ურბანულ გარემოში მიმდინარე პროცესების – მზარდი მშენებლობების ფონზე , რომელიც იწირავს ქალაქში დარჩენილ მწვანე კუნძულებს, რომელიც ასე ძალიან მნიშვნელოვანია აქ მცხოვრებთათვის და ასევე, ეკოლოგიური პირობები, რომელიც წლიდან წლამდე უარესდება, ასეთ დროს განსაკუთრებით სასიცოცხლო მნიშვნელობას იძენს გამწვანების საკითხები და ადამიანის დამოკიდებულება ბუნებასთან.
ურბანული თუ ეკოლოგიური გამოწვევების ფონზე, თანამედროვე ადამიანი უფრო მეტად მიისწრაფვის სილამაზისკენ და ცდილობს არ გაწყვიტოს კავშირი ბუნებასთან. სასიამოვნო დიზაინით მოწყობილ ლანდშაფტს კი შეუძლია დადებითი ემოციები მოგვანიჭოს, ახალი ენერგიით დაგვმუხტოს და უფრო მეტი შემოქმედებითობისკენ გვიბიძგოს, რაც ასევე სასიამოვნოდ აისახება ადამიანების კეთილდღეობაზე და ცხოვრების ხარისხზე.
„გამწვანებული„ არქიტექტურა - თანამედროვე ქალაქების მიკროკლიმატის გაუმჯობესების ერთ-ერთი ქმედითი და ესთეტური საშუალებაა. შენობები ფასადების ვერტიკალური გამწვანებით, გაზონებით და პარკებით სახურავზე, მრავალრიცხოვანი გამწვანებული ტერასებით სულ უფრო და უფრო ხშირად ჩნდება მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში. მათი ფუნქციური დანიშნულება მრავალფეროვანი შეიძლება იყოს - კერძო რეზიდენციებიდან მრავალბინიან სახლებამდე და სასტუმროებამდე, სასწავლო დაწესებულები და ოფისებიდან სამთავრობო შენობებამდე.
ქალაქში ვერტიკალური გეგმარების სისტემები - მეგაპოლისების მჭიდრო განაშენიაების პირობებში დაბინძურებული ჰაერის ფილტრაციის ერთ-ერთი შესაძლო ვარიანტია. ვერტიკალური ბაღები და კლუმბები, ორიგინალური ფიტომოდულები და ფიტოკედლები - არქიტექტორები მცენარეების საშუალებით ქმნიან უჩვეულო ესთეთიკის მქონე ცოცხალი კედლების კონცეფციებს, რათა მოქალაქეების ცხოვრება უფრო ეკოლოგიური და კომფორტული გახადონ. მეცნიერები ვერტიკალური კლუმბების შექმნისთვის წყალმცენარეების და ცოცხალი კედლების ფორმირებისათვის ნოვატორული მასალების გამოყენების ორიგინალურ იდეებს ამუშავებენ. ვერტიკალურ გამწვანებასთან ერთად ინჟინრები ენერგომომარაგების და თბოუზრუნველყოფის ვერტიკალურ, არატრივიალურ კონცეფციებს გვთავაზობენ.
შენობების ვერტიკალური გამწვანების დანიშნულება (უპირატესობანი):
ამისათვის საჭირო იქნება:
არქიტექტურული ობიექტის მშენებლობის დასრულებისათვის მომზადებული უნდა იყოს სარგავი და ნარგაობის სიცოცხლისუნარიანობის უზრუნველმყოფი ინფრასტრუქტურა. ზუსტად გაიწეროს ლოჯისტიკური და გასაშენებელი მენეჯმენტის გეგმა. თუ უკვე არსებული შენობის ვერტიკალური გამწვანება იგეგმება, საჭიროა მისი შესწავლა ადაპტირების უმჯობესი ვარიანტისა და საშუალებების შერჩევა-დაპროექტება. ვერტიკალური გამწვანების დანახარჯებსა და ფასს წარმოქმნის სპეციალისტების საპროექტო და საშემსრულებლო ჰონორარები, მასალებისა და ასორტიმენტის ღირებულება, ენერგო (მორწყვის სისტემებისათვის, ტუმბოებისა და პროგრამული უზრუნველყოფის) და ჰიდრორესურსების მიმდინარე ხარჯები, სასუქებისა და მცენარეთა დაცვის საშუალებების, მოვლა-პატრონობის ხარჯები.
