USD 3.3073
EUR 3.9215
RUB 4.3481
თბილისი
“რუსეთის ჯარი ყარაბაღში არ იწვევს უსაფრთხოების განცდას” – რას ფიქრობენ სომხეთში
თარიღი : 11.15.2020 16:11  73

ავტორი: ჟურნალისტი ტიგრანუი მარტიროსიანი, ერევანი


ყარაბაღში საომარი მოქმედებების დასრულების შესახებ სამმხრივ განცხადებაზე დათანხმების შემდეგ, სომხეთის ხელისუფლების ოფიციალური განმარტებები, სომხეთში პოლიტიკური ექსპერტების ნაწილისთვის საკმარისი არ არის, თუმცა, არც იმის მოლოდინი აქვთ, რომ ნიკოლ ფაშიანიანის ხელისუფლებიდან ჩამოშორებით ყარაბაღის საკითხში უკეთესი შედეგი დადგება.

უკანასკნელი დღეების განმავლობაში სომხეთის ხელისუფლებისადმი ოპოზიციურად განწყობილმა პოლიტიკურმა პარტიებმა და მათ მხარდამჭერებმა პრემიერ-მინისტრი ნიკოლ ფაშინიანი “სახელმწიფო ღალატში, მიწების გაყიდვაში, გარიგებასა და ხალხის ზურგს უკან გადაწყვეტილების მიღებაში” დაადანაშაულეს.

ამასთან, სომხეთში კონფლიქტოლოგებისა და პოლიტოლოგების დიდი ნაწილი მიიჩნევს, რომ პრემიერ- მინისტრის მიერ ხელმოწერილი განცხადება, “ვერანაირად ვერ იქნება სომხეთისა და ყარაბაღის ინტერესებში”.

“Რეალურად, მომხდარის ადეკვატური ახსნა ვერ მოვისმინეთ. Მსგავსი გადაწყვეტილების შესახებ პრეზიდენტსაც არ აცნობეს. ვისთან განიხილებოდა საკითხი, ვინ იღებდა გადაწვეტილებას? ისიც არ მესმის, სამხხრივი განცხადება როგორ შეიძლება ომის დასრულების საფუძველი გახდეს. ეს არ არის შეთანხმება, ეს უბრალოდ განცხადებაა. რა სამართლებრივი ძალა აქვს? უნდა გვიპასუხონ ასევე იმაზე, რატომ არ იყვნენ ამის შესახებ ინფორმირებული ეუთოს მინსკის ჯგუფის სხვა თანათავმჯდომარეები – აშშ და საფრანგეთი. ვფიქრობ, რუსეთმა ისარგებლა იმით, რომ აშშ-ში საპრეზიდენტო არჩევნების ეიფორიაა, საფრანგეთში დაძაბული ვითარება და საკუთარი სამშვიდობო ჯარის განლაგების გეგმა სისრულეში მოიყვანა”, – გვეუბნება პოლიტიკის საკითხების მკვლევარი და სოციოლოგი კარენ სარქისიანი.

1994 წელს სომხეთს, ყარაბაღსა და აზერბაიჯანს შორის ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანმების ხელმოწერის შემდეგ კონფლიქტის დარეგულირების რამდენიმე ვარიანტი განიხილებოდა, საიდანაც ზოგიერთი ითვალისწინებდა ტერიტორიების დაბრუნებას და აზერბაიჯანისთვის გადაცემას, თუმცა ყველა ამ შემთხვევაში, ყარაბაღის სტატუსი დაზუსტებული იყო.

ექსპერტების აზრით, ახალი განცხადება სწორედ ამიტომაც არის ყველაზე უარესი ვარიანტი, რადგან ყარაბაღს არანაირი სტატუსი არ აქვს და ჯერ კიდევ არავინ იცის, როდის გადაწყდება ეს საკითხი.

“ზეწოლის ქვეშ ვიმყოფებით. გვაიძულეს ხელი მოგვეწერა. თავს მოგვახვიეს ეს განცხადება, წინააღმდეგ შემთხვევაში მთელ ყარაბაღს დავკარგავდით. მაგრამ რა მოხდებოდა ხელი რო არ მოგვეწერა? შევძლებდით კი ბრძოლის გაგრძელებას? უფრო მეტ ტერიტორიას ხომ არ დავკარგავდით? დიახ, ეს მოვლენების განვითარების ყველაზე ცუდი ვარიანტი იყო, რადგან ჩვენ ვერ ვაკონტროლებდით მოლაპარაკებებს, უბრალოდ ხელი მოვაწერეთ ტექსტს, რომელიც მოგვიტანეს”, – ამბობს ყარაბაღის საკითხებზე მომუშავე ჟურნალისტი ტატულ აკოფიანი.

სომხეთში ფიქრობენ, რომ რუსეთს ყარაბაღში საკუთარი სამშვიდობოების განთავსების განზრახვა მრავალი წელია ჰქონდა და ამჟამად კარგი შესაძლებლობა გაუჩნდა, სურვილი რეალობად ექცია.

“ყარაბაღში რუსეთის ჯარი ყველასთვის საშიშია, მთელი რეგიონისთვის. მათი იქ ყოფნა არ იწვევს ჩვენში სიმშვიდეს და განცდას, რომ რეგიონში ისინი უსაფრთხოების გარანტი იქნებიან. როგორ შეძლებს იქ 2000 სამხედრო ამის უზრუნველყოფას. ეთნიკური წმენდა დაიწყება, ეკლესიები განადგურდება, შევლენ სახლებში, რუსები კი, ან შეძლებენ ამის შეჩერებას ან ვერ. მშვიდობიანი მოსახლეობის არსებობა საფრთხის ქვეშ დადგება”, – ამბობს კარენ სარქსიანი.

