USD 3.0465
EUR 3.4221
RUB 4.2811
თბილისი
საიტზე მიმდინარეობს ტექნიკური სამუშაოები
"რუის-ურბნისის კრება" "დიდგორის მომგებმა" საზოგადოებამ უნდა ჩაატაროს და არა ენჯეოშნიკებმა.
თარიღი : 05.30.2020 14:14  605

ქართული სახელმწიფოებრიობის ერთ-ერთი თუ არა უმთავრესი ინსტიტუცია, რომლის წყალობითაც საუკუნეების მანძილზე შევძელით და მიუხედავად ყველაფრისა, შევინარჩუნეთ სახელმწიფოებრივი სხეული არის ქართული ეკლესია.
სწორედ ამიტომ ის იყო ყველა დროში მომხდურის, დამპყრობლის თუ შინაური მტერის მთავარი დარტყმის ობიექტი.
აქედან გამომდინარე, არც ჩვენს დროში მიმდინარე პროცესები, რომლებიც ეკლესიის დისკრედიტაციის მიზნით არის ორგანიზებული დიდ გაკვირვებას არ იწვევს.

ეს პროცესი, რომ კარგად ორგანიზებული და დაფინანსებულია, ამაში ეჭვი არ მეპარება, რაზეც ისიც მიანიშნებს, რომ როგორც კი ანტიეკლესიური მესიჯი გამოდის საჯარო სივრცეში, მაშინვე ხდება ამ თემის მედია პედალირება.

ვინც ამ შეტევას აორგანიზებს იმას თავისი მიზნები აქვს და ეხლა მაგის განხილვას არ შევუდგები.

შეტევის მიზეზი ხდება ნებისმიერი სუბიექტური თუ ობიექტური საბაბი, რასაც სამწუხაროდ ხშირად სასულიერო პირების არასწორი ნაბიჯები თუ ქმედებები განაპირობებს..

პროცესის დაგეგმილ მიმდინარეობას კორონავირუსიც დაემატა და ამან ხომ ზენიტში აიყვანა ეკლესიაზე შეტევა,

ეკლესიისთვის, შეტევების მოსაგერიებლად თავდაცვის მუდმივ რეჟიმში ყოფნა, ბუნებრივი მდგომარეობა არაა. ამ ყოფაში შეცდომებიც ეპარება, რაც მის მიმართ კიდევ უფრო მეტად აგრესიული ოპონირების საფუძველი ხდება.

დღეს, ჩვენს მიერვე სახელმწიფოს მშენებლობის და თავისუფლების პრინციპების უგუველყოფის გამო, როგორც სამოქალაქო ისე სასულიერო ინსტიტუტები კრიზისის პროცესში არიან და ამ კრიზისიდან ერთმანეთის და ერთიანი ძალისმევის გარეშე გაგვიჭირდება გამოსვლა.

ამ ეტაპზე უმთავარესი მაინც სამოქალაქო სივრცის გაჯანსაღება და გააქტიურებაა.

აქამდე ეკლესიის და პირადად პატრიარქის ავტორიტეტით ბევრ დიდ სახელმწიფოებრივ უბედურებას ავცდით და ბევრ ხიფათსაც განვერიდეთ.
ეხლა კი საჯარო სივრცე უნდა გახდეს ძლიერი და როგორც კი სამოქალაქო სივრცე და ხელისუფლება გახდება ადეკვატური სახელმწიფოს მშენებლობის საქმეში, მაშინვე დაიწყება სასიკეთო პროცესები ეკლესიაშიც.

დღეს თავისი გაჭირვებია ეკლესიას და ეხლა უნდა გვერდში დგომა. მაგრამ არა დაცინვით და გინებით(არც მხოლოდ მეტანიებით), არამედ თანამშრომლობით და მკაფიო პოზიციით..

