USD 2.7599
EUR 3.0569
RUB 3.2807
Тбилиси
EU4Business-ის და Eurochambres-ის დახმარებით ქართული ღვინის ქვებისგან დამზადებული სამკაული საერთაშორისო წარმატებას აღწევს
дата:  580

კოვიდ პანდემიის დროს მეწარმე თამარ აბულაძე თავისი საიუველირო ბრენდის მომხმარებელს ესაუბრებოდა. კლიენტი, მას ისეთი სამკაულის შექმნას სთხოვდა, როგორსაც ის ჩვეულებრივ არ ამზადებს. თამარმა გაიფიქრა: "წარმოიდგინე, ვინმემ რომ მთხოვოს ღვინის ქვისგან სამკაულის დამზადება". თავიდან გაეცინა, მაგრამ მალევე გაიფიქრა: „იქნებ მართლაც შესაძლებელია?“

თამარი ქართულ ღვინოებში კარგად ერკვევა და ამ მიმართულებით ფორმალური განათლებაც აქვს. სწორედ ამიტომ, მან იცოდა, რომ არსებობს ღვინის კრისტალები - იგივე ღვინის მჟავას კალიუმის მარილები, რომლებიც ბუნებრივად ქვევრებში, ბოთლებში ან კასრებში წარმოიქმნება, მაშინ, როცა ღვინის ტემპერატურა მნიშვნელოვნად მცირდება. თუმცა ღვინის სფეროს წარმომადგენლები თამარს განუწყვეტლივ უმეორებდნენ, რომ ამ იდეის განხორციელება წარმოუდგენელი იყო.

"მახსოვსჯერ გავბრაზდი და მერე ვიფიქრე: 21- საუკუნეაილონ მასკი მარსზე მიფრინავს და როგორ შეიძლება ეს სამკაულები ვერ დავამზადო?" - გვითხრა აბულაძემ.

ამის შემდეგ ის კვირების განმავლობაში მუშაობდა და კრისტალებისგან შექმნილ სამკაულებზე ექსპერიმენტებს ატარებდა, რომ წყლისა და სხვადასხვა ნივთიერებების მიმართ მათი გამძლეობა გაეუმჯობესებინა.

სამი თვის შემდეგ თამარს უკვე ჰქონდა პროტოტიპი. ასე შეიქმნა Wine Diamond’ის ბრენდი.

Wine Diamond ამზადებს ბროშებს, ბეჭდებს, საყურეებს და სხვა სახის სამკაულებს ღვინის კრისტალების გამოყენებით, რაც ყოველწლიურ ყურძნის მოსავალს უკვდავებას ანიჭებს. ღვინის ქვის ფერი ასახავს თავად ღვინის ფერს. მაგალითად, თეთრი რქაწითელის ღვინო მოყვითალო ელფერს იძენს, წითელი საფერავის ქვებს კი მუქი იასამნისფერი ელფერი დაჰკრავს.

მას შემდეგ, რაც აბულაძემ სხვადასხვა სამკაულების შექმნა დაიწყო, მას კიდევ ერთი დაბრკოლება შეხვდა - საქართველოში ღვინის ქვების შესახებ არავინ არაფერი იცოდა.

როდესაც უნიკალურ პროდუქციას ქმნი, რომელსაც არ აქვს ანალოგი არც საქართველოში და არც მსოფლიოშიკლიენტების მოზიდვა საკმაოდ რთულია“, - ამბობს აბულაძე. პირველ რიგშიმათი ნდობა უნდა მოიპოვო და შემდეგ უნდა დაარწმუნო ისინირომ ამ შედარებით მაღალი ფასის მქონე პროდუქტში ინვესტიცია ღირს.

მისი საწყისი კომპანიის „ემოციას“ დახმარებით თამარს საიუველირო ინდუსტრიაში კარგად იცნობენ, რის გამოც პირველი რამდენიმე მომხმარებელი მალევე იპოვა. ამის შემდეგ სიტყვიერი რეკომენდაციები სწრაფად გავრცელდა, რასაც ქართულ მედიაში Wine Diamond-ის შესახებ სტატიები და სიუჟეტები მოყვა.

