USD 2.6760
EUR 3.1480
RUB 3.4848
თბილისი
ანა მიქაძე-ჩიკვაიძე - „გვაქვს უამრავი საწარმო, რაშიც ძალიან დიდი ფული ჩაიდო და არ გვაქვს რძე, რომელსაც გადავამუშავებთ“
თარიღი:  

2023 წლის 6 თვეში საქართველოდან 105.5 ტონა ყველისა და ხაჭოს ექსპორტი განხორციელდა. აქედან, არცერთი კილოგრამი არ გაყიდულა ევროკავშირის ბაზარზე.

 რატომ ვერ შედის რძის ქართული პროდუქტები ევროკავშირში მიზეზებსა და გამოწვევებზე რადიო „პალიტრასა“ და „პალიტრანიუსის“ გადაცემაში „საქმე“ ყველის ასოციაციის თავმჯდომარე ანა მიქაძე-ჩიკვაიძემ ისაუბრა.

„აზრად არ მოგვდის არც ჩვენ ექსპორტი და ევროკავშირის ბაზარიც დიდად არ ინტერესდება, საქართველოდან და პოსტ საბჭოთა სივრციდან ცხოველური წარმოშობის პროდუქტების მიღებით. პროცედურა რომ წარმოგადგენინოთ, როცა ევროკავშირი წყვეტს, რომ შენ კონკრეტული პროდუქტის ექსპორტისთვის გამოგიყონ კვოტა ამა თუ იმ პროდუქტზე, მათ შორის ყველის პირველი სამი წელი, იწყებს მიწის საფუძვლიან კვლევას. შემდეგი 3 წელი დადის ფერმებში, როცა უნდა, რომ ბაზარზე დაუშვან შენი პროდუქცია და მხოლოდ ერთი, მეშვიდე წელი დადიან საწარმოებში. ჩვენ კი, ყველაფერი უკუღმა დავიწყეთ.

ჩვენ, ავაშენეთ უამრავი საწარმო,სადაც გვაქვს კარგი ტექნიკა, ჩავასხით უამრავი ფული როგორც სახელმწიფო ბიუჯეტიდან, ისევე გრანტები, მაგრამ ერთ მშვენიერ დღეს მოხდა ისე, რომ გვაქვს უამრავი საწარმო, რაშიც ძალიან დიდი ფული ჩაიდო და არ გვაქვს რძე, რომელსაც გადავამუშავებთ" - განაცხადა ყველის ასოციაციის ხელმძღვანელმა.

ინფორმაციისთვის, საქართველოში 2023 წლის 6 თვეში 2 576 ტონა ყველისა და ხაჭოს იმპორტი განხორციელდა.

საზოგადოება
გიორგი კობერიძე - არსებობს ასეთი ცნება - "ახალი ამბებით გამოფიტვა" (News fatigue), რაც საზოგადოების მხრიდან მოვლენებზე რეაქციის დაქვეითებაში ან ადეკვატური პასუხის სრულ უუნარობაში გამოიხატება
არსებობს ასეთი ცნება - "ახალი ამბებით გამოფიტვა" (News fatigue), რაც საზოგადოების მხრიდან მოვლენებზე რეაქციის დაქვეითებაში ან ადეკვატური პასუხის სრულ უუნარობაში გამოიხატება. ანუ, როცა ყველაფერი შოკისმომგვრელია, შოკისმომგვრელი აღარაფერია. ბოლო 25 წელიწადში მსოფლიომ იმდენი რამ გამოიარა, იმდენი საჭირო თუ არასაჭირო ინფორმაციით დაიბომბა, რომ ახლა ყველაზე მძიმე მოვლენაზეც კი რეაქცია, ხშირ შემთხვევაში, სოციალურ ქსელში სტატუსის დაწერით ან მეგობრების ვიწრო წრეში განხილვით შემოიფარგლება. ანუ ეჩვევი ამ ყველაფერს და აღარ გიკივირს.
 
ამის საუკეთესო მაგალითი უკრაინის ომშიც გამოიხატა - აღარავის უკვირს შუა ევროპაში ქვეყნის დედაქალქის დაბომბვა იქნება თუ ბავშვების სიკვდილი. ჩვენთანაც ასე მოხდა. მე კარგად მახსოვს საოკუპაციო ძალები ხალხს რომ იტაცებდნენ ან შუა ქვეყანაში საზღვრებს ავლებდნენ რამხელა რეაქცია ჰქონდა ხალხს ამაზე. ახლა საზოგადოების დიდ ნაწილს შეჩვევად ექცა.
 
და მსოფლიოშიც ასეა. სენსაციონისტებსაც კი აღარ უკვირთ არაფერი და მათაც დაუქვეითდათ რეაქცია: რამდენიმე დღის წინ პრეზიდენტმა ობამამ თქვა, მე არ მინახავს, მაგრამ მჯერა, რომ უცხოპლანეტელები არსებობენო. ტრამპსაც და რუბიოსაც აქვთ მსგავსი განცხადებები ახლო წარსულში გაკეთებული, თუმცა გუშინ ტრამპმა ობამას ამ სიტყვებს "საიდუმლო ინფორმაციის გამჟღავნება" უწოდა. ეს არ არის ყველაფერი - მოგვიანებით, რამდენიმე საათის წინ მან განაცხადა, რომ თავდაცვის მდივანს უკვე მისცა ბრძანება, ამ ყველაფრის შესახებ ინფორმაცია გამოაქვეყნოს. და რა ხდება ამ დროს? ამ ყველაფერზე საერთაშორისო მედიისა და მოსახლეობის რეაქცია თითქმის ნულს უტოლდება, ან თუ რაიმე საინტერესო გამჟღავნდა, აღფრთოვანებამ, მაქსიმუმ, რამდენიმე დღე გაძლოს.
 
სრულად
გამოკითხვა
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
ხმის მიცემა
სხვათა შორის