პატრიკ ბლანკი ვერტიკალური ბაღების მაესტრო
ფრანგი ბოტანიკოსი პატრიკ ბლანკი უკვე 30 წლია ქმნის ვერტიკალურ ბაღებს - ფაქტიურად ის, სახლის ფასადების კეთილმოწყობით ქალაქის გამწვანების ფუძემდებლად ითვლება. ცნობილმა არქიტექტორმა ჟან ნუველმა პატრიკ ბლანკი სიდნეის საცხოვრებელი კომპლექსის One Central Park პროექტზე სამუშაოდ მიიწვია. კომპლექსი მსოფლიოში ყველაზე მაღალი ნაგებობაა, რომელსაც 116 მეტრი სიმაღლის მცენარეების ცოცხალი კედელი აქვს. შენობის ორიგინალური დეტალი - გამოსაწევი სარკის პანელებია, რომელებიც მზის სხივების ქვედა დონეებზე პროეცირებას ახდენს, მცენარეების უკეთესი ინსოლაციისთვის.
One Central Park სიდნეი , არქიტექტორები Ateliers Jean Nouvel
ეს საცხოვრებელი კომპლექსი ცნობილი არქიტექტორის ჟან ნუველის და ლანდშაფტის დიზაინერის პატრიკ ბლანკის ერთობლივი შემოქმედების შედეგია. მისი მშენებლობა 2014 წელს დასრულდა. მაღლივი მშენებლობის და ქალაქის გარემოს საბჭომ One Central Park წლის საუკეთესო მაღლივ შენობად აღიარა.
არქიტექტორების ჩანაფიქრით ნაკვეთის ცენტრალურ ნაწილში განლაგებული პარკი თანდათანობით მინის კოშკების ფასადზე ადის. კოშკებიდან ყველაზე მაღალს მასშტაბური კონსოლი აგვირგვინებს, სადაც ძვირადღირებული პენტჰაუსებია განლაგებული. გარდა ამისა მასზე განლაგებულია სპეციალური სარკეები, რომლებიც მზის სინათლეს ქვემოთ არსებული ბაღებისკენ მიმართავენ.
ფასადებზე მცენარეების განსათვსებლად, გამოყენებული იყო ინდივიდუალურად დაპროექტებული ყუთები, რომლებსაც იატაკის ფილები იკავებენ. გარე ვერტიკალური ბაღებისთვის გამოყენებულია 650 სახეობის მცენარე., როლებიც ნორმალურად არსებობა და ზრდა შეუძლიათ 116 მ სიმაღლეზე ძლიერი ქარის და მწვავე მზის პირობებში. მცენარეები საცხოვრებელი კომპლექსის მიერ მოხმარებული და სპეციალურად გაწმენდილი წყლით ირწყვება. ამ თვალსაზრისით One Central Park მდგრადი არქიტექტურის მაგალითია და მცენარეებს მხოლოდ ეფექტურ და ძვირადღირებულ დეკორად არ იყენებს.