ჩვენ ვისწრაფვითრომ Wine Diamond იყოს ელჩი და საქართველო წარმოაჩინოსროგორც ღვინის სამშობლო მსოფლიოში“, - ამბობს აბულაძე. ღვინო ჩვენთვის უფრო მეტიავიდრე უბრალოდ ალკოჰოლიის განასახიერებს ფილოსოფიას და ემოციებსეს არის ცოცხალი ორგანიზმირომელიც გადმოსცემს სათქმელს სიტყვის წარმოთქმის გარეშეჩემი მიზანია საქართველოში მეღვინეობის მდიდარი ისტორია ჩვენი სამკაულების მეშვეობით სამუდამოდ შევინახოთ.“

Wine Diamond-ის პროდუქცია ევროპის სავაჭრო-სამრეწველო პალატების ასოციაციისა (Eurochambres) და EU4Business-ის პროექტის დახმარებით ახლა საქართველოს საზღვრებს სცდება. EU4Business: Connecting Companies (EU4BCC) ინიციატივა, რომელიც დაფინანსებულია ევროკავშირის EU4Business პროგრამის ფარგლებში, ცდილობს ხელი შეუწყოს მდგრად ეკონომიკურ განვითარებას და სამუშაო ადგილების შექმნას აღმოსავლეთ პარტნიორობის ქვეყნებში მცირე და საშუალო ზომის საწარმოების (SMEs) ზრდის ხელშეწყობის გზით. პროექტის სამიზნე სექტორებია ბიო-საკვები, შემოქმედებითი ინდუსტრიები, ტექსტილი, ტურიზმი და ღვინო.

2023 წლის მაისში თამარ აბულაძე გაცვლითი პროგრამით იტალიაში იმყოფებოდა, სადაც მას  ცნობილმა ღვინის კრიტიკოსმა კარმელო სგანდურამ უმასპინძლა. იქ ყოფნის პერიოდში თამარი საკუთარი პროდუქტის პოპულარიზაციაზე მუშაობდა, გაიცნო ინდუსტრიის წარმომადგენლები და მთელი იტალიის მასშტაბით ახალი კავშირები დაამყარე. ერთ-ერთმა კომპანიამ მას კორპორატიული კლიენტებისთბის ბროწეულის ბროშებიც დაუკვეთა.

გაცვლითი პროგრამა ასევე მოიცავდა ბაზრის კვლევის ჩატარებას და იტალიელების ყიდვის ქცევის შესწავლას. აბულაძე ფიქრობს, რომ ეს ერი საკმაოდ ახლოსაა ქართველებთან - ორივე ემოციებზე დაყრდნობით ყიდულობს პროდუქციას.

"ეს იყო უაღრესად საგანმანათლებლო გამოცდილება ჩემთვის," ამბობს ის. ”ამ გაცვლითი პროგრამის საშუალებითგამოვავლინე ხარვეზები და შეცდომები ჩემს კომპანიაშირომლებსაც ადრე ვერ ვხედავდი.”

თავდაპირველად აბულაძეს სჯეროდა, რომ მისი პროდუქციით უფრო ძველი თაობების წარმომადგენლები დაინტერესდებოდნენ - მომხმარებლები, რომლებსაც დიდი ზომის სამკაულები უყვართ. თუმცა, ბოლოდროინდელმა ბაზრის კვლევამ აჩვენა, რომ მისი მთავარი კლიენტურა ახალგაზრდა, თავგადასავლების მოყვარული ადამიანებისგან შედგება, რომლებსაც ინოვაცია იზიდავთ და რომლებიც უფრო პატარა, დელიკატურ სამკაულს ამჯობინებენ.

მან თავისი კოლექციის დიზაინში ცვლილებები შეიტანა, რამაც მაისის შემდეგ გაყიდვების 30%-იანი ზრდა გამოიწვია.

