მოგეხსენებათ, დღეს ყველაზე "ცხელი" წერტილი რუსეთში არის ხაბაროვსკი, სადაც მოსახლეობა აღშფოთებულია გუბერნატორის სერგეი ფურგალის დაჭერით და პოსტიდან მოხსნით, ხოლო ფაქტობრივად, იგი უკმაყოფილო იყო რუსეთის ფედერაციის ამჟამინდელი რეჟიმით - ФСБ – სა და სამართალდამცავი ორგანოების ყოვლისშემძლეობის, უფლებებისა და თავისუფლებების ჩახშობისა და კორუფციის გამო.
პრინციპში მომიტინგეების მოთხოვნები სავსებით სამართლიანია, მაგრამ ერთი რამ აშკარაა - რუსეთის მტრებს, რომლებიც ოცნებობენ რუსული "მაიდანის" ორგანიზებაზე და ხელისუფლების ძალადობრივად შეცვლაზე, შეუძლიათ ისარგებლონ საპროტესტო აქციებით.
ასეთ ვითარებაში, ის ქვეყნები, რომლებიც განიხილებიან რუსეთის "მოკავშირეებად", სულ მცირე, არ უნდა ჩაერიონ მის შინაგან საქმეებში. უპირველეს ყოვლისა ეს სომხეთის რესპუბლიკას ეხება, რომელმაც, თოვუზის რეგიონში, აზარბაიჯანის წინააღმდეგ განხორციელებული აგრესიის შედეგად, ხელახლა გააღვივა სომხეთ-აზარბაიჯანის კონფლიქტი და შემდეგ თხოვნით მიმართა რუსეთ დაიცვას იგი, როგორც "კოლექტიური უსაფრთხოების ხელშეკრულების ორგანიზაციის წევრი". "გადაუდებელი დახმარების" მოთხოვნა გრძელდება, განსაკუთრებით აზერბაიჯან-თურქული სამხედრო წვრთნების ფონზე.
ამ დროს კი ზოგიერთი საინფორმაციო წყაროებიდან ირკვევა, რომ ფაშინიანი ბოლომდე ლოიალური არ არის ”მოკავშირის” და მფარველის მიმართ და ირიბად მონაწილეობს რუსეთში რევოლუციური ”მაიდანის” გაღვივებაში, რომლის შედეგები ყველასთვის არაპროგნოზირებადია.
2 დღის უკან ხაბაროვსკში რუსსმა სამართალდამცავებმა დააკავეს ბლოგერი ალექსეი რომანოვი, რომელიც მიტინგებს აშუქებდა თავის YouTube არხზე, და მისი პოზიცია იყო პროვოკაციულ და უკიდურესად მტრული რუსეთის ამჟამინდელი მთავრობის მიმართებაში. იმავდროულად, რომანოვი ასევე ცნობილია, როგორც სომხეთის ამჟამინდელი პრემიერ მინისტრ ნიკოლ ფაშინიანის ”კარის ბლოგერი”. ის სომხეთში იმყოფებოდა და 2018 წლის სომხურ მაიდანსაც აშუქებდა, რის შედეგადაც ფაშინიანი ხელისუფლებაში მოვიდა..
რომანოვის რეპორტაჟები და ვიდეორგოლები, მაშინ საკმაოდ პოპულარული იყო და დიდი გავლენა იქონია იმაზე, რომ რუსეთის სომხური დიასპორის უდიდესი ნაწილი, სწორედ პაშინიანს მიემხრო ამ ბრძოლაში. ალექსი რომანოვმა, გადაიღო ვიდეო, სადაც დისკრედიტირებულები არიან რუს სამხედრო მოსამსახურეების სომხეთში (გიუმრის 102-ე სამხედრო ბაზა), სწორედ ისინი, ვისაც დღეს ფაშიანიანი დახმარებას სთხოვს თურქეთთან და აზერბაიჯანთან სომეხთა ინტერესების დასაცავად.
