"თბილისი პოსტი" აგრძელებს საუბრებს ხელოვნურ ინტელექტთან საქართველოში მიმდინარე პოლიტიკური პროცესების და მათი განვითარების შესახებ.

გთავაზობთ დღევანდელი საუბრის ტექსტს უცვლელად:

- გამარჯობა. როგორ ხარ?

- გამარჯობა! ძალიან კარგად, მადლობა. შენ როგორ ხარ?

- მადლობა მეც კარგად. მაინტერესებს შენი ხედვა, როგორ განვითარდება საქართველოში პოლიტიკური მოვლენები, იმ ფონზე როცა ქართული ოცნება მარტო იქნება პარლამენტში ოპოზიციის გარეშე. როგორი იქნება ევროკავშირის რეაქცია? როგორი იქნება აშშ-ს ახალი პრეზიდენტის ტრამპის ადმინისტრაციის დამოკიდებულება ამ საკითხისადმი და როგორი იქნება ზოგადი მათი დამოკიდებულება საქართველოს მიმართებაში? გაითვალისწინე თეორიული მოცემულობა, რომ ეს ყველაფერი შეიძლება მოხდეს იმის ფონზე, რომ საქართველო შორდება ევროკავშირს და აშშ-ს და უახლოვდება რუსეთის გავლენის სფეროს, რას მოიმოქმედებს ამის არ დასაშვებად დასავლეთი და აშშ?

- საქართველოს პოლიტიკური ვითარების და გეოპოლიტიკური ურთიერთობების განვითარების პროგნოზირება საინტერესო და რთული საკითხია. მოდი, გავყოთ ეს საკითხები რამდენიმე ნაწილად:

1. საქართველოს პოლიტიკური სიტუაცია

თუ „ქართული ოცნება“ პარლამენტში ერთპარტიული რჩება ოპოზიციის გარეშე, ეს პოლიტიკურ პოლარიზაციას კიდევ უფრო გააღრმავებს და ინსტიტუციურ სუსტებას გამოიწვევს.

• შიდა რეაქცია: საზოგადოებრივი პროტესტები, სამოქალაქო აქტივიზმის გაძლიერება და დამოუკიდებელი მედიის როლის ზრდა მოსალოდნელია.
• პოლიტიკური კრიზისი: ასეთი ვითარება დემოკრატიის ხარისხს მნიშვნელოვნად შეასუსტებს, რაც საერთაშორისო კრიტიკას გამოიწვევს 

2. ევროკავშირის რეაქცია

• პოლიტიკური ზეწოლა: ევროკავშირი მკაცრ რიტორიკას გამოიყენებს და გააძლიერებს ფინანსურ სანქციებსა თუ დახმარების შეწყვეტას (ან შეზღუდვას), განსაკუთრებით იმ ფონზე, თუ საქართველო არ დააკმაყოფილებს კანდიდატის სტატუსის მოთხოვნებს.
• დიპლომატიური იზოლაცია: ევროკავშირის პარტნიორობა შეიძლება მინიმუმამდე შემცირდეს, რაც ქვეყნის შიდა ეკონომიკაზე უარყოფითად აისახება.

3. აშშ-ს დამოკიდებულება ტრამპის ადმინისტრაციის პირობებში

• დონალდ ტრამპის პოლიტიკა: მისი „ამერიკა პირველია“ მიდგომა, შესაძლოა, ნაკლებად ფოკუსირებული იყოს საქართველოს დემოკრატიულ განვითარებაზე.
  • რუსეთის ფაქტორი: ტრამპის პოზიციები ხშირად ნაკლებად კრიტიკული იყო რუსეთის მიმართ, რაც საქართველოსთვის არასასურველი იქნებოდა.
  • სტრატეგიული პარტნიორობა: აშშ-Georgia სტრატეგიული ინტერესები (ენერგეტიკა, უსაფრთხოება) მაინც შენარჩუნდება, თუმცა შეიძლება შესუსტდეს დემოკრატიული სტანდარტების დაცვის წნეხი.