Bosco Verticale (ვერტუკალური ტყე) მილანი. იტალია , არქიტექტორი Stefano Boeri Arhitetti
Bosco Verticale აშენებულია 2014 წელს. საცხოვრებელი კომპლექსი ორი 110 და 76 მ სიმაღლის კოშკისაგან შედგება. ეს ერთიერთი პირველი ევროპული პროექტია სადაც შერწყმულია მაღლივი მშენებლობის იდეა და ქალაქის ლანდშაფტური გამწვანება. არქიტექტორებმა უბრალოდ ბეტონის შენობა კი არ ააშენეს და მრავალრიცხოვანი მცენარეებით მორთეს, არამედ ნამდვილი ეკო-სისტემა შექმნეს, რომელიც ნმიშვნელოვნად ამცირებს ჰაერის დაბინძურებას რაიონში, ფილტრავს მტვერს და მცირებს ხმაურის დონეს. ეს თვის მხრივ შენობაში კომფორტულ მიკროკლიმატს ქმნის. მცენარეებისთვის ხელსაყრელი პირობების შესაქმნელად ყოველი მათგანის მდებარეობაა გააზრებული. კომპლექსის ორივე კოშკში 900 - მდე ხეა, რამოდენიმე ათასი ბუჩქი და თითქმის 11000 მრავალწლიანი მცენარე. მთელი ამ ბიომრავალფეროვნების ჩვეულებრივ პირობებში განსათავსებლად დაახლოებით 7000 კვადრატული მეტრი იქნებდა საჭირო.
Stone House. , ჰანოი, ვიეტნამი არქიტექტორები Vo Trong Nghia Architects
„მწვანე“ სახურავები და კედლები მხოლოდ მრავალსართულიან შენობებში არ გამოიყენება. ეკოდიზაინი პოპულარულია კერძო რეზიდენციების მშენებლობისას. 2012 წელს ვიეტნამის დედაქალაქის ჰანის პრესტიჟულ რაიონში გაჩნდა Stone House. ამ სპირალურ ქვის სახლს ბაღი მხოლოდ ეზოში კი არა სახურავზეც აქვს. არქიტექტორები ცდილობდნენ შეექმნათ „სივრცე, რომელიც მრავალი წლის მანძილზე ბუნებრივი მასალის დაძველების შედეგად ცვალებადობის და დროის კვალის დაფიქსირებდას შეძლებდა“. ეზო და მწვანე სახურავი ერთმანეთში გადადის და ერთიანი ბაღის სივრცეს ქმნის, ექსტერიერი და ინტერიერი აქტიურად ავსებს ერთმანეთს.
ხელოვნების სკოლა, სინგაპური, არქიტექტორები - WOHA Architects
თანამედროვე სასწავლო დაწესებუელბებიც აქტურად ხდბა „მწვანე“ არქიტექტურის წარმომადგენელი. WOHA Architects მიერ დაპროექტებულია სინგაპურის ხელოვნების სკოლა ორი ვიზუალურად დაკავშირებული ჰორიზონტალური შრისგან შედგება: ღია საზოგადოებრივი სივრცე ქვევით და აუდიტორიები კომფორტული და უსაფრთხო სასწავლო პროცესისთვის - ზევით. ასეთი კონცეფციის საშუალებით ერთდროულად რამოდენიმე საკითხი წყდება: ღია, აქტიური კომუნიკაცია საზოგადოებასთან თანამედროვე ხელოვნების პოპულარიზაციისათვის და სასწავლო კლასების შექმნა, სადაც მთლიანად შეიძლება სწავლაზე კონცენტრირება.
შენობის მწვანე ფასადები ეს არსებული გარემოს ფილტრია, რომლებიც მტვერს და ბლიკებს აშორებენ, შენობაში ინარჩუნებენ სიგრილეს და აკუსტიკურ ჭერთან ერთად ქუჩის ხმაურს შთანთქავენ.
სახურავი დიდი პარკის სახითაა შესრულებული. სადაც გაკვეთილებს შორის შეიძება დასვენება.
Oasia Hotel Downtown, სინგაპურიმ არქიტექტორები- WOHA Architects
WOHA Architects კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი პროექტია სასტუმრო Oasia Hotel Downtown სადაც არქიტექტორები კლასიკური მინის და ბეტონის ცათამბჯენების მორგებას შეეცადნენ ცხელი ტროპიკული ქვეყნების კლიმატისთვის. პრობლემა იმაშია, რომ მსგავსი კონსტრუქციები მალე ცხელდება ჰაერის მაღალი ტემპერატურის პირობებში და მათი ექსპლუატაციისთვის აუცილებელია კონდიცირების მძლავრი და ძვირადღირებული სისტემები.
