გასული კვირის TOP-10 ეკონომიკური მოვლენა

გასული კვირის TOP-10 ეკონომიკური მოვლენა

თარიღი: 1117

ავტორი:ირაკლი მაკალათია

გთავაზობთ გასული კვირის (8 – 13 მარტი, 2021) TOP-10 ეკონომიკურ მოვლენას:

1. AstraZeneca-ს ვაქცინა საქართველოშია
2. ინვესტიციების რეკორდული კლება 2020 წელს
3. 2021 წლის იანვრის მდგომარეობით, სახელმწიფო ვალის მოცულობა მშპ-ის 60%-ს აღემატება
4. ეკონომიკის სამინისტროს პოზიცია "ნამახვანჰესის" პროექტზე
5. საერთაშორისო საფინანსო ინსტიტუტების პასუხები “ნენსკრაჰესის” პროექტთან დაკავშირებით
6. OMV PETROM-ი შავ ზღვაში ნავთობის მოპოვებას იწყებს
7. 2021 წლის თებერვალში საერთაშორისო ვიზიტორების რაოდენობა წინა წლის შესაბამის პერიოდთან შედარებით 91%-ით შემცირდა
8. ბიზნესასოციაციების მიმართვა მთავრობას
9. გერმანიაში სეზონური დასაქმების პროგრამის პლატფორმაზე დარეგისტრირებულ 1 ვაკანსიაზე 316 განაცხადი მოდის
10. TBC Capital-ის კვლევით თებერვალში ახალი იპოთეკური სესხების რაოდენობა 8.8%-ით შემცირდა.

1. AstraZeneca-ს ვაქცინა საქართველოშია
AstraZeneca-ს მიერ წარმოებული COVID-19-ის საწინააღმდეგო ვაქცინის პირველი პარტიის 43 200 დოზა საქართველოში 13 მარტს ჩამოვიდა. ხოლო COVAX პლატფორმიდან AstraZeneca-ს 129 600 დოზა და Pfizer-ს 29 250 დოზა საქართველოში მაისის ბოლომდე ჩამოვა. ვაქცინაციის პროცესი 15 მარტიდან, სამედიცინო პერსონალით დაიწყება. ყველა აცრილ ადამიანს კი ორენოვანი დამადასტურებელი ცნობა მიეცემა. ვაქცინაციის პროცესი დადებითი მოვლენაა ერთი მხრივ ქვეყანაში ჯანდაცვის მდგომარეობის გამოსასწორებლად, ხოლო მეორე მხრივ ვაქცინაციის მაღალი დონე რეგულაციების მოხსნისა და ბიზნესის განვითარების საფუძველი გახდება, რაც სტაბილურ ბიზნეს გარემოს შექმნას შეუწყობს ხელს.

ვრლად თემაზე: https://bit.ly/3cAeG4q ; https://bit.ly/3rMc5dW ; https://bit.ly/3cr0DOw ; https://bit.ly/2PQSECv

2. ინვესტიციების რეკორდული კლება 2020 წელს
საქართველოში განხორციელებული პირდაპირი უცხოური ინვესტიციების მოცულობა 2020 წელს წინა წლის დაზუსტებულ მაჩვენებელთან შედარებით 52.9%-ით შემცირდა და სარეკორდოდ მინიმალური მოცულობა 616.9 მლნ აშშ დოლარი შეადგინა. ინვესტიციების შემცირების გამომწვევ უმთავრეს მიზეზად სახელდება რამდენიმე საწარმოს გადასვლა საქართველოს რეზიდენტის საკუთრებაში. მათ შორის, მნიშვნელოვანი იყო ბიძინა ივანიშვილის მიერ აქტივების “ქართუსთვის” ჩუქება. 2020 წელს რეინვესტიციის წილმა მთლიანი პირდაპირი უცხოური ინვესტიციების სარეკორდო 90.9% შეადგინა, რეინვესტიციების ასეთი მაღალი მაჩვენებელი პირდაპირი უცხოური ინვესტიციების აბსოლუტური მაჩვენებლის კლებით იყო გამოწვეული.