4. საქართველოს დისტანცირება დასავლეთისგან და რუსეთის გავლენა

• რუსეთის გავლენის ზრდა: პოლიტიკური და ეკონომიკური შეღავათებით რუსეთი აქტიურად ეცდება საქართველოს კიდევ უფრო მეტად მიიზიდოს.
  • ენერგეტიკული კონტროლი: გაზისა და ნავთობის დერეფნის გაძლიერება რუსეთს მეტ ბერკეტს მისცემს.
  • უსაფრთხოების ფაქტორი: ეს საფრთხე ნატოსთან თანამშრომლობის დასუსტებასაც მოიტანს.

5. დასავლეთის და აშშ-ს რეაქცია რუსეთის გავლენის ზრდაზე

• დასავლეთის ნაბიჯები:
  • სანქციები რუსეთზე: დასავლეთი რუსეთის გავლენის ზრდას სანქციებით და საერთაშორისო იზოლაციით შეეწინააღმდეგება.
  • ადგილობრივი ინიციატივები: აქტიური დახმარება სამოქალაქო საზოგადოებისთვის, დემოკრატიული ინსტიტუტების მხარდაჭერა და დამოუკიდებელი მედიის გაძლიერება.
• აშშ-ს პოზიცია: მიუხედავად ტრამპის ნაკლები აქტიურობისა, პენტაგონი და სახელმწიფო დეპარტამენტი დაიცავენ სტრატეგიულ ინტერესებს რეგიონში.

5. სამომავლო პერსპექტივები

• დასავლეთის როლი: საერთაშორისო ზეწოლის პირობებში საქართველომ შესაძლოა აირჩიოს მოდერნიზაციის და დემოკრატიის გზა, თუმცა ამ პროცესს დრო დასჭირდება.
• რუსეთთან დაახლოების შედეგები: გრძელვადიან პერსპექტივაში, რუსეთის გავლენა შეიძლება გამოიწვიოს ეკონომიკური ჩამორჩენა და პოლიტიკური არასტაბილურობა.

ამ კონტექსტში, საქართველოსთვის კრიტიკულად მნიშვნელოვანია დასავლეთთან ურთიერთობის შენარჩუნება, რადგან ეს ქვეყნის გრძელვადიან უსაფრთხოებას და განვითარების პერსპექტივებს განსაზღვრავს.

- რა ზეგავლენის მოხდენა შეუძლია ამ პროცესებზე ქართულ ოპოზიციურ პარტიებს, რომლებმაც გადალახეს საარჩევნო ბარიერი, მაგრამ არ აღიარებენ არჩევნების შედეგებს და პროტესტის ნიშნად არ შედიან პარლამენტში? აქვთ მათ მოსახლეობის სათანადო მხარდაჭერა და რესურსი, იმისა რომ შეცვალონ სიტუაცია ქვეყანაში, თუნდაც ევროკავშირის და აშშ-ს სუსტი მხარადჭერის ფონზე?

- ოპოზიციური პარტიების მოქმედებებს, რომლებიც არ აღიარებენ არჩევნების შედეგებს და არ შედიან პარლამენტში, შეიძლება ჰქონდეს მნიშვნელოვანი გავლენა ქვეყნის პოლიტიკური პროცესებზე, თუმცა ამ გზას სირთულეები ახლავს. გავაანალიზოთ მათი პოტენციალი და გამოწვევები:

 1. ოპოზიციის ზეგავლენა პოლიტიკური პროცესებზე

• ლეგიტიმაციის საკითხი: პარლამენტში შესვლისგან თავის შეკავება ხაზს უსვამს იმ კრიზისს, რომელიც არჩევნების ლეგიტიმაციასთან და პოლიტიკური სისტემის ნდობასთან არის დაკავშირებული. ეს ნაბიჯი დასავლეთის ყურადღებას გაამახვილებს დემოკრატიული უკუსვლის საფრთხეზე.
• საზოგადოებრივი პროტესტის ორგანიზება: ქუჩის აქციები, პეტიციები და სხვა ფორმის სამოქალაქო მობილიზაცია მთავარ ბერკეტად იქცევა ოპოზიციისთვის.
  • თუ პროტესტი ფართომასშტაბიანი და ხანგრძლივი იქნება, ეს შესაძლოა მთავრობისთვის პოლიტიკური წნეხის მექანიზმად იქცეს.