პოლიტოლოგ მოვსეს არუთუანიანის აზრით, თუკი სომხეთის წინა ხელისუფლება საზოგადოებასთან გულწრფელი იქნებოდა და მხარეებს შორის დახურულ კარს მიღმა განხილვებს გაასაჯაროვებდა, დღევანდელი შედეგი საზოგადოებისთვის მოულოდნელი არ იქნებოდა.

“სამწუხაროდ, ჩვენი ყოფილი ხელისუფლება მრავალი წლის განმავლოაბში გაურბოდა გულწრფელ საუბრებს სომხეთის საზოგადოებასთან და ამჯობინებდა დაპირებებს, რომლებიც რეალობასთან ახლოს არ იდგა. ჩვენ მხოლოდ ახლა დავიწყეთ გაგება იმის, თუ რა ხდებოდა განხილვებზე, რაზე საუბრობდნენ მხარეები”.

პოლიტოლოგი არმენ ვარდანიანი ყარაბაღთან დაკავშირებულ სიტუაციას “კაპიტუალციად” აფასებს.

“ჩვენ გადავცემთ აზერბაიჯანს ტერიტორიებს და სანაცვლოდ ვერაფერს ვიღებთ. ეს სუსტი შეთანხმებაა და მისი დარღვევა ნებისმიერ დროს შეგვიძლია, რადგან არც რუსი სამშვიდოებობის ყოფნა არ არის იქ ჩვენი უსაფრთხოების გარანტი”.

ვარდანიანი მიიჩნევს, რომ აღნიშნული შეთანხმება მხოლოდ დროებით შეაჩერებს ცეცხლს და კონფლიქტს ვერ მოაგვარებს, რაც, მისი აზრით, ნიშნავს იმას, რომ სამხედრო შეტაკებებს მომავალშიც უნდა ველოდეთ.

“რუსეთმა მთელი რეგიონი საკუთარ კონტროლქვეშ აიღო. პოსტსაბჭოთა სივრცეში ამ დრომდე მხოლოდ ყარაბაღში არ მდგარა რუსული არმია, ახლა კი არის. შესაბამისად, ეს სიტუაცია რუსეთს სომხეთსა და აზერბაიჯანზე უფრო მეტი კონტროლისა და ზეწოლის მექანიზმს აძლევს,” – ამბობს ვარდიანიანი.

სოციოლოგისა და პოლიტიკური მიმომხილველის, კარენ სარქსიანის აზრით, რუსეთის მიერ სამხრეთ კავკასიიდან დასავლეთის განდევნის კიდევ ერთი ფაქტი სომხეთში ევროპისადმი დამოკიდებულებას უკეთობისკენ შეცვლის.

“ამ ომის დროს ბევრმა გაიაზრა, რომ რუსეთი არ არის საიმედო პარტნიორი. პუტინი ადრე თუ გვიან წავა პოლიტიკიდან, მოთამაშეები შეიცვლებიან, პოლიტიკური სიტუაცია შეიცვლება, ჩვენ კი ამასობაში სხვა მხარეს უნდა ვესწრაფოთ და რუსეთს არ ჩამოვეკიდოთ”, – ამბობს კარენ საქრსიანი.

ყოფილი დიპლომატი დავით ოჰანესიანი იმედოვნებს, რომ მიმდინარე სიტუაცია სომხეთში, “ქართული სცენარით” განვითარდება და სომხეთშიც შეიცვლება რუსეთის მიმართ განწყობები.

“სომხეთში რუსეთზე აზრი შეიცვლება. ეს გარდაუვალია. ადამიანები ვერ შეეგუებიან იმას, რომ რუსეთი პროცესში ჩვენთვის არასახარბიელო როლით მონაწილეობს. ადამიანები ვერ აპატიებენ რუსეთს იმას, რომ ყარაბაღის კონფლიქტის დარეგულირებაში თურქეთი შემოიყვანა. ეს მიუღებელია ჩვენთვის, რადგან თურქეთი მთელი ომის განმავლობაში მხარს უჭერდა აზერბაიჯანს სხვადასხვა საშუალებით. დოკუმენტში არაფერია ნათქვამი თურქების როლზე, თუმცა ჩვენ ვნახეთ რუსეთისა და თურქეთის ხელმოწერილი შეთანხმება ერთობლივი მონიტორინგის ცენტრის შექმნაზე, რაც თავის მხრივ თურქეთის ჩარევის ზრდას ნიშნავს”, – ამბობს ოჰანესიანი.

ყოფილი დიპლომატი მიიჩნევს, რომ სომხეთმა სწორედ ახლა უნდა გამოიყენოს დამარცხება ახალი პარტნიორების მოსაძებნად და შეცდომების გამოსასწორებლად.

ფაშინიანის პოლიტიკური მომავალი 

ყარაბაღის გარშემო ტერიტორიებისა და შუშას დაკარგვა, ადამიანური დანაკარგები არ არის ის ფინალი, რომელსაც სომხები ელოდნენ. თუმცა, რისი შეცვლა შეუძლია დემონსტრანტებს, რომლებიც დედაქალაქის ქუჩებში ახლა ნიკოლ ფასინიანის გადადგომას და ხელმოწერილი შეთანხმების გაუქმებას ითხოვენ?