ვრლად თემაზე: https://bit.ly/3qInjP5 ; https://bit.ly/30GC62m ; https://bit.ly/30DXchX ; https://bit.ly/3rMJSDR

3. 2021 წლის იანვრის მდგომარეობით, სახელმწიფო ვალის მოცულობა მშპ-ის 60%-ს აღემატება.
2021 წლის იანვარში სახელმწიფო ვალის მოცულობამ 31.57 მილიარდი ლარი შეადგინა, რაც მშპ-ის 60%-ს აღემატება. აქედან: საგარეო ვალი 25.7 მილიარდ ლარს შეადგენს, ხოლო საშინაო ვალი 5.84 მილიარდ ლარს. საქართველოს ყველაზე მეტი ვალი მსოფლიო ბანკის ჯგუფიდან (IDA და IBRD - 6.79 მლრდ ლარი) აქვს აღებული.

ვრლად თემაზე: https://bit.ly/2OMq9FN

4. ეკონომიკის სამინისტროს პოზიცია "ნამახვანჰესის" პროექტზე
ეკონომიკის სამინისტრო "ნამახვანჰესთან" დაკავშირებით აცხადებს, რომ პროექტის მშენებლობა არ შეჩერებულა და კვლევის დასრულებამდე დროებით, მხოლოდ კაშხლისა და წყალსაცავის სამშენებლო სამუშაოებია შეჩერებული. სახელმწიფომ ინვესტორ კომპანია ENKA-სთან შეთანხმების 4-პუნქტიანი გეგმაც გამოაქვეყნა, სადაც წერია რომ: ინვესტორი ამ ეტაპზე ჰესის კაშხლის და წყალსაცავის მშენებლობას არ დაიწყებს; დაანონსდა რიონის ხეობის განვითარების 5-მილიონიანი ფონდის შექმნა; კომპანია ENKA-ში ქართველი დირექტორი დაინიშნება და მშენებლობის პროცესს ზედამხედველობას დამოუკიდებელი საბჭო გაუწევს.

ვრლად თემაზე: https://bit.ly/3qKXEW4 ; https://bit.ly/3tktf2O ; https://bit.ly/38EWcOP ; https://bit.ly/3rYsZ92

5. საერთაშორისო საფინანსო ინსტიტუტების პასუხები “ნენსკრაჰესის” პროექტთან დაკავშირებით

$1 მილიარდის ღირებულების ერთ-ერთი უმსხვილესი "ნენსკრაჰესის" პროექტის დასრულების სავარაუდო თარიღმა 2025 წლისთვის გადაიწია. ჰესის მშენებლობას ადგილობრივი მოსახლეობის მხრიდან მნიშვნელოვანი პროტესტი ახლავს თან, ამასთან საერთაშორისო საფინანსო ინსტიტუტებს აღნიშნული პროექტის დაფინანსების გადაწყვეტილება ჯერ არ მიუღიათ. პროექტში ჩართული ორგანიზაციები არიან: EBRD; EIB და ADB, რომლებიც პროექტის განხორციელებას კვლავაც მხარს უჭერენ.

ვრცლად საერთაშორისო საფინანსო ინსტიტუტების პასუხები “ნენსკრაჰესის” პროექტთან დაკავშირებით იხილეთ: https://bit.ly/3rMcnl2

6. OMV PETROM-ი შავ ზღვაში ნავთობის მოპოვებას იწყებს
"ნავთობკომპანია OMV Petrom SA საქართველოში ნავთობისა და გაზის მოპოვებას განახორციელებს, პროექტი გულისხმობს შავი ზღვის კონტინენტურ შელფში, 25 წლის ვადით, გეოლოგიური და გეოფიზიკური მონაცემების მოპოვებას, შეძენას და დამუშავებას ნავთობისა და გაზის მოსაპოვებლად.’’ აღსანიშნავია, რომ რუმინეთის ტერიტორიულ წყლებში ავსტრიული კომპანია OMV-ს მიერ წარმოებული ანალოგიური პროექტის ღირებულება 1,5 მლრდ აშშ დოლარია.

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/38zLd9e ; https://bit.ly/2OO3kBq

7. 2021 წლის თებერვალში საერთაშორისო ვიზიტორების რაოდენობა წინა წლის შესაბამის პერიოდთან შედარებით 91%-ით შემცირდა
ტურიზმის ეროვნული ადმინისტრაციის მონაცემებით 2021 წლის თებერვალში წინა წლის შესაბამის პერიოდთან შედარებით საერთაშორისო ვიზიტორების რაოდენობა 91%-ით შემცირდა, რომელთა უდიდესი ნაწილი (86%) სახმელეთო გზით შემოვიდა. ვიზიტორების ყველაზე დიდი რაოდენობა კი თურქეთიდან (15 983 ვიზიტორი) შემოვიდა.