საბედნიეროდ, ეკლესიაში უმრავლესობაში არიან სასულიერო პირები, რომლებიც სახელმწიფოებრივად აზროვნებენ და თუ გარედან ძლიერი ზურგი ექნებათ, თვითონ მოახერხებენ იმ პრობლემების მოგვარებას, რაც დიდი ხნის განმავლობაში დაგროვდა.

სახელმწიფომ ვერ ივარგა და ვერ შეძლო პარტნიორობა, მის ურთიერთობას ეკლესიიასთან მხოლოდ ვიწრო პარტიული და პოლიტიკური მიზანშეწონილობის პრინციპი განაპირობებს. არც სამოქალაქო სივრცეში არსებობს სერიოზული და გავლენიანი ჯგუფი, რომელიც პარტნიორობას გაუწევს ეკლესიას.

ხოლო პირობითი და ეკლესიასთან შეჯერებული "რუის-ურბნისის კრება" "დიდგორის მომგებმა" საზოგადოებამ უნდა ჩაატაროს და არა ენჯეოშნიკებმა.

ამიტომ, სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, რომ საზოგადოების ჯანსაღმა ნაწილმა, თქვას თავისი სიტყვა. ანუ მე, შენ, შენ და შენ, იმ ადამიანებმა ვისაც მიგვაჩნია, რომ რაღაცა კარგად არ არის ამ ქვეყანაში და ვისაც ამ რაღაცის გამოსწორება გვინდა. ოღონდ ისე უნდა ვთქვათ, რომ ჩვენს სიტყვას წონა ქონდეს, დამაჯერებელი იყოს და ისიც უნდა ჩანდეს, რომ ამ სიტყვის საქმედ გადაქცევის თავიც გვაქვს.

ამ ყველაფრის მორალი კი ის არის, რომ თუ შეგვიძლია და სურვილი გვაქვს, უნდა შევძლოთ ორგანიზება და შევცვალოთ საბჭოთა რეალობა ქვეყანაში, რასაც შემდეგ ყველა ინსტიტუციის გაჯანსაღება მოყვება ავტომატურად. ხოლო თუ ამის თავი არა გვაქვს, ჰაერში მუშტების ქნევას მაინც გავანებოთ თავი... დამღლელი და არაფრის მომცემი პროცედურაა ეგ.

გოგი ლორთქიფანიძე

 

ბლოგი
ნელსონ მანდელა- კაცი, რომელმაც მსოფლიო უკეთესი გახადა

თბილისი პოსტი აგრძელებს სტატიების ციკლს, სადაც ვიხსენებთ იმ საზოგადო მოღვაწეებსა თუ პოლიტიკოსებს, ვინც თავისი მოღვაწეობით და პირადი მაგალითით დიდი კვალი დატოვეს მსოფლიო ისტორიაში. დღეს გვინდა გავიხსენოთ ნელსონ მანდელა-  სამხრეთ აფრიკაში აპარტეიდის საწინააღმდეგო მოძრაობის ლიდერი, რომელმაც თავისი ცხოვრების ერთი მესამედი პატიმრობაში გაატარა და ქვეყნის პირველი შავკანიანი პრეზიდენტი გახდა. ნელსონ მანდელა იყო სიმბოლო სამხრეთ აფრიკის გარდაქმნისა მრავალრასობრივ, სრულყოფილ დემოკრატიად. ის ჯერ კიდევ სრულიად ახალგაზრდა ჩაუდგა სათავეში იატაკქვეშა წინააღმდეგობის მოძრაობას, შემდეგ სამი ათეული წელი ციხეში გაატარა, როგორც პოლიტიკურმა პატიმარმა, და ბოლოს, ქვეყნის პრეზიდენტი გახდა.

როლიჰლალა მანდელა სამხრეთ აფრიკის ტრანსკეის პროვინციაში დაიბადა 1918 წელს. ის ადგილობრივი ტომის ბელადის შვილი იყო. სახელი „ნელსონი“ მას სკოლის მასწავლებელმა შეარქვა, რომლისთვისაც „ნელსონი“ ალბათ უფრო იოლი წარმოსათქმელი იყო, ვიდრე როლიჰლალა.

