსურ სისტემას, კოლექტიურ უსაფრთხოებას და დავების გადაწყვეტის ჩარჩოებს.

ამიტომაც დავკიდეთ პლაკატი. ჩავერთეთ რიტუალებში. და უმეტესად თავი ავარიდეთ რიტორიკასა და რეალობას შორის არსებული უფსკრულის გამოძახილს.

ეს შეთანხმება აღარ მუშაობს.

პირდაპირ ვიტყვი: ჩვენ ვცხოვრობთ რღვევის და არა გარდამავალი ეტაპის ეპოქაში.

ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში ფინანსურმა, ჯანდაცვის, ენერგეტიკულმა და გეოპოლიტიკურმა კრიზისებმა გამოავლინა უკიდურესი გლობალური ინტეგრაციის რისკები.

ახლახან კი დიდმა ძალებმა ინტეგრაცია იარაღად აქციეს: ტარიფები — ბერკეტად, ფინანსური ინფრასტრუქტურა — ზეწოლის საშუალებად, მიწოდების ჯაჭვები — სისუსტედ, რომელსაც ექსპლუატაციას უკეთებენ.

შეუძლებელია „იცხოვრო სიცრუეში“ ურთიერთსასარგებლო ინტეგრაციის შესახებ, როდესაც ინტეგრაცია შენი დაქვემდებარების წყაროდ იქცევა.

მრავალმხრივი ინსტიტუტები, რომელზეც საშუალო ძალები ეყრდნობოდნენ — WTO, გაერო, COP — მნიშვნელოვნად დასუსტებულია.

შედეგად, ბევრი ქვეყანა ერთსა და იმავე დასკვნამდე მიდის: საჭიროა მეტი სტრატეგიული ავტონომია — ენერგიაში, საკვებში, კრიტიკულ მინერალებში, ფინანსებში და მიწოდების ჯაჭვებში.

ეს იმპულსი გასაგებია. ქვეყანას, რომელსაც არ შეუძლია საკუთარი თავის გამოკვება, ენერგიით უზრუნველყოფა ან დაცვა, არჩევანი თითქმის არ აქვს. როცა წესები აღარ გიცავს, თავად უნდა დაიცვა თავი.

მაგრამ ნათლად დავინახოთ, სად მივყავართ ამას: ციხე-სიმაგრეების სამყარო უფრო ღარიბი, უფრო მყიფე და ნაკლებად მდგრადი იქნება.

და კიდევ ერთი სიმართლე არსებობს: თუ დიდი ძალები საბოლოოდ უარს იტყვიან წესებისა და ღირებულებების თუნდაც ფორმალურ შენარჩუნებაზე და დაუბრკოლებლად მიჰყვებიან ძალასა და ინტერესებს, „ტრანზაქციონალიზმის“ სარგებელი სულ უფრო რთული გასამეორებელი გახდება. ჰეგემონები ვერ შეძლებენ უსასრულოდურთიერთობების მონეტიზაციას.

მოკავშირეები დაიწყებენ დივერსიფიკაციას, გაურკვევლობისგან დაზღვევას, არჩევანის გაზრდას. ეს აღადგენს სუვერენიტეტს — სუვერენიტეტს, რომელიც ადრე წესებზე იყო დაფუძნებული, ხოლო ახლა უფრო მეტად უნარზე იქნება დამყარებული, გაუძლოს ზეწოლას.

როგორც ვთქვი, ეს კლასიკური რისკმენეჯმენტი ფასიანი სიამოვნებაა, მაგრამ სტრატეგიული ავტონომიის, სუვერენიტეტის ეს ფასი შეიძლება გაზიარებული იყოს. კოლექტიური ინვესტიციები მდგრადობაში იაფია, ვიდრე ყველასთვის საკუთარი ციხის აშენება. საერთო სტანდარტები ამცირებს ფრაგმენტაციას. ურთიერთშემავსებლობა დადებითი ჯამია.

საშუალო ძალებისთვის, როგორიცაა კანადა, კითხვა არ არის — მოვერგოთ თუ არა ახალ რეალობას. უნდა მოვერგოთ. კითხვა ის არის: მოვერგებით მხოლოდ კედლების ამაღლებით, თუ შევძლებთ უფრო ამბიციურს?

კანადა ერთ-ერთი პირველი იყო, ვინც გამოფხიზლების ზარს მოუსმინა და საფუძვლიანად შეცვალა სტრატეგიული პოზიცია.

