გთავაზობთ ამონარიდებს პუბლიკაციიდან:
უკრაინასა და მის დასავლელ მოკავშირეებს ამჟამად რუსეთთან ძალიან ცოტა შეხების წერტილები აქვთ. ამის მიუხედავად, როგორც ჩანს, ყველა მთავარი მოთამაშე თანახმაა ერთ მნიშვნელოვან საკითხში: რუსეთ-უკრაინის ომი მოლაპარაკებით დასრულდება. ორწლიანმა სამხედრო მოქმედებებმა დაადასტურა, რომ ბრძოლის ველზე ვერცერთი მხარე ვერ ახერხებს ომში გადამწყვეტი გარდატეხის შეტანას და, შესაბამისად, ვერც რუსეთი და ვერც უკრაინა აბსოლუტური გამარჯვებას ვერ მოიპოვებენ. და რადგანაც რომელიმე მხარის გამარჯვება უკვე ფანტაზიის სფეროს განეკუთვნება, მოლაპარაკებას ალტერნატივა არ აქვს. (...)
დადგა დრო ასეთი არხების მოძიებისა და ორგანიზებისთვის. ორივე დაპირისპირებულმა მხარემ სინქრონულად უნდა იმოქმედოს შედეგის მისაღწევად. ამ მიზნით შესაძლოა სხვადასხვა ხერხები და მეთოდები იქნეს გამოყენებული, რათა ერთ მხარემ მეორე მიახვედროს თავის სამშვიდობო განზრახვაში. (...)
სიგნალები მოლაპარაკებისათვის
სიგნალები - ცალმხრივი მოქმედებაა, რომლებიც მიანიშნებენ გარკვეულ განზრახვებზე გარკვეული მიზნის მისაღწევად. სამშვიდობო მოლაპარაკების განზრახვისათვის ასეთი სიგნალები შეიძლება იყოს განცხადება რომელიმე საერთაშორისო ფორუმის ჩარჩოებში ან პრეს-კონფერენციის დროს, ოფიციალური სახელისუფლო ორგანოს საჯარო განცხადება, დაწესებული სანქციის შერბილება ან საერთოდ გაუქმება და სხვა დიპლომატიური ჟესტები.
სხვათა შორის, კიევს და მოსკოვს ერთმანეთისათვის სიგნალების გადაცემის მეტი შესაძლებლობები აქვთ - იმიტომ, რომ ისინი მეომარ მხარეებს წარმოადგენენ.
მოსკოვს შეუძლია განაცხადოს, რომ შეწყვეტს სარაკეტო და საავიაციო დარტყმებს უკრაინის ქალაქებზე, ასევე შეუძლია დათანხმდეს ტყვეების გაცვლას პრინციპით „ყველა - ყველაზე“ და შეწყვიტოს წამქეზებლურ-პროვოკაციული რიტორიკა უკრაინის ხელისუფლების მისამართით.
კიევს, თავის მხრივ, შეუძლია შეარბილოს (შესწორება შეიტანოს) პრეზიდენტის 2022 წლის სექტემბრის ბრძანებულებაში სახელწოდებით „რუსეთის პრეზიდენტ ვლადიმერ პუტინთან მოლაპარაკების შეუძლებლობის შესახებ“. კიევს შეუძლია დააზუსტოს, რომ ბრზანებულება ვრცელდება მხოლოდ პრეზიდენტზე და არა რუსეთის მთავრობის სხვა წარმომადგენლებზე. გარდა ამისა, თუ მოსკოვი შეწყვეტს დარტყმებს უკრაინის არასამხედრო ობიექტებზე, კიევსაც შეუძლია იგივე ნაბიჯით უპასუხოს და შეწყვიტოს რუსეთის [სიღრმეში] განხორციელებული აფეთქებები.
რასაკვირველია, ასეთი სავარაუდო ძალისხმევები არ ნიშნავს ქვეყნის ოფიციალური პოლიტიკის შეცვლას. სიგნალები არ შეიძლება სავარაუდო მოლაპარაკების პირველ, საწყის ეტაპად, პირველ ნაბიჯებად ჩაითვალოს, ისინი მხოლოდ ამზადებენ ნიადაგს, რაც ხანგრძლივი პროცესს წარმოადგენს. მოლაპარაკების მაგიდასთან დაჯდომა იოლი არ იქნება, მაგრამ მხარეებმა აუცილებლად უნდა გააცნობიერონ ის, რომ ალტერნატივა უსასრულო, გამომფიტავი ომია, რომელიც თითქოსდა არცერთ მხარეს არ უნდა, მაგრამ ერთმანეთს მაინც გააფთრებით ებრძვიან და სამწუხაროდ, ორივე მხარე ზარალობს.
წყარო: https://www.foreignaffairs.com/ukraine/how-pave-way-diplomacy-end-war-ukraine
პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა განაცხადა, რომ 2025 წელს რუსეთის ეკონომიკური ზრდის ტემპი 1%-მდე შენელდა.
მთავრობის სხდომაზე გამოსვლისას მან აღნიშნა, რომ ეს მაჩვენებელი საგრძნობლად ჩამორჩება წინა წლების დინამიკას. კერძოდ, 2023 წელს 4.1%-იანი და 2024 წელს 4.3%-იანი ზრდა დაფიქსირდა, რაც სამხედრო ხარჯების ზრდის ეფექტით იყო განპირობებული.
პრეზიდენტის თქმით, ეკონომიკური აქტივობის ასეთი შენელება მთავრობისთვის მოსალოდნელი იყო და ის დიდწილად ინფლაციის წინააღმდეგ მიმართულმა ხელოვნურმა ზომებმა განაპირობა. ამ შემთხვევაში, პუტინი ცენტრალური ბანკის მიერ განსაზღვრულ რეფინანსირების განაკვეთზე მიუთითებს, რომელიც 16%-იან ნიშნულზეა.
პუტინმა ხაზი გაუსვა, რომ ცენტრალური ბანკის მიზანმიმართულმა პოლიტიკამ შედეგი გამოიღო და ინფლაცია, რომელიც 2024 წელს 9.5%-ს შეადგენდა, წელს 5.6%-მდე შემცირდა. მისივე პროგნოზით, 2026 წლის ბოლოსთვის ეს მაჩვენებელი 5%-იან ნიშნულამდე დაიწევს.
ეკონომიკური ზრდის შენელების მიუხედავად, კრემლი ამტკიცებს, რომ სახელმწიფო ბიუჯეტი სრულად ფარავს სოციალურ ვალდებულებებსა და სამხედრო საჭიროებებს, მიუხედავად იმისა, რომ რეკორდულად მზარდი ბიუჯეტის დეფიციტი სხვა რეალობაზე მიუთითებს.
ექსპერტთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ რუსეთის ეკონომიკურ სტაგნაციას სამუშაო ძალის დეფიციტი, მაღალი საპროცენტო განაკვეთები და დასავლური სანქციების კუმულაციური ეფექტი იწვევს, რომლის სრულ მასშტაბებს უფრო მეტად 2026-27 წლებში ვიხილავთ.
ცნობისთვის, 2026 წლისთვის რუსეთის მთავრობა მშპ-ის 1%-1.3%-იან ზრდას პროგნოზირებს, თუმცა საერთაშორისო სავალუტო ფონდი უფრო პესიმისტურ, 0.8%-იან ზრდის მაჩვენებელს ვარაუდობს.
წყარო: https://bm.ge/