სომხეთში საზოგადოების ნაწილი დღეს პრემიერ მინისტრს ეროვნული ინტერესების ღალატში დებს ბრალს და ამჟამინდელ ხელისუფლებას ადანაშაულებს იმაში, რომ “სახელმწიფოს ფული ნაკლებად რომ “ეჭამათ”, ტექნიკურად ძლიერი და მდიდარი არმია ეყოლებოდა სომხეთს”.

ამასთან, პოლიტოლოგების ნაწილი შიდა სტაბილურობის საფრთხეს ხედავს, და აცხადებს, რომ სომხეთმა შესაძლო სამოქალაქო ომი  უნდა აირიდოს.

ამავე დროს, ვნებები არ ცხრება თავად ფაშინიანის გუნდის ქცევის გამოც, რამდენადაც ისინი არ აკეთებენ განცხადებებს შექმნილ მდგომარეობაზე, არ ხვდებიან კოლეგა დეპუტატებს, არ შედიან სხდომებზე. კრიტიკაზე დღეს მხოლოდ ფაშინიანი პასუხობს.

“ყველაზე დიდი დანაშაული, რომელსაც მომაწერენ, იმაში მდგომარეობს, რომ ამ განცხადებას ხელი მოვაწერე. ეს იყო დოკუმენტი არა მიწების გადაცემაზე, არამედ მათ შენარჩუნებაზე. ის იყო იმ სიტუაციაში ხელმოწერილი, როდესაც შუშა უკვე აღებული იყო, როდესაც სომხეთის შეიარაღებულმა ძალებმა მომახსენეს, რომ რესურსების პრობლემა გვაქვს. დიდი ალბათობა იყო იმისა, რომ სტეპანაკერტი და ასკერანი შემდეგი იქნებოდნენ”, – განაცხადა ნიკოლ ფაშინაინმა.

ფაშინიანი ამავე დროს, იმ ადამიანებს ადანაშაულებს,  რომლებიც დღეს ქუჩაში საპროტესტოდ გამოდიან და თავად საომრად არ წასულან.

დღეს სომხეთში პოლიტიკის ბევრი ექსპერტი მიიჩნევს, რომ ოპოზიციას რეალურად არ შეუძლია და არც უნდა შეთანხმების გაუქმება, მათი სურვილი მხოლოდ ხელისუფლების შეცვლაა.

“მატარებელმა ჩაიარა. განცხადებას ვერ დაარღვევ. მასზე უარი ომს ნიშნავს. ჩვენ არც საერთაშორისო მოთამაშეები გაგვიგებენ და არც დაგვეხმარებიან. თურქული არმიის წინააღმდეგ მხოლოდ სულისკვეთებით ვერ იბრძოლებ, ეს შეუძლებელია. დავუშვათ, წავიდა ფაშინიანი, ვინც მოვა, ის რას შეცვლის? შეთანხმებას შეცვლის? სწორედ ამ მიზეზის გამო ნიკოლ ფაშინიანს თანამდებობის შენარჩუნების შანსი აქვს”, – ამბობს პოლიტოლოგი ალექსანდრ ისკანდარიანი.

ანალიტიკოსი რუბენ მეგრაბაინი აცხადებს, რომ არჩევანი გაკეთებულია “ცუდსა და უარეს” ვარიანტებს შორის.

“ისინი [ოპოზიცია] ცდილობენ დაღვრილი სისხლი გამოიყენონ, იყენებენ მომენტს ხელისუფლების შესაცვლელად. მე მესმის ნაწყენი ადამიანების, თუმცა არა რევოლუციონერების, რომლებიც მანიპულირებენ ამ საკითხით. ეს უზნეობაა. პირდაპირი გზა ქაოსისკენ, უმართაობისკენ. რუსი სამშვიდობოები უკვე დგანან ყარაბაღში, არავინ იცის, როდემდე. ფაშინიანის ყოფნა-არყოფნით არაფერი შეიცვლება”, – ამბობს მეგრაბიანი.

ნიკოლ ფაშინიანი გადადგომას არ აპირებს. მეტიც, მიტინგების ორგანიზატორებს აკავებენ იმ საბაბით, რომ სომხეთში ჯერ კიდევ არ გაუქმებულა საომარი მდგომარეობა, რომლის დროსაც შეკრებები და მიტინგების გამართვა იკრძალება.

რამდენს ხანს გაძლებს ფაშინიანი ხელისუფლებაში, რთულია სათქმელია. ანალიტიკოსები მიიჩნევენ, რომ ეს მომავალში აქციის მონაწილეთა რაოდენობაზეა დამოკიდებული. თუ ბევრი მოქალაქე მოინდომს ამას, ეს ხელისუფლებაზე მოახდენს ზეწოლას.

 

წყარო: netgazeti.ge

ბლოგი
საერთაშორისო მულტიმედია პლატფორმები და საინფორმაციო სააგენტოები საქართველოში

ინტერნეტის საშუალებით ტრადიციულ მედიაში გამოქვეყნებული პუბლიკაციების გავრცელება არის უალტერნატივო გზა, რომლის გავლაც ბეჭდური მედიის ორგანიზაციებს უხდებათ. ამ გზაზე თავს იჩენს კიდევ ერთი აუცილებლობა: ერთი და იმავე მასალის ვიდეო და აუდიო პლატფორმებში გადატანა. მრავალ პლატფორმაზე მუშაობა, იგივე მულტიმედია ის მიმართულებაა, რომელსაც მთელს მსოფლიოში ბეჭდური მედიის სულ უფრო მეტი რედაქცია ავითარებს.

