USD 2.6769
EUR 3.1566
RUB 3.4878
თბილისი
დავით ზარდიაშვილი - პანდემიურ ომში საბოლოოდ აუცილებლად კაცობრიობა გაიმარჯვებს
თარიღი:  1831

მსოფლიოში ომი მძვინვარებს. ეს არ არის ომი სახელმწიფოთა ან მათ კოალიციებს შორის. ესაა პანდემიური ომი კაცობრიობისა ვერაგი, ძალიან საშიში და დაუნდობელი მტრის - კორონავირუსის წინააღმდეგ. - წერს ანალიტიკოსი დავით ზარდიაშვილი სოციალურ ქსელში.

"ცხადია, არასწორია წარმოდგენა, რომ საფრთხე გაზვიადებულია, რის მტკიცებულებადაც ზოგს გრიპის სტატისტიკა მოჰყავს მსოფლიოში. მართლაც, ამ ბოლო წლებში, ყველაზე საშიში - ღორის გრიპით (H1N1) მთელს მსოფლიოში, დაწყებული 2009 წლიდან დაავადდა 1 632 000 და გარდაიცვალა 284 000 ადამიანი. სიკვდილიანობის პროცენტი გაცილებით მაღალია, ვიდრე კორონავირუსის შემთხვევაში. მაშ რატომაა ეს ახალი ვირუსი უფრო საშიში? მიზეზი რამდენიმეა:

1. ეს ვირუსი გაცილებით უფრო აგრესიულად უტევს მთელს მსოფლიოს, განსაკუთრებით მსოფლიო ცივილიზაციის მთავარ ციტადელს - ევროპას; სადაც მისი გავრცელების სიხშირე და სიჩქარე, ღორის გრიპისას უკვე აღემატება;

2. მედიცინამ კარგად არ იცის ამ ახალი ვირუსის ბუნება - როგორ მოიქცევა იგი ხვალ, ჯერჯერობით უცნობია. ზოგიერთი პროგნოზით (ღმერთმა ახდენისგან დაგვიფაროს) ხანგრძლივ პერიოდში (რამდენიმე წლის განმავლობაში) ეს აგრესიული ვირუსი მთელი მოსახლეობის დაახლოებით 70%-ის ოკუპირებას მოახდენს, რაც შეუდარებლად უფრო კატასტროფული მასშტაბია, ვიდრე იგივე ღორის გრიპისას გვქონდა.

3. ეფექტური საშუალება (ვაქცინა ან სხვა რაიმე წამალი) ჯერჯერობით არ არსებობს; კაცობრიობას ჯერ არა აქვს რაიმე იარაღი, რათა ამ აგრესიულ ოკუპანტს იქით შეუტიოს და დაამარცხოს; ამიტომაც ბრძოლის ერთადერთი საშუალება - ტოტალური თავდაცვაა: ფაქტიურად „საალყო წესები“ - ე.ი. გადაადგილების თავისუფლების შეზღუდვა, სოციალური დისტანციის მკაცრი დაცვა, კარანტინი და იზოლაცია, საგანმანათლებლო დაწესებულებების დახურვა, სპორტული შეჯიბრებებისა და სხვა მასობრივი სანახაობების გაუქმება და ა.შ.

4. ბუნებრივია, ეს „საალყო წესები“ არსებითად ცვლის მთლიანად კაცობრიობის ეკონომიკურ, პოლიტიკურ თუ სოციალურ სტრუქტურებსა და სისტემებს; ჯერჯერობით ისიც არ ვიცით, საშუალო ან ხანგრძლივადიან პერსპექტივაში როგორი იქნება ამ ცვლილებათა შედეგები.

ასე რომ, მსოფლიო პანდემიური ომი უკვე მოცემულობაა და ამ ომში, გვინდა ეს თუ არა, ყველანი რიგითი ჯარისკაცები ვართ.

თუკი რამ დადებითი ახლავს ამ ომს, ეს ყველა კეთილი ნების ადამიანის კონსოლიდაციაა! როგორც ჩანს, კაცობრიობას სჭირდებოდა ერთი მძლავრი შემოლაწუნება, რომ სიკეთისაკენ შემობრუნებულიყო და ბოლო წლების აბსოლუტურად დესტრუქციული დღის წესრიგისთვის ზურგი ექცია. მსოფლიო წესრიგი, რაც ბოლო ათწლეულში ე.წ. ჰიბრიდული ომებით ინტენსიურად ინგრეოდა, ამ პანდემიურმა ომმა გარკვეულწილად, მართალია, ჯერჯერობით-როგორც საგანგებო რეჟიმი ფაქტიურად ყველა წამყვან ქვეყანაში, აღადგინა. აქ ისიც ნიშანდობლივია, რომ ნეო-ლიბერალიზმის ძლევამოსილ წინსვლას მთელს მსოფლიოში, რაც „ცივი ომის“ დასრულების შემდგომ განვითარების უალტერნატივო ვექტორს წარმოადგენდა, საბოლოოდ დაესვა დიდი წერტილი!