ოჯახის წყალობით მანდელამ განათლება მიიღო უნივერსიტეტში. სწავლის დასრულების შემდეგ, ის ცოტა ხნით იოჰანესბურგში, პრაქტიკანტად მუშაობდა ერთ იურიდიულ ფირმაში. თუმცა აშკარა იყო, რომ კანის ფერის გამო მისთვის დაწინაურების შესაძლებლობა მეტად შეზღუდული იყო.

1948 წელს სამხრეთ აფრიკაში არჩევნები მოიგო ნაციონალურმა პარტიამ, რომელიც მხარს უჭერდა აპარტეიდის პოლიტიკას - ერთმანეთისგან რასების სრულ განცალკევებას. ამ პოლიტიკის გამო შავკანიანებმა ის უმნიშვნელო უფლებებიც დაკარგეს, მანამდე რომ ჰქონდათ. მათ სამსახურებიდან ითხოვდნენ, უზღუდავდნენ თეთრკანიანებთან კონტაქტსა და საკუთარ ქვეყანაში გადაადგილებას, რის შედეგადაც თანდათან ისინი სრულიად გარიყეს საზოგადოებიდან.

აპარტეიდის სისტემის შემქმნელი, პრემიერ-მინისტრი ჰენდრიკ ფრენს ფერვურდი 1950-იან წლებში ხშირად ახსენებდა საკუთარ მხარდამჭერებს, რომ მისი პოლიტიკის მიზანი იყო ქვეყანაში თეთრკანიანთა უწყვეტი ბატონობის უზრუნველყოფა: „მეგობრებო, ეს რესპუბლიკა ამ სამყაროში თეთრკანიანი ადამიანის სამფლობელოს ნაწილია!“ - ასე მიმართა ერთ-ერთ გამოსვლაში ფერვურდმა თავის მხარდამჭერებს.

ნელსონ მანდელა აფრიკის ეროვნული კონგრესის ახალგაზრდულ ფრთას შეუერთდა. ეს მოძრაობა მხარს უჭერდა არაძალადობრივ წინააღმდეგობას და უპირისპირდებოდა იმ კანონებს, რომელთა წყალობითაც პოლიტიკურსა და საზოგადოებრივ ცხოვრებას სრულად აკონტროლებდნენ თეთრკანიანები.



რამდენიმე ათეული წლით ადრე, სანამ აპარტეიდის მკაცრ კანონებს შემოიღებდნენ, იმჟამად ნაკლებად ცნობილი ინდოელი ადვოკატი, მაჰათმა განდი შთააგონა იმ ჩაგვრამ, რაც მან სამხრეთ აფრიკაში განიცადა. განდიმ სწორედ ამის შემდეგ გადაწყვიტა, თავის სამშობლოში, ინდოეთში დაეწყო არაძალადობრივი ბრძოლა რასობრივი თანასწორობისთვის.

თავის მხრივ, მანდელას არაერთხელ უთქვამს, რომ განდი მისი შთაგონების წყარო იყო. თითქმის ოცი წელი ის ერთგულად მიჰყვებოდა განდის გზას. მაგრამ 60-იანი წლების დასაწყისში მანდელა და მისი თანამებრძოლები მიხვდნენ, რომ მათი მოძრაობა წინ არ მიიწევდა.

მთავრობამ საგანგებო მდგომარეობა გამოაცხადა, უფრო ხშირად იყენებდა ძალადობას წინააღმდეგობის ჩასახშობად და აპარტეიდის საწინააღმდეგო ყოველ გამოსვლას უსწორდებოდა. მანდელას თქმით, ამ გარემოებამ აფრიკის ეროვნული კონგრესი აიძულა, „ძალადობისთვის ძალადობითვე ეპასუხა“.