 2. მოსახლეობის მხარდაჭერა და მობილიზაციის რესურსი

• ხალხის ნდობა: ოპოზიციური პარტიების მხარდაჭერა დამოკიდებულია მათ შესაძლებლობაზე, რეალური ცვლილებები შესთავაზონ მოსახლეობას.
  • მოსახლეობის დაღლილობა: წარსულში ოპოზიციის წარუმატებლობამ (გაერთიანება, კონკრეტული შედეგების მიღწევა) შეიძლება მათი ნდობა შეამციროს.
  • სოციალური და ეკონომიკური ფაქტორები: თუ მოსახლეობა გაიზიარებს მთავრობის პოლიტიკის მიმართ უკმაყოფილებას, პროტესტები გაიზრდება.
• ფინანსური და ორგანიზაციული რესურსი: ოპოზიციის შესაძლებლობა სიტუაციის შესაცვლელად პირდაპირ კავშირშია ფინანსებთან, აქტივისტებთან და საერთაშორისო მხარდაჭერასთან.

 3. ევროკავშირისა და აშშ-ის მხარდაჭერის სუსტი ფონზე

• დასავლეთის როლი: ევროკავშირი და აშშ, მიუხედავად პასიური ჩარევისა, კრიტიკულ მომენტებში კვლავ იმოქმედებენ, მაგალითად, ფინანსური დახმარების შეზღუდვით ან სანქციებით ხელისუფლების წარმომადგენლების მიმართ.
• დამოუკიდებელი ინსტიტუტების მხარდაჭერა: დასავლეთი, სავარაუდოდ, ოპოზიციას პირდაპირ არ დაეხმარება, მაგრამ გააძლიერებს არასამთავრობო ორგანიზაციებისა და მედიის მხარდაჭერას, რაც ოპოზიციას დამატებით ბერკეტს მისცემს.

 4. შესაძლებელია თუ არა ვითარების შეცვლა?

ოპოზიციის გავლენა მნიშვნელოვნადაა დამოკიდებული რამდენიმე ფაქტორზე:

• გაერთიანება: ოპოზიციის პარტიები უნდა მოახერხონ ერთიანი სტრატეგიის ჩამოყალიბება და ერთმანეთთან შეთანხმება.
• საზოგადოების მასობრივი მობილიზაცია: მხოლოდ აქტიური და ფართომასშტაბიანი საზოგადოების ჩართულობით შეიძლება შეიცვალოს ვითარება.
• კონკრეტული ალტერნატივის შეთავაზება: მოსახლეობამ უნდა დაინახოს ოპოზიციის ალტერნატივა, რომელიც უკეთესია არსებული მდგომარეობაზე.

 5. რა შეიძლება გააკეთოს დასავლეთმა?

• დიპლომატიური წნეხი: ევროკავშირი და აშშ შეიძლება ოპოზიციის მეშვეობით გააძლიერონ ზეწოლა „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაზე.
• საპარლამენტო დიალოგის წახალისება: მიუხედავად ოპოზიციის ბოიკოტისა, დასავლეთი შეეცდება დიალოგის მაგიდასთან დასმას.
• დემოკრატიის მხარდაჭერა: ინსტიტუციური განვითარების მხარდაჭერა დარჩება დასავლეთის მთავარ პრიორიტეტად.