ინტერნეტსივრცის უნიკალურობა ხომ ისიცაა, რომ მას ბეჭდურთან ერთად ვიდეო და აუდიო პლატფორმებისთვის მომზადებული ჟურნალისტური პროდუქციის გავრცელებაც შეუძლია. დღესდღეობით ეგრეთ წოდებული „შერწყმული ახალი ამბების ოთახი“ ანუ „ქონვერჯენს ნიუსრუმი“ აქვთ არა მხოლოდ დასავლეთის მედიამაგნატებს, არამედ შედარებით წვრილ მედიაორგანიზაციებსაც. მათ შორისაა როგორც ბეჭდური მედიის რედაქციები, ისე ტელევიზიები, რადიოსადგურები და ახალი ამბების სააგენტოები.

გაზეთისა და ზოგადად მედიაორგანიზაციების ერთ-ერთი ძირითადი წყაროა საინფორმაციო სააგენტო. მისი ძირითადი ფუნქცია ახალი ამბების მოპოვება, დამუშავება და გავრცელებაა. მსოფლიოში უძველეს საინფორმაციო სააგენტოდ ითვლება საფრანგეთში 1835 წელს ფრანგი სარეკლამო აგენტისა და მთარგმნელის შარლ-ლუი ჰავასის მიერ დაარსებული საინფორმაციო ბიურო.

თავდაპირველად სააგენტოს ოფიციალური სახელწოდება „ჰავასი“ იყო, მოგვიანებით კი მას „ფრანს პრესი“ დაერქვა და დღემდე ასეა ცნობილი. საინფორმაციო სააგენტოები ასევე დააარსეს „ჰავასის“ კიდევ ორმა თანამშრომელმა: პოლ როიტერმა ლონდონში და ბერნარდ ვულფმა – ბერლინში.

ამ სამ სუბიექტს შორის ერთხანს ერთგვარი კარტელური შეთანხმებაც კი იყო გაფორმებული. ეს ნიშნავდა, რომ ევროპის კონტინენტი მათ გეოგრაფიული თვალსაზრისით გადაინაწილეს. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, იმ ტერიტორიაზე, სადაც „ჰავასი“ მუშაობდა, არ მუშაობდა „როიტერი“, ასევე ვულფის საინფორმაციო სააგენტო და პირიქით. აღსანიშნავია, რომ 1851 წლიდან დამოუკიდებლად მომუშავე „როიტერი“ დღემდე ერთ-ერთ უძლიერეს საერთაშორისო საინფორმაციო სააგენტოდ რჩება. 9    

საინფორმაციო სააგენტოების მომსახურება მედიაორგანიზაციებისთვის, როგორც წესი, ფასიანია. თუმცაღა ინტერნეტის მასობრივი გავრცელების შემდეგ ინფორმაცია იმდენად სწრაფად ვრცელდება, რომ დროის მოკლე მონაკვეთში მისი უფასოდ გამოყენება აუდიტორიის ფართო წრესაც შეუძლია.

 

ამჟამად საინფორმაციო სააგენტოები დამოუკიდებელი ორგანიზაციების სახით იშვიათად მუშაობენ. უმეტეს შემთხვევაში ისინი მედიაჯგუფების, იგივე მედიაკორპორაციების შემადგენელ ნაწილს წარმოადგენენ. ზოგიერთ ქვეყანაში დღემდე არსებობს სამთავრობო საინფორმაციო სააგენტოები, მაგალითად, ჩინეთში – „სინჰუა“, რუსეთში – „იტარ ტასი“, თურქეთში – „ანადოლუ“. ასეთ სააგენტოებს სახელისუფლებო ოფიციალურ სიახლეებზე ხელი ექსკლუზიურად მიუწვდებათ.

არსებობს საერთაშორისო, ნაციონალური (კონკრეტულად ერთი სახელმწიფოს დონეზე მომუშავე) და რეგიონალური საინფორმაციო სააგენტოები. მსგავსი ფორმატის მედიაორგანიზაციები დღესდღეობით მხოლოდ ახალ ამბებზე არ მუშაობენ, ამას გარდა, ისინი გვთავაზობენ მულტიპლატფორმულ მრავალფეროვან ჟურნალისტურ პროდუქციას – ანალიტიკურ სტატიებს, ინტერვიუებს, რეპორტაჟებს და სხვა. 1

აღსანიშნავია, რომ ტრადიციულ ჟურნალისტურ საშუალებათაგან ბევრმა ახალი მედიის ელემენტების გამოყენებით თავისი გამოცემები მულტიმედიაპროდუქტად აქცია. დღეს ამ ტიპის პროდუქცია ტრადიციული მედიის სხვადასხვა საშუალებას ერთ ვებპლატფორმაზე აერთიანებს და ხელმისაწვდომია მსოფლიოს ნებისმიერ წერტილში. ამასთან, მას გაცილებით მეტი პოტენციური ვიზიტორი ჰყავს, ვიდრე კონკრეტულ მედიაპროდუქტს.