აფრიკის სხვა ქვეყნებისგან განსხვავებით, აფრიკის ეროვნულმა კონგრესმა გადაწყვიტა, არ დაეწყო პარტიზანული ომი და საფრთხე არ შეექმნა მოქალაქეთა სიცოცხლისთვის. მათი ტაქტიკა სამთავრობო ობიექტებზე საბოტაჟის მოწყობა იყო. ისინი აფეთქებდნენ საფოსტო განყოფილებებსა და სატელეფონო სადგურებს. 1962 წელს მანდელა დაიჭირეს და ხუთწლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს.

ერთი წლის შემდეგ, ჯერ კიდევ ციხეში ყოფნისას, მანდელასა და აფრიკის ეროვნული კონგრესის სხვა აქტივისტებს ბრალი დასდეს მთავრობის გადაგდების მიზნით შეთქმულების მოწყობაში. 1964 წელს მანდელასა და მის შვიდ თანამოაზრეს სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯეს.

სასამართლოზე მანდელამ, შთამბეჭდავ ოთხსაათიან გამოსვლაში, დაიცვა საკუთარი მოქმედებები, განმარტა თეთრკანიანთა რეჟიმის წინააღმდეგ შერჩეული ტაქტიკა და მკაფიოდ ჩამოაყალიბა აფრიკის ეროვნული კონგრესის მოთხოვნები. კონგრესის ლიდერთა და მხარდამჭერთა უმთავრესი მოთხოვნა იყო შავკანიანი უმცირესობისთვის სრული პოლიტიკური თანასწორობა. მაშინ ზოგი ფიქრობდა, რომ მანდელას სასიკვდილო განაჩენს გამოუტანდნენ. პროცესის მსვლელობაში განსასჯელმა პირდაპირ უთხრა კიდეც მოსამართლეს, ჩამომახრჩეთ, თუ გამბედაობა გეყოფათო: „მე ვებრძოდი თეთრკანიანთა ბატონობას. მე ასევე ვებრძოდი შავკანიანთა ბატონობას. ეს არის იდეალი, რომელსაც ვუძღვნი ჩემს ცხოვრებას. თუმცა, ღვთის სახელით, თუ საჭიროა, მზად ვარ ამ იდეალისთვის მოვკვდე“, თქვა მანდელამ სასამართლო პროცესზე.

მოსამართლე შედრკა და მანდელა გადაიყვანეს კუნძულ რობენის ავადსახსენებელ ციხეში, სადაც მან 27 წელი გაატარა. ციხეში ყოფნისას მანდელას ავტორიტეტი კიდევ უფრო გაიზარდა და აპარტეიდის საწინააღმდეგო მოძრაობამ საერთაშორისო განზომილება შეიძინა. გაერომ სამხრეთ აფრიკას დაუწესა იარაღის ემბარგო, გაიზარდა ბოიკოტების რიცხვი და მანდელა თანდათან იქცა მსოფლიოში ყველაზე ცნობილ „სინდისის პატიმრად“.



1990 წელს, ციხიდან გამოსვლისას, მას გმირივით შეეგება მთელი ქვეყანა. სამხრეთ აფრიკაში ახალი ეპოქა იწყებოდა. მომდევნო სამი წლის განმავლობაში, მანდელა სამხრეთ აფრიკის პრეზიდენტ ფრედერიკ დე კლერკთან ერთად ნიადაგს უმზადებდა აპარტეიდის ეპოქის დასასრულს. მათმა თანამშრომლობამ გზა გაუხსნა ქვეყნის პირველ, სრულფასოვან, დემოკრატიულ არჩევნებს. ამ მიღწევისთვის მანდელა და დე კლერკი ნობელის სამშვიდობო პრემიით დააჯილდოვეს.