ვრლად თემაზე: https://bit.ly/3thUj2o

8. ბიზნესასოციაციების მიმართვა მთავრობას
საქართველოში მოქმედმა რვა ბიზნესასოციაციამ საქართველოს მთავრობას ერთობლივი განცხადებით მიმართეს, რათა გადაწყვეტილებები იქნეს მიღებული საქართველოში არსებულ მთელ რიგ საკითხებზე. მათ შორის მოთხოვნილი იყო კოვიდ 19-ის საწინააღმდეგო ვაქცინის საქართველოში შემოტანა, შეღავათიანი საგადასახადო რეფორმის გატარება, მთავრობასა და ოპოზიციურ პარტიებს შორის დიალოგის გაგრძელებისათვის ქმედითი ნაბიჯების გადადგმა და სამომავლო პერიოდში სტრატეგიის შემუშავება.

ვრლად თემაზე: https://bit.ly/2Nizche ; https://bit.ly/2NeObZs

9. გერმანიაში სეზონური დასაქმების პროგრამის პლატფორმაზე დარეგისტრირებულ 1 ვაკანსიაზე 316 განაცხადი მოდის

BMG-ის მიერ დასაქმების ხელშეწყობის სახელმწიფო სააგენტოდან მიღებული მონაცემების მიხედვით, გერმანიაში სეზონური დასაქმების პროგრამის პლატფორმაზე სულ 95,000-ზე მეტი აპლიკანტი დარეგისტრირდა, გერმანული მხარის მიერ ამ დროისთვის 300 ვაკანსია არის დარეგისტრირებული, რაც იმას ნიშნავს, რომ 1 ვაკანსიაზე დახლოებით 316 განაცხადია შესული.

ვრლად თემაზე: https://bit.ly/3eF9I9b
როგორ დავსაქმდეთ გერმანიაში ლეგალურად?- https://bit.ly/3bJvKpe

10. TBC Capital-ის კვლევით, თებერვალში ახალი იპოთეკური სესხების რაოდენობა 8.8%-ით შემცირდა.
TBC Capital-ის მიერ გამოქვეყნებული კვლევის მიხედვით, თებერვალში დამტკიცებული იპოთეკების რაოდენობა 8.8%-ით შემცირდა, რის მთავარ გამომწვევ მიზეზსაც იპოთეკური სესხების სუბსიდირების პროგრამის დასრულება წარმოადგენს. იპოთეკური სესხების შემცირების მიუხედავად, თბილისში ბინების გაყიდვების მოცულობა წინა წლის შესაბამის პერიოდთან შედარებით 1%-ით გაიზარდა.

ვრცლად თემაზე: https://bit.ly/38xW7MO.

წყარო:https://bm.ge/

კანადის პრემიერის მარკ კარნის ისტორიული გამოსვლა დავოსში

,, სასიამოვნოც არის და ვალდებულებაც — თქვენთან ყოფნა ამ გარდამტეხ მომენტში, როგორც კანადისთვის, ისე მთელი მსოფლიოსთვის.

დღეს ვისაუბრებ მსოფლიო წესრიგის რღვევაზე, „ლამაზი ისტორიის“ დასრულებაზე და იმ მკაცრი რეალობის დასაწყისზე, სადაც გეოპოლიტიკა აღარ ექვემდებარება არანაირ შეზღუდვას.

მაგრამ ამავე დროს გეუბნებით: სხვა ქვეყნები — განსაკუთრებით საშუალო ძალის სახელმწიფოები, როგორიცაა კანადა — უძლურნი არ არიან. მათ აქვთ უნარი, შექმნან ახალი წესრიგი, რომელიც გააცოცხლებს ჩვენს ღირებულებებს: ადამიანის უფლებების პატივისცემას, მდგრად განვითარებას, სოლიდარობას, სუვერენიტეტს და სახელმწიფოთა ტერიტორიულ მთლიანობას.

ნაკლებად ძლიერთა ძალა იწყება სიმართლით.