საქართველოში მედია მსოფლიოში აპრობირებული მიმართულებით ვითარდება. სხვადასხვა ტიპის მედიის თანაარსებობა ჟურნალისტიკის მომავალი კი არა, უკვე აწმყოა. ეს არის არა მხოლოდ ბეჭდური მედიის, არამედ ტელევიზიისა და რადიოს გადარჩენის გზაც. ქართულ მედიაბაზარზე ჯერ-ჯერობით მსოფლიოში აღიარებულ საინფორმაციო სააგენტოების უმეტესობას საკუთარი რედაქცია ან ბიურო არ გაუხსნიათ. გამონაკლისი მხოლოდ „Agency France Presse“ გახლავთ, რომლის ამიერკავკასიის ბიუროც სწორედ თბილისში მდებარეობს.

აგრეთვე არის შემთხვევები, როდესაც ადგილობრივი მედიასაშუალებები ცნობილი უცხოური საინფორმაციო სააგენტოების სახელებს თვითნებურად ირქმევენ და თავს მათ ქართულ რედაქციებად ასაღებენ: Euronews.geGuardian.geReuters.ge და სხვა. ბუნებრივია, მათი იდენტობის გარკვევა არც ისე რთული საქმეა. ამ ქვეთავში კი მიმოვიხილავთ ქართულ მედიასივრცეში არსებულ რამდენიმე რუსული თუ დასავლური რადიოს და საინფორმაციო სააგენტოს მულტიმედია პლატფორმას.     

top_logo_news

რადიო  „ამერიკის ხმა“    

რადიო „ამერიკის ხმა“ შეერთებული შტატების ყველაზე დიდი საერთაშორისო სამაუწყებლო ორგანიზაციაა. ის მულტიმედიურ პროგრამებს 45 ენაზე ავრცელებს სხვადასხვა აუდიტორიისთვის, რომელსაც თავისუფალ მედიაზე ხელი შეზღუდულად, ან საერთოდ არ მიუწვდება.

დაფუძნების დღიდან, 1942 წლიდან მოყოლებული, „ამერიკის ხმა“ მოვლენების მრავალმხრივი, დამოუკიდებელი მიმოხილვის და აუდიტორიისთვის სიმართლის თქმის ერთგულია. „ამერიკის ხმა“ მთლიანად შეერთებული შტატების გადამხდელების მიერ ფინანსდება და წარმოადგენს „შეერთებული შტატების გლობალური მედიის სააგენტოს“ ნაწილს.

„ამერიკის ხმის“ მისია და სარედაქციო დამოუკიდებლობა კანონმდებლობით არის გარანტირებული. „ამერიკის ხმის“ ჟურნალისტებს კანონი იცავს მთავრობის ოფიციალური პირების და პოლიტიკოსების გავლენის, ზეწოლის, ან შურისძიებისაგან.

1994 წელს ამერიკის კონგრესმა დაამტკიცა „შეერთებული შტატების საერთაშორისო მაუწყებლობის აქტი“. ეს კანონი ასევე მოითხოვს, რომ „ამერიკის ხმის“ ჟურნალისტთა ნამუშევარი იყოს ავტორიტეტული, ზუსტი, ობიექტური, მრავალმხრივი, დაბალანსებული და ასახავდეს შეერთებული შტატების კულტურულ და საზოგადოებრივ მრავალფეროვნებას. იმავე წელს ამერიკის ხმა გახდა პირველი მაუწყებელი რომელმაც მომხმარებლებს თავისი გადაცემები ინტერნეტით შესთავაზა.

2016 წელს კონგრესმა „ეროვნული თავდაცვის ავტორიზაციის აქტით“ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ ინფორმაციის შეკრების და გავრცელების ფუნქციები კვლავაც დამოუკიდებელი და ობიექტური უნდა იყოს. ყოველდღიურად, „ამერიკის ხმის“ ჟურნალისტები ძალ-ღონეს არ იშურებენ, რომ მთელი მსოფლიოსთვის პრესის თავისუფლების მაგალითად დარჩნენ.

რადიო „ამერიკის ხმის“ ქართული რედაქცია 1951 წლის 26 მაისს დაარსდა. ამ პერიოდში საბჭოთა კავშირს, რომლის ნაწილი საქართველოც იყო, ჯერ კიდევ იოსებ სტალინი მართავდა. საათობრივ მაუწყებლობაზე რადიო 2008 წლის აგვისტოდან გადავიდა, ხოლო 2010 წლის ნოემბრიდან ტელეგადაცემების მომზადებაც დაიწყო. „ამერიკის ხმის“ ქართული რედაქცია ამ დროისთვის ფლობს საკუთარ მულტიმედიურ ვებ-პლატფორმას, სოციალურ მედიას და ონლაინ აპლიკაციას მობილური ტელეფონებისათვის.

„ამერიკის ხმას” ქართველი ხელმომწერებიც ჰყავს, რომლებიც მაუწყებლლის მიერ გავცელებულ ინფორმაციას ყოველ დღე ტექსტურად იღებენ. ვაშინგტონის სათაო  ოფისში ქართული სამსახურის 11 ჟურნალისტი მუშაობს. სამი კორესპონდენტი ჰყავთ საქართველოში. აქედან ერთი გორში მუშაობს და მხოლოდ რადიოსთვის ამზადებს მასალებს. ტელეგადაცემა მთლიანად ვაშინგტონში იწყობა და გამზადებული სახით ეგზავნება „პირველ არხს”, რომელიც შემდეგ ეთერში უშვებს.

