იპოთეკურ დაკრედიტებაზე რეგულაციის გამარტივება უძრავი ქონების ბაზარზე მოთხოვნას გაზრდის, თუმცა ამ მექანიზმით მოთხოვნის პირვანდელ ნიშნულზე დაბრუნება მოსალოდნელი არაა - ამის შესახებ PMC კვლევითი ცენტრში აცხადებენ.
როგორც ცენტრის მკვლევარმა, გოჩა ქარდავამ “საქმის კურსის” ეთერში განაცხადა, ეროვნული ბანკის მხრიდან იპოთეკურ სესხებზე რეგულაციის გამარტივება მიმართულია იმისკენ, რომ უძრავი ქონების ბაზარზე რისკები შედარებით შემცირდეს.
მისივე შეფასებით, მიგრაციის ეფექტის შენელებასთან ერთად, უძრავ ქონებაზე მოთხოვნის კლება ისედაც მოსალოდნელი იყო, თუმცა ქვეყანაში შექმნილი არასტაბილურობის ფონზე, ეს პროცესი უფრო დაჩქარდა.
“ზრდა, რომელიც ბოლო ორ წელში უძრავ ქონებაში ფიქსირდებოდა, სრულად გამოწვეული ქვეყანაში მიგრანტების შემოდინებით, ის, რომ ეს სექტორი შენელდა სიურპრიზი არაა და ეს თავიდანვე მოსალოდნელი იყო. ის ზრდა, რომელიც მიგრანტებმა გამოიწვიეს, ერთჯერადი იყო და ვიცოდით, რომ გარკვეული პერიოდის შემდეგ, ეს მოთხოვნა შენელდებოდა, რადგან მიგრანტების ახალი ტალღა აღარ შემოსულა, ასევე მათმა ნაწილმა ქვეყანა დატოვა.
თუმცა სექტორში მოთხოვნა იმაზე უფრო მეტად შემცირდა, ვიდრე მოსალოდნელი იყო და ეს დროის შედარებით მოკლე პერიოდში მოხდა. შესაბამისად, ეროვნული ბანკის მხრიდან ამ სექტორის ხელშეწყობა წესით უნდა იყოს ამ შემცირების საწინააღმდეგოდ მიმართული. იპოთეკურ დაკრედიტებაზე რეგულაციის შერბილება მოთხოვნის ზრდისკენაა მიმართული და მოთხოვნის მცირე ზრდა მოსალოდნელია. თუმცა ეს იმდენად დიდი ცვლილება არაა, რომ მან ფუნდამენტურად შეცვალოს ყველაფერი და მოთხოვნა ისევ პირვანდელ მაჩვენებელს დაუბრუნდეს. ეს მოკლევადიანი გამოსავალია, რომ სექტორში მოთხოვნის შემცირება უფრო მარტივად გადასატანი იყოს კომპანიებისთვის”, - განაცხადა გოჩა ქარდავამ.
ცნობისთვის, ეროვნულმა ბანკმა იპოთეკური სესხის აღება გაამარტივა. კერძოდ, ბინის ყიდვისას პირველადი შენატანი ბინის ღირებულების 10% გახდა, ნაცვლად აქამდე არსებული 15%-ისა. ამასთან, გამარტივდა ბინების შეძენა ემიგრანტებისთვის, რადგან უცხოეთში მიღებული შემოსავლების დადასტურებით გაცემულ იპოთეკებში მინიმალური შენატანი 30%-დან ნაცვლად, 20%-მდე მცირდება.
წყარო:bm.ge
„სუფრა - ასე ჰქვია ქართულ მოლხენა-დროსტარებას, რომელიც სტუმართმოყვარეობისა და მხიარულების განსახიერებას წარმოადგენს. რომელი კერძებს მიირთმევენ ქართველები სტუმრებთან ერთად? ჩვენი კორესპონდენტი შეეცადა ქართული სუფრის დიდებულება ეჩვენებინა და დარწმუნდებით, რომ ეს მართლაც კარგად გამოუვიდა“, - ასე იწყება გერმანულ გაზეთ „ფრანკფურტერ ალგემაინე ცაითუნგში“ (Frankfurter Allgemeine Zeitung) გამოქვეყნებული სტატია სათაურით „ქართული სამზარეულოს მრავალფეროვნება“ (ავტორი - მაიკე ფონ გალენი).
გთავაზობთ პუბლიკაციას შემოკლებით:
„როცა მივედით, მაგიდა უკვე გაშლილი დაგვხვდა: თეფშებზე დაწყობილი ყველით და ლორით, ნიგვზის ფარშიანი ბადრიჯნით, მხალეულობით, მწვანილით, კიტრით და პომიდორით... მათ შორის ჩადგმულია გრაფინები მოცხარის წვენით და ტარხუნის ლიმონათის ბოთლებით. ოფიციანტი წითელ ღვინოს ბოკალებში ასხამს. გარეთ თბილისური საღამოა, რესტორან „რიგის“ დარბაზში გაშლილ გრძელ მაგიდაზე კი ქართული სუფრა - ქართული ქეიფი იწყება.