ყოველდღე გვახსენებენ, რომ ვცხოვრობთ დიდი ძალების დაპირისპირების ეპოქაში. რომ წესებზე დაფუძნებული წესრიგი ქრება. რომ ძლიერები აკეთებენ იმას, რაც შეუძლიათ, ხოლო სუსტები იტანენ იმას, რაც უწევთ.

დიდეს ეს აფორიზმი თითქოს გარდაუვალობადაა წარმოდგენილი — საერთაშორისო ურთიერთობების ბუნებრივი ლოგიკა, რომელიც კვლავ იჩენს თავს. და ამ ლოგიკის წინაშე ქვეყნებს ხშირად უჩნდებათ ცდუნება „შეუერთდნენ დინებას“: მოერგონ, თავი აარიდონ პრობლემებს, იფიქრონ, რომ მორჩილება უსაფრთხოებას მოუტანთ.

არ მოუტანს.

მაშ, რა არჩევანი გვაქვს?

1978 წელს ჩეხმა დისიდენტმა ვაცლავ ჰაველმა დაწერა ესსე სახელწოდებით „უძლურთა ძალა“. მან მარტივი კითხვა დასვა: როგორ ახერხებდა კომუნისტური სისტემა არსებობას?

მისი პასუხი იწყებოდა ბოსტნეულის გამყიდველით. ყოველ დილით ის მაღაზიის ვიტრინაში აკრავს პლაკატს: „პროლეტარებო ყველა ქვეყნისა, შეერთდით!“ მას არ სჯერა ამის. არავის სჯერა. მაგრამ მაინც აკრავს — პრობლემების თავიდან ასაცილებლად, მორჩილების საჩვენებლად, „რათა საქმე მშვიდად წავიდეს“. და რადგან ყველა ქუჩაზე ყველა მაღაზია იგივეს აკეთებს, სისტემა გრძელდება.

არა მხოლოდ ძალადობის გამო, არამედ იმიტომ, რომ ჩვეულებრივი ადამიანები მონაწილეობენ რიტუალებში, რომლებიც თავადაც იციან, რომ სიცრუეა.

ჰაველმა ამას უწოდა „ცხოვრება სიცრუეში“. სისტემის ძალა მოდის არა მისი სიმართლისგან, არამედ ყველას მზადყოფნისგან, მოიქცეს ისე, თითქოს ის მართალია. და მისი მყიფეობაც აქედან მოდის: როგორც კი ერთი ადამიანი შეწყვეტს ამ თამაშს — როგორც კი ბოსტნეულის გამყიდველი ჩამოხსნის პლაკატს — ილუზია იწყებს ბზარვას.

დროა კომპანიებმა და ქვეყნებმა ჩამოხსნან თავიანთი პლაკატები.

ათწლეულების განმავლობაში ქვეყნები, როგორიცაა კანადა, სარგებლობდნენ იმით, რასაც წესებზე დაფუძნებულ საერთაშორისო წესრიგს ვუწოდებდით. ჩვენ შევედით მის ინსტიტუტებში, ვაქებდით მის პრინციპებს და ვიღებდით სარგებელს მისი პროგნოზირებადობისგან. მისი დაცვის ქვეშ შეგვეძლო ღირებულებებზე დაფუძნებული საგარეო პოლიტიკის წარმოება.

ვიცოდით, რომ ეს ისტორია ნაწილობრივ მცდარი იყო. რომ ძლიერები საჭიროებისამებრ თავს ითავისუფლებდნენ წესებისგან. რომ სავაჭრო წესები ასიმეტრიულად სრულდებოდა. და რომ საერთაშორისო სამართალი სხვადასხვა სიმკაცრით ვრცელდებოდა — იმის მიხედვით, ვინ იყო ბრალდებული ან მსხვერპლი.

ეს ფიქცია სასარგებლო იყო, და განსაკუთრებით ამერიკული ჰეგემონია უზრუნველყოფდა საზოგადოებრივ სიკეთეებს: ღია საზღვაო გზებს, სტაბილურ ფინანსურ სისტემას, კოლექტიურ უსაფრთხოებას და დავების გადაწყვეტის ჩარჩოებს.

ამიტომაც დავკიდეთ პლაკატი. ჩავერთეთ რიტუალებში. და უმეტესად თავი ავარიდეთ რიტორიკასა და რეალობას შორის არსებული უფსკრულის გამოძახილს.

ეს შეთანხმება აღარ მუშაობს.