„ამერიკის ხმა” დაარსების დღიდან ხელმძღვანელობს 1960 წელს შექმნილი წესდებით, რომლის მიხედვით ინფორმაცია, რომელსაც „ამერიკის ხმა” გადასცემს, ზუსტი, ობიექტური და ყოვლისმომცველი უნდა იყოს. ამრიკის ხმის ქართული რედაქციის ხელმძღვანელი ანა კალანდაძე გახლავთ.

top_logo_news (1)

 

რადიო  თავისუფლება”   

რადიო “თავისუფლება” არის კერძო საერთაშორისო სამაუწყებლო კომპანია, რომელიც მაუწყებლობს აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპის, რუსეთის, კავკასიის, ცენტრალური და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის და ახლო აღმოსავლეთის რეგიონებისთვის. მას, მაუწყებელობის მმართველთა საბჭოს მეშვეობით, აშშ-ის კონგრესი აფინანსებს. რადიო თავისუფლების მისიაა, ფაქტობრივი ინფორმაციისა თუ იდეების გავრცელებით, ხელი შეუწყოს დემოკრატიული ფასეულობებისა და ინსტიტუტების განმტკიცებას.

რადიოსადგური დაარსდა 1949 წელს, როგორც ანტი-კომუნისტური ინფორმაციის წყარო ცივი ომის დროს. მისი სათავო ოფისი ქალაქ მიუნხენში მდებარეობდა 1949-1995 წლებში, 1995 წლის შემდეგ კი იგი პრაღაშია განთავსებული. ცივი ომის დასრულების შემდეგ ევროპაში მაუწყებლობის მასშტაბები საგრძნობლად შემცირდა, სანაცვლოდ კი ახლო აღმოსავლეთი იქცა რადიოსადგურის უპირატეს ზონად.

ცენტრალური ევროპიდან ვიდრე წყნარ ოკეანემდე, ბალტიის ზღვიდან შავ ზღვამდე, რუსეთიდან შუა აზიამდე თუ სპარსეთის ყურემდე – ცალკეულ ქვეყნებში ხალხი ცდილობს, გაუმკლავდეს ავტოკრატიულ სტრუქტურებს, ადამიანის უფლებათა დარღვევებს, ეკონომიკის ცენტრალიზებულ სისტემებს, ეთნიკურსა თუ რელიგიურ დევნას, რეგიონულ კონფლიქტებსა და კონტროლს დაქვემდებარებულ მედიას.

მთელი ამ რეგიონის სტაბილურობა – დამყარებული დემოკრატიასა და თავისუფალ საბაზრო ეკონომიკაზე – სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია მსოფლიო მშვიდობისთვის.
ეფუძნება რა რწმენას, რომ დემოკრატიის უპირველესი მოთხოვნა კარგად ინფორმირებული მოქალაქეების ყოლაა, რადიო თავისუფლება მრავალი სახელმწიფოს მოქალაქეებს:

  1. სთავაზობს ახალ ამბებს, ანალიტიკურ გადაცემებსა და მიუკერძოებელ ინფორმაციას როგორც ადგილობრივ, ისე საერთაშორისო მოვლენებზე;
  2. დემოკრატიული ფასეულობების წარმოჩენით ხელს უწყობს სამოქალაქო საზოგადოების განმტკიცებას;
  3. ეწინააღმდეგება ეთნიკურსა და რელიგიურ შეუწყნარებლობას და მხარს უჭერს ხალხთა შორის ურთიერთგაგების გაღრმავებას;
  4. სთავაზობს ნიმუშს ადგილობრივ მედიასაშუალებებს, ეხმარებარა მათ პროფესიონალიზმისა და დამოუკიდებლობის განმტკიცებაში ტრენინგების გზით;  ამყარებს პარტნიორულ ურთიერთობებს ადგილობრივ საინფორმაციო საშუალებებთან;
  5. ხელს უწყობს რეგიონის ქვეყნებსა და მსოფლიოს განვითარებულ დემოკრატიებს შორის ახლო ურთიერთობების დამყარებას.

რადიო თავისუფლება ამჟამად მსოფლიოს ოცზე მეტ ქვეყანაში 28 ენაზე მაუწყებლობს, მათ შორის – 1953 წლის მარტიდან – ქართულად. „რადიო თავისუფლებას“ რადიომაუწყებლის ლიცენზია არ აქვს, თუმცა საქართველოში 1999 წლიდან სხვადასხვა რადიოების საშუალებით დღეში რამდენიმე საათის განმავლობაში მაუწყებლობდა. 2014 წლის 14 აპრილიდან არხმა მაუწყებლობის დრო გაზარდა და რადიო “მწვანე ტალღის” სიხშირეების საშუალებით 18 საათის განმავლობაშია ეთერში.

რადიო თავისუფლება მომხმარებელს მიმდინარე საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ თემებზე სხვადასხვა ფორმატის მულტიმედია პროდუქტს სთავაზობს. საზოგადოებრივ მაუწყებლის ეთერში კი ერთობლივ შემეცნებით სატელევიზიო პროექტს, გოგი გვახარიას საავტორო გადაცემას “წითელი ზონა”-ს ამზადებს. სწორედ იგი გახლავთ რადიო თავისუფლების ქართული რედაქციის ხელმძღვანელი.

logo-social

 

რადიო სპუტნიკი    

Sputnik-ი მიზნად ასახავს მრავალპოლარულ მსოფლიოს, სადაც ყველა ქვეყანას გააჩნია საკუთარი ეროვნული ინტერესები, კულტურა, ისტორია და ტრადიციები. სააგენტო ალტერნატიული ახალი ამბების კონტენტისა და რადიომაუწყებლობის მიმწოდებლის უნიკალურ ნიშას იკავებს. Sputnik-ი მთლიანად ორიენტირებულია უცხოურ აუდიტორიაზე.