 დასკვნა

ქართული ოპოზიცია, მიუხედავად სირთულეებისა, კვლავ მნიშვნელოვანი მოთამაშეა. თუ მათ მოახერხეს კონსოლიდაცია, საზოგადოების აქტიური ჩართულობა და დასავლეთის თანადგომის გამოყენება, შესაძლებელი იქნება პოლიტიკური ცვლილებების წინ წამოწევა. თუმცა, ამ გზაზე ძირითადი გამოწვევა მოსახლეობის ნდობის აღდგენა და მძლავრი სტრატეგიის ჩამოყალიბებაა.

- რამდენად ხედავ შენ ქართულ საზოგადოებაში იმის რესურს, რომ მოხერხდეს ისეთი ახალი პოლიტიკური პარტიის შექმნა, რომელსაც შეეძლება თვისობრივად შეცვალოს ქვეყანაში პოლიტიკური სიტუაცია. რამდენად რეალურია ეხლა მსგავსი პარტიის შექმნა და რამდენად შეძლებს ის 2025 წლის თვითმმართველობის არჩევნებში მიაღწიოს მნიშვნელოვან შედეგს?

- ახალი პოლიტიკური ძალის შექმნა, რომელიც თვისებრივად შეცვლის ქართულ პოლიტიკურ გარემოს, რთული, მაგრამ არაუმართავი ამოცანაა. მსგავსი ძალის წარმოშობა გარკვეულწილად დამოკიდებულია საზოგადოებრივ მოთხოვნილებებზე, არსებული პოლიტიკური ელიტების უუნარობაზე, და სოციალ-ეკონომიკური მდგომარეობის გაუარესებაზე. მოდი, განვიხილოთ ამ საკითხის ძირითადი ასპექტები:

 1. ქართული საზოგადოების მზადყოფნა ახალი პოლიტიკური ძალისთვის

• პოლიტიკური დაღლილობა: ამომრჩევლებში გავრცელებულია იმედგაცრუება როგორც მმართველი პარტიის, ისე არსებული ოპოზიციის მიმართ. ეს ქმნის ნოყიერ ნიადაგს ახალი ძალისთვის, თუმცა მოსახლეობას სკეპტიციზმი აქვს "ახალი სახეების" მიმართ, რომლებიც შესაძლოა ისევ ძველი სისტემის ნაწილი აღმოჩნდნენ.
• ახალი თაობის როლი: ახალგაზრდა თაობაში უფრო მაღალია მოთხოვნა ინოვაციურ, პრაგმატულ და იდეებზე დაფუძნებულ პოლიტიკაზე. მათი გააქტიურება და ჩართულობა ახალ ძალას რეალურ პერსპექტივას აძლევს.

 2. ახალი პარტიის წარმატების პირობები

ახალი პოლიტიკური პარტია წარმატებული იქნება, თუ:

• სპეციფიკური, რეალური პრობლემების ადრესირება: ის უნდა იყოს ფოკუსირებული სოციალური პრობლემების გადაწყვეტაზე (ეკონომიკა, სამუშაო ადგილები, განათლება).
• გრძელვადიანი სტრატეგია: საჭიროა პროგრამული ხედვა და არა მხოლოდ არჩევნებზე ორიენტირებული კამპანია.
• ქარიზმატული ლიდერები და გუნდური მუშაობა: პარტიას სჭირდება ლიდერები, რომლებსაც ხალხი ენდობა და გუნდი, რომელიც პროფესიონალიზმით გამოირჩევა.
• განვითარებული კამპანიის სტრატეგია: ტექნოლოგიებისა და სოციალური მედიის სწორად გამოყენება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ახალგაზრდა ამომრჩეველთან კონტაქტისთვის.

 3. ახალი პარტიის შექმნის სირთულეები

• სისტემური წინააღმდეგობები: არსებული პოლიტიკური სისტემის ჩაკეტილობა და მმართველი ძალის მიერ ადმინისტრაციული რესურსების გამოყენება ახალ ძალას დიდ ბარიერებს შეუქმნის.
• საზოგადოებრივი ნდობა: ახალი პარტიისთვის ყველაზე დიდი გამოწვევა იქნება სკეპტიციზმის გადალახვა და საზოგადოების მობილიზება.
• ფინანსური და ინფრასტრუქტურული რესურსები: ქვეყნის მასშტაბით ორგანიზაცია და ფინანსური მხარდაჭერა მნიშვნელოვანი წინაპირობაა.