ალუმინის ფასადიანი ოცდაათსართულიანი სახლის დამატებით გასაგრილებლად არქიტეტორებმა შენობას ოცდაათი სახეობის ლიანისგან შექმნილი ბადე შემოახვიეს. ამას კიდევ სასტუმროს ტერასებზე განთავსებული 33 სახეობის მცენარე და ტროპიკული ხე ემატება. უნდა აღინიშნოს, რომ კოშკის ბუნებრივ გაგრილებას მისი კონსტრუქციული თავისებურება - გამჭოლი ღიობების არსებობა უწყობს ხელს. მწვანე ტერასებიან ამ ღიობებში ცირკულირებს ჰაერი და მისი მოძრაობა შენობას გადახურების საშუალებას არ აძლევს.Naman Spa, დანანგი, ვიეტნამი, არქიტექტორი - MIA Design Studio
ფასადების საერთო გამწვანება ხშირად გამოიყენება სასტუმროების ინდუსტრიაში, განსაკუთრებით ცხელ ქვეყნებში. ვიეტნამის სპა-სასტუმრო Naman Spa -ში არქტიქტურულ-დიზაინერული ბიუროს მიერ შემუშავებული ბუნებრივი ვენტილაციის გამოყენება, სიგრილეს ინარჩუნებს შენობის შიგნით. შენობის ფასადი გისოსებიანი ორნამენტების და ადგილობრივი მცენარეებით ვერტიკალური განწვანების მორიგებებისაგან შედგება. მცენარეები ფილტრავენ ძლიერ ტროპიკული მზის სინათლეს და ტექსტურულ კედლებზე შუქ ჩრდილების სასიამოვნო თამაშს ქმნიან. მცენარეები აქ არქიტექტურული კონსტრუქციის სრულუფლებიან ელემენტად გვევლინებიან.
ATLAS HOTEL, ჰანოი, ვიეტნამი, არქიტექტორები Vo Trong Nghia Architects
სასტუმრო ATLAS ფასადი მოპირკეთებულია ადგილობრივი ქვიშაქვით, რომელიც ბეტონის ღია ფილებთან ერთად გამოიყენება. მთელი ფასადის გასწვრივ განლაგებული მცენარეები უზრუნველყოფენ მზისგან დაცვას და გრილ ჰაერით შენობის განიავების. გარდა ამისა, პერფორირებული ქვის კედლები დღის შუქს ატარებენ , არ აფერხებენ ჰაერის ნაკადს. ეს სქემა შენობის ბუებრივი ვენტილაციის უზრუნველყოფის და კონდენციონერების მინიმალურადა გამოყენების საშუალებას იძლევა. ბუნებრივი მასალის და მცენარეების გამოყენება ნათლად გამოხატავს Vo Trong Ng მისიას - ეს არის გამწვანების დიზაინში ინტეგრაცია, ქალაქია რაიონების გაახალგაზრდავებლისთვის და საზოგადოების გაჯანსაღებისთვის. თავისი არსით სასტუმრო ატლასი ადამიანს და ბუნებას აერთიანებს.
FUKUOKA PREFECTURAL INTERNATIONAL HALL, იაპონია, არქიტექტორი - Emilio Ambasz
ემილიო ამბასის ბოლოდრიონდელ პროექტებს შორის მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია ACROS Fukuoka - საპრეფექტურო საერთაშორისო ცენტრს. ეს არქიტექტორის შემოქმედებაში ქალაქის და პარკების ყველაზე მასშტაბური სინთეზია. შენობის ჩრდილოეთი ნაწილი წარმოადგენს თანამედროვე ელეგანტურ ქალაქურ ფასადს, რომელიც ფუკუოკის ფინანსური რაიონის ყველაზე პრესტიჟულ ქუჩაზე გამოდის. სამხრეთი ნაწილი აფართოებს არსებულ პარკს მთელი რიგი ტერასული ბაღების ხარჯზე, რომლებიც მთელი შენობის სიმაღლეზე ადის და მშვენიერი ბელვედერით მთავრდება. ბელვედერიდან ულამაზესი ხედი იშლება ქალაქის ნავსადგომზე.