აბულაძის შემდეგი ნაბიჯი მისი ოთხი ბრენდისთვის, მათ შორის Wine Diamond-ისთვის ოფისისა და შოურუმის გახსნაა. შოურუმი ემსახურება კლიენტებს, რომლებიც სამკაულების პირადად შერჩევას ამჯობინებენ და ონლაინ ნივთების შეძენა არ უყვართ. ოფისთან ერთად აქცენტი გაკეთდება კომფორტული და ინოვაციური სივრცის შექმნაზე, შემოქმედებითობისა და კითხვისთვის გამოყოფილი ადგილებით. პარალელურად, აბულაძე იწყებს ყველა თავისი ბრენდის სრულ გაფიცრულებას. ეს სტრატეგიული ინვესტიცია მიზნად ისახავს უზრუნველყოს, რომ მომხმარებლებს ჰქონდეთ სასიამოვნო ონლაინ გამოცდილება სასურველი ნივთების შეძენისას.

მინდა მქონდეს კომპანიასადაც თანამშრომლებიც და მომხმარებლებიც ბედნიერები იქნებიან“, - ამბობს აბულაძე.

ისევე ბედნიერი, როგორც მე ვარ, იმ საქმის კეთებითრომელიც ყველაზე მეტად მიყვარს."

культура
«Frankfurter Allgemeine Zeitung» (გერმანია): „ქართული სამზარეულოს მრავალფეროვნება: ტრადიციული სუფრის თავისებურებები“

„სუფრა - ასე ჰქვია ქართულ მოლხენა-დროსტარებას, რომელიც სტუმართმოყვარეობისა და მხიარულების განსახიერებას წარმოადგენს. რომელი კერძებს მიირთმევენ ქართველები სტუმრებთან ერთად? ჩვენი კორესპონდენტი შეეცადა ქართული სუფრის დიდებულება ეჩვენებინა და დარწმუნდებით, რომ ეს მართლაც კარგად გამოუვიდა“, - ასე იწყება გერმანულ გაზეთ „ფრანკფურტერ ალგემაინე ცაითუნგში“ (Frankfurter Allgemeine Zeitung) გამოქვეყნებული სტატია სათაურით „ქართული სამზარეულოს მრავალფეროვნება“ (ავტორი - მაიკე ფონ გალენი).

გთავაზობთ პუბლიკაციას შემოკლებით:

„როცა მივედით, მაგიდა უკვე გაშლილი დაგვხვდა: თეფშებზე დაწყობილი ყველით და ლორით, ნიგვზის ფარშიანი ბადრიჯნით, მხალეულობით, მწვანილით, კიტრით და პომიდორით... მათ შორის ჩადგმულია გრაფინები მოცხარის წვენით და ტარხუნის ლიმონათის ბოთლებით. ოფიციანტი წითელ ღვინოს ბოკალებში ასხამს. გარეთ თბილისური საღამოა, რესტორან „რიგის“ დარბაზში გაშლილ გრძელ მაგიდაზე კი ქართული სუფრა - ქართული ქეიფი იწყება.

ისინი, რომლებიც ქართულ სამზარეულოს არ იცნობენ, მადააღძრულები სწრაფად მიირთმევენ სიმინდის ფქვილისაგან გამომცხვარ თბილ მჭადებს, სალათებს და ყველს. მაგრამ ვინც იცის, ის ნელ-ნელა ჭამს და მთავარს ელოდება...

ქართველი ქალბატონი თიკო ტუსკაძე, რომელიც ლონდონში ცხოვრობს, მაგრამ ახლა სამშობლოში იმყოფება, ჩვენი გიდის როლს ასრულებს და ქართულ სუფრას გვაცნობს როგორც „გემრიელი საჭმელების უსასრულო რიგს“. იგი კულინარული წიგნის ავტორია და გვიხსნის, თუ რომელი საჭმელი როგორ მივირთვათ.

ზოგიერთმა უკვე საკმაო რაოდენობის სალათა მიირთვა, რომ მაგიდაზე ახალი კერძები მოაქვთ - მოხრაკულ-მოთუშული სოკო, ხაჭაპური, ხორცით მომზადებული კერძები... საჭმლით სავსე თეფშები სულ უფრო მრავლდება და მაგიდაზე თავისუფალი სივრცე მცირდება, თუმცა ახალ-ახალი ნუგბარისათვის ადგილი მოიძებნება.