კანადელებმა იციან, რომ ძველი, კომფორტული დაშვება — თითქოს გეოგრაფია და ალიანსები ავტომატურად გვაძლევდა კეთილდღეობასა და უსაფრთხოებას — აღარ არის მართებული.

ჩვენი ახალი მიდგომა ეფუძნება იმას, რასაც ალექსანდერ სტუბი „ღირებულებებზე დაფუძნებულ რეალიზმს“ უწოდებს — სხვაგვარად რომ ვთქვათ, გვინდა ვიყოთ პრინციპულიც და პრაგმატულიც.

პრინციპულები — ფუნდამენტური ღირებულებების მიმართ ერთგულებაში: სუვერენიტეტი და ტერიტორიული მთლიანობა, ძალის გამოყენების აკრძალვა გაეროს ქარტიის ფარგლებს გარეთ, ადამიანის უფლებების პატივისცემა.

პრაგმატულები — იმ რეალობის აღიარებაში, რომ პროგრესი ხშირად ეტაპობრივია, ინტერესები განსხვავდება და ყველა პარტნიორი ჩვენს ღირებულებებს არ იზიარებს. ჩვენ ფართოდ და სტრატეგიულად ვურთიერთობთ, გახელილი თვალებით. ვმოქმედებთ სამყაროში ისეთად, როგორიც არის — და არ ველოდებით ისეთ სამყაროს, როგორიც გვინდა რომ იყოს.

კანადა აკალიბრებს ურთიერთობებს ისე, რომ მათი სიღრმე ასახავდეს ჩვენს ღირებულებებს. ჩვენ ვანიჭებთ პრიორიტეტს ფართო ჩართულობას, რათა მაქსიმალურად გავზარდოთ ჩვენი გავლენა — მსოფლიო წესრიგის რისკებისა და მომავალი ფსონების გათვალისწინებით.

ჩვენ აღარ ვეყრდნობით მხოლოდ ჩვენი ღირებულებების ძალას — არამედ ჩვენი ძალის ღირებულებასაც.

ჩვენ ვაშენებთ ამ ძალას შინ.

ჩემი მთავრობის მოსვლის შემდეგ შევამცირეთ გადასახადები შემოსავლებზე, კაპიტალურ მოგებაზე და ბიზნესინვესტიციებზე; მოვხსენით ყველა ფედერალური ბარიერი შიდაპროვინციულ ვაჭრობაში; დაჩქარებული წესით ვახორციელებთ ტრილიონი დოლარის ინვესტიციებს ენერგეტიკაში, ხელოვნურ ინტელექტში, კრიტიკულ მინერალებში, ახალ სავაჭრო დერეფნებსა და სხვა სფეროებში.

2030 წლამდე ვაორმაგებთ თავდაცვის ხარჯებს და ამას ვაკეთებთ ისე, რომ გავაძლიეროთ შიდა ინდუსტრიები.

ჩვენ სწრაფად ვახდენთ დივერსიფიკაციას საერთაშორისო ასპარეზზე. გავაფორმეთ ყოვლისმომცველი სტრატეგიული პარტნიორობა ევროკავშირთან, მათ შორის შევუერთდით SAFE-ს — ევროპის თავდაცვის შესყიდვების სისტემას.

ბოლო ექვს თვეში ოთხ კონტინენტზე თორმეტი სხვა სავაჭრო და უსაფრთხოების შეთანხმება გავაფორმეთ.

ბოლო დღეებში კი ახალი სტრატეგიული პარტნიორობები დავამყარეთ ჩინეთთან და ყატართან.

ვაწარმოებთ თავისუფალი ვაჭრობის მოლაპარაკებებს ინდოეთთან, ASEAN-თან, ტაილანდთან, ფილიპინებთან, მერკოსურთან.

გლობალური პრობლემების გადასაჭრელად ვიყენებთ „ცვლად გეომეტრიას“ — სხვადასხვა საკითხზე სხვადასხვა კოალიციებს, ღირებულებებსა და ინტერესებზე დაყრდნობით.

უკრაინასთან დაკავშირებით, ჩვენ ვართ მსურველთა კოალიციის ბირთვული წევრი და ერთ-ერთი უდიდესი ერთ სულ მოსახლეზე დამცველი და უსაფრთხოების მხარდამჭერი.

არქტიკის სუვერენიტეტზე ჩვენ მტკიცედ ვდგავართ გრენლანდიასა და დანიასთან ერთად და სრულად ვუჭერთ მხარს გრენლანდიის უნიკალურ უფლებას, თავად განსაზღვროს საკუთარი მომავალი. ჩვენი ერთგულება მეხუთე მუხლის მიმართ ურყევია.