პირდაპირ ვიტყვი: ჩვენ ვცხოვრობთ რღვევის და არა გარდამავალი ეტაპის ეპოქაში.

ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში ფინანსურმა, ჯანდაცვის, ენერგეტიკულმა და გეოპოლიტიკურმა კრიზისებმა გამოავლინა უკიდურესი გლობალური ინტეგრაციის რისკები.

ახლახან კი დიდმა ძალებმა ინტეგრაცია იარაღად აქციეს: ტარიფები — ბერკეტად, ფინანსური ინფრასტრუქტურა — ზეწოლის საშუალებად, მიწოდების ჯაჭვები — სისუსტედ, რომელსაც ექსპლუატაციას უკეთებენ.

შეუძლებელია „იცხოვრო სიცრუეში“ ურთიერთსასარგებლო ინტეგრაციის შესახებ, როდესაც ინტეგრაცია შენი დაქვემდებარების წყაროდ იქცევა.

მრავალმხრივი ინსტიტუტები, რომელზეც საშუალო ძალები ეყრდნობოდნენ — WTO, გაერო, COP — მნიშვნელოვნად დასუსტებულია.

შედეგად, ბევრი ქვეყანა ერთსა და იმავე დასკვნამდე მიდის: საჭიროა მეტი სტრატეგიული ავტონომია — ენერგიაში, საკვებში, კრიტიკულ მინერალებში, ფინანსებში და მიწოდების ჯაჭვებში.

ეს იმპულსი გასაგებია. ქვეყანას, რომელსაც არ შეუძლია საკუთარი თავის გამოკვება, ენერგიით უზრუნველყოფა ან დაცვა, არჩევანი თითქმის არ აქვს. როცა წესები აღარ გიცავს, თავად უნდა დაიცვა თავი.

მაგრამ ნათლად დავინახოთ, სად მივყავართ ამას: ციხე-სიმაგრეების სამყარო უფრო ღარიბი, უფრო მყიფე და ნაკლებად მდგრადი იქნება.

და კიდევ ერთი სიმართლე არსებობს: თუ დიდი ძალები საბოლოოდ უარს იტყვიან წესებისა და ღირებულებების თუნდაც ფორმალურ შენარჩუნებაზე და დაუბრკოლებლად მიჰყვებიან ძალასა და ინტერესებს, „ტრანზაქციონალიზმის“ სარგებელი სულ უფრო რთული გასამეორებელი გახდება. ჰეგემონები ვერ შეძლებენ უსასრულოდურთიერთობების მონეტიზაციას.

მოკავშირეები დაიწყებენ დივერსიფიკაციას, გაურკვევლობისგან დაზღვევას, არჩევანის გაზრდას. ეს აღადგენს სუვერენიტეტს — სუვერენიტეტს, რომელიც ადრე წესებზე იყო დაფუძნებული, ხოლო ახლა უფრო მეტად უნარზე იქნება დამყარებული, გაუძლოს ზეწოლას.

როგორც ვთქვი, ეს კლასიკური რისკმენეჯმენტი ფასიანი სიამოვნებაა, მაგრამ სტრატეგიული ავტონომიის, სუვერენიტეტის ეს ფასი შეიძლება გაზიარებული იყოს. კოლექტიური ინვესტიციები მდგრადობაში იაფია, ვიდრე ყველასთვის საკუთარი ციხის აშენება. საერთო სტანდარტები ამცირებს ფრაგმენტაციას. ურთიერთშემავსებლობა დადებითი ჯამია.

საშუალო ძალებისთვის, როგორიცაა კანადა, კითხვა არ არის — მოვერგოთ თუ არა ახალ რეალობას. უნდა მოვერგოთ. კითხვა ის არის: მოვერგებით მხოლოდ კედლების ამაღლებით, თუ შევძლებთ უფრო ამბიციურს?

კანადა ერთ-ერთი პირველი იყო, ვინც გამოფხიზლების ზარს მოუსმინა და საფუძვლიანად შეცვალა სტრატეგიული პოზიცია.

კანადელებმა იციან, რომ ძველი, კომფორტული დაშვება — თითქოს გეოგრაფია და ალიანსები ავტომატურად გვაძლევდა კეთილდღეობასა და უსაფრთხოებას — აღარ არის მართებული.