„სტუმართმოყვარეობა - ქართული კულტურის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენს, რაც კარგად არის გამოხატული ქართულ სუფრაში, როცა მაგიდას ეროვნულ სამზარეულოს კერზები ამშვენებს“, - განმარტავს მაკა თარაშვილი. რა თქმა უნდა, იგი ახალბედა სუფრის წევრებისაგან განსხვავებით, შეცდომებს არ უშვებს და ყველაფერს ერთად არ მიირთმევს. მან კარგად იცის, რა როდის უნდა მიირთვას და უცხოელ სტუმრებს ჭამის საიდუმლოებას ასწავლის: როდის დგება მწვადის, „ჩაქაფულის და საჭმელების მიღების დრო...

ქართული ტრადიციის თანახმად, სუფრაზე იმდენი საჭმელი უნდა იყოს, რომ სტუმრების წასვლის შემდეგაც საკმაო რაოდენობით უნდა დარჩეს: „სუფრა, რომელზეც არაფერი აღარ რჩება, საქართველოში არ არსებობს“, - ამბობს მაკა თარაშვილი, - მასპინძლები იფიქრებენ, რომ სტუმრები მშივრები დარჩნენ. ამიტომ ყველაფერი უამრავია“.

რესტორანი „ქეთო და კოტე“ ძველი თბილისის უბანში, შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობს. დარბაზში მყუდრო გარემოა შექმნილი. მაგიდები ყოველთვის მდიდრულადაა გაშლილი - ტრადიციული კერძები თანამედროვე სტილითაა გაფორმებული. თავდაპირველად თვენ მოგართმევენ ცივ და ვეგეტარიანულ კერძებს, ბოსტნეულს, შემდეგ გამომცხავარს, ცომეულს, ბოლოს კი ხორცით მომზადებულ საჭმელებს.

ქართული სუფრის ტრადიციაა თამადა, ანუ დროსტარების ხელმძღვანელი. იგი სუფრის თავში ზის და სადღეგრძელოებს ამბობს. რესტორან „შატო მუხრანში“, სადაც ჩვენ ვიყავით (თბილისიდან ერთი საათის სავალზე), მეღვინე პატრიკ ჰონეფმა ჩვენი სტუმრობის სადიდებელი სადღეგრძელო წარმოსთქვა. გერმანელი მეღვინე უკვე მრავალი წელია საქართველოში ცხოვრობს, ოჯახიც აქ ჰყავს. პატრიკი მადლობას გვიხდის სტუმრობისათვის, რომ გერმანელი ტურისტები საქართველოთი დაინტერესდნენ და კავკასიურ ქვეყანას ეწვივნენ.

მასპინძელი გვიხსნის, რომ სუფრის თამადა ყურადღებით ისმენს სტუმრების საუბარს  სადღეგრძელოებისათვის იმპულსის მისაცემად. იგი დისკუსიას ზომიერ მიმართულებას აძლევს და განწყობას ამაღლებს. ამიტომაც თამადა ისეთი პიროვნებაა, რომელიც ცნობილია თავისი კეთილი ხასიათით, გონებამახვილობით და ინტელექტით.

თუ როგორ მზადდება კლასიკური ქართული კერძები, ამას თქვენ თბილისიდან საკმაოდ მოშორებით, კახეთში გაიგებთ, სადაც ღვინის კომპანია „შუმის“ რესტორანი მდებარეობს. აქ სტუმარი საკუთარი თვალით ხედავს, თუ როგორ ცხვება ქართული თონის პური, როგორ კეთდება ხინკალი, რომელიც ქართული სამზარეულოს ერთ-ერთ დიდებულ და გემრიელ კერძს წარმოადგენს.

более
голосование
ვინ გაიმარჯვებს რუსეთ - უკრაინის ომში?
голосование
Кстати