პარკის თხუთმეტი ერთსართულიანი ტერასის ქვეშ განლაგებლია ერთ მილიონზე მეტი კვადრატული ფუტის მრავალმიზნობრივი სივრცე. აქ არის საგამოფენო დარბაზი, მუზეუმი, 2000 კაცზე გათვლილი თეატრი, საკონფერენციო დარბაზები, სამთავრობო და კერძო ოფისები, ასევე მიწისქვეშა მრავალდონიანი ავტოსადგომი და მაღაზიები.
არქიტექტორი შეწუხებული იყო მშენებლობის გავლენით ცენტრალურ პარკზე - ტენჯი. ეს ერთადერთი მწვანე, ღია სივრცეა ქალაქის ამ ნაწილში, ამიტომ თავის პროექტში ის ცდილობდა ფუკუოკის მოსახელობისთვის დაებრუნებინა მთელი ის მიწა, რომელსაც მშენებლობა ქალაქს დააკლებს.
„სუფრა - ასე ჰქვია ქართულ მოლხენა-დროსტარებას, რომელიც სტუმართმოყვარეობისა და მხიარულების განსახიერებას წარმოადგენს. რომელი კერძებს მიირთმევენ ქართველები სტუმრებთან ერთად? ჩვენი კორესპონდენტი შეეცადა ქართული სუფრის დიდებულება ეჩვენებინა და დარწმუნდებით, რომ ეს მართლაც კარგად გამოუვიდა“, - ასე იწყება გერმანულ გაზეთ „ფრანკფურტერ ალგემაინე ცაითუნგში“ (Frankfurter Allgemeine Zeitung) გამოქვეყნებული სტატია სათაურით „ქართული სამზარეულოს მრავალფეროვნება“ (ავტორი - მაიკე ფონ გალენი).
გთავაზობთ პუბლიკაციას შემოკლებით:
„როცა მივედით, მაგიდა უკვე გაშლილი დაგვხვდა: თეფშებზე დაწყობილი ყველით და ლორით, ნიგვზის ფარშიანი ბადრიჯნით, მხალეულობით, მწვანილით, კიტრით და პომიდორით... მათ შორის ჩადგმულია გრაფინები მოცხარის წვენით და ტარხუნის ლიმონათის ბოთლებით. ოფიციანტი წითელ ღვინოს ბოკალებში ასხამს. გარეთ თბილისური საღამოა, რესტორან „რიგის“ დარბაზში გაშლილ გრძელ მაგიდაზე კი ქართული სუფრა - ქართული ქეიფი იწყება.
ისინი, რომლებიც ქართულ სამზარეულოს არ იცნობენ, მადააღძრულები სწრაფად მიირთმევენ სიმინდის ფქვილისაგან გამომცხვარ თბილ მჭადებს, სალათებს და ყველს. მაგრამ ვინც იცის, ის ნელ-ნელა ჭამს და მთავარს ელოდება...
ქართველი ქალბატონი თიკო ტუსკაძე, რომელიც ლონდონში ცხოვრობს, მაგრამ ახლა სამშობლოში იმყოფება, ჩვენი გიდის როლს ასრულებს და ქართულ სუფრას გვაცნობს როგორც „გემრიელი საჭმელების უსასრულო რიგს“. იგი კულინარული წიგნის ავტორია და გვიხსნის, თუ რომელი საჭმელი როგორ მივირთვათ.