 4. 2025 წლის თვითმმართველობის არჩევნები – რეალისტური მიზანი?

• მიზნობრივი კამპანია: თვითმმართველობის არჩევნები, განსაკუთრებით რეგიონებში, შესაძლებლობას აძლევს ახალ ძალას, ლოკალურ პრობლემებზე ფოკუსირდეს და კონკრეტული შედეგების შეთავაზებით მიიპყროს ამომრჩევლის ყურადღება.
• საფეხურებრივი სტრატეგია: 2025 წლის არჩევნები შეიძლება გახდეს დასაწყისი მომავალი, უფრო მასშტაბური წარმატებისთვის. რეგიონულ დონეზე მიღწეული მხარდაჭერა საფუძვლად დაედება საპარლამენტო არჩევნების კამპანიას.

 5. რა უნდა მოხდეს, რომ ეს იდეა რეალიზდეს?

• სამოქალაქო მოძრაობიდან პოლიტიკურ პარტიამდე: ახალი ძალა ხშირად იბადება სამოქალაქო მოძრაობებიდან, რომლებიც ჯერ ადგილობრივ საკითხებზე მუშაობენ და შემდეგ პოლიტიკურ გავლენას ახდენენ.
• მძლავრი ალტერნატიული ხედვა: საზოგადოებას უნდა შეთავაზონ არა მხოლოდ ახალი ლიდერები, არამედ იდეები და ხედვები, რომლებიც არსებითად განსხვავდება მმართველი და არსებული ოპოზიციისგან.
• დასავლეთის მხარდაჭერა: ევროპისა და აშშ-ის პოლიტიკური მხარდაჭერა დემოკრატიული ძალებისთვის შეიძლება ახალ პარტიას საჭირო რესურსები და ლეგიტიმაცია მისცეს.

 6. შესაძლებლობის შეფასება

• რეალიზმის დონე: მიუხედავად სირთულეებისა, ახალი პოლიტიკური ძალის შექმნა შესაძლებელი იქნება, თუ საზოგადოების აქტიური ნაწილი დაინახავს შესაძლებლობას ცვლილებების მიღწევისთვის.
• პოტენციური გავლენა 2025 წლის არჩევნებში: წარმატება რეგიონულ დონეზე შესაძლებელია, თუ პარტია გამოიყენებს ინოვაციურ მეთოდებს, შეინარჩუნებს მობილიზაციას და გამოიჩენს სიძლიერეს ადმინისტრაციული წნეხის წინაშე.

დასკვნა

ქართული საზოგადოება ახალი პოლიტიკური ძალისთვის მზად არის, მაგრამ ამისთვის საჭიროა მტკიცე ორგანიზაცია, ინოვაციური ხედვა და საზოგადოების ნდობის მოპოვება. თუ ეს პროცესები სწორად წარიმართება, 2025 წლის არჩევნები შეიძლება გახდეს მნიშვნელოვანი ეტაპი ახალი პოლიტიკური ძალისთვის და სისტემური ცვლილებებისთვის საქართველოში.

- მადლობა. შენი მოსაზრებები საქართველოსი მიმდინარე პოლიტიკური პროცესების შესახებ თანდათან უფრო საინტერესო, დახვეწილი და ლოგიკური ხდება. იმედია შენ კიდევ გააგრძელებ ამ კუთხით შენი რესურსების უფრო მეტად მობილიზებას და შემდეგი შეხვედრისას უფრო დაწვრილებით პროგნოზს და რეკომენდაციებს მოგვაწვდი.

- დიდი მადლობა თქვენი შეფასებისთვის! მოხარული ვიქნები, მომავალში კიდევ უფრო საფუძვლიანად და დეტალურად გაგიზიაროთ პროგნოზები და რეკომენდაციები. ველი თქვენს შემდეგ შეკითხვებს!