რასაკვირველია, პოლიტიკური დღის წესრიგი ამ პანდემიურმა ომმა არსებითად შეცვალა ჩვენს ქვეყანაში: დესტრუქციული, აგრესიული ტალღა, რაც უტევდა სახელმწიფოს, საბოლოოდ უკუგდებულია და ის ძალები, ვინც ამ ტალღის იმედად იყვნენ, წელში გადატეხილები!

ცხადია, ამ პანდემიურ ომში საბოლოოდ აუცილებლად კაცობრიობა გაიმარჯვებს! ეს უეჭველია. მაგრამ სანამ ეს მოხდება, მოგვიწევს „საალყო წესებით“ ცხოვრება და საგანგებო მდგომარეობასთან შეგუება.

ჯერჯერობით ქართველები ამას ძალიან კარგად, სხვებზე უკეთაც ვახერხებთ და ბოლომდე, ვერაგი მტრის საბოლოო განადგურებამდე, სწორედ ასე უნდა გავაგრძელოთ.

ჩვენი საქმე სამართლიანია და ამჯერადაც ჩვენ გავიმარჯვებთ: ბოროტსა სძლია კეთილმან, არსება მისი გრძელია!"

საზოგადოება
გიორგი კობერიძე - არსებობს ასეთი ცნება - "ახალი ამბებით გამოფიტვა" (News fatigue), რაც საზოგადოების მხრიდან მოვლენებზე რეაქციის დაქვეითებაში ან ადეკვატური პასუხის სრულ უუნარობაში გამოიხატება
არსებობს ასეთი ცნება - "ახალი ამბებით გამოფიტვა" (News fatigue), რაც საზოგადოების მხრიდან მოვლენებზე რეაქციის დაქვეითებაში ან ადეკვატური პასუხის სრულ უუნარობაში გამოიხატება. ანუ, როცა ყველაფერი შოკისმომგვრელია, შოკისმომგვრელი აღარაფერია. ბოლო 25 წელიწადში მსოფლიომ იმდენი რამ გამოიარა, იმდენი საჭირო თუ არასაჭირო ინფორმაციით დაიბომბა, რომ ახლა ყველაზე მძიმე მოვლენაზეც კი რეაქცია, ხშირ შემთხვევაში, სოციალურ ქსელში სტატუსის დაწერით ან მეგობრების ვიწრო წრეში განხილვით შემოიფარგლება. ანუ ეჩვევი ამ ყველაფერს და აღარ გიკივირს.
 
ამის საუკეთესო მაგალითი უკრაინის ომშიც გამოიხატა - აღარავის უკვირს შუა ევროპაში ქვეყნის დედაქალქის დაბომბვა იქნება თუ ბავშვების სიკვდილი. ჩვენთანაც ასე მოხდა. მე კარგად მახსოვს საოკუპაციო ძალები ხალხს რომ იტაცებდნენ ან შუა ქვეყანაში საზღვრებს ავლებდნენ რამხელა რეაქცია ჰქონდა ხალხს ამაზე. ახლა საზოგადოების დიდ ნაწილს შეჩვევად ექცა.
 
და მსოფლიოშიც ასეა. სენსაციონისტებსაც კი აღარ უკვირთ არაფერი და მათაც დაუქვეითდათ რეაქცია: რამდენიმე დღის წინ პრეზიდენტმა ობამამ თქვა, მე არ მინახავს, მაგრამ მჯერა, რომ უცხოპლანეტელები არსებობენო. ტრამპსაც და რუბიოსაც აქვთ მსგავსი განცხადებები ახლო წარსულში გაკეთებული, თუმცა გუშინ ტრამპმა ობამას ამ სიტყვებს "საიდუმლო ინფორმაციის გამჟღავნება" უწოდა. ეს არ არის ყველაფერი - მოგვიანებით, რამდენიმე საათის წინ მან განაცხადა, რომ თავდაცვის მდივანს უკვე მისცა ბრძანება, ამ ყველაფრის შესახებ ინფორმაცია გამოაქვეყნოს. და რა ხდება ამ დროს? ამ ყველაფერზე საერთაშორისო მედიისა და მოსახლეობის რეაქცია თითქმის ნულს უტოლდება, ან თუ რაიმე საინტერესო გამჟღავნდა, აღფრთოვანებამ, მაქსიმუმ, რამდენიმე დღე გაძლოს.
 
სრულად
გამოკითხვა
თქვენი აზრით, არის თუ არა დღეს ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი?
ხმის მიცემა
სხვათა შორის