ჩვენი ახალი მიდგომა ეფუძნება იმას, რასაც ალექსანდერ სტუბი „ღირებულებებზე დაფუძნებულ რეალიზმს“ უწოდებს — სხვაგვარად რომ ვთქვათ, გვინდა ვიყოთ პრინციპულიც და პრაგმატულიც.

პრინციპულები — ფუნდამენტური ღირებულებების მიმართ ერთგულებაში: სუვერენიტეტი და ტერიტორიული მთლიანობა, ძალის გამოყენების აკრძალვა გაეროს ქარტიის ფარგლებს გარეთ, ადამიანის უფლებების პატივისცემა.

პრაგმატულები — იმ რეალობის აღიარებაში, რომ პროგრესი ხშირად ეტაპობრივია, ინტერესები განსხვავდება და ყველა პარტნიორი ჩვენს ღირებულებებს არ იზიარებს. ჩვენ ფართოდ და სტრატეგიულად ვურთიერთობთ, გახელილი თვალებით. ვმოქმედებთ სამყაროში ისეთად, როგორიც არის — და არ ველოდებით ისეთ სამყაროს, როგორიც გვინდა რომ იყოს.

კანადა აკალიბრებს ურთიერთობებს ისე, რომ მათი სიღრმე ასახავდეს ჩვენს ღირებულებებს. ჩვენ ვანიჭებთ პრიორიტეტს ფართო ჩართულობას, რათა მაქსიმალურად გავზარდოთ ჩვენი გავლენა — მსოფლიო წესრიგის რისკებისა და მომავალი ფსონების გათვალისწინებით.

ჩვენ აღარ ვეყრდნობით მხოლოდ ჩვენი ღირებულებების ძალას — არამედ ჩვენი ძალის ღირებულებასაც.

ჩვენ ვაშენებთ ამ ძალას შინ.

ჩემი მთავრობის მოსვლის შემდეგ შევამცირეთ გადასახადები შემოსავლებზე, კაპიტალურ მოგებაზე და ბიზნესინვესტიციებზე; მოვხსენით ყველა ფედერალური ბარიერი შიდაპროვინციულ ვაჭრობაში; დაჩქარებული წესით ვახორციელებთ ტრილიონი დოლარის ინვესტიციებს ენერგეტიკაში, ხელოვნურ ინტელექტში, კრიტიკულ მინერალებში, ახალ სავაჭრო დერეფნებსა და სხვა სფეროებში.

2030 წლამდე ვაორმაგებთ თავდაცვის ხარჯებს და ამას ვაკეთებთ ისე, რომ გავაძლიეროთ შიდა ინდუსტრიები.

ჩვენ სწრაფად ვახდენთ დივერსიფიკაციას საერთაშორისო ასპარეზზე. გავაფორმეთ ყოვლისმომცველი სტრატეგიული პარტნიორობა ევროკავშირთან, მათ შორის შევუერთდით SAFE-ს — ევროპის თავდაცვის შესყიდვების სისტემას.

ბოლო ექვს თვეში ოთხ კონტინენტზე თორმეტი სხვა სავაჭრო და უსაფრთხოების შეთანხმება გავაფორმეთ.

ბოლო დღეებში კი ახალი სტრატეგიული პარტნიორობები დავამყარეთ ჩინეთთან და ყატართან.

ვაწარმოებთ თავისუფალი ვაჭრობის მოლაპარაკებებს ინდოეთთან, ASEAN-თან, ტაილანდთან, ფილიპინებთან, მერკოსურთან.

გლობალური პრობლემების გადასაჭრელად ვიყენებთ „ცვლად გეომეტრიას“ — სხვადასხვა საკითხზე სხვადასხვა კოალიციებს, ღირებულებებსა და ინტერესებზე დაყრდნობით.

უკრაინასთან დაკავშირებით, ჩვენ ვართ მსურველთა კოალიციის ბირთვული წევრი და ერთ-ერთი უდიდესი ერთ სულ მოსახლეზე დამცველი და უსაფრთხოების მხარდამჭერი.

არქტიკის სუვერენიტეტზე ჩვენ მტკიცედ ვდგავართ გრენლანდიასა და დანიასთან ერთად და სრულად ვუჭერთ მხარს გრენლანდიის უნიკალურ უფლებას, თავად განსაზღვროს საკუთარი მომავალი. ჩვენი ერთგულება მეხუთე მუხლის მიმართ ურყევია.