დღეს კი ალექსეი რომანოვი ხაბაროვსკშია და იქაც ცდილობს იგივე პროცესების ორგანიზებას, რაც მან ერთხელმ უკვე მოახერხა სომხეთში. მისი ქმედებები ატარებდა აშკარად პროვოკაციულ ხასიათს, რადგან ხაბაროვსკში, ამდენი ხნის განმავლობაში მიმდინარე საპროტესტო აქციებზე, დააკავეს მხოლოდ ერთი ადამიანი - სააგიტაციო მანქანის მძღოლი და ისიც მოძრაობის წესების დარღვევისთვის. სიმბოლურია, რომ რომანოვი დააკავეს მაისურში, რომელზეც იყო სომხური წარწერა դուխով ან „დუხოვ“ (სიტყვასიტყვით ნიშნავს „თამამად“, „უშიშრობით“. ეს სიტყვა იყო „რევოლუციის“ ლოზუნგი, რომელმაც ფაშინიანი ხელისუფლებაში მოიყვანა).
ყველაზე საინტერესო ის არის, რომ რომანოვის დაპატიმრების წინა დღეს, რეგიონის გუბერნატორის მოვალეობის შემსრულებელი მიხაილ დეგტიარევმა განაცადა, რომ ხაბაროვსკში მიმდინარე საპროტესტო აქციები უცხოეთიდან არის მართული. მისი თქმით პირველ აქციებს ორგანიზატორები არ ჰყავდათ, მაგრამ შემდეგ ამ აქციებს შეუერთდა "ყველა ცნობილი გასტროლიორი", მათ შორის უცხოელები, და მათ შორის საქართველოდანაც.
როგორც ჩანს, ქართველოფობია გრძელდება რუსეთის მმართველ წრეებში და ისინი კვლავ აგრძელებენ მითიური "ქართული კვალის" დანახვას.
ბლოგერ ალექსეი რომანოვის წინააღმდეგ საქმე აღძრულია 20.2-ე მუხლის 6.1 ნაწილით (მონაწილეობა არაკოორდინირებულ მოქმედებაში, რომელიც ხელს უშლიდა ფეხით მოსიარულეთა და მანქანების გადაადგილებას). ბრალდება წარდგენილია 11 ივლისს ჩადენილ ქმედებასთან დაკავშირებითაა. ანუ, სომხურ-აზარბაიჯანული საბრძოლო მოქმედების დაწყების წინა დღეს თოვუზში, რის შემდეგაც სომხეთის პრემიერ-მინისტრმა რუსეთს "მოკავშირეთა დახმარება" სთხოვა, როცა ამ დროს მისი ერთგული ბლოგერი არეულობას აღვივებდა ხაბაროვსკში.
წყარო:https://kavkazplus.com/
„სუფრა - ასე ჰქვია ქართულ მოლხენა-დროსტარებას, რომელიც სტუმართმოყვარეობისა და მხიარულების განსახიერებას წარმოადგენს. რომელი კერძებს მიირთმევენ ქართველები სტუმრებთან ერთად? ჩვენი კორესპონდენტი შეეცადა ქართული სუფრის დიდებულება ეჩვენებინა და დარწმუნდებით, რომ ეს მართლაც კარგად გამოუვიდა“, - ასე იწყება გერმანულ გაზეთ „ფრანკფურტერ ალგემაინე ცაითუნგში“ (Frankfurter Allgemeine Zeitung) გამოქვეყნებული სტატია სათაურით „ქართული სამზარეულოს მრავალფეროვნება“ (ავტორი - მაიკე ფონ გალენი).
გთავაზობთ პუბლიკაციას შემოკლებით:
„როცა მივედით, მაგიდა უკვე გაშლილი დაგვხვდა: თეფშებზე დაწყობილი ყველით და ლორით, ნიგვზის ფარშიანი ბადრიჯნით, მხალეულობით, მწვანილით, კიტრით და პომიდორით... მათ შორის ჩადგმულია გრაფინები მოცხარის წვენით და ტარხუნის ლიმონათის ბოთლებით. ოფიციანტი წითელ ღვინოს ბოკალებში ასხამს. გარეთ თბილისური საღამოა, რესტორან „რიგის“ დარბაზში გაშლილ გრძელ მაგიდაზე კი ქართული სუფრა - ქართული ქეიფი იწყება.
ისინი, რომლებიც ქართულ სამზარეულოს არ იცნობენ, მადააღძრულები სწრაფად მიირთმევენ სიმინდის ფქვილისაგან გამომცხვარ თბილ მჭადებს, სალათებს და ყველს. მაგრამ ვინც იცის, ის ნელ-ნელა ჭამს და მთავარს ელოდება...