ისინი, რომლებიც ქართულ სამზარეულოს არ იცნობენ, მადააღძრულები სწრაფად მიირთმევენ სიმინდის ფქვილისაგან გამომცხვარ თბილ მჭადებს, სალათებს და ყველს. მაგრამ ვინც იცის, ის ნელ-ნელა ჭამს და მთავარს ელოდება...
ქართველი ქალბატონი თიკო ტუსკაძე, რომელიც ლონდონში ცხოვრობს, მაგრამ ახლა სამშობლოში იმყოფება, ჩვენი გიდის როლს ასრულებს და ქართულ სუფრას გვაცნობს როგორც „გემრიელი საჭმელების უსასრულო რიგს“. იგი კულინარული წიგნის ავტორია და გვიხსნის, თუ რომელი საჭმელი როგორ მივირთვათ.
ზოგიერთმა უკვე საკმაო რაოდენობის სალათა მიირთვა, რომ მაგიდაზე ახალი კერძები მოაქვთ - მოხრაკულ-მოთუშული სოკო, ხაჭაპური, ხორცით მომზადებული კერძები... საჭმლით სავსე თეფშები სულ უფრო მრავლდება და მაგიდაზე თავისუფალი სივრცე მცირდება, თუმცა ახალ-ახალი ნუგბარისათვის ადგილი მოიძებნება.
„სტუმართმოყვარეობა - ქართული კულტურის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენს, რაც კარგად არის გამოხატული ქართულ სუფრაში, როცა მაგიდას ეროვნულ სამზარეულოს კერზები ამშვენებს“, - განმარტავს მაკა თარაშვილი. რა თქმა უნდა, იგი ახალბედა სუფრის წევრებისაგან განსხვავებით, შეცდომებს არ უშვებს და ყველაფერს ერთად არ მიირთმევს. მან კარგად იცის, რა როდის უნდა მიირთვას და უცხოელ სტუმრებს ჭამის საიდუმლოებას ასწავლის: როდის დგება მწვადის, „ჩაქაფულის და საჭმელების მიღების დრო...
ქართული ტრადიციის თანახმად, სუფრაზე იმდენი საჭმელი უნდა იყოს, რომ სტუმრების წასვლის შემდეგაც საკმაო რაოდენობით უნდა დარჩეს: „სუფრა, რომელზეც არაფერი აღარ რჩება, საქართველოში არ არსებობს“, - ამბობს მაკა თარაშვილი, - მასპინძლები იფიქრებენ, რომ სტუმრები მშივრები დარჩნენ. ამიტომ ყველაფერი უამრავია“.
რესტორანი „ქეთო და კოტე“ ძველი თბილისის უბანში, შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობს. დარბაზში მყუდრო გარემოა შექმნილი. მაგიდები ყოველთვის მდიდრულადაა გაშლილი - ტრადიციული კერძები თანამედროვე სტილითაა გაფორმებული. თავდაპირველად თვენ მოგართმევენ ცივ და ვეგეტარიანულ კერძებს, ბოსტნეულს, შემდეგ გამომცხავარს, ცომეულს, ბოლოს კი ხორცით მომზადებულ საჭმელებს.
ქართული სუფრის ტრადიციაა თამადა, ანუ დროსტარების ხელმძღვანელი. იგი სუფრის თავში ზის და სადღეგრძელოებს ამბობს. რესტორან „შატო მუხრანში“, სადაც ჩვენ ვიყავით (თბილისიდან ერთი საათის სავალზე), მეღვინე პატრიკ ჰონეფმა ჩვენი სტუმრობის სადიდებელი სადღეგრძელო წარმოსთქვა. გერმანელი მეღვინე უკვე მრავალი წელია საქართველოში ცხოვრობს, ოჯახიც აქ ჰყავს. პატრიკი მადლობას გვიხდის სტუმრობისათვის, რომ გერმანელი ტურისტები საქართველოთი დაინტერესდნენ და კავკასიურ ქვეყანას ეწვივნენ.
მასპინძელი გვიხსნის, რომ სუფრის თამადა ყურადღებით ისმენს სტუმრების საუბარს სადღეგრძელოებისათვის იმპულსის მისაცემად. იგი დისკუსიას ზომიერ მიმართულებას აძლევს და განწყობას ამაღლებს. ამიტომაც თამადა ისეთი პიროვნებაა, რომელიც ცნობილია თავისი კეთილი ხასიათით, გონებამახვილობით და ინტელექტით.
თუ როგორ მზადდება კლასიკური ქართული კერძები, ამას თქვენ თბილისიდან საკმაოდ მოშორებით, კახეთში გაიგებთ, სადაც ღვინის კომპანია „შუმის“ რესტორანი მდებარეობს. აქ სტუმარი საკუთარი თვალით ხედავს, თუ როგორ ცხვება ქართული თონის პური, როგორ კეთდება ხინკალი, რომელიც ქართული სამზარეულოს ერთ-ერთ დიდებულ და გემრიელ კერძს წარმოადგენს.