ჩვენ ვმუშაობთ ნატოს მოკავშირეებთან (მათ შორის სკანდინავიურ-ბალტიურ ქვეყნებთან ), რათა კიდევ უფრო გავამაგროთ ალიანსის ჩრდილოეთი და დასავლეთი ფლანგები — მათ შორის უპრეცედენტო ინვესტიციებით ზეჰორიზონტულ რადარებში, წყალქვეშა ნავებში, ავიაციაში და ადგილზე განლაგებულ ძალებში. კანადა მკაცრად ეწინააღმდეგება გრენლანდიასთან დაკავშირებულ ტარიფებს და მოითხოვს მიზნობრივ მოლაპარაკებებს არქტიკის უსაფრთხოებისა და კეთილდღეობის საერთო მიზნების მისაღწევად.

პლურილატერალურ ვაჭრობაში ჩვენ ვუჭერთ მხარს ძალისხმევას, შეიქმნას ხიდი ტრანს-წყნარი ოკეანის პარტნიორობასა და ევროკავშირს შორის — ახალი სავაჭრო ბლოკი 1.5 მილიარდი ადამიანისთვის.

კრიტიკულ მინერალებზე ვქმნით მყიდველთა კლუბებს G7-ის ფარგლებში, რათა მსოფლიო გათავისუფლდეს კონცენტრირებული მიწოდებისგან.

ხელოვნურ ინტელექტში ვთანამშრომლობთ თანამოაზრე დემოკრატიებთან, რათა საბოლოოდ არ დაგვჭირდეს არჩევანი ჰეგემონებსა და ჰიპერსკეილერებს შორის.

ეს არ არის გულუბრყვილო მულტილატერალიზმი. არც დასუსტებულ ინსტიტუტებზე დაყრდნობა. ეს არის მოქმედი კოალიციების აშენება — საკითხიდან საკითხამდე — პარტნიორებთან, ვისთანაც საკმარისი საერთო გვაქვს ერთობლივი მოქმედებისთვის. ზოგ შემთხვევაში ეს იქნება ქვეყნების დიდი უმრავლესობა.

და ეს არის ვაჭრობის, ინვესტიციისა და კულტურის მჭიდრო ქსელის შექმნა, რომელზეც მომავალ გამოწვევებსა და შესაძლებლობებში დავეყრდნობით.

საშუალო ძალებმა ერთად უნდა იმოქმედონ, რადგან თუ მაგიდასთან არ ხარ, მენიუში ხარ.

დიდ ძალებს შეუძლიათ მარტო თამაში — მათ აქვთ ბაზრის ზომა, სამხედრო შესაძლებლობები და ბერკეტები პირობების დასაწესებლად. საშუალო ძალებს — არა.

და როცა ჰეგემონთან მხოლოდ ორმხრივად ვლაპარაკობთ, სუსტ პოზიციაში ვიმყოფებით, ვიღებთ იმას, რასაც გვთავაზობენ. ვეჯიბრებით ერთმანეთს, ვინ იქნება უფრო დამყოლი.

ეს არ არის სუვერენიტეტი. ეს არის სუვერენიტეტის თამაში დაქვემდებარების მიღებით.

დიდ ძალათა კონკურენციის სამყაროში შუაში მყოფ ქვეყნებს არჩევანი აქვთ: ერთმანეთს შეეჯიბრონ კეთილგანწყობისთვის, თუ გაერთიანდნენ და შექმნან მესამე გზა — გავლენიანი გზა.

მყარ ძალაზე ზრდამ არ უნდა დაგვაბრმავოს იმ ფაქტის მიმართ, რომ ლეგიტიმურობის, მთლიანობისა და წესების ძალა კვლავ ძლიერი დარჩება — თუ ერთად ავამოქმედებთ.

და აქ ვუბრუნდები ჰაველს.

რას ნიშნავს საშუალო ძალებისთვის „ცხოვრება სიმართლეში“?

ეს ნიშნავს რეალობის სახელის დარქმევას. შეწყვიტეთ „წესებზე დაფუძნებული საერთაშორისო წესრიგის“ მოხმობა ისე, თითქოს ის კვლავ მუშაობს ისე, როგორც აღწერილია. უწოდეთ სისტემას ის, რაც არის: დიდი ძალების მზარდი კონკურენციის პერიოდი, სადაც ყველაზე ძლიერები ეკონომიკურ ინტეგრაციას ზეწოლის იარაღად იყენებენ.