ზოგიერთმა უკვე საკმაო რაოდენობის სალათა მიირთვა, რომ მაგიდაზე ახალი კერძები მოაქვთ - მოხრაკულ-მოთუშული სოკო, ხაჭაპური, ხორცით მომზადებული კერძები... საჭმლით სავსე თეფშები სულ უფრო მრავლდება და მაგიდაზე თავისუფალი სივრცე მცირდება, თუმცა ახალ-ახალი ნუგბარისათვის ადგილი მოიძებნება.
„სტუმართმოყვარეობა - ქართული კულტურის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენს, რაც კარგად არის გამოხატული ქართულ სუფრაში, როცა მაგიდას ეროვნულ სამზარეულოს კერზები ამშვენებს“, - განმარტავს მაკა თარაშვილი. რა თქმა უნდა, იგი ახალბედა სუფრის წევრებისაგან განსხვავებით, შეცდომებს არ უშვებს და ყველაფერს ერთად არ მიირთმევს. მან კარგად იცის, რა როდის უნდა მიირთვას და უცხოელ სტუმრებს ჭამის საიდუმლოებას ასწავლის: როდის დგება მწვადის, „ჩაქაფულის და საჭმელების მიღების დრო...
ქართული ტრადიციის თანახმად, სუფრაზე იმდენი საჭმელი უნდა იყოს, რომ სტუმრების წასვლის შემდეგაც საკმაო რაოდენობით უნდა დარჩეს: „სუფრა, რომელზეც არაფერი აღარ რჩება, საქართველოში არ არსებობს“, - ამბობს მაკა თარაშვილი, - მასპინძლები იფიქრებენ, რომ სტუმრები მშივრები დარჩნენ. ამიტომ ყველაფერი უამრავია“.
რესტორანი „ქეთო და კოტე“ ძველი თბილისის უბანში, შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობს. დარბაზში მყუდრო გარემოა შექმნილი. მაგიდები ყოველთვის მდიდრულადაა გაშლილი - ტრადიციული კერძები თანამედროვე სტილითაა გაფორმებული. თავდაპირველად თვენ მოგართმევენ ცივ და ვეგეტარიანულ კერძებს, ბოსტნეულს, შემდეგ გამომცხავარს, ცომეულს, ბოლოს კი ხორცით მომზადებულ საჭმელებს.
ქართული სუფრის ტრადიციაა თამადა, ანუ დროსტარების ხელმძღვანელი. იგი სუფრის თავში ზის და სადღეგრძელოებს ამბობს. რესტორან „შატო მუხრანში“, სადაც ჩვენ ვიყავით (თბილისიდან ერთი საათის სავალზე), მეღვინე პატრიკ ჰონეფმა ჩვენი სტუმრობის სადიდებელი სადღეგრძელო წარმოსთქვა. გერმანელი მეღვინე უკვე მრავალი წელია საქართველოში ცხოვრობს, ოჯახიც აქ ჰყავს. პატრიკი მადლობას გვიხდის სტუმრობისათვის, რომ გერმანელი ტურისტები საქართველოთი დაინტერესდნენ და კავკასიურ ქვეყანას ეწვივნენ.
მასპინძელი გვიხსნის, რომ სუფრის თამადა ყურადღებით ისმენს სტუმრების საუბარს სადღეგრძელოებისათვის იმპულსის მისაცემად. იგი დისკუსიას ზომიერ მიმართულებას აძლევს და განწყობას ამაღლებს. ამიტომაც თამადა ისეთი პიროვნებაა, რომელიც ცნობილია თავისი კეთილი ხასიათით, გონებამახვილობით და ინტელექტით.
თუ როგორ მზადდება კლასიკური ქართული კერძები, ამას თქვენ თბილისიდან საკმაოდ მოშორებით, კახეთში გაიგებთ, სადაც ღვინის კომპანია „შუმის“ რესტორანი მდებარეობს. აქ სტუმარი საკუთარი თვალით ხედავს, თუ როგორ ცხვება ქართული თონის პური, როგორ კეთდება ხინკალი, რომელიც ქართული სამზარეულოს ერთ-ერთ დიდებულ და გემრიელ კერძს წარმოადგენს.