„სპუტნიკ ჯორჯია” საქართველოში საჯარო რეესტრში ოფიციალურად 2015 წლის 23 იანვარს დარეგისტრირდა. თუმცა, საქართველოს მსგავსად, სხვა ქვეყნებშიც რუსული პროპაგანდის ერთ-ერთი მთავარი მედია პლატფორმის წარდგინება 2014 წლის 10 ნოემბერს სააგენტო Rossia Segodnia-მ მოახდინა. სპუტნიკი მულტიმედიური საერთაშორისო პროექტია, რომელიც რუსეთის პრეზიდენტის 2013 წლის დეკემბრის ბრძანების საფუძველზე შეიქმნა.

სპუტნიკმა, რომელსაც რუსეთის მთავრობა ფლობს, საერთაშორისო არენაზე საინფორმაცია სააგენტო RIA Novosti და “რუსეთის ხმა” ჩაანაცვლა. მედია პლატფორმა, რომელსაც დიმიტრი კისილიოვი ხელმძღვანელობს, 34 ქვეყნის 130 ქალაქში 30 ენაზე მაუწყებლობას გეგმავდა. საქართველოში „სპუტნიკმა“ რადიო მაუწყებლობის დაწყება 2014 წლის ნოემბერში FM 101.4 სიხშირეზე უკანონოდ სცადა. აღნიშნული სიხშირე “ერ-რადიოს” ეკუთვნოდა.

საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნულმა კომისიამ შპს „ერ-რადიო“ და საერთაშორისო საინფორმაციო სააგენტო Newsgeorgia უკანონო მაუწყებლობის გამო ერთობლივად 5 ათასი ლარით დაaჯარიმა. შპს „ერ-რადიო“ კი N B104 ლიცენზიის ფარგლებში არსებული ვალდებულებების დარღვევის გამო წერილობით გააფრთხილა.

კომუნიკაციების ეროვნული კომისიის მიერ დაკისრებული სანქციის შემდეგ, „სპუტნიკი“ რადიო სიხშირის ნაცვლად ონლაინ პლატფორმით სარგებლობს, სადაც მულტიმედია კონტენტს ანთავსებს, რომელიც ანტიდასავლური შინაარსის არის. ნიუიორკ ტაიმსის შეფასებით, სპუტნიკი მიკერძოებულობისა და დეზინფორმაციის მაღალი დოზით ხასიათდება და ხშირად ავრცელებს რუსულ პროპაგანდას.

შპს “სპუტნიკ-ჯორჯიას” 100%-იანი წილის მფლობელი და ხელმძღვანელი ანტონ (ტატო) ლასხიშვილია, რომელიც 1991 წლიდან გაზეთ „სვაბოდნაია გრუზიას“ ხელმძღვანელია. „სპუტნიკი“ ყოფილი “რია ნოვოსტი”-ს ოფისშია განთავსებული.

სხვადასხვა ენებს შორის „სპუტნიკის“ მაუწყებლობა საქართველოს ორ სახელმწიფო ენაზე – ქართულად და აფხაზურად ხორციელდება.

Sputnik-ის ბრენდით გამოდის სადღეღამისო ახალი ამბების ლენტები ინგლისურ, ესპანურ, არაბულ, ჩინურ ენებზე. ახალი ამბების უწყვეტად გამოსაშვებად ვაშინგტონში, კაიროში, პეკინსა და მონტევიდეოში „24/7“ რეჟიმით მუშაობენ რეგიონული რედაქციები. Sputnik-ს აგრეთვე გააჩნია ფოტოკორესპონდენტების ქსელი მთელ მსოფლიოში.

maxresdefault

 

რადიო  „NRJ   ენ-ერ-ჯი“     

NRJ Georgia (FM 104,7) არის მსოფლიოში აღიარებული ფრანგული რადიოს ქართული ფილიალი/ვერსია. ეს გახლავთ მუსიკალური რადიო რომელიც მაუწყებლობს კვირაში ხუთი დღე, ორშაბათიდან პარასკევის ჩათვლით საკმაოდ დატვირთული და საინტერესო პროგრამით. როგორც უკვე აღვნიშნეთ, რადიო NRJ, ძირითადად, მუსიკალური და გასართობი არხია, მაგრამ სხვადასხვა შოუს ფორმატში წამყვანები ხშირად ეხებიან ქვეყანაში მიმდინარე სხვადასხვა აქტუალურ მოვლენას.

რადიოს აქვს დილის გადაცემა, სადაც არის კულტურა, ჰოროსკოპი, ამინდის პროგნოზი, მოდა და შოუ ბიზსნესი. ასევე  საზოგადოებრივი ამბები ელენე ბერიძესთან ერთად და სპორტული გამოშვება გიორგი ფულარიანთან ერთად, რომელსაც აგრეთვე ხუთშაბათობით 19:00–ზე არაერთ საინტერესო სტუმართან ერთად გადაცემა “Legends” მიჰყავს.

NRJ-ის სტუდიის უნიკალური ლოკაცია, „რადიო კაფეში“ მსმენელს საშუალებას აძლევს, საყვარელ შემსრულებელს არა მხოლოდ რადიოს პირდაპირ ეთერში მოუსმინოს, არამედ თავადაც მიიღოს შოუში მონაწლეობა.