ეს ნიშნავს თანმიმდევრულ მოქმედებას. ერთნაირი სტანდარტების გამოყენებას მოკავშირეებსა და მეტოქეებზე. როცა საშუალო ძალები აკრიტიკებენ ეკონომიკურ ზეწოლას ერთი მხრიდან და დუმილს ინარჩუნებენ მეორეზე — ისინი კვლავ ტოვებენ პლაკატს ფანჯარაში.

ეს ნიშნავს იმის აშენებას, რისიც გვჯერა. ძველი წესრიგის დაბრუნების მოლოდინის ნაცვლად — ისეთი ინსტიტუტებისა და შეთანხმებების შექმნას, რომლებიც რეალურად მუშაობს.

და ეს ნიშნავს ზეწოლის ბერკეტების შემცირებას. ძლიერი შიდა ეკონომიკის აშენება ყოველთვის უნდა იყოს მთავრობის მთავარი პრიორიტეტი. საერთაშორისო დივერსიფიკაცია არა მხოლოდ ეკონომიკური წინდახედულობაა — ეს არის გულწრფელი საგარეო პოლიტიკის მატერიალური საფუძველი. ქვეყნები იმსახურებენ პრინციპულ პოზიციებს მაშინ, როცა ამცირებენ საკუთარ მოწყვლადობას შურისძიების მიმართ.

კანადას აქვს ის, რაც მსოფლიოს სჭირდება. ჩვენ ენერგეტიკული ზესახელმწიფო ვართ. გვაქვს კრიტიკული მინერალების უზარმაზარი მარაგი. გვყავს მსოფლიოში ყველაზე განათლებული მოსახლეობა. ჩვენი საპენსიო ფონდები მსოფლიოში ყველაზე მსხვილი და დახვეწილია. გვაქვს კაპიტალი, ტალანტი და მთავრობა, რომელსაც აქვს უზარმაზარი ფისკალური შესაძლებლობები გადამწყვეტი მოქმედებისთვის.

და გვაქვს ღირებულებები, რომელთა მიმართ სხვები ისწრაფვიან.

კანადა არის პლურალისტური საზოგადოება, რომელიც მუშაობს. ჩვენი საჯარო სივრცე ხმაურიანი, მრავალფეროვანი და თავისუფალია. კანადელები კვლავ ერთგულნი არიან მდგრადობის.

ჩვენ ვართ სტაბილური, სანდო პარტნიორი — სამყაროში, რომელიც ასეთად აღარ არის — პარტნიორი, რომელიც ურთიერთობებს აშენებს და აფასებს გრძელვადიან პერსპექტივაში.

კანადას აქვს კიდევ რაღაც: გააზრება იმისა, რაც ხდება, და გადაწყვეტილება, იმოქმედოს შესაბამისად.

ჩვენ გვესმის, რომ ეს რღვევა უფრო მეტს მოითხოვს, ვიდრე ადაპტაციას. ის მოითხოვს გულწრფელობას სამყაროს მიმართ — ისეთად, როგორიც არის.

ჩვენ ვიღებთ პლაკატს ფანჯრიდან.

ძველი წესრიგი აღარ დაბრუნდება. არ უნდა ვიგლოვოთ იგი. ნოსტალგია არ არის სტრატეგია.

მაგრამ ბზარიდან შეგვიძლია ავაშენოთ რაღაც უკეთესი, ძლიერი და უფრო სამართლიანი.

ეს არის საშუალო ძალების ამოცანა — მათ აქვთ ყველაზე მეტი დასაკარგი ციხე-სიმაგრეების სამყაროში და ყველაზე მეტი მოსაპოვებელი ნამდვილი თანამშრომლობის სამყაროში.

ძლიერებს აქვთ თავიანთი ძალა. მაგრამ ჩვენც გვაქვს რაღაც — უნარი, შევწყვიტოთ მოჩვენება, დავარქვათ სახელი რეალობას, გავაძლიეროთ საკუთარი თავი შინ და ვიმოქმედოთ ერთად.

ეს არის კანადის გზა. ჩვენ მას ღიად და თავდაჯერებულად ვირჩევთ.

და ეს არის გზა, რომელიც ღიაა ნებისმიერი ქვეყნისთვის, ვინც მზად არის, მას ჩვენთან ერთად დაადგეს.