1994 წელს ნელსონ მანდელამ გაიმარჯვა ქვეყნის პირველ, მრავალრასობრივ საპრეზიდენტო არჩევნებში. პრეზიდენტობის პერიოდში მანდელა აქტიურად ატარებდა შერიგებისა და შემწყნარებლობის პოლიტიკას, რისთვისაც საერთაშორისო აღიარება დაიმსახურა უკვე როგორც პოლიტიკურმა მოღვაწემ.

1999 წელს, როცა მანდელამ პრეზიდენტის თანამდებობა დატოვა, სამხრეთ აფრიკაში, მართალია, ჯერაც უამრავი პრობლემა რჩებოდა მოსაგვარებელი, მაგრამ ქვეყანამ მაინც უზარმაზარი ნაბიჯები გადადგა წინ.

მოგვიანებით ნელსონ მანდელა აქტიურად ჩაება შიდსის წინააღმდეგ ბრძოლის მოძრაობაში და მხარს უჭერდა საზოგადოების უკეთ ინფორმირებულობის კამპანიას. მისი უფროსი ვაჟი სწორედ შიდსით გამოწვეული გართულებებისგან დაიღუპა. მანდელამ კიდევ ერთხელ გამოავლინა გამბედაობა და საჯაროდ ისაუბრა შვილის სიკვდილზე იმ დროს, როცა შიდსზე საუბარი, შეიძლება ითქვას, ტაბუირებული იყო.

საჯარო ცხოვრებას ნელსონ მანდელა 2004 წელს ჩამოცილდა.  გარდაიცვალა 2013 წელს, 95 წლის ასაკში. თავისი მოღვაწეობით მანდელამ უზარმაზარი კვალი დაამჩნია სამხრეთ აფრიკის - და არა მარტო ამ ქვეყნის - საზოგადოებრივ ცხოვრებას. ბევრისთვის ის მაჰათმა განდის მსგავსი გმირია, რომელმაც საკუთარი ქვეყანა შეცვალა არა ძალის გამოყენებით, არამედ სხვებისთვის მორალური მაგალითის მიცემით.

სრულად
გამოკითხვა
როგორ ფიქრობთ, შეასრულებს თუ არა ქართული ოცნება დაპირებას არჩევნების პროპორციული წესით ჩატარების შესახებ?
ხმის მიცემა
სხვათა შორის

დედამიწაზე არსებული ცოცხალი არსებებიდან მხოლოდ ადამიანს და კოალას აქვთ თითის ანაბეჭდი

ინდოელი დიასახლისები მსოფლიო ოქროს მარაგის 11% ფლობენ. ეს უფრო მეტია, ვიდრე აშშ-ს, სავალუტო ფონდის, შვეიცარიის და გერმანიის მფლობელობაში არსებული ოქრო, ერთად აღებული.

დადგენილია, რომ სასოფლო-სამეურნეო კულტურათა მოსავლიანობის განმსაზღვრელ კომპლექსურ პირობათა შორის, ერთ-ერთი თესლის ხარისხია. მაღალხარისხოვანი ჯიშიანი თესლი ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ფაქტორია მოსავლიანობის გასადიდებლად, რაც აგრეთვე დასაბუთებულია ხალხური სიბრძნით "რასაც დასთეს, იმას მოიმკი". - ქართული გენეტიკისა და სელექცია–მეთესლეობის სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, მეცნიერებათა დოქტორი, აკადემიკოსი პეტრე ნასყიდაშვილი

ებოლა, SARS-ი, ცოფი, MERS-ი, დიდი ალბათობით ახალი კორონავირუსი COVID-19-იც, ყველა ამ ვირუსული დაავადების გავრცელება ღამურას უკავშირდება.

ყველაზე დიდი ეპიდემია კაცობრიობის ისტორიაში იყო ე.წ. "ესპანკა" (H1N1), რომელსაც 1918-1919 წლებში მიახლოებით 100 მილიონი ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა, ანუ დედამიწის მოსახლეობის 5,3 %.

იცით თუ არა, რომ მონაკოს ნაციონალური ორკესტრი უფრო დიდია, ვიდრე ქვეყნის არმია.