ჩვენ ვმუშაობთ ნატოს მოკავშირეებთან (მათ შორის სკანდინავიურ-ბალტიურ ქვეყნებთან ), რათა კიდევ უფრო გავამაგროთ ალიანსის ჩრდილოეთი და დასავლეთი ფლანგები — მათ შორის უპრეცედენტო ინვესტიციებით ზეჰორიზონტულ რადარებში, წყალქვეშა ნავებში, ავიაციაში და ადგილზე განლაგებულ ძალებში. კანადა მკაცრად ეწინააღმდეგება გრენლანდიასთან დაკავშირებულ ტარიფებს და მოითხოვს მიზნობრივ მოლაპარაკებებს არქტიკის უსაფრთხოებისა და კეთილდღეობის საერთო მიზნების მისაღწევად.

პლურილატერალურ ვაჭრობაში ჩვენ ვუჭერთ მხარს ძალისხმევას, შეიქმნას ხიდი ტრანს-წყნარი ოკეანის პარტნიორობასა და ევროკავშირს შორის — ახალი სავაჭრო ბლოკი 1.5 მილიარდი ადამიანისთვის.

კრიტიკულ მინერალებზე ვქმნით მყიდველთა კლუბებს G7-ის ფარგლებში, რათა მსოფლიო გათავისუფლდეს კონცენტრირებული მიწოდებისგან.

ხელოვნურ ინტელექტში ვთანამშრომლობთ თანამოაზრე დემოკრატიებთან, რათა საბოლოოდ არ დაგვჭირდეს არჩევანი ჰეგემონებსა და ჰიპერსკეილერებს შორის.

ეს არ არის გულუბრყვილო მულტილატერალიზმი. არც დასუსტებულ ინსტიტუტებზე დაყრდნობა. ეს არის მოქმედი კოალიციების აშენება — საკითხიდან საკითხამდე — პარტნიორებთან, ვისთანაც საკმარისი საერთო გვაქვს ერთობლივი მოქმედებისთვის. ზოგ შემთხვევაში ეს იქნება ქვეყნების დიდი უმრავლესობა.

და ეს არის ვაჭრობის, ინვესტიციისა და კულტურის მჭიდრო ქსელის შექმნა, რომელზეც მომავალ გამოწვევებსა და შესაძლებლობებში დავეყრდნობით.

საშუალო ძალებმა ერთად უნდა იმოქმედონ, რადგან თუ მაგიდასთან არ ხარ, მენიუში ხარ.

დიდ ძალებს შეუძლიათ მარტო თამაში — მათ აქვთ ბაზრის ზომა, სამხედრო შესაძლებლობები და ბერკეტები პირობების დასაწესებლად. საშუალო ძალებს — არა.

და როცა ჰეგემონთან მხოლოდ ორმხრივად ვლაპარაკობთ, სუსტ პოზიციაში ვიმყოფებით, ვიღებთ იმას, რასაც გვთავაზობენ. ვეჯიბრებით ერთმანეთს, ვინ იქნება უფრო დამყოლი.

ეს არ არის სუვერენიტეტი. ეს არის სუვერენიტეტის თამაში დაქვემდებარების მიღებით.

დიდ ძალათა კონკურენციის სამყაროში შუაში მყოფ ქვეყნებს არჩევანი აქვთ: ერთმანეთს შეეჯიბრონ კეთილგანწყობისთვის, თუ გაერთიანდნენ და შექმნან მესამე გზა — გავლენიანი გზა.

მყარ ძალაზე ზრდამ არ უნდა დაგვაბრმავოს იმ ფაქტის მიმართ, რომ ლეგიტიმურობის, მთლიანობისა და წესების ძალა კვლავ ძლიერი დარჩება — თუ ერთად ავამოქმედებთ.

და აქ ვუბრუნდები ჰაველს.

რას ნიშნავს საშუალო ძალებისთვის „ცხოვრება სიმართლეში“?

ეს ნიშნავს რეალობის სახელის დარქმევას. შეწყვიტეთ „წესებზე დაფუძნებული საერთაშორისო წესრიგის“ მოხმობა ისე, თითქოს ის კვლავ მუშაობს ისე, როგორც აღწერილია. უწოდეთ სისტემას ის, რაც არის: დიდი ძალების მზარდი კონკურენციის პერიოდი, სადაც ყველაზე ძლიერები ეკონომიკურ ინტეგრაციას ზეწოლის იარაღად იყენებენ.