NRJ-ის Artist–ები არიან Beyonce, Rihanna, Jennifer Lopez, Ed Sheeran და მსოფლიო შოუ ბიზნესის სხვა არაერთი ვარსკვლავი. NRJ Georgia-ს აგრეთვე აქვს თანამედროვე ვებგვერდი ქართულ ენაზე და აქტიურობით გამოირჩევა სოციალურ მედიაშიც. მისი მთავარი პროდიუსერი გვანცა კილასონია გახლავთ.

Agence_France-Presse_Logo.svg_

საინფორმაციო სააგენტო “France presse”      

France presse არის მსოფლიოს უძველესი საერთაშორისო საინფორმაციო სააგენტო. ამერიკულ „ბლუმბერგთან“, „როიტერთან“ და „ასოშიეიტედ პრესთან“ ერთად ის შედის მსოფლიოს უმსხვილეს საინფორმაციო სააგენტოთა ოთხეულში. მისი შტაბ-ბინა მდებარეობს ქალაქ პარიზში.

იგი მოიცავს 165 ქვეყანას, ხოლო 500 რეგიონულ ცენტრში 115 ბიურო და 50 ადგილობრივი კორესპონდენტი ემსახურება. დღესდღეობით „ფრანს-პრესის“ სამსახური 1000-ზე მეტ შტატიან ჟურნალისტს, 200 ფოტოგრაფს, 30 ოპერატორსა და 81 ეროვნების 2000 თავისუფალ ჟურნალისტს ითვლის. სააგენტო ავრცელებს როგორც ტექსტურ, ასევე მულტიმედიურ ინფორმაციას მსოფლიოში გავრცელებულ  რამდენიმე ენაზე, ესენია: ფრანგული, ინგლისური, ესპანური, გერმანული, რუსული, პორტუგალიური, იაპონური და ჩინური.

 

სააგენტო დაარსდა შარლ-ლუი ჰავასის მიერ 1835 წელს სახელწოდებით „სააგენტო ჰავასი“. თანამედროვე სახელი მას 1944 წლის 20 აგვისტოს დაერქვა, როდესაც ჟურნალისტების ჯგუფმა დაიკავა სააგენტოს შენობა და მსოფლიოს პარიზის გერმანელებისგან გათავისუფლება ამცნო.

საფრანგეთის პარლამენტის 1957 წლის კანონით მას მიეცა კერძო თუ სახელმწიფო ინტერესების ზეგავლენისგან თავისუფლების გარანტია. ამ კანონის მიღებით „ფრანს პრესი“ საბოლოოდ ჩამოყალიბდა როგორც დამოუკიდებელი და მიუკერძოებელი ახალი ამბების მიმწოდებელი.

საქართველოში მდებარეობს „ფრანს პრესი“-ს ამიერკავკასიის ბიურო, რომლის მთავარი რედაქტორიც ირაკლი მეტრეველია. ბიურო ძირითადად ორიენტირებულია სამივე ქვეყნის (საქართველო, აზერბეიჯანი და სომხეთი) პოლიტიკური, ეკონომიკური და სოციალური თემატიკის გაშუქებაზე. ამიერკავკასიის ბიუროს ცენტრალური რედაქციისაგან დამოუკიდებელი მულტიმედია პლატფორმა ან სოციალური მედიის გვერდი არ გააჩნია.

დავით დოლიძე

წყარო:https://mrdatosblog.wordpress.com/

სრულად
გამოკითხვა
„საპარლამენტო არჩევნები დღეს რომ გაიმართოს, რომელ პარტიას მისცემდით ხმას“
ხმის მიცემა
სხვათა შორის

დედამიწაზე არსებული ცოცხალი არსებებიდან მხოლოდ ადამიანს და კოალას აქვთ თითის ანაბეჭდი

ინდოელი დიასახლისები მსოფლიო ოქროს მარაგის 11% ფლობენ. ეს უფრო მეტია, ვიდრე აშშ-ს, სავალუტო ფონდის, შვეიცარიის და გერმანიის მფლობელობაში არსებული ოქრო, ერთად აღებული.

დადგენილია, რომ სასოფლო-სამეურნეო კულტურათა მოსავლიანობის განმსაზღვრელ კომპლექსურ პირობათა შორის, ერთ-ერთი თესლის ხარისხია. მაღალხარისხოვანი ჯიშიანი თესლი ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ფაქტორია მოსავლიანობის გასადიდებლად, რაც აგრეთვე დასაბუთებულია ხალხური სიბრძნით "რასაც დასთეს, იმას მოიმკი". - ქართული გენეტიკისა და სელექცია–მეთესლეობის სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, მეცნიერებათა დოქტორი, აკადემიკოსი პეტრე ნასყიდაშვილი

ებოლა, SARS-ი, ცოფი, MERS-ი, დიდი ალბათობით ახალი კორონავირუსი COVID-19-იც, ყველა ამ ვირუსული დაავადების გავრცელება ღამურას უკავშირდება.

ყველაზე დიდი ეპიდემია კაცობრიობის ისტორიაში იყო ე.წ. "ესპანკა" (H1N1), რომელსაც 1918-1919 წლებში მიახლოებით 100 მილიონი ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა, ანუ დედამიწის მოსახლეობის 5,3 %.

იცით თუ არა, რომ მონაკოს ნაციონალური ორკესტრი უფრო დიდია, ვიდრე ქვეყნის არმია.