ქართველი ქალბატონი თიკო ტუსკაძე, რომელიც ლონდონში ცხოვრობს, მაგრამ ახლა სამშობლოში იმყოფება, ჩვენი გიდის როლს ასრულებს და ქართულ სუფრას გვაცნობს როგორც „გემრიელი საჭმელების უსასრულო რიგს“. იგი კულინარული წიგნის ავტორია და გვიხსნის, თუ რომელი საჭმელი როგორ მივირთვათ.
ზოგიერთმა უკვე საკმაო რაოდენობის სალათა მიირთვა, რომ მაგიდაზე ახალი კერძები მოაქვთ - მოხრაკულ-მოთუშული სოკო, ხაჭაპური, ხორცით მომზადებული კერძები... საჭმლით სავსე თეფშები სულ უფრო მრავლდება და მაგიდაზე თავისუფალი სივრცე მცირდება, თუმცა ახალ-ახალი ნუგბარისათვის ადგილი მოიძებნება.
„სტუმართმოყვარეობა - ქართული კულტურის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენს, რაც კარგად არის გამოხატული ქართულ სუფრაში, როცა მაგიდას ეროვნულ სამზარეულოს კერზები ამშვენებს“, - განმარტავს მაკა თარაშვილი. რა თქმა უნდა, იგი ახალბედა სუფრის წევრებისაგან განსხვავებით, შეცდომებს არ უშვებს და ყველაფერს ერთად არ მიირთმევს. მან კარგად იცის, რა როდის უნდა მიირთვას და უცხოელ სტუმრებს ჭამის საიდუმლოებას ასწავლის: როდის დგება მწვადის, „ჩაქაფულის და საჭმელების მიღების დრო...
ქართული ტრადიციის თანახმად, სუფრაზე იმდენი საჭმელი უნდა იყოს, რომ სტუმრების წასვლის შემდეგაც საკმაო რაოდენობით უნდა დარჩეს: „სუფრა, რომელზეც არაფერი აღარ რჩება, საქართველოში არ არსებობს“, - ამბობს მაკა თარაშვილი, - მასპინძლები იფიქრებენ, რომ სტუმრები მშივრები დარჩნენ. ამიტომ ყველაფერი უამრავია“.
რესტორანი „ქეთო და კოტე“ ძველი თბილისის უბანში, შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობს. დარბაზში მყუდრო გარემოა შექმნილი. მაგიდები ყოველთვის მდიდრულადაა გაშლილი - ტრადიციული კერძები თანამედროვე სტილითაა გაფორმებული. თავდაპირველად თვენ მოგართმევენ ცივ და ვეგეტარიანულ კერძებს, ბოსტნეულს, შემდეგ გამომცხავარს, ცომეულს, ბოლოს კი ხორცით მომზადებულ საჭმელებს.
ქართული სუფრის ტრადიციაა თამადა, ანუ დროსტარების ხელმძღვანელი. იგი სუფრის თავში ზის და სადღეგრძელოებს ამბობს. რესტორან „შატო მუხრანში“, სადაც ჩვენ ვიყავით (თბილისიდან ერთი საათის სავალზე), მეღვინე პატრიკ ჰონეფმა ჩვენი სტუმრობის სადიდებელი სადღეგრძელო წარმოსთქვა. გერმანელი მეღვინე უკვე მრავალი წელია საქართველოში ცხოვრობს, ოჯახიც აქ ჰყავს. პატრიკი მადლობას გვიხდის სტუმრობისათვის, რომ გერმანელი ტურისტები საქართველოთი დაინტერესდნენ და კავკასიურ ქვეყანას ეწვივნენ.
მასპინძელი გვიხსნის, რომ სუფრის თამადა ყურადღებით ისმენს სტუმრების საუბარს სადღეგრძელოებისათვის იმპულსის მისაცემად. იგი დისკუსიას ზომიერ მიმართულებას აძლევს და განწყობას ამაღლებს. ამიტომაც თამადა ისეთი პიროვნებაა, რომელიც ცნობილია თავისი კეთილი ხასიათით, გონებამახვილობით და ინტელექტით.
თუ როგორ მზადდება კლასიკური ქართული კერძები, ამას თქვენ თბილისიდან საკმაოდ მოშორებით, კახეთში გაიგებთ, სადაც ღვინის კომპანია „შუმის“ რესტორანი მდებარეობს. აქ სტუმარი საკუთარი თვალით ხედავს, თუ როგორ ცხვება ქართული თონის პური, როგორ კეთდება ხინკალი, რომელიც ქართული სამზარეულოს ერთ-ერთ დიდებულ და გემრიელ კერძს წარმოადგენს.