ეს ნიშნავს თანმიმდევრულ მოქმედებას. ერთნაირი სტანდარტების გამოყენებას მოკავშირეებსა და მეტოქეებზე. როცა საშუალო ძალები აკრიტიკებენ ეკონომიკურ ზეწოლას ერთი მხრიდან და დუმილს ინარჩუნებენ მეორეზე — ისინი კვლავ ტოვებენ პლაკატს ფანჯარაში.

ეს ნიშნავს იმის აშენებას, რისიც გვჯერა. ძველი წესრიგის დაბრუნების მოლოდინის ნაცვლად — ისეთი ინსტიტუტებისა და შეთანხმებების შექმნას, რომლებიც რეალურად მუშაობს.

და ეს ნიშნავს ზეწოლის ბერკეტების შემცირებას. ძლიერი შიდა ეკონომიკის აშენება ყოველთვის უნდა იყოს მთავრობის მთავარი პრიორიტეტი. საერთაშორისო დივერსიფიკაცია არა მხოლოდ ეკონომიკური წინდახედულობაა — ეს არის გულწრფელი საგარეო პოლიტიკის მატერიალური საფუძველი. ქვეყნები იმსახურებენ პრინციპულ პოზიციებს მაშინ, როცა ამცირებენ საკუთარ მოწყვლადობას შურისძიების მიმართ.

კანადას აქვს ის, რაც მსოფლიოს სჭირდება. ჩვენ ენერგეტიკული ზესახელმწიფო ვართ. გვაქვს კრიტიკული მინერალების უზარმაზარი მარაგი. გვყავს მსოფლიოში ყველაზე განათლებული მოსახლეობა. ჩვენი საპენსიო ფონდები მსოფლიოში ყველაზე მსხვილი და დახვეწილია. გვაქვს კაპიტალი, ტალანტი და მთავრობა, რომელსაც აქვს უზარმაზარი ფისკალური შესაძლებლობები გადამწყვეტი მოქმედებისთვის.

და გვაქვს ღირებულებები, რომელთა მიმართ სხვები ისწრაფვიან.

კანადა არის პლურალისტური საზოგადოება, რომელიც მუშაობს. ჩვენი საჯარო სივრცე ხმაურიანი, მრავალფეროვანი და თავისუფალია. კანადელები კვლავ ერთგულნი არიან მდგრადობის.

ჩვენ ვართ სტაბილური, სანდო პარტნიორი — სამყაროში, რომელიც ასეთად აღარ არის — პარტნიორი, რომელიც ურთიერთობებს აშენებს და აფასებს გრძელვადიან პერსპექტივაში.

კანადას აქვს კიდევ რაღაც: გააზრება იმისა, რაც ხდება, და გადაწყვეტილება, იმოქმედოს შესაბამისად.

ჩვენ გვესმის, რომ ეს რღვევა უფრო მეტს მოითხოვს, ვიდრე ადაპტაციას. ის მოითხოვს გულწრფელობას სამყაროს მიმართ — ისეთად, როგორიც არის.

ჩვენ ვიღებთ პლაკატს ფანჯრიდან.

ძველი წესრიგი აღარ დაბრუნდება. არ უნდა ვიგლოვოთ იგი. ნოსტალგია არ არის სტრატეგია.

მაგრამ ბზარიდან შეგვიძლია ავაშენოთ რაღაც უკეთესი, ძლიერი და უფრო სამართლიანი.

ეს არის საშუალო ძალების ამოცანა — მათ აქვთ ყველაზე მეტი დასაკარგი ციხე-სიმაგრეების სამყაროში და ყველაზე მეტი მოსაპოვებელი ნამდვილი თანამშრომლობის სამყაროში.

ძლიერებს აქვთ თავიანთი ძალა. მაგრამ ჩვენც გვაქვს რაღაც — უნარი, შევწყვიტოთ მოჩვენება, დავარქვათ სახელი რეალობას, გავაძლიეროთ საკუთარი თავი შინ და ვიმოქმედოთ ერთად.

ეს არის კანადის გზა. ჩვენ მას ღიად და თავდაჯერებულად ვირჩევთ.

და ეს არის გზა, რომელიც ღიაა ნებისმიერი ქვეყნისთვის, ვინც მზად არის, მას ჩვენთან